തെളിനീരുറവ പോലുള്ള പ്രണയകവിതകൾ
ദാ​ർ​ശ​നി​ക​മാ​യ ഒ​ട്ട​ന​വ​ധി ക​വി​ത​ക​ളി​ലൂ​ടെ കൈ​ര​ളി​യെ ധ​ന്യ​മാ​ക്കി​യി​ട്ടു​ള്ള സ​ഫ​ല ജ​ന്മ​മാ​ണു വി​ഷ്ണു​നാ​രാ​യ​ണ​ൻ ന​ന്പൂ​തി​രി സാ​റി​ന്‍റേ​ത്. ആ ​കാ​വ്യ​ലോ​ക​ത്തെ സ​മ​ഗ്ര​ത​യി​ൽ വി​ല​യി​രു​ത്താ​നി​വി​ടെ ഉ​ദ്ദേ​ശി​ക്കു​ന്നി​ല്ല. തെ​ളി​നീ​രു​റ​വ പോ​ലു​ള്ള അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ പ്ര​ണ​യ​ക​വി​ത​ക​ളു​ണ്ട്. അ​തി​ൽ ഒ​ന്നു​ര​ണ്ടെ​ണ്ണ​ത്തെ ഒ​ന്നു പ​രി​ച​യ​പ്പെ​ടു​ത്താ​നെ ഈ ​കു​റി​പ്പി​ൽ ഉ​ദ്ദേ​ശി​ച്ചി​ട്ടു​ള്ളു. ആ​ർ​ക്കും, പ്ര​ത്യേ​കി​ച്ച് മ​ന​സി​ൽ പ്ര​ണ​യ​മു​ള്ള​വ​ർ​ക്ക്, ക​ന​ത്ത ന​ഷ്ട​മാ​വും ഈ ​പ്ര​ണ​യ​ക​വി​ത​ക​ളെ പ​രി​ച​യ​പ്പെ​ടാ​തെ പോ​യാ​ൽ. അ​ത്ര​മേ​ൽ മ​ധു​ര​ത​ര​മാ​യ ക​വി​ത​ക​ൾ! അ​വ​യി​ൽ ചി​ല​തി​ലൂ​ടെ.

"അ​തി​ർ​ത്തി​യി​ൽ' എ​ന്നൊ​രു ക​വി​ത​യു​ണ്ട്. അ​തി​ർ​ത്തി​യി​ലൂ​ടെ​യു​ള്ള ഒ​രു യാ​ത്ര​യി​ലാ​ണ് മു​ത്ത​ച്ഛ​നും ചെ​റു​മ​ക​നും. അ​ജ്ഞാ​ത​മാ​യ ഏ​തോ ഇ​ട​ത്ത് ബ​സ് പ​ഞ്ച​റാ​കു​ന്നു. ബ​സ് ന​ന്നാ​ക്കി യാ​ത്ര തു​ട​രാ​ൻ ഏ​റെ സ​മ​യ​മെ​ടു​ക്കും. ആ ​ഘ​ട്ട​ത്തി​ൽ കൊ​ച്ചു​മ​ക​ന്‍റെ കൈ​പി​ടി​ച്ച് ആ ​ച​ര​ൽ​പാ​ത​യി​ൽ ഒ​ന്നു ചു​റ്റി ന​ട​ക്കു​ന്നു. ദാ​ഹം തോ​ന്നി​യ​പ്പോ​ൾ കൊ​ച്ചു​മു​ള​ന്പ​ടി​യു​ള്ള ഒ​രു ചെ​റു​വീ​ട്ടി​ലേ​ക്കു ചെ​ല്ലു​ന്നു. കു​റ​ച്ചു വെ​ള്ളം കു​ടി​ച്ചോ​ട്ടേ എ​ന്നു ചോ​ദി​ച്ച് പാ​ള കി​ണ​റ്റി​ലേ​ക്കി​റ​ക്കു​ന്നു. ഒ​രു കു​ഞ്ഞ് ഉ​മ്മ​റ​ത്തു വ​ന്ന് എ​ത്തി​നോ​ക്കി​യി​ട്ടു പി​ൻ​വാ​ങ്ങു​ന്നു.

