ലണ്ടൻ: അഭൂതപൂർവ്വമായ രാഷ്ട്രീയ പ്രതിസന്ധിയിലൂടെയാണ് ബ്രിട്ടീഷ് രാഷ്ട്രീയം കഴിഞ്ഞകുറേ നാളുകളായി കടന്നു പോകുന്നത്. കെയർ സ്റ്റാർമറിന്റെ രാജിയിലൂടെ കഴിഞ്ഞ പത്ത് വർഷത്തിനിടെ അകാലത്തിൽ സ്ഥാനമൊഴിയുന്ന ആറാമത്തെ പ്രധാനമന്ത്രിയായി അദ്ദേഹം മാറിയിരിക്കുകയാണ്. ഡേവിഡ് കാമറൂണിൽ തുടങ്ങി കെയർ സ്റ്റാർമറിൽ എത്തിനിൽക്കുമ്പോൾ, ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടം തുടർച്ചയായ അസ്ഥിരതയുടെ ചുഴിയിലാണെന്ന് വ്യക്തമാകുന്നു.
ബ്രിട്ടീഷ് പാർലമെന്റിലെ അധികാരകേന്ദ്രങ്ങളിൽ ഇപ്പോൾ പുകയുന്നത് കടുത്ത രാഷ്ട്രീയ അനിശ്ചിതത്വമാണ്. ഭരണപരമായ വീഴ്ചകൾ, സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധി, ജനങ്ങളുടെ വിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെടൽ എന്നിവയാണ് ഓരോ പ്രധാനമന്ത്രിയുടെയും പതനത്തിന് വഴിയൊരുക്കുന്നത്. ഡേവിഡ് കാമറൂൺ, തെരേസ മേ, ബോറിസ് ജോൺസൺ, ലിസ് ട്രസ്, ഋഷി സുനക് എന്നിവരാണ് ഇതിനിടെ സ്ഥാനമൊഴിഞ്ഞ മറ്റ് പ്രധാനമന്ത്രിമാർ. ലണ്ടനിലെ 10 ഡൗണിംഗ് സ്ട്രീറ്റിൽ നിന്ന് തുടർച്ചയായി വരുന്ന ഈ രാജി പ്രഖ്യാപനങ്ങൾ യുകെയുടെ ആഗോള പ്രതിച്ഛായയെയും സാമ്പത്തിക സുസ്ഥിരതയെയും വലിയ തോതിൽ ബാധിച്ചിട്ടുണ്ട്.
2016-ലെ ബ്രെക്സിറ്റ് ഹിതപരിശോധനയ്ക്ക് ശേഷം യുകെയിലെ രാഷ്ട്രീയം വലിയ തകർച്ചയിലാണ്. യൂറോപ്യൻ യൂണിയനിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നത് (ബ്രെക്സിറ്റ് ) സാമ്പത്തികമായും നയപരമായും രാജ്യത്തെ വലിയ പ്രതിസന്ധിയിലാക്കി. ഡേവിഡ് കാമറൂൺ മുതൽ തെരേസ മേയും ബോറിസ് ജോൺസണും വരെ ഇതിന്റെ പേരിൽ അധികാരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുപോകേണ്ടി വന്നു.
വഴിമുട്ടിയ ജനജീവിതം
തുടർച്ചയായ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധികൾ, വിലക്കയറ്റം, പണപ്പെരുപ്പം എന്നിവ സാധാരണക്കാരുടെ ജീവിതത്തെ ബാധിച്ചു. ഈ വിഷയങ്ങളിൽ കൃത്യമായ പരിഹാരം കാണാൻ സർക്കാരുകൾക്ക് സാധിക്കാതെ വന്നത് ഭരണകൂടങ്ങളുടെ വീഴ്ചയ്ക്ക് കാരണമായി. മഹാമാരിക്ക് ശേഷമുള്ള സാമ്പത്തിക ആഘാതങ്ങളെ നേരിടുന്നതിൽ സർക്കാരുകൾക്ക് ഉണ്ടായ പിഴവുകൾ പല പ്രധാനമന്ത്രിമാരുടെയും ഭരണത്തിന്റെ അന്ത്യം കുറിച്ചു.
