ഗുജറാത്തിലെ വഡോദര ജില്ലയില് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന പുരാതനമായ ഒരു കോട്ടനഗരമാണ് ധബോയി. പ്രാചീനകാലത്ത് ‘ദര്ഭാവതി’ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഈ നഗരം, സൈനികമായി തന്ത്രപ്രധാന സ്ഥാനത്താലും അതിസൂക്ഷ്മമായ ശില്പകലയാലും ഇന്ത്യാചരിത്രത്തില് ശ്രദ്ധേയ ഇടം നേടിയിട്ടുണ്ട്.
ആറാം നൂറ്റാണ്ടു മുതലുള്ള പാരമ്പര്യമുണ്ട് ദര്ഭാവതി എന്ന ധബോയിയ്ക്ക് പറയാന്. സമ്പന്നമായ കൃഷിയിടങ്ങള്ക്കും വ്യാപാരപാതകള്ക്കും സമീപമുള്ള സ്ഥാനം ധബോയിയുടെ വളര്ച്ചയ്ക്ക് ഏറെ ഗുണകരമായി.
പതിനൊന്ന്, പന്ത്രണ്ട് നൂറ്റാണ്ടുകളില് ഗുജറാത്ത് ഭരിച്ചിരുന്ന രജപുത്ര രാജവംശമായിരുന്ന സോളങ്കി അഥവാ ചാലൂക്യ രാജാക്കന്മാരുടെ (കര്ണാടക ഭരിച്ചിരുന്ന ചാലൂക്യര് വേറെയാണ്) കാലത്താണ് ഈ നഗരം പ്രബലമായ ഒരു സൈനികകേന്ദ്രമായി വളര്ന്നത്.
പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യപകുതിയിൽ സോളങ്കി ഭരണാധികാരിയായ സിദ്ധരാജ് ജയ്സിംഹനാണ് കോട്ടയുടെ ആദ്യഘട്ടം നിര്മാണങ്ങള്ക്ക് തുടക്കമിട്ടത്. പതിമൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടില് വഘേല വംശത്തിലെ രാജാവായിരുന്ന വിസല്ദേവ് കോട്ട വിപുലീകരിക്കുകയും ഇന്നത്തെ രൂപത്തില് പുനര്നിര്മിക്കുകയും ചെയ്തു.
ധബോയി കോട്ട ഹിന്ദുമാരുഗുര്ജര വാസ്തുവിദ്യാ ശൈലിയിലാണ് പണിതുയര്ത്തിയിരിക്കുന്നത്. നാല് ദിശകളിലേക്കും തുറക്കുന്ന ഭീമാകാരമായ നാല് കവാടങ്ങളാണ് കോട്ടയുടെ പ്രധാന ആകര്ഷണം:
കിഴക്കുഭാഗത്തെ കവാടത്തിന് ഹീരാ ഭാഗോള് എന്നാണ് പേര്. കൊത്തുപണികളാല് സമ്പന്നമായ ഏറ്റവും മനോഹര കവാടമാണിത്. ശില്പി ‘ഹീരാധര്’ തന്റെ പ്രണയിനിക്കായി രഹസ്യമായി കൊത്തുപണികള് നടത്തിയെന്നും തുടര്ന്ന് രാജാവ് അദ്ദേഹത്തെ ജീവനോടെ അടക്കം ചെയ്തെന്നുമുള്ള നാടോടിക്കഥയും ഇതിനു പിന്നിലുണ്ട്.
പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത് പ്രധാന കവാടമായ ബറോഡ ഭാഗോള് വഡോദര നഗരത്തിന് അഭിമുഖമായി നില്ക്കുന്നു. തെക്കു ഭാഗത്തെ കവാടം ‘ചന്ദോദ് ഭാഗോള്’ പേരുപോലെതന്നെ നര്മദാതീരത്തുള്ള തീര്ഥാടനകേന്ദ്രമായ ചന്ദോദിലേക്ക് ആനയിക്കുന്ന കവാടമാണ്.
വടക്കുഭാഗത്തെ കവാടം മഹുദി ഭാഗോളും വാസ്തുവിദ്യാ സമ്പന്നമാണ്. കവാടങ്ങളിലെല്ലാം പുരാണ കഥാപാത്രങ്ങള്, നര്ത്തകര്, യുദ്ധരംഗങ്ങള് എന്നിവ കൊത്തിവച്ചിട്ടുണ്ട്.