ക​പ്പി​ക്ക​യ​റി​ൽ ത​ണ്ണീ​ർ വ​ലി​ച്ചു​യ​ർ​ത്തു​ക​യാ​യി​രു​ന്ന മു​ത്ത​ച്ഛ​ൻ കാ​ണു​ന്ന​ത് ഒ​രു വി​സ്മ​യ​ക്കാ​ഴ്ച​യാ​ണ്. ക​ണ്ണു തു​ട​ച്ച് മു​ത്ത​ച്ഛ​ൻ വീ​ണ്ടും വീ​ണ്ടും വി​ശ്വാ​സം വ​രാ​തെ നോ​ക്കു​ന്നു. കു​ട്ടി​ക്കു പി​ന്നാ​ലെ ഉ​മ്മ​റ​ത്തു വ​ന്നു നി​ൽ​ക്കു​ന്ന​ത് പ​ണ്ട​ത്തെ ത​ന്‍റെ പ്രി​യ​പ്പെ​ട്ട കൂ​ട്ടു​കാ​രി! കൈ​ത​പ്പോ​ള പോ​ലെ ചി​രി​ച്ചു​കൊ​ണ്ട്, പ​ക​ലോ​ന്‍റെ ചെ​ങ്ക​തി​ർ മ​ണ്ണി​ലുതി​ർ​ന്ന​തി​ന്‍റെ ഭം​ഗി​യോ​ടെ അ​വ​ൾ!

“കേ​റി​യി​രി​ക്കാം’’ എ​ന്ന് അ​വ​ൾ. അ​തേ സ്വ​രം, അ​തേ ല​യം എ​ന്നു മു​ത്ത​ച്ഛ​ന്‍റെ മ​ന​സു പ​റ​യു​ന്നു. “എ​ങ്ങു​നി​ന്നി​പ്പോ​ൾ?’’എ​ന്ന് അ​വ​ൾ. ആ ​ശ​ബ്ദ​ത്തി​ൽ പ​ഴ​യ അ​തേ വ​ശ്യാ​ധി​കാ​രം എ​ന്ന് മു​ത്ത​ച്ഛ​ന്‍റെ മ​ന​സ് അ​റി​യു​ന്നു. കു​ട്ടി​യെ പേ​ര​ക്കു​ട്ടി​ക്കൊ​പ്പം ക​ളി​ക്കാ​ൻ വി​ടു​ന്നു. പു​ൽ​പ്പാ​യ വി​രി​ച്ച് ഇ​രി​ക്കാ​ൻ പ​റ​യു​ന്നു. “ഉ​പ്പും മ​ധു​ര​വും ചേ​ർ​ത്ത നാ​ര​ങ്ങ​യാ​ണ്’’ എ​ന്നു പ​റ​ഞ്ഞു​കൊ​ണ്ട് അ​വ​ൾ നാ​ര​ങ്ങാ​വെ​ള്ളം പ​ക​ർ​ന്നു​ന​ൽ​കു​ന്നു. ഇ​ത്ര വ​ർ​ഷ​ങ്ങ​ൾ​ക്കു​ശേ​ഷ​വും ത​ന്‍റെ പ്രി​യ​ങ്ങ​ൾ ഇ​വ​ർ ഓ​ർ​മി​ച്ചു​വ​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്ന​ല്ലോ എ​ന്ന് മു​ത്ത​ച്ഛ​ൻ വി​സ്മ​യി​ക്കു​ന്നു. പേ​ര​ക്കി​ടാ​വി​നെ ഒ​ക്ക​ത്തു ചേ​ർ​ത്ത് സ്വ​ന്ത​മാ​ക്കി​യ​തി​ന്‍റെ അ​ഭി​മാ​ന​ബോ​ധ​ത്തോ​ടെ അ​വ​ർ നി​ൽ​ക്കു​ന്നു. ത​ന്‍റെ പു​ല്ലു​മാ​ട​ത്തി​ലേ​ക്ക് ഒ​രാ​ളെ എ​ത്തി​ച്ച ബ​സ് പ​ഞ്ച​റി​നു ന​ന്ദി പ​റ​യു​ന്നു.

മു​ത്ത​ച്ഛ​ൻ ഓ​ർ​ക്കു​ക​യാ​ണ്. പ​ണ്ട് ഒ​രേ ബ​സി​ൽ സ​ഞ്ച​രി​ച്ച നി​മി​ഷ​ങ്ങ​ൾ! തൊ​ട്ടു​തൊ​ട്ടി​ല്ല എ​ന്ന് അ​ടു​ത്ത അ​വ​ർ എ​ന്ന് എ​വി​ടെ​വെ​ച്ചു ബ​സി​റ​ങ്ങി മാ​ഞ്ഞു​പോ​യി? പ​ഴ​യ അ​തേ പെ​ണ്‍കൊ​ടി പു​ഞ്ചി​രി ചി​ത​റി വീ​ണാ​ലെ​ന്ന പോ​ലെ​യു​ള്ള ന​ര ചൂ​ഴ്ന്ന മു​ടി​യു​മാ​യി അ​രി​കി​ൽ!

