4

ഉ​​​​​ച്ച​​​​​ത്തി​​​​​ൽ സം​​​​​സാ​​​​​രി​​​​​ക്കു​​​​​ന്ന​​​​​വ​​​​​രെ എ​​​​​നി​​​​​ക്കു ഭ​​​​​യ​​​​​മാ​​​​​യി​​​​​രു​​​​​ന്നു. അ​​​​​വ​​​​​രെ ‘അ​​​​​ഗ്നി​ വ​​​​​ർ​​​​​ഷി​​​​​ക്കു​​​​​ന്ന പീ​​​​​ര​​​​​ങ്കി​​​​​ക​​​​​ൾ’ എ​​​​​ന്നൊ​​​​​ക്കെ വി​​​​​ശേ​​​​​ഷി​​​​​പ്പി​​​​​ക്കു​​​​​ന്ന​​​​​ത് വാ​​​​​യി​​​​​ക്കു​​​​​മ്പോ​​​​​ൾ ഒ​​​​​രു യു​​​​​ദ്ധ​​​​​ഭ​​​​​യ​​​​മൊ​​​​ക്കെ തോ​​​​​ന്നി​​​​​യി​​​​​ട്ടു​​​​​മു​​​​​ണ്ട്. ‘സാ​​​​​ഗ​​​​​ര​​​​​ഗ​​​​​ർ​​​​​ജ​​​​​നം’ എ​​​​​ന്നാ​​​​​ണ് അ​​​​​ഴീ​​​​​ക്കോ​​​​​ട് മാ​​​​​ഷി​​​​​ന്‍റെ പ്ര​​​​​ഭാ​​​​​ഷ​​​​​ണ​​​​​ത്തെ പ​​​​​ത്ര​​​​​ങ്ങ​​​​​ൾ വി​​​​​ശേ​​​​​ഷി​​​​​പ്പി​​​​​ച്ചി​​​​​ട്ടു​​​​​ള്ള​​​​​തെ​​​​​ങ്കി​​​​​ലും അ​​​​​തൊ​​​​​രു സൗ​​​​​മ്യ​​​​​സ​​​​​ര​​​​​സ്വ​​​​​തി ആ​​​​​യി​​​​​രു​​​​​ന്നു. യൗ​​​​​വ​​​​​ന​​​​​ത്തി​​​​​ൽ അ​​​​​ദ്ദേ​​​​​ഹം ക്ഷു​​​​​ഭി​​​​​ത​​​​ശ​​​​​ബ്ദം പു​​​​​റ​​​​​പ്പെ​​​​​ടു​​​​​വി​​​​​ച്ചി​​​​​രു​​​​​ന്നു എ​​​​​ന്ന് അ​​​​​ടു​​​​​ത്ത​​​​​കാ​​​​​ല​​​​​ത്ത് ആ​​​​​രോ എ​​​​​ഴു​​​​​തി​​​​ക്ക​​​​​ണ്ടു. അ​​​​​പ്പോ​​​​​ൾ ഞാ​​​​​നോ​​​​​ർ​​​​​ത്ത​​​​​ത് ന​​​​​ദി തു​​​​​ട​​​​​ങ്ങു​​​​​ന്നി​​​​​ട​​​​​ങ്ങ​​​​​ളി​​​​​ൽ കാ​​​​​ട്ടി​​​​​ലും മ​​​​​ല​​​​​യി​​​​​ലും അ​​​​​ത് വ​​​​​ലി​​​​​യ വെ​​​​​ള്ള​​​​​ച്ചാ​​​​​ട്ട​​​​​ങ്ങ​​​​​ൾ സൃ​​​​​ഷ്‌​​​​ടി​​​​ക്കാ​​​​​റു​​​​ണ്ടാ​​​​​യി​​​​​രു​​​​​ന്നു എ​​​​​ന്നാ​​​​​ണ്. എ​​​​​ന്നാ​​​​​ൽ, അ​​​​​ഴി​​​​​മു​​​​​ഖ​​​​​ത്തേ​​​​​ക്ക് എ​​​​​ത്തു​​​​​മ്പോ​​​​​ഴേ​​​​​ക്കും ന​​​​​ദി ആ​​​​​വു​​​​​ന്ന​​​​​ത്ര പ​​​​​ര​​​​​ന്ന് ശാ​​​​​ന്ത​​​​​മാ​​​​​യി ഒ​​​​​ഴു​​​​​കാ​​​​​റാ​​​​​ണ് പ​​​​​തി​​​​​വ്. അ​​​​​ഴീ​​​​​ക്കോ​​​​​ട് മാ​​​​​ഷി​​​​​ൽ അ​​​​​ത്ത​​​​​ര​​​​​മൊ​​​​​രു അ​​​​​നു​​​​​ഭ​​​​​വ​​​​​മു​​​​​ണ്ടാ​​​​​യി​​​​​രു​​​​​ന്നു.