പെട്ടെന്നുള്ള തീരുമാനങ്ങളും പിന്നീട് അവ തിരുത്തേണ്ടി വരുന്ന സാഹചര്യങ്ങളും ജനങ്ങളിൽ സർക്കാരിലുള്ള വിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെടുത്തി. ലിസ് ട്രസിനെ പോലുള്ളവരുടെ ഹ്രസ്വകാല ഭരണങ്ങൾ യുകെയുടെ ആഗോള പ്രതിച്ഛായയെയും ബാധിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ബ്രിട്ടനെ തകർത്ത ബ്രെക്സിറ്റ്
ബ്രിട്ടനിലെ വലിയൊരു വിഭാഗം ജനങ്ങൾ വിശ്വസിച്ചത്, തങ്ങളുടെ രാജ്യത്തെ നിയമങ്ങൾ നിർമിക്കുന്നതിൽ പൂർണമായ അധികാരം തങ്ങൾക്കുണ്ടായിരിക്കണമെന്നാണ്. യൂറോപ്യൻ യൂണിയന്റെ നിയമങ്ങളും ചട്ടങ്ങളും ലണ്ടൻ തീരുമാനിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ഉപരി ബ്രസൽസിൽ നിന്ന് അടിച്ചേൽപ്പിക്കപ്പെടുന്നു എന്ന വികാരം ബ്രെക്സിറ്റ് അനുകൂലികൾക്കിടയിൽ ശക്തമായിരുന്നു.
യൂറോപ്യൻ യൂണിയനിൽ അംഗമായിരിക്കുമ്പോൾ, യൂണിയനിലെ മറ്റ് രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള പൗരന്മാർക്ക് യുകെയിലേക്ക് വരാനും ജോലി ചെയ്യാനും തടസമില്ലായിരുന്നു. ഈ കുടിയേറ്റം യുകെയിലെ തൊഴിൽ വിപണിയെയും പൊതുസേവനങ്ങളെയും സമ്മർദ്ദത്തിലാക്കുന്നു എന്ന് പ്രചാരണമുണ്ടായി. കുടിയേറ്റത്തെ പൂർണമായി നിയന്ത്രിക്കാൻ സ്വന്തം അതിർത്തികളുടെ അധികാരം തിരിച്ചുകിട്ടണമെന്ന് ജനങ്ങൾ ആഗ്രഹിച്ചു.
യൂറോപ്യൻ യൂണിയന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കായി യുകെ വലിയൊരു തുക അംഗത്വ ഫീസായി നൽകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഈ പണം യുകെയുടെ സ്വന്തം ആരോഗ്യമേഖലയ്ക്കും വിദ്യാഭ്യാസത്തിനും വിനിയോഗിക്കാമെന്ന വാഗ്ദാനം ജനങ്ങളെ സ്വാധീനിച്ചു.
ബ്രിട്ടീഷ് സംസ്കാരവും ജീവിതരീതിയും യൂറോപ്യൻ സ്വാധീനത്താൽ നഷ്ടപ്പെടുന്നു എന്ന വികാരം ഒരു വിഭാഗം ജനങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. 'ടേക്ക് ബാക്ക് കൺട്രോൾ' എന്നതായിരുന്നു ബ്രെക്സിറ്റ് അനുകൂലികളുടെ പ്രധാന മുദ്രാവാക്യം.
ആഗോളവൽക്കരണവും യൂറോപ്യൻ ഏകീകരണവും കൊണ്ട് നേട്ടമുണ്ടാക്കിയത് വലിയ നഗരങ്ങളിലെ ബിസിനസ്സുകാർ മാത്രമാണെന്നും, വ്യവസായ മേഖലകളിലെ സാധാരണക്കാർക്ക് തിരിച്ചടിയാണ് ഉണ്ടായതെന്നും വിശ്വസിച്ച ഒരു വലിയ വിഭാഗം ജനങ്ങൾ ഭരണകൂടത്തോടുള്ള പ്രതിഷേധമായാണ് ബ്രെക്സിറ്റിനെ കണ്ടത്.
ബ്രെക്സിറ്റിന്റെ ഉറവിടം
ബ്രെക്സിറ്റ് എന്ന ആശയം ഒറ്റയടിക്ക് ഒരാൾ മുന്നോട്ടുവെച്ചതല്ല. പതിറ്റാണ്ടുകളായി ബ്രിട്ടീഷ് രാഷ്ട്രീയത്തിൽ യൂറോപ്യൻ യൂണിയൻ വിരുദ്ധ വികാരം നിലനിന്നിരുന്നു. എന്നാൽ ഈ ആശയത്തെ മുഖ്യധാരയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നതിലും അത് ഒരു ഹിതപരിശോധനയിലേക്ക് എത്തിച്ചതിലും പ്രധാന പങ്കുവഹിച്ച ഘടകങ്ങൾ ഏറെയാണ്.
