7

ഓ​സ്ട്രി​യ​ൻ ന്യൂ​റോ​ള​ജി​സ്റ്റും സൈ​ക്യാ​ട്രി​സ്റ്റു​മാ​യി​രു​ന്ന വി​ക്‌​ട​ർ ഫ്രാ​ങ്ക് (1905-1997), ലോ​കപ്രശസ്തനായ ​മ​നഃ​ശാ​സ്ത്ര​ജ്ഞ​നാ​യ സി​ഗ്‌​മ​ണ്ട് ഫ്രോ​യി​ഡു​മാ​യി ആ​ശ​യ​വി​നി​മ​യം ന​ട​ത്തി​യി​ട്ടു​ണ്ട്. മ​നു​ഷ്യ​ൻ സ​ന്തോ​ഷ​ത്തെ​യാ​ണ് പ്ര​ധാ​ന​മാ​യി കാ​ണു​ന്ന​തെ​ന്നും അ​തി​നു​വേ​ണ്ടി ജീ​വി​ക്കു​ന്ന​താ​ണ് അ​വ​ന്‍റെ ജ​ന്മ​വാ​സ​ന​യെ​ന്നും ഫ്രോ​യി​ഡ് വാ​ദി​ച്ചു. എ​ന്നാ​ൽ, മ​നു​ഷ്യ​ന്‍റെ വി​ജ​യം ജീ​വി​ത​ത്തി​നു അ​ർ​ഥം ക​ണ്ടെ​ത്തു​ന്ന​തി​ലാ​ണെ​ന്നു ഫ്രാ​ങ്ക് അ​ഭി​പ്രാ​യ​പ്പെ​ട്ടു. യെ​സ് ടു ​ലൈ​ഫ്, മാ​ൻ​സ് സെ​ർ​ച്ച് ഫോ​ർ മീ​നിം​ഗ് എ​ന്നീ പു​സ്ത​ക​ങ്ങ​ളി​ൽ ഫ്രാ​ങ്കി​ന്‍റെ മ​നഃ​ശാ​സ്ത്ര​പ​ര​വും താ​ത്വി​ക​വു​മാ​യ ആ​ശ​യ​ങ്ങ​ൾ അ​ട​ങ്ങി​യി​രി​ക്കു​ന്നു.

1942-1945 കാ​ല​ത്ത് ഫ്രാ​ങ്കും കു​ടും​ബ​വും ഹി​റ്റ്‌​ല​റു​ടെ ത​ട​ങ്ക​ൽ​പാ​ള​യ​ത്തി​ലാ​യി​രു​ന്നു. ജീ​വ​ൻ നി​ല​നി​ർ​ത്താ​നാ​കു​മെ​ന്ന് ഒ​രു പ്ര​തീ​ക്ഷ​യു​മി​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു. ത​ട​വ​റ​യി​ൽ​നി​ന്ന് ര​ക്ഷ​പ്പെ​ടു​ക പ്ര​യാ​സ​മാ​ണ​ല്ലോ. അ​ക്കാ​ല​ത്ത് അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന് മാ​താ​പി​താ​ക്ക​ളെ​യും ഭാ​ര്യ​യെ​യും ന​ഷ്‌​ട​പ്പെ​ട്ടു. ആ ​പ്ര​യാ​സ​മേ​റി​യ ഇ​രു​ണ്ട കാ​ല​ത്ത് മ​ന​സി​ൽ എ​ങ്ങ​നെ​യാ​ണ് ജീ​വി​ത​ത്തി​ന്‍റെ പ്ര​തീ​ക്ഷ​യു​ടെ തി​രി​നാ​ളം അ​ങ്കു​രി​ച്ച​തെ​ന്ന് അ​ദ്ദേ​ഹം വി​വ​രി​ക്കു​ന്നു​ണ്ട്. എ​ത്ര വ​ലി​യ യാ​ത​ന​യി​ലും നാം ​ജീ​വി​ത​ത്തി​ന് ഒ​രു അ​ർ​ഥ​മു​ണ്ടെ​ന്ന കാ​ര്യം കൈ​വി​ട​രു​ത്. ഒ​രു ഉ​ദ്ദേ​ശ്യ​മു​ണ്ടാ​യാ​ൽ പു​റ​ത്തു​വീ​ഴു​ന്ന ചാ​ട്ട​വാ​റ​ടി​ക​ളെ അ​തി​ജീ​വി​ക്കാ​നാ​വും.