സോളങ്കികളുടെ ഭരണകാലത്തിനുശേഷം പതിമൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം (1297ല്) അലാവുദീന് ഖില്ജിയുടെ സൈന്യം ഗുജറാത്ത് കീഴടക്കിയതോടെ ധബോയി ഡല്ഹി സുല്ത്താനേറ്റിന്റെയും പിന്നീട് സ്വതന്ത്ര ഗുജറാത്ത് സുല്ത്താനേറ്റിന്റെയും ഭാഗമായി.
ഈ കാലഘട്ടത്തില് കോട്ടയുടെ ചില ഭാഗങ്ങള് പുനര്നിര്മിക്കപ്പെടുകയും ഇസ്ലാമിക വാസ്തുവിദ്യാ ശൈലിയിലെ ചില മാറ്റങ്ങള് ഉള്ക്കൊള്ളിക്കുകയും ചെയ്തു. തുടര്ന്ന് അക്ബറുടെ ഭരണകാലത്ത് മുഗള് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഭരണനികുതി കേന്ദ്രമായും ധബോയി മാറി.
പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടില് മുഗള് സ്വാധീനം ക്ഷയിച്ചതോടെ പ്രദേശം മറാഠകളുടെ കൈകളിലെത്തി. 1731ല് നടന്ന ധബോയി യുദ്ധത്തോടെയായിരുന്നു മറാഠകള് പ്രദേശത്ത് ആധിപത്യം സ്ഥാപിച്ചത്. ബാജിറാവു ഒന്നാമന് പേഷ്വായുടെ സൈന്യവും ത്രിംബക് റാവു ദഭാഡെയുടെ സൈന്യവും തമ്മില് നടന്ന ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തില് ബാജിറാവു വിജയം കൈവരിക്കുകയും ഗുജറാത്തിലെ മറാഠ അധികാരം അരക്കിട്ടുറപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
യുദ്ധാനന്തരം ധബോയി, വഡോദര ആസ്ഥാനമാക്കി ഭരിച്ചിരുന്ന ഗെയ്ക്ക്വാദ് രാജവംശത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാറി. മഹാരാജ സയാജിറാവു ഗെയ്ക്ക്വാദ് മൂന്നാമന്റെ കാലത്ത് നഗരത്തില് വിദ്യാലയങ്ങളും റെയില്വേ സൗകര്യങ്ങളും സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു. ആധുനിക കാലത്ത് ധബോയി കോട്ടനഗരം പ്രശസ്തമായത് ഏഷ്യയിലെതന്നെ ഏറ്റവും വലിയ നാരോ ഗേജ് റെയില്വേ ജംഗ്ഷനുകളില് ഒന്നായി മാറിയതിലൂടെയാണ്. 1870കളില് ബറോഡ നാട്ടുരാജ്യം ഗതാഗതത്തിനായി നിര്മിച്ച ഗെയ്ക്ക്വാദ് -ബറോഡ സ്റ്റേറ്റ് റെയില്വേയുടെ കേന്ദ്രബിന്ദുവായിരുന്നു ഈ സ്റ്റേഷന്.
ഇന്ന് ധബോയി, ആര്ക്കിയോളജിക്കല് സര്വേ ഓഫ് ഇന്ത്യയുടെ സംരക്ഷണത്തിലുള്ള ചരിത്രസ്മാരകങ്ങളും വൈഷ്ണവ, ജൈന തീര്ഥാടനകേന്ദ്രങ്ങളും സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന പൈതൃകനഗരമാണ്.
വിനോദസഞ്ചാര കേന്ദ്രമെന്ന നിലയില് ആളുകള്ക്കിടയില് വലിയ സ്ഥാനം ലഭിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും ഒന്നര സഹസ്രാബ്ദത്തിന്റെ പാരമ്പര്യമുള്ള ഈ നഗരം ചരിത്ര സ്നേഹികളെ സംബന്ധിച്ച് ഒരു നിധിതന്നെയാണെന്ന് നിസംശയം പറയാം.