എന്റെ ഗുരുനാഥൻ
ശ്രീ ചിത്തിര തിരുനാൾ ബാലരാമവർമ മഹാരാജാവിനെ (എന്റെ അമ്മയുടെ അമ്മാവൻ) കാണുവാനായി കവടിയാർ കൊട്ടാരത്തിലെത്തുന്ന അവസരത്തിലാണ് ഞാൻ ആദ്യമായി ബാലമുരളീ സാറിനെ കാണുന്നതും അനുപമമായ ആ നാദധാര അനുഭവിച്ചറിയുന്നതും. പല കാരണങ്ങൾ കൊണ്ടു തന്നെ നീണ്ട കാലങ്ങൾ ബാലമുരളീ സാറും തിരുവിതാംകൂർ രാജകൊട്ടാരവുമായി അത്ര നല്ലബന്ധത്തിലായിരുന്നില്ല.

ഡോ. എം. ബാലമുരളീകൃഷ്ണ എന്ന സംഗീതജ്‌ഞന്റെ എതിർ ചേരിയിലായിരുന്ന സംഗീതജ്‌ഞർ കൊട്ടാരത്തിലുണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ടു തന്നെ സംഗീതജ്‌ഞരുടെ അഭിമാനമായിരുന്ന നവരാത്രി മണ്ഡപത്തിൽ കച്ചേരി അവതരിപ്പിക്കുവാൻ അദ്ദേഹത്തെ ഒരിക്കലും ക്ഷണിച്ചിരുന്നില്ല. പിന്നെ മണ്ഡപത്തിൽ മേൽ വസ്ത്രം ഇല്ലാതിരുന്നു കച്ചേരി നടത്തണം തുടങ്ങിയ പതിവുകളോട് ബാലമുരളീ കൃഷ്ണ യോജിച്ചിരുന്നുമില്ല.

ബാലമുരളീകൃഷ്ണ വളരെ അഹംഭാവമുള്ള, തന്നിഷ്‌ടക്കാരനായ ഒരാൾ എന്ന ഒരു ധാരണയാണ് എന്റെ കുട്ടി മനസിൽ ഉറച്ചിരുന്നതും. പിന്നീട് ഒരു സംഗീതക്കച്ചേരി കേൾക്കുവാൻ ഞാൻ ഇരിക്കുമ്പോൾ തൊട്ടടുത്ത കസേരയിൽ ബാലമുരളി സാർ വന്നിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തെ ബഹുമാനിക്കില്ല എന്നു ദൃഢനിശ്ചയം ചെയ്തിരുന്നു എന്റെ എല്ലാ പ്രതിജ്‌ഞകളെയും അഹംബോധത്തെയും തകർത്തു കൊണ്ട് സാർ എന്റെ തോളിൽ തട്ടുകയും വളരെ സ്നേഹത്തോടെ സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തു.

ബാലമുരളി സാറിന്റെ സ്നേഹത്തിനു മുന്നിൽ ഞാൻ തോറ്റുപോയ നിമിഷങ്ങളായിരുന്നു അത്. കേട്ടറിവുകൾ എത്ര അപകടകരങ്ങളാണ് എന്നു സാർ എന്നോട് പറയാതെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും. 1994 ൽ എന്റെ ഗുരുനാഥൻ വെച്ചൂർ ഹരിഹരസുബ്രഹ്മണ്യ അയ്യർ സാറിന്റെ വിയോഗത്തെത്തുടർന്ന് 1995 ലാണ് ഞാൻ ബാലമുരളീകൃഷ്ണയുടെ മുന്നിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തില്ലാനകൾ പഠിക്കുവാനും ശിഷ്യത്വം സ്വീകരിക്കുവാനുമുള്ള ആഗ്രഹവുമായെത്തുന്നത്. തിരുവിതാംകൂർ രാജകൊട്ടാരത്തിൽ നിന്നും കാലങ്ങളായി തനിക്ക് നേരിട്ടുവന്ന അവഗണനയെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം ആദ്യം തന്നെ പറഞ്ഞു. ഞാൻ ജനിക്കും മുമ്പ് നടന്ന അന്യായത്തിനു ഞാൻ എന്തു ചെയ്യുവാനാണ് എന്ന വാക്കുകളോടെ ഞാൻ പ്രതികരിച്ചു.

പക്ഷെ പിന്നീട് എന്തോ ഒരു അദൃശ്യ ശക്‌തിയുടെ പ്രേരണയിലെന്നപോലെ അദ്ദേഹം എന്നെ സ്നേഹിച്ചു, എന്റെ സംഗീതത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു, എല്ലാ അർഥത്തിലും ഞാൻ മഹാഗുരുവിന്റെ ശിഷ്യനായി. ദിവസങ്ങളും വർഷങ്ങളും കടക്കുമ്പോൾ സ്നേഹവും ആരാധനയും ആത്മാർപ്പണവും എല്ലാം ചേരുന്ന ബന്ധമായി അതു മാറി.