1990-കളിൽ രൂപീകൃതമായ യുകെ ഇൻഡിപെൻഡൻസ് പാർട്ടി യൂറോപ്യൻ യൂണിയനിൽ നിന്ന് ബ്രിട്ടൻ പുറത്തുപോകണം എന്ന് ആദ്യകാലം മുതലേ ശക്തമായി വാദിച്ചവരാണ്. നൈജൽ ഫാരേജ് ആയിരുന്നു ഈ പാർട്ടിയുടെ ഏറ്റവും പ്രമുഖനായ നേതാവ്. വർഷങ്ങളോളം അദ്ദേഹം നടത്തിയ ശക്തമായ പ്രചാരണങ്ങൾ പൊതുജനാഭിപ്രായത്തെ കാര്യമായി സ്വാധീനിച്ചു.
കൺസർവേറ്റീവ് പാർട്ടിയിലെ തന്നെ യൂറോപ്യൻ യൂണിയൻ വിരുദ്ധരായ ഒരു വലിയ വിഭാഗം നേതാക്കൾ ബ്രെക്സിറ്റിനായി കടുത്ത സമ്മർദം ചെലുത്തിയിരുന്നു. ബോറിസ് ജോൺസൺ, മൈക്കൽ ഗോവ് തുടങ്ങിയ പ്രമുഖ നേതാക്കൾ ഇതിന് നേതൃത്വം നൽകി.
2013-ൽ അന്നത്തെ പ്രധാനമന്ത്രിയായിരുന്ന ഡേവിഡ് കാമറൂൺ ആണ് ബ്രെക്സിറ്റ് ഹിതപരിശോധന നടത്തുമെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചത്. കൺസർവേറ്റീവ് പാർട്ടിയിലെ ആഭ്യന്തര കലഹം അവസാനിപ്പിക്കാനും, യൂറോപ്യൻ യൂണിയൻ വിരുദ്ധ വികാരം തണുപ്പിക്കാനുമാണ് അദ്ദേഹം ഇത്തരമൊരു ഹിതപരിശോധന പ്രഖ്യാപിച്ചത്.
ഹിതപരിശോധനയിൽ 'യൂറോപ്യൻ യൂണിയനിൽ തുടരുക' എന്ന പക്ഷത്തായിരുന്നു ഡേവിഡ് കാമറൂൺ നിലയുറപ്പിച്ചിരുന്നത്. എന്നാൽ ഫലം വന്നപ്പോൾ 'പുറത്തുപോകുക' എന്ന പക്ഷം വിജയിച്ചു. ഇതിന് പിന്നാലെയാണ് അദ്ദേഹം രാജി പ്രഖ്യാപിച്ചത്.
കുഴഞ്ഞുമറിയലുകളുടെ കാലം
2016-ൽ ബ്രെക്സിറ്റ് ഹിതപരിശോധനയ്ക്ക് ശേഷം ഡേവിഡ് കാമറൂൺ അധികാരമൊഴിഞ്ഞതോടെ യുകെ വലിയൊരു രാഷ്ട്രീയ അനിശ്ചിതത്വത്തിന്റെ ചുഴിയിലേക്കാണ് വീണത്. ആ കാലഘട്ടം ബ്രിട്ടീഷ് രാഷ്ട്രീയത്തിലെ 'കുഴഞ്ഞു മറിയലുകളുടെ കാലം' എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കാം. പിൻഗാമിയായി വന്ന തെരേസ മേ ബ്രെക്സിറ്റ് ചർച്ചകളിലെ തടസങ്ങൾ കാരണം പതറിയപ്പോൾ, തുടർന്ന് വന്ന ബോറിസ് ജോൺസന്റെ കാലം വിവാദങ്ങൾ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു.