1946ൽ ​പു​റ​ത്തു​വ​ന്ന ‘മാ​ൻ​സ് സെ​ർ​ച്ച് ഫോ​ർ മീ​നിം​ഗ്’ എ​ന്ന കൃ​തി കോ​ൺ​സെ​ൻ​ട്രേ​ഷ​ൻ ക്യാ​മ്പി​ലെ പീ​ഡാ​നു​ഭ​വ​ങ്ങ​ൾ രേ​ഖ​പ്പെ​ടു​ത്തു​ന്നു. സ​ന്തോ​ഷം തേ​ടു​ന്ന​ത​ല്ല, അ​ർ​ഥം അ​ന്വേ​ഷി​ക്കു​ന്ന​താ​ണ് ജീ​വി​ത​ത്തി​ന്‍റെ നി​ല​നി​ൽ​പ്പി​ന് പ്ര​ധാ​ന​മെ​ന്ന് അ​ദ്ദേ​ഹം പ​റ​യു​ന്നു. യാ​ത​ന​യു​ടെ കാ​ല​ത്ത് ഈ ​ജീ​വി​ത​ല​ക്ഷ്യം ന​ഷ്‌​ട​പ്പെ​ടു​ത്ത​രു​ത്. ചു​റ്റു​പാ​ടു​ക​ളി​ൽ​നി​ന്ന് നാം ​ഒ​രു ല​ക്ഷ്യം ക​ണ്ടെ​ത്ത​ണം. അ​സ​ഹ​നീ​യ​മാ​യ ക​ഷ്‌​ട​പ്പാ​ടു​ക​ളി​ല്‍ ജീ​വി​ക്കു​മ്പോ​ൾ മ​ന​സ് മ​ടു​ക്കു​ന്ന​തി​നു​പ​ക​രം വ്യ​ക്തി​പ​ര​മാ​യ അ​നു​ഭ​വ​ത്തി​ന്‍റെ മൂ​ല്യ​വും അ​തി​ജീ​വി​ക്കാ​നു​ള്ള ശ​ക്തി​യു​മാ​ണ് തി​ര​യേ​ണ്ട​ത്. അ​വ​ശ​ർ അ​വ​ശ​ത​യി​ൽ ഫോ​ക്ക​സ് ചെ​യ്യ​രു​ത്.

ത​ന്‍റെ മ​നഃ​ശാ​സ്ത്ര​പ​ര​മാ​യ സ​മീ​പ​ന​ത്തെ അ​ദ്ദേ​ഹം ലോ​ഗോ​തെ​റാ​പ്പി എ​ന്നാ​ണു വി​ളി​ച്ച​ത്. ജീ​വി​ത​ത്തി​ന്‍റെ അ​ർ​ഥം ക​ണ്ടെ​ത്തു​ക​യാ​ണ് ഇ​തു​കൊ​ണ്ട് ഉ​ദ്ദേ​ശി​ക്കു​ന്ന​ത്. ജീ​വി​ത​ത്തി​ൽ എ​ന്തു തെ​ര​ഞ്ഞെ​ടു​ക്ക​ണ​മെ​ന്ന് നാം ​തീ​രു​മാ​നി​ക്ക​ണം. ജീ​വി​ത​ത്തി​ന്‍റെ അ​ർ​ഥ​ത്തെ സ്വ​യം അ​നു​ഭ​വി​ച്ച​റി​യ​ണം. അ​ദ്ദേ​ഹം എ​ഴു​തു​ന്നു: വി​ജ​യി​ക്കു​ക എ​ന്ന​ത​ല്ല ല​ക്ഷ്യ​മാ​യി കാ​ണേ​ണ്ട​ത്. ഒ​രു ല​ക്ഷ്യ​ത്തെ മാ​ത്രം കേ​ന്ദ്രീ​ക​രി​ച്ചാ​ൽ അ​തു ന​ഷ്‌​ട​പ്പെ​ടും. സ​ന്തോ​ഷം​ പോ​ലെ​യാ​ണ് വി​ജ​യ​വും. അ​തി​നെ പി​ന്തു​ട​ര​രു​ത്, ന​ഷ്‌​ട​പ്പെ​ടും. അ​ത് സ്വാ​ഭാ​വി​ക​മാ​യി സം​ഭ​വി​ക്കേ​ണ്ട​താ​ണ്. അ​ത് ഒ​രു പാ​ർ​ശ്വ​ഫ​ല​മാ​യി വ​രേ​ണ്ട​താ​ണ്. വി​ജ​യ​ത്തി​നു​വേ​ണ്ടി പോ​രാ​ടാ​തെ അ​ത് സം​ഭ​വി​ക്ക​ണം. നി​ങ്ങ​ളോ​ട് മ​ന​ഃസാ​ക്ഷി എ​ന്താ​ണു പ​റ​യു​ന്ന​തെ​ന്ന് ശ്ര​ദ്ധി​ക്ക​ണം. അ​തു നി​ർ​വ​ഹി​ക്കാ​ൻ പ​ര​മാ​വ​ധി ശ​ക്തി ഉ​പ​യോ​ഗി​ക്കു​ക. അ​തു നി​ങ്ങ​ൾ​ക്ക് ദീ​ർ​ഘ​കാ​ലാ​ടി​സ്ഥാ​ന​ത്തി​ൽ ഫ​ലം ത​രു​ന്നു. വി​ജ​യം നി​ങ്ങ​ളു​ടെ​യ​ടു​ത്തേ​ക്കു വ​രും. കാ​ര​ണം, നി​ങ്ങ​ൾ അ​തി​നെ​ക്കു​റി​ച്ച് ചി​ന്തി​ച്ചി​രു​ന്നി​ല്ല​ല്ലോ.

