മാത്യു അർനോൾഡിന്‍റെ "ഡോവർ ബീച്ച്’എന്ന കവിതയിലാണ്: വൈവിധ്യമാർന്നതും മനോഹരവും പുതുമയുള്ളതുമായ ഒരു സ്വപ്നഭൂമിപോലെ നമ്മുടെ മുന്നിൽ കിടക്കുന്നു എന്നു തോന്നിക്കുന്ന ഈ ലോകം, പക്ഷേ, അതിൽ സന്തോഷമോ സ്നേഹമോ വെളിച്ചമോ ഇല്ല. അവിടെ നിശ്ചയദാർഢ്യമോ സമാധാനമോ വേദനകളിൽ ആശ്വാസമോ ഇല്ല. അത് പോരാട്ടങ്ങളുടെയും പലായനങ്ങളുടെയും ആശയക്കുഴപ്പം നിറഞ്ഞ ഭീതിദമായ ശബ്ദങ്ങൾ മുഴങ്ങുന്ന, ഇരുട്ടുനിറഞ്ഞ ഒരു യുദ്ധക്കളമാണ്. അവിടെ അജ്ഞരായ സൈന്യങ്ങൾ രാത്രിയിൽ പരസ്പരം പോരടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് എഴുതിയത്.
ഈ വരി എഴുതാൻ കവിയെ പ്രേരിപ്പിച്ചത് ബിസി 413ൽ നടന്ന "സിസിലിയൻ അധിനിവേശം’ (Peloponnesian War - Battle of Epipolae) എന്ന ചരിത്ര സംഭവമാണ്. അന്ന് ഏഥൻസിലെ സൈന്യവും സിറക്കൂസിലെ സൈന്യവും തമ്മിൽ രാത്രിയിലാണ് യുദ്ധം നടന്നത്. കട്ടപിടിച്ച ഇരുട്ടായതിനാൽ ആർക്കും ശത്രുവേത് മിത്രമേത് എന്നു തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അങ്ങനെ ഒരേ സൈന്യത്തിലെ പടയാളികൾ പരസ്പരം ശത്രുക്കളാണെന്ന് കരുതി വെട്ടിക്കൊന്നു. ആരാണ് ജയിക്കുന്നതെന്നോ തോൽക്കുന്നതെന്നോ അറിയാതെ, വെറും അജ്ഞത മൂലം അവർ പരസ്പരം പോരടിച്ചു നശിച്ചു. ഈ വരികളിലൂടെ കവി ഇന്നത്തെ ലോകത്തിന്‍റെയും ഇന്ത്യയുടെയും എന്തിന് കേരളത്തിന്‍റെയുംപോലും അവസ്ഥയെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത് എന്നു തോന്നിപ്പോകും. മതം, ജാതി, രാഷ്‌ട്രീയം എന്നിവയുടെ പേരിൽ മനുഷ്യർ ഇവിടെയും പരസ്പരം പോരടിക്കുന്നത് ഈ അജ്ഞതയിൽ തന്നെയാണ്.
പ്രതിനിധാന സംവിധാനം
ഈയിടെയായി കേരളത്തിൽ അരങ്ങേറുന്ന കക്ഷിരാഷ്‌ട്രീയ അക്രമസംഭവങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചാൽ, ഒരേ സൈന്യത്തിലെ പടയാളികൾ ശത്രുക്കളെപ്പോലെ പരസ്പരം പോരടിച്ചതിനു തുല്യമാണെന്നു കാണാം. തങ്ങൾ എന്തിനാണ് പോരാടുന്നതെന്നോ ആർക്കെതിരേയാണ് പോരാടുന്നതെന്നോ വ്യക്തമായ അറിവോ ലക്ഷ്യമോ ഇല്ലാതെ, അറിവില്ലായ്മയിൽ മുങ്ങി പരസ്പരം വെട്ടിമരിക്കുന്ന കാഴ്ചയാണ് കാണുന്നത്. മതത്തിന്‍റെയും ജാതിയുടെയും മറ്റ് വ്യത്യസങ്ങളുടെയും പേരിൽ രാഷ്‌ട്രത്തെ ഒന്നിപ്പിക്കാനും സുഗമമായി ഭരണകാര്യങ്ങൾ നിർവഹിക്കാനുമാണ് രാഷ്‌ട്രീയം എന്നുള്ളതാണ്. അതിനു വേണ്ടിയാണ് രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികൾ.