യാ​ത്ര തു​ട​രേ​ണ്ട സ​മ​യ​മാ​യി. സാ​റി​ന് ഈ ​നാ​ട്ടി​ലും ശി​ഷ്യ​രോ എ​ന്ന് ഡ്രൈ​വ​ർ. മു​ത്ത​ച്ഛാ, ഞാ​ൻ ഇ​വി​ടെ നി​ന്നു​കൊ​ള്ള​ട്ടെ​യോ എ​ന്ന് പേ​ര​ക്കു​ട്ടി.


“ഇ​ഷ്ടം ത​നി​ക്കു​മ​ത്, എ​ങ്കി​ലും പോ​കാ​തെ
പ​റ്റു​മോ ചീ​ട്ടി​ൻ വി​ല​കൊ​ടു​ത്തു​ള്ള​വ​ൻ’’ എ​ന്ന് ക​വി! വേ​ലി ക​ട​ന്നു നീ​ങ്ങു​ന്പോ​ൾ പേ​ര​ക്കു​ട്ടി ചോ​ദി​ക്കു​ന്നു: “ആ​രാ​ണ​ത്?’’ ഡ്രൈ​വ​ർ ചോ​ദി​ക്കു​ന്നു: “ആ​രാ​ണ​തു സാ​ർ?’’ ക​വി സ്വ​യം ചോ​ദി​ക്കു​ന്നു: “ആ​രാ​ണു ത​നി​ക്ക് അ​വ​ൾ?’’
“യാ​ത്ര​യി​ത​പ്പു​റം നീ​ളു​മെ​ന്നാ​ൽ സ​ഹ-
യാ​ത്രി​ക​യാ, യ​വ​ളു​ണ്ടെ​ന്ന​തേ ഞാ​യം’’.

"മ​ഞ്ഞി​ലെ ര​ശ്മി' എ​ന്ന​താ​ണു മ​റ്റൊ​രു ക​വി​ത. "മ​ഞ്ഞ്' എ​ന്ന എം​ടി കൃ​തി​യും ര​ശ്മി എ​ന്ന എം​ടി ക​ഥാ​പാ​ത്ര​വും ഈ ​ക​വി​ത​യു​ടെ അ​ന്ത​ർ​ധാ​ര​യാ​ണ്. മേ​ട്ര​ണ്‍ ഇ​രി​ക്കു​ന്ന മു​റി​യി​ലെ​ത്തി ഹോ​സ്റ്റ​ലി​ലെ അ​ന്തേ​വാ​സി​യാ​യ കൗ​മാ​ര​ക്കാ​രി പ​റ​യു​ന്നു: “ഈ ​വാ​രാ​ന്ത​ത്തി​ൽ ഒ​രു ബ​ന്ധു​വി​ന്‍റെ വീ​ട്ടി​ൽ പോ​കാ​ന​നു​വ​ദി​ക്ക​ണം’’. അ​വ​ളു​ടെ ക​ണ്ണി​ലെ തി​ള​ക്ക​വും ക​വി​ളി​ലെ ചോ​പ്പും യൗ​വ്വ​നം പ​ടി​യി​റ​ങ്ങു​ന്ന ഘ​ട്ട​ത്തി​ലെ​ത്തി​യ മേ​ട്ര​ണ്‍ ക​ണ്ണു​കൊ​ണ്ട് രൂ​ക്ഷ​മാ​യി ഒ​ന്നു​ഴി​യു​ന്നു. ഒ​ട്ടൊ​രു അ​ന്പ​ര​പ്പോ​ടെ​യു​ള്ള ചി​രി, മേ​ലി​ൽ നി​റ​യു​ന്ന ലാ​വ​ണ്യം ഒ​ക്കെ ശ്ര​ദ്ധി​ച്ച മേ​ട്ര​ണ്‍ മ​ന​സി​ലാ​ക്കു​ന്നു​ണ്ട്; ഇ​വ​ൾ​ക്കു കാ​മു​ക​ന​ല്ലാ​തെ മ​റ്റൊ​രു ബ​ന്ധു​വു​മി​ല്ല എ​ന്ന്. സ​ന്ധ്യ​ക്കു കൈ​കോ​ർ​ത്ത് പു​ഴ​യോ​ര​ത്തു ന​ട​ക്കാ​ൻ, വെ​ണ്‍മ​ണ​ൽ​ത്ത​ട്ടി​ൽ ച​ട​ഞ്ഞി​രി​ക്കാ​ൻ, തെ​രു​തെ​രെ മ​ധു​വാ​ക്കു​ക​ൾ കാ​തി​ൽ മ​ന്ത്രി​ക്കാ​ൻ, ഇ​ട​യ്ക്കൊ​രു നി​മി​ഷം മൗ​നം കൊ​ണ്ട് ത​ങ്ങ​ളി​ൽ പ​ട​രാ​ൻ പു​റ​ത്ത് മ​ഞ്ഞു വീ​ഴു​ന്പോ​ഴും നെ​റ്റി​വേ​ർ​പ്പൊ​പ്പി​ക്കൊ​ണ്ട് ആ ​കാ​മു​ക​ൻ നി​ൽ​ക്കു​ന്നു​ണ്ടാ​വും എ​ന്ന് സ്വ​യം ഉ​ള്ളി​ൽ പ​റ​യു​ന്നു.