ന​മ്മ​ൾ ജീ​വി​ത​ത്തി​ന് അ​ർ​ഥം ന​ൽ​കു​ന്ന​ത് പ്ര​വൃ​ത്തി​ക​ളി​ലൂ​ടെ മാ​ത്ര​മ​ല്ല, സ്നേ​ഹ​ത്തി​ലൂ​ടെ​യും പി​ന്നീ​ട് പ്ര​യാ​സ​ങ്ങ​ളി​ലൂ​ടെ​യു​മാ​ണ്. മ​നു​ഷ്യ​ർ ത​ന്‍റെ സാ​ധ്യ​ത​ക​ളെ മു​ൻ​നി​ർ​ത്തി ഒ​രു പ്ര​ശ്ന​ത്തെ എ​ങ്ങ​നെ അ​ഭി​മു​ഖീ​ക​രി​ക്കു​ന്നു എ​ന്ന വി​ഷ​യ​മു​ണ്ട്. അ​വ​ന്‍റെ/​അ​വ​ളു​ടെ പ്ര​വ​ർ​ത്ത​ന​ങ്ങ​ളെ, സ്നേ​ഹി​ക്കാ​നു​ള്ള ക​ഴി​വി​നെ അ​ത് എ​ങ്ങ​നെ ബാ​ധി​ക്കു​ന്നു എ​ന്ന​ത് ഗൗ​ര​വ​മേ​റി​യ​താ​ണ്. ഈ ​നി​യ​ന്ത്ര​ണ​ങ്ങ​ൾ​ക്ക​ക​ത്ത് അ​വ​നും അ​വ​ളും എ​ങ്ങ​നെ പെ​രു​മാ​റു​ന്നു, ഈ ​ചു​റ്റു​പാ​ടി​ൽ അ​വ​ർ സ്വ​ന്തം വി​ഷ​മ​ങ്ങ​ളെ എ​ങ്ങ​നെ ഉ​ൾ​ക്കൊ​ള്ളു​ന്നു എ​ന്നു നോ​ക്കു​ക. ഇ​തി​ലെ​ല്ലാം അ​വ​രു​ടെ മൂ​ല്യം കാ​ണാം.

ജീ​വി​ത​ത്തി​ല്‍ സ​ന്തോ​ഷ​ത്തി​നാ​ണ് ഒ​ന്നാം സ്ഥാ​ന​മെ​ന്ന് ക​രു​തു​ന്ന​വ​രു​ണ്ട്. രാ​ജ്യ​ങ്ങ​ള്‍​പോ​ലും ഇ​ന്ന് ആ​ളു​ക​ളു​ടെ ആ​ളോ​ഹ​രി ആ​ന​ന്ദ​മാ​ണ് പ​രി​ശോ​ധി​ക്കു​ന്ന​ത്. ലൗ​കി​ക​മാ​യ അ​ര്‍​ഥ​ത്തി​ല​ല്ലെ​ങ്കി​ല്‍​പോ​ലും പ്ര​പ​ഞ്ച​സാ​രം തേ​ടി​യ ഋ​ഷി​ക​ളും ആ​ന​ന്ദ​ത്തെ​ക്കു​റി​ച്ച് പ​റ​യു​ന്നു​ണ്ട്. സ​ക​ല ജീ​വി​ക​ളും ആ​ന​ന്ദ​ത്തി​നാ​യി ഉ​ത്സു​ക​രാകുന്നു. നേ​രി​ട്ട് ആ​ന​ന്ദം സാ​ക്ഷാ​ത്ക​രി​ക്കാ​ന്‍ പ്ര​കൃ​തി​യി​ല്‍​ത​ന്നെ പ​രി​മി​തി​ക​ള്‍ ഉ​ള്ള​തു​കൊ​ണ്ട് മ​നു​ഷ്യ​ര്‍ അ​വ​ലം​ബി​ത മാ​ര്‍​ഗ​ങ്ങ​ള്‍ തേ​ടു​ന്നു. ക​ലാ​രൂ​പ​ങ്ങ​ളി​ല്‍​നി​ന്നു കി​ട്ടു​ന്ന​ത് ഈ ​അ​നു​ഭ​വ​മാ​ണ്.