വലുപ്പചെറുപ്പമില്ലാതെ, ഭേദങ്ങളില്ലാതെ എല്ലാവരോടും ഇത്ര സ്നേഹത്തോടെ, കരുതലോടെ പെരുമാറുന്ന ഒരാളെ ഞാൻ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ കണ്ടിട്ടില്ല. മഹാവാഗ്ഗേയകാരൻ, കലാകാരൻ, സംഗീതജ്‌ഞൻ, ഗുരുനാഥൻ, ഗായകൻ അങ്ങനെയുള്ള പരിവേഷങ്ങളെല്ലാം മാറ്റിവച്ച് ഒരു കുട്ടിയുടെ നിർമലതയോടെ, നിഷ്കളങ്കതയോടെ, പൊട്ടിച്ചിരിയോടെ അദ്ദേഹം എല്ലാവരോടും പെരുമാറുന്നത് ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.

പലപ്പോഴും ’മുരളിക്കുട്ടി’ എന്ന വിളി എന്റെ ഉൾത്തടത്തിൽ എവിടെയോ നിറഞ്ഞുനിന്നു. ത്യാഗരാജ സ്വാമികളെ പോലെ സാഹിത്യവും സംഗീതവും ഒന്നിച്ച് കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന മഹാവാഗ്ഗേയകാരനായിരുന്നു അദ്ദേഹവും. സാഹിത്യവും സംഗീതവും ഒന്നിച്ച് ആ ഹൃദയത്തിൽ നിന്നും ഒഴുകിയൊഴുകി വരും. അത്തരത്തിലൊരു സംഗീതമഹാമേരുവിൽ നിന്നും നേരിട്ട് സംഗീതം പഠിക്കുക എന്ന എന്റെ ആഗ്രഹമാണ് എന്നെ സാറിനു മുന്നിൽ എത്തിച്ചത്. ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചതിലും കോടി ഇരട്ടി സംഗീതം അദ്ദഹേം എനിക്കു തന്നു.

സംഗീതം പഠിപ്പിക്കുന്നതിനു ഫീസ് വാങ്ങുന്ന പതിവും എന്റെ ഗുരുജിക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പതിനെട്ട് – പത്തൊൻപത് നീണ്ട വർഷങ്ങൾ ഞാൻ ഗുരുവിന്റെ ശിഷ്യനായി ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു വിവാഹത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുവാൻ, ജോലിയെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കുവാൻ എല്ലാം ഞാൻ മറന്നു പോയി എന്നു പറയുന്നതാവും ശരി.

ബാലമുരളീ കൃഷ്ണ സാറിന്റെ മാസ്മരിക പ്രഭാവം എന്നെ കീഴടക്കിക്കളഞ്ഞു. ഒരു സംഗീത സാഗരത്തിന്റെ തൊട്ടരികിൽ ഇരിക്കുന്ന അനുഭൂതിയാണ് ശരിക്കും ഉണ്ടായത്. നാരായണതീർഥൻ, അന്നമാചാര്യ തുടങ്ങിയ മഹാചാര്യന്മാരുടെ സംഗീതവും സംഗീത ജീവിതവുമെല്ലാം ഞാൻ അറിഞ്ഞു.

1995 ൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യനായി തുടങ്ങിയ കാലം മുതൽക്കു തന്നെ അപൂർവ കൃതികളും രാഗങ്ങളൂും സംഗീതക്കച്ചേരികളിലൂടെയും മറ്റും പ്രചരിപ്പിക്കുവാനുള്ള ഒരു നിയോഗവും എനിക്കുണ്ടായി.

2010 ലാണ് യു ട്യൂബിലൂടെ (സംഗീത ക്ലാസ് ഉൾപ്പെടെ) ഇതിനു പുതിയൊരു മാനം ലഭിക്കുന്നത്. യു ട്യൂബ് കണ്ട ബാലമുരളി സാറിന്റെ കടുത്ത ആരാധകർ പലരും തന്നോട് ’കഴിഞ്ഞ 40 വർഷമായി സാറിന്റെ കച്ചേരി കേൾക്കുന്നു എന്നാൽ ഈ കൃതികൾ ഞങ്ങൾ ഇതുവരെ അറിഞ്ഞില്ലല്ലോ’ എന്നു പറയാറുണ്ട്. ആദ്യ കാലങ്ങളിൽ ഉള്ള ബാലമുരളി സാറിന്റെ കൃതികളിൽ പലതും അദ്ദേഹം തന്നെ മറന്നുപോയിരുന്നു. അവയൊക്കെ പ്രചരിപ്പിക്കാനുള്ള ഭാഗ്യം എനിക്കു ലഭിച്ചു.

എന്നോടുള്ള അടുപ്പംകൊണ്ടുതന്നെ തിരുവിതാംകൂർ രാജകുടുംബത്തോട് വർഷങ്ങളായി പുലര്ത്തിപ്പോന്ന നീരസം മാറ്റിവച്ച്, തന്റെ എല്ലാ വാശിയും ഉപേക്ഷിച്ച് നവരാത്രി മണ്ഡപത്തിൽ ഒരിക്കൽ അദ്ദേഹം പാടിയിട്ടും ഉണ്ട്. എന്റെ ജന്മസുകൃതമായി ഞാനതിനെ കാണുകയാണ്. ജീവിച്ചിരുന്നപ്പോൾ തന്നെ എന്റെ ഗുരുനാഥന്റെ മഹത്വം തിരിച്ചറിയുവാൻ സാധിച്ചതിൽ ഞാൻ ഈശ്വരനെ നമിക്കുകയാണ്.

തയാറാക്കിയത്
എസ്. മഞ്ജുളാ ദേവി