എന്നാൽ, 1950ൽ ഭരണഘടന നിലവിൽ വന്നപ്പോൾ അതിൽ "രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടി’ എന്ന പദം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നുള്ളതാണ്. പിന്നീട് 1985ൽ രാജീവ് ഗാന്ധി സർക്കാരിന്‍റെ കാലത്ത് കൊണ്ടുവന്ന 52-ാം ഭരണഘടനാ ഭേദഗതിയിലൂടെയാണ് രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികൾക്ക് ഭരണഘടനയിൽ നിയമപരമായ അംഗീകാരം ലഭിക്കുന്നത്. കൂടാതെ, ഭരണഘടനയിൽ "രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടി’എന്ന വാക്ക് ഉണ്ടെങ്കിലും, കോൺഗ്രസ്, ബിജെപി, സിപിഎം തുടങ്ങിയ ഒരു പാർട്ടിയുടെയും പേര് ഭരണഘടനയിൽ ഒരിടത്തും എഴുതിവച്ചിട്ടില്ല. ഭരണഘടനയുടെ ആർട്ടിക്കിൾ 19(1)(c) പ്രകാരം സംഘടനകളും യൂണിയനുകളും രൂപീകരിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം പൗരന്മാർക്കുണ്ട്. ഇത് രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികൾ രൂപീകരിക്കാനുള്ള അവകാശത്തിലേക്കും വഴിതുറക്കുന്നു എന്നേയുള്ളൂ. ഒരു വലിയ ജനാധിപത്യ രാജ്യത്തെ ജനങ്ങളുടെ ശബ്ദം ഭരണകൂടത്തിൽ എത്തിക്കാനുള്ള ഏറ്റവും മികച്ച "പ്രതിനിധാന സംവിധാനം’എന്നതാണ് രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളുടെ പ്രസക്തി.
ലക്ഷ്യം മറക്കുന്ന പാർട്ടികൾ
ഇനി, തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ഭൂരിപക്ഷം കിട്ടുന്ന പാർട്ടി രാജ്യം ഭരിക്കാനുള്ള സർക്കാർ രൂപീകരിക്കുകയും രാജ്യത്തെ വികസനത്തിലേക്കു നയിക്കുകയും ചെയ്യുക, തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ പരാജയപ്പെടുന്ന പാർട്ടികൾ പ്രതിപക്ഷമായി ഇരുന്ന് ഭരണകക്ഷിയുടെ തെറ്റായ നയങ്ങളെയും അഴിമതികളെയും തിരുത്തുകയും ഭരണത്തിൽ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുക. അതിനാണ് പാർലമെന്‍റും നിയമസഭയും. എന്നാൽ, ഇന്നാകട്ടെ ഈ പാർട്ടികൾ പലതും, അതിന്‍റെ ഉദ്ദേശ്യലക്ഷ്യങ്ങൾ മറന്ന്, തങ്ങൾ ജനങ്ങളെയാണ് പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നത് എന്നുപോലും അറിയാതെ, ജനങ്ങളെ ബന്ധികളാക്കുന്ന കാഴ്ചയാണ് കാണുന്നത്.
പീഡന രാഷ്‌ട്രീയം
രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തകർ എന്നു സ്വയം അവകാശപ്പെടുന്ന കുറേ ആളുകൾ ജനങ്ങളെ അക്ഷരാർഥത്തിൽ പീഡിപ്പിക്കുകയാണ്. അവർ വിചാരിക്കുന്നത് ഏതോ കുറെ നേതാക്കൾ കണ്ടുപിടിച്ചതാണ് രാഷ്‌ട്രീയം എന്നും, അവർക്കുവേണ്ടി തെരുവുയുദ്ധം ചെയ്യുന്നതാണ് രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തനം എന്നുമാണ്. ഊന്നുവടി ഊരാക്കുടുക്കായി എന്നതുപോലെ, ജനങ്ങൾക്ക് സമാധാനവും നിയമപാലനവും സുരക്ഷിതത്വവും വികസനവും ഒക്കെ ഉറപ്പാക്കേണ്ട രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികൾ, അക്ഷരാർഥത്തിൽ അവർക്ക് ഇന്നു ഭാരമായിത്തീർന്ന സ്ഥിതിയാണ്. ഈ ഏതാനും കുറെ രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തകർക്കും കുറെ നേതാക്കൾക്കും അപ്പുറത്ത്, ഇവിടെ ഒരു പൗരസമൂഹം ഉണ്ടെന്ന കാര്യം രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കൾ മറക്കരുത്. അവരുടെ രാഷ്‌ട്രീയം മുഴുവനായി ആരും, ഏതെങ്കിലും പാർട്ടിയെയോ നേതാവിനെയോ ഏല്പിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നു കരുതുന്നത് മൗഢ്യമാണ്. അതിലുപരി, അവർക്കു വേണ്ടിയാണ് കുറേ ആളുകൾ തെരുവിലിറങ്ങി, ജനജീവിതം തടസപ്പെടുത്തി, പൊതു മുതൽ നശിപ്പിക്കുന്നത് എന്ന് കരുതുന്നതും രാഷ്ട്രീയമല്ല. നമ്മുടെ വിദ്യാഭാസ സ്ഥാപനങ്ങളിൽ പഠിക്കുന്ന വിദ്യാർഥികളും രാഷ്‌‌ട്രീയത്തെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെയാണ് ചിന്തിക്കുന്നത് എന്നുള്ളത് അങ്ങേയറ്റം നിർഭാഗ്യകരമാണ്.