പ​രോ​ക്ഷ​മാ​യി ആ​ന​ന്ദ​ത്തി​ന്‍റെ സാ​ധ്യ​മാ​യ ഒ​രി​ട​മാ​ണ​ത്. അ​തി​ന്‍റെ​യ​ര്‍​ഥം ജൈ​വ​ലോ​ക​ത്തി​ന് ആ​ന​ന്ദം നി​ഷി​ദ്ധ​മ​ല്ലെ​ന്നാ​ണ്. ഒ​രു ശ​ല​ഭം വെ​റു​തെ പ​റ​ക്കു​ന്നു; എ​ത്ര​യോ ആ​ന​ന്ദ​ക​ര​മാ​യ കാ​ഴ്ച​യാ​ണ​ത്. പ്ര​പ​ഞ്ച​ലീ​ല​യു​ടെ സ​ര​ള​മാ​യ ആ​ന​ന്ദാ​നു​ഭ​വ​മാ​ണ​ത്. ശ​ല​ഭ​വും ഇ​തു​ത​ന്നെ നേ​ടു​ന്നു. യാ​തൊ​ന്നി​ന്‍റെ​യും ബൗ​ദ്ധി​ക​മോ സ​ദാ​ചാ​ര​പ​ര​മോ സാ​മൂ​ഹി​ക​മോ ആ​യി​ട്ടു​ള്ള പ​ദാ​വ​ലി​യു​ടെ ഭാ​ര​മി​ല്ലാ​തെ​ത​ന്നെ അ​വ​യ്ക്ക് പ​റ​ക്കാ​നാ​കു​ന്നു. ഭൂ​മി​യി​ലെ ജീ​വി​ക​ളു​ടെ സ​ഹ​ജ​മാ​യ ആ​ത്മീ​യ​ത​യാ​ണി​ത്.

അ​തേ​സ​മ​യം, ഈ ​ആ​ന​ന്ദം പ​ല​പ്പോ​ഴും കൈ​യെ​ത്തും​ ദൂ​ര​ത്തി​നും അ​പ്പു​റ​മാ​ണ്. ആ​ന​ന്ദം എ​ങ്ങ​നെ​യാ​ണ് ന​ഷ്‌​ട​മാ​കു​ന്ന​ത്? ന​മ്മു​ടെ കൈ​യി​ല്‍ സു​ല​ഭ​മാ​യ ആ​ന​ന്ദ​മു​ണ്ട്. എ​ന്നാ​ല്‍, അ​ത് ന​മു​ക്കു ന​ഷ്‌​ട​പ്പെ​ടു​ന്നു. ഇ​ത​ല്ലേ സ​ത്യം? ന​ഷ്‌​ട​പ്പെ​ടാ​തി​രി​ക്കാ​ന്‍ എ​ന്താ​ണു ചെ​യ്യേ​ണ്ട​ത് എ​ന്ന ചോ​ദ്യം എ​പ്പോ​ഴും ഉ​യ​രു​ന്നു. പ​ല ചി​ന്ത​ക​രും മ​നഃ​ശാ​സ്ത്ര​ജ്ഞ​രും എ​പ്പോ​ഴും ഇ​തേ​ക്കു​റി​ച്ചു​ള്ള പ്ര​മാ​ണ​ങ്ങ​ളും ക​ണ്ടെ​ത്ത​ലു​ക​ളും ആ​വി​ഷ്‌​ക​രി​ക്കു​ക​യാ​ണ്.