ത​ന്‍റെ മ​ന​സി​ൽ മ​ഞ്ഞു​റ​യു​ക​യാ​ണെ​ന്നും വെ​ളു​ത്ത നി​റം ത​ന്‍റെ മു​ടി​യി​ൽ പ​ട​രു​ക​യാ​ണെ​ന്നും അ​വ​ർ തി​രി​ച്ച​റി​യു​ന്നു. ജീ​വി​ത​ത്തി​ൽ ന​ഷ്ടം വ​ന്ന നി​മി​ഷ​ങ്ങ​ളെ​യോ​ർ​ത്ത്, നു​ണ​യ്ക്കാ​തെ പോ​യ മ​ധു​ര​ങ്ങ​ളെ​ക്കു​റി​ച്ച്, നേ​ട്ട​ങ്ങ​ളാ​യി ക​രു​തി​യ നി​ക​ത്താ​നാ​വാ​ത്ത ന​ഷ്ട​ങ്ങ​ളെ​ക്കു​റി​ച്ച് അ​വ​ർ ഒ​ന്നു നീ​റു​ന്നു. മ​ഞ്ഞി​നെ തു​ള​ച്ചു​പാ​യു​ന്ന ര​ശ്മി​യാ​യ നി​ന്നെ ത​ട​യു​ന്ന​തെ​ങ്ങ​നെ എ​ന്ന ഉ​ൾ​ച്ചോ​ദ്യ​വു​മാ​യി മേ​ട്ര​ണ്‍ ആ ​കൗ​മാ​ര​ക്കാ​രി​യോ​ടു പ​റ​യു​ന്നു. “പൊ​യ്ക്കോ​ളൂ കു​ഞ്ഞേ’’. പ​റ​ഞ്ഞ​തു വാ​ക്കാ​ല​ല്ല, നീ​ർ​പൊ​ടി​ക്കു​ന്ന ക​ണ്ണു​ക​ളാ​ലാ​ണെ​ന്നു മാ​ത്രം!

പി​ൻക​ഴു​ത്തി​ൽ വ​ന്നു​വീ​ഴു​ന്ന നി​ശ്വാ​സ​ത്തി​ന്‍റെ ചൂ​ടോ​ടെ ഒ​രു പ്ര​ണ​യി​നി നി​ഴ​ൽ​പോ​ലെ വി​ഷ്ണു​നാ​രാ​യ​ണ​ൻ ന​ന്പൂ​തി​രി സാ​റി​ന്‍റെ ക​വി​ത​ക​ളി​ലു​ട​നീ​ള​മു​ണ്ട്.

“ഈ ​വി​ധം നെ​ടു​വീ​ർ​പ്പി​ട്ട​ന്യോ​ന്യം സ്വ​പ്നം കാ​ണാ​ൻ
നാ​മി​രു​വ​രും ചെ​യ്ത പു​ണ്യ​മെ​ന്താ​വാം തോ​ഴീ?’’ എ​ന്ന് ആ ​മ​ന​സ് ഇ​ട​യ്ക്കി​ടെ ചോ​ദി​ക്കു​ന്നു​ണ്ട്. ഒ​രു നൊ​ടി​യെ​ങ്കി​ലും പ്ര​ണ​യ​ത്തി​ന്‍റെ ദേ​വ​മാ​ർ​ഗ​ങ്ങ​ളി​ൽ ക​യ​റി​നി​ൽ​ക്കു​ന്നു​ണ്ട് ആ ​മ​ന​സ് ഇ​ട​യ്ക്കി​ടെ. ഇ​ങ്ങ​നെ എ​ത്ര​യോ ക​വി​ത​ക​ൾ! അ​വ​യു​ടെ പ്ര​ണ​യ​ഭാ​വ​ത്തി​ന്‍റെ വി​ശു​ദ്ധി മ​ന​സി​ലാ​ക്കാ​ൻ ര​ണ്ടു ക​വി​ത​ക​ൾ മാ​ത്രം എ​ടു​ത്തു​പ​റ​ഞ്ഞു​വെ​ന്നു മാ​ത്രം!

പ്ര​ഭാ​വ​ർ​മ്മ

Deepika.com shall remain free of responsibility for what is commented below. However, we kindly request you to avoid defaming words against any religion, institutions or persons in any manner.