ഈ അരങ്ങേറുന്നതൊന്നും രാഷ്‌‌ട്രീയമല്ലെന്നും, വെറും നിയമലംഘനവും കാടത്തവുമാണെന്നും ഇത്തരക്കാരെ ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ രാഷ്‌ട്രബോധമുള്ള രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കൾക്കും പൗരസമൂഹത്തിനു കടമയുണ്ട്. ഈ രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികൾ പലതും വലിയ ജനസേവന പാരമ്പര്യം ഒന്നും അവകാശപ്പെടാനില്ലാത്ത നിർമിതികൾ ആണെന്നുകൂടി ഓർക്കണം. കൂടാതെ, ഈ കാട്ടിക്കൂട്ടുന്ന കോപ്രായങ്ങളെല്ലാം എല്ലാക്കാലത്തും രാഷ്‌ട്രീയമാണെന്ന് പൗരസമൂഹം കരുതുമെന്ന് ചിന്തിക്കുന്നതും അജ്ഞതയാണ്. കവി പറയുന്നതുപോലെ സുന്ദരമായ ഈ ലോകത്ത് രാഷ്‌ട്രീയം സൃഷ്ടിക്കുന്ന അരാജകത്വം നിയന്ത്രിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്.
ഒന്നും അവസാന വാക്കല്ല
ഈ പാർട്ടികൾ ഒന്നുംതന്നെ രാഷ്‌ട്രീയത്തിന്‍റെ അവസാന വാക്കല്ലെന്നും രാഷ്‌ട്രീയം ആരുടെയും കുത്തകയല്ലെന്നും തിരിച്ചറിയണം, തിരിച്ചറിയിക്കണം. അതാണ് കോക്രോച്ച് ജനതാ പാർട്ടികൾ പോലെയുള്ള മുന്നേറ്റങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
ഇപ്പോഴും വികസനത്തിന്‍റെ നേരിയ അംശംപോലും അനുഭവിക്കാൻ സാധിക്കാതെ, പട്ടിണിയിലും ചാക്കുകൊണ്ടു മറച്ചും ചികിത്സ കിട്ടാതെ നരകിച്ചും യാത്രാസൗകര്യം ഇല്ലാതെയും സ്കൂളിൽ പോകാൻ മാർഗമില്ലാതെയും ഒക്കെ ജനങ്ങൾ നരകിക്കുന്ന ഒരു രാജ്യത്തും സംസ്ഥാനത്തും ആണെന്നോർക്കണം, ഈ അസംബന്ധ നാടകങ്ങളും മൈക്ക് കെട്ടിയുള്ള കൂക്കിവിളികളും മനുഷ്യരെ വിഡ്ഢികളാക്കുന്ന പത്ര സമ്മേളനങ്ങളും ഗ്രൂപ്പ് വഴക്കുകളും ജനങ്ങൾക്ക് ഒരു പ്രയോജനവുമില്ലാത്ത അധികാര തർക്കങ്ങളും ഒരു ഭരണപരിഷ്കാരത്തിനും സാധ്യതയില്ലാത്ത കമ്മിഷൻ നിയമന ചർച്ചകളും എല്ലാറ്റിലും ഉപരി ജനങ്ങളെ വെറും ഇരകളാക്കുന്ന,
റോഡ് നിറഞ്ഞുള്ള അരാജകത്വ പ്രവർത്തനങ്ങളും.
ഇത്തരം കക്ഷിരാഷ്‌ട‌ട്രീയപ്രവർത്തനം മാത്രം മതി നമുക്കെന്നും, ഇത് എല്ലാറ്റിനും പരിഹാരമാണെന്നും നിശ്വാസംപോലെ ഇത് സ്കൂൾ കുട്ടികളും കോളജ് വിദ്യാർഥികളും പൊലിസും അധ്യാപകരും കഴിയുന്ന മറ്റെല്ലാ സേവന മേഖലയിലുള്ളവരും ശ്വസിക്കണമെന്ന് നിർബന്ധിക്കുന്നതും ശരിയായ രാഷ്ട്രീയമല്ല, ശുദ്ധ അസംബന്ധമാണ്. ഇതിന് അറുതി വരാതെ നമ്മൾ സമൂഹമായി രക്ഷപ്പെടില്ല. എല്ലാത്തരം അപരിഷ്കൃത പ്രവർത്തങ്ങളുടെയും ഉറവിടമായി രാഷ്‌ട്രീയം അധഃപതിക്കുന്ന കാഴ്ച ഖേദകരമാണ്.
ഇതു സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചില്ലെങ്കിൽ, നിയന്ത്രിക്കപ്പെട്ടില്ലെങ്കിൽ, പാറ്റയായും എലിയായും മറ്റ് ഭീകരജീവികളും ഒക്കെയായി പൗരസമൂഹം രൂപാന്തരപ്പെടും. ഏറ്റവും വലിയ ഭീകരജീവി ജനാധിപത്യം തന്നെയാണ്, ആരെയും അത് വക വയ്ക്കില്ല, അതിന്‍റെ അന്തഃസത്ത മനസിലാക്കുന്ന ആളുകളെ ഒഴിച്ച്. അതാണ് ശരിയായ രാഷ്‌ട്രീയചരിത്രം സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നത്.
Deepika
Corehub Solutions
E-paper LOGIN
LOGIN
