ഹിമയുഗത്തിലെ ഓസ്ട്രേലിയൻ വൻകരയിൽ ഇന്നത്തെ കംഗാരുക്കളെ വെറും കുള്ളന്മാരാക്കി മാറ്റുന്ന രീതിയിലുള്ള ഭീമൻ കംഗാരുക്കൾ വിഹരിച്ചിരുന്നു എന്നത് ചരിത്രപ്രേമികളെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്ന ഒന്നാണ്.
ഏകദേശം 250 കിലോയോളം ഭാരമുണ്ടായിരുന്ന പ്രോകോപ്റ്റോഡൺ ഗോലിയാ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ ജീവികൾക്ക് ഇന്നത്തെ കംഗാരുക്കളെപ്പോലെ ചാടി സഞ്ചരിക്കാൻ കഴിയുമോ എന്നത് ദീർഘകാലമായി ശാസ്ത്രലോകത്ത് നിലനിന്നിരുന്ന വലിയൊരു ചോദ്യചിഹ്നമായിരുന്നു.
സാധാരണഗതിയിൽ ഇത്രയും വലിയ ശരീരഭാരമുള്ള ഒരു ജീവി ചാടാൻ ശ്രമിച്ചാൽ അവയുടെ കാലുകളിലെ പേശികൾക്കും അസ്ഥികൾക്കും വലിയ ക്ഷതം സംഭവിക്കുമെന്ന നിഗമനത്തിലായിരുന്നു ഇതുവരെ ഗവേഷകർ.
അതിനാൽത്തന്നെ ഇവ പതുക്കെ നടന്നു നീങ്ങുന്നവരായിരുന്നു എന്നാണ് പലരും വിശ്വസിച്ചിരുന്നത്. എന്നാൽ മാഞ്ചസ്റ്റർ സർവ്വകലാശാലയിൽ നിന്നുള്ള പുതിയ പഠനങ്ങൾ ഈ പഴയ ധാരണകളെ പൂർണമായും മാറ്റിവരയ്ക്കുന്നു.
ഈ ഭീമൻ കംഗാരുക്കളുടെ ഫോസിലുകൾ ആധുനിക കംഗാരുക്കളുമായി താരതമ്യം ചെയ്ത ഗവേഷക സംഘം ഇവരുടെ അസ്ഥിഘടനയിൽ വലിയ പ്രത്യേകതകൾ കണ്ടെത്തി.
ആധുനിക കംഗാരുക്കളുടെ കാലുകളെ അപേക്ഷിച്ച് ഇവയുടെ പാദത്തിലെ അസ്ഥികൾക്ക് നീളം കുറവാണെങ്കിലും അവയ്ക്ക് അസാമാന്യമായ കനവും ഉറപ്പുമുണ്ടായിരുന്നു.
വലിയ ശരീരഭാരം താങ്ങുന്നതിനായി വീതിയേറിയ കണങ്കാലുകളും കരുത്തുറ്റ പേശിതന്തുക്കളും ഇവയെ സഹായിച്ചിരുന്നതായി ഗവേഷകർ വിലയിരുത്തുന്നു. ഇത്തരമൊരു സവിശേഷ ഘടനയുള്ളതിനാൽ ഇവയ്ക്ക് ശക്തമായി ചാടി ഉയരാൻ സാധിക്കുമായിരുന്നു എന്നാണ് പുതിയ കണ്ടെത്തൽ.
എങ്കിലും ഇവരുടെ ജീവിതശൈലിയിൽ ചാട്ടം എന്നത് ഒരു അതിജീവന തന്ത്രം മാത്രമായിരുന്നിരിക്കാം എന്നാണ് മേഗൻ ജോൺസിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള സംഘം കരുതുന്നത്.
ദീർഘദൂര യാത്രകൾക്കായി ഇവർ നടക്കുമായിരുന്നു എങ്കിലും, മാർസുപിയൽ സിംഹങ്ങളെപ്പോലുള്ള ശത്രുമൃഗങ്ങൾ മുന്നിലെത്തുമ്പോഴോ അല്ലെങ്കിൽ പരുക്കൻ ഭൂപ്രദേശങ്ങൾ വേഗത്തിൽ കടന്നുപോകാനോ ഇവർ തങ്ങളുടെ ചാട്ടക്കാരൻ എന്ന വൈദഗ്ധ്യം പുറത്തെടുത്തിരുന്നിരിക്കണം.
ഏകദേശം 40,000 വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ഇവയ്ക്ക് വംശനാശം സംഭവിച്ചുവെങ്കിലും, കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനങ്ങളോടും പ്രകൃതിയിലെ മാറ്റങ്ങളോടും ഈ ജീവികൾ എങ്ങനെയൊക്കെ പൊരുതി എന്ന് മനസിലാക്കുന്നത് ഇന്നത്തെ കാലത്ത് ഏറെ പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്നു.
ഒരു ജീവിവർഗത്തിന്റെ വംശനാശത്തിന്റെ കാരണങ്ങൾ തേടുന്നത് ഭാവിയിൽ സമാനമായ വെല്ലുവിളികൾ നേരിടുന്ന പ്രകൃതിയെ സംരക്ഷിക്കാൻ നമ്മെ സഹായിക്കുമെന്ന് ക്വീൻസ്ലാൻഡ് സർവ്വകലാശാലയിലെ ഗവേഷകരും ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.