ജീ​വി​ത​ത്തെ ജീ​വി​ക്കാ​ന്‍ കൊ​ള്ളാ​താ​ക്കു​ന്ന​തി​നെ​തി​രാ​യി ചി​ല​ത് ചെ​യ്യേ​ണ്ട​തു​ണ്ട്. ത​ട​ങ്ക​ല്‍​പ്പാ​ള​യ​ങ്ങ​ളി​ല്‍ ക​ഴി​യു​ന്ന​വ​ര്‍ പൊ​തു​വേ നി​രാ​ശ​യി​ല്‍ മു​ങ്ങി​ത്താ​ഴു​ക​യാ​ണു പ​തി​വ്. അ​വി​ടെ​നി​ന്ന് ക്ഷ​ത​മേ​ല്‍​ക്കാ​തെ, ജീ​വി​ത​ത്തി​ന്‍റെ വി​ഹാ​യ​സി​ലേ​ക്ക് തി​രി​ച്ചെ​ത്താ​ന്‍ ക​ഷ്‌​ട​പ്പെ​ട​ണം. ഫ്രാ​ങ്ക് അ​തി​ന്‍റെ ന​ല്ല ഉ​ദാ​ഹ​ര​ണ​മാ​ണ്. അ​ദ്ദേ​ഹം പ​റ​യു​ന്ന പ്ര​ധാ​ന​പ്പെ​ട്ട ഒ​രു കാ​ര്യം, ന​മ്മു​ടെ ഭാ​വി​യെ സ​ര്‍​ഗാ​ത്മ​ക​മാ​യി ന​വീ​ക​രി​ക്കു​ന്ന​തി​ന് ത​ട​സ​മാ​കു​ന്ന ത​ര​ത്തി​ല്‍ ഒ​രു ചി​ന്ത​യ്ക്ക് അ​ടി​മ​പ്പെ​ട​രു​തെ​ന്നാ​ണ്. സ്വാ​മി വി​വേ​കാ​ന​ന്ദ​ന്‍ പ​റ​ഞ്ഞ​തു​പോ​ലെ എ​ഴു​ന്നേ​ല്‍​ക്കൂ, ജാ​ഗ്ര​ത​യോ​ടെ ഇ​രി​ക്കൂ എ​ന്ന ആ​ശ​യം ന​മു​ക്ക് ഓ​ര്‍​മി​ക്കാ​വു​ന്ന​താ​ണ്. ഉ​ണ​ര്‍​ന്നി​ല്ലെ​ങ്കി​ല്‍ നാം ​സ്വ​ന്തം ന​ര​ക​ത്തി​ലേ​ക്കു ചെ​ന്നുവീ​ഴും.

ജീ​വി​ത​ത്തി​ല്‍ കു​റെ​യൊ​ക്കെ പു​രോ​ഗ​തി നേ​ടി​യെ​ന്നു വി​ചാ​രി​ക്കു​ക. എ​ന്നാ​ല്‍, അ​തു​കൊ​ണ്ട് വി​ജ​യം നി​ല​നി​ല്‍​ക്കി​ല്ല. അ​തി​നെ പു​ന​ര്‍​ഭാ​വ​ന​ക​ളി​ലൂ​ടെ മു​ന്നോ​ട്ട് ന​യി​ക്ക​ണം. അ​ദ്ദേ​ഹം എ​ഴു​തു​ന്നു: “ന​മ്മ​ള്‍ നേ​രി​ട്ട യാ​ത​ന​ക​ളെ ഉ​ള്‍​ക്കൊ​ള്ളാ​ന്‍ ന​മു​ക്കു ക​ഴി​യേ​ണ്ട​തു​ണ്ട്. മ​ഹാ​നാ​യ ദ​സ്ത​യേ​വ്‌​സ്‌​കി ഇ​തു പ​റ​ഞ്ഞി​ട്ടു​ണ്ട്. ന​മ്മു​ടെ യാ​ത​ന​ക​ളെ ഉ​ള്ളി​ല്‍ താ​ങ്ങാ​ന്‍ ക​ഴി​യു​ക​യാ​ണെ​ങ്കി​ല്‍ അ​ത് വ​ലി​യൊ​രു പു​രോ​ഗ​തി​യാ​ണ്. ഇ​ത് ആ​ത്മീ​യ​മാ​യ സ്വാ​ത​ന്ത്ര്യ​മാ​ണ്. ഇ​ത് എ​ങ്ങോ​ട്ടും എ​ടു​ത്തു​മാ​റ്റാ​നാ​വാ​ത്ത​താ​ണ്. ഇ​ത് ജീ​വി​ത​ത്തി​ന് അ​ര്‍​ഥ​മു​ണ്ടാ​ക്കു​ന്നു.’’