ഭരണകൂടങ്ങൾ മാറിമാറി വന്നെങ്കിലും, ബ്രെക്സിറ്റിന്റെ പ്രത്യാഘാതങ്ങളും സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധികളും രാഷ്ട്രീയ സ്ഥിരതയെ നിരന്തരം തകർത്തു. ഒരു ദശാബ്ദത്തിനിടെ അഞ്ച് പ്രധാനമന്ത്രിമാരുടെ അകാലത്തിലുള്ള പടിയിറക്കവും, തുടർന്ന് കെയർ സ്റ്റാർമറിന്റെ രാജിയും എല്ലാം കൂടി ചേർന്നപ്പോൾ ബ്രിട്ടൻ ലോകത്തിന് മുന്നിൽ ഒരു രാഷ്ട്രീയ പരീക്ഷണശാലയായി മാറി.
ഋഷി സുനകിന്റെ കടന്നുവരവ്
തെരേസ മേയ്ക്കും ബോറിസ് ജോൺസനും ലിസ് ട്രസിനും ശേഷം, യുകെയുടെ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധികൾക്കിടയിലേക്കാണ് ഋഷി സുനക് അധികാരമേറ്റെടുക്കുന്നത്. ബോറിസ് ജോൺസന്റെ ഭരണകാലത്തെ സാമ്പത്തിക നയങ്ങളിൽ പ്രധാന പങ്ക് വഹിച്ചിരുന്ന സുനക്, ലിസ് ട്രസിന്റെ ഹ്രസ്വകാല ഭരണത്തെത്തുടർന്നുണ്ടായ കടുത്ത സാമ്പത്തിക അസ്ഥിരതയ്ക്ക് പരിഹാരം കാണുമെന്ന വലിയ പ്രതീക്ഷയോടെയാണ് 2022 ഒക്ടോബറിൽ പ്രധാനമന്ത്രി സ്ഥാനത്ത് എത്തുന്നത്.
യുകെയുടെ ചരിത്രത്തിലെ ആദ്യത്തെ ഏഷ്യൻ വംശജനായ പ്രധാനമന്ത്രി എന്ന നിലയിൽ അദ്ദേഹം വലിയ ശ്രദ്ധ നേടിയിരുന്നെങ്കിലും, ജീവിതച്ചെലവ് വർധനവും സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യവും അടക്കമുള്ള വലിയ വെല്ലുവിളികൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭരണത്തെയും പ്രതിസന്ധിയിലാക്കി. തുടർച്ചയായ രാഷ്ട്രീയ അനിശ്ചിതത്വങ്ങൾക്കിടയിൽ യുകെയെ സ്ഥിരതയിലേക്ക് നയിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, ഭരണവിരുദ്ധ വികാരങ്ങളും പാർട്ടിയിലെ അതൃപ്തികളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭരണത്തിനും തടസമായി മാറി.
ഭാവി ഇന്നും അനിശ്ചിതം
ചുരുക്കത്തിൽ, കഴിഞ്ഞ ഒരു ദശാബ്ദം ബ്രിട്ടീഷ് രാഷ്ട്രീയത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അസ്ഥിരതയുടെയും അനിശ്ചിതത്വത്തിന്റെയും കാലഘട്ടമാണ്. ബ്രെക്സിറ്റ് ഹിതപരിശോധനയോടെ ആരംഭിച്ച ഈ രാഷ്ട്രീയ പ്രതിസന്ധി, തുടർച്ചയായുള്ള നേതൃമാറ്റങ്ങളിലൂടെ രാജ്യത്തിന്റെ ഭരണസ്ഥിരതയെ തന്നെ ചോദ്യം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. വെറും പത്ത് വർഷത്തിനിടെ ആറ് പ്രധാനമന്ത്രിമാർ പടിയിറങ്ങേണ്ടി വന്നത് യുകെയുടെ സാമൂഹിക-സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥയിലുണ്ടായ ആഴത്തിലുള്ള വിള്ളലുകളുടെ പ്രതിഫലനമാണ്.
കെയർ സ്റ്റാർമറിന്റെ രാജി ഈ പരമ്പരയിലെ ഏറ്റവും പുതിയ അദ്ധ്യായം മാത്രമാണ്. സ്ഥിരതയാർന്ന ഒരു നേതൃത്വത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്ന ബ്രിട്ടീഷ് ജനതയുടെ മുന്നിലേക്ക്, ഒരു പുതിയ നേതൃത്വം എത്തുമ്പോൾ പഴയ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് പരിഹാരം കാണാൻ അവർക്ക് സാധിക്കുമോ എന്നത് വരും നാളുകളിൽ കണ്ടറിയേണ്ട ഒന്നാണ്.