ച​​​​​രി​​​​​ത്രം പ​​​​​ഠി​​​​​ക്കു​​​​​ന്ന കാ​​​​​ല​​​​​ത്ത് പാ​​​​​ഠ​​​​​പു​​​​​സ്ത​​​​​ക​​​​​ത്തി​​​​​ൽ​​​​നി​​​​​ന്ന് ഉ​​​​​യ​​​​​ർ​​​​​ന്നു​​​​​കേ​​​​​ട്ട ശ​​​​​ബ്ദ​​​​​ങ്ങ​​​​​ൾ ഹി​​​​​റ്റ്‌ല​​​​​റു​​​​ടെ​​​​​യും മു​​​​​സോ​​​​​ളി​​​​​നി​​​​​യു​​​​​ടെ​​​​​യും സ്റ്റാ​​​​​ലി​​​​​ന്‍റേ​​​​തു​​​​​മാ​​​​​യി​​​​​രു​​​​​ന്നു. അ​​​​​വ​​​​​രു​​​​​ടെ ശ​​​​​ബ്ദ​​​​​ങ്ങ​​​​​ൾ യു​​​​​ദ്ധ​​​​​ത്തി​​​​​ന്‍റെ ഭീ​​​​​തി​​​​​ദ​​​​​മാ​​​​​യ അ​​​​​ന്ത​​​​​രീ​​​​​ക്ഷം സൃ​​​​ഷ്‌​​​​ടി​​​​ച്ചി​​​​​രു​​​​​ന്നു. സ്കൂ​​​​​ൾ ക്ലാ​​​​​സി​​​​​ലെ ഞ​​​​​ങ്ങ​​​​​ളു​​​​​ടെ ച​​​​​രി​​​​​ത്ര അ​​​​​ധ്യാ​​​​​പി​​​​​ക ഈ ​​​​​പാ​​​​​ഠ​​​​​ഭാ​​​​​ഗ​​​​​ങ്ങ​​​​​ൾ വ​​​​​ള​​​​​രെ പ​​​​​തി​​​​​ഞ്ഞ മ​​​​​ട്ടി​​​​​ലാ​​​​​ണ് പ​​​​​ഠി​​​​​പ്പി​​​​​ച്ചി​​​​​രു​​​​​ന്ന​​​​​ത്. ഹി​​​‌​‌​റ്റ്‌ല​​​​​റെക്കു​​​​​റി​​​​​ച്ച് പ​​​​​ഠി​​​​​പ്പി​​​​​ച്ച​​​​​പ്പോ​​​​​ൾ അ​​​​​ധ്യാ​​​​​പി​​​​​ക​​​​​യു​​​​​ടെ മു​​​​​ഖം വി​​​​​വ​​​​​ർ​​​​​ണ​​​​​മാ​​​​​കു​​​​​ന്ന​​​​​തും ദേ​​​​​ഷ്യ​​​​​ത്താ​​​​​ൽ പ​​​​​ല്ലി​​​​​റു​​​​​മ്മി​​​​​യ​​​​​തും ഞാ​​​​​നി​​​​​പ്പോ​​​​​ഴും ഓ​​​​​ർ​​​​​മി​​​​​ക്കു​​​​​ന്നു. ആ ​​​​​പാ​​​​​ഠ​​​​​ഭാ​​​​​ഗം തി​​​​​ക​​​​​ഞ്ഞ അ​​​​​വ​​​​​ജ്ഞ​​​​​യോ​​​​​ടെ​​​​​യാ​​​​​ണ് അ​​​​​വ​​​​​ർ പ​​​​​ഠി​​​​​പ്പി​​​​​ച്ചി​​​​​രു​​​​​ന്ന​​​​​ത്. പ​​​​​റ​​​​​യാ​​​​​നും ഓ​​​​​ർ​​​​​ക്കാ​​​​​നും പാ​​​​​ടി​​​​​ല്ലാ​​​​​ത്ത എ​​​​​ന്തോ ഒ​​​​​ന്ന് ആ ​​​​​പാ​​​​​ഠ​​​​​ത്തി​​​​​ൽ ഉ​​​​​ണ്ടാ​​​​​യി​​​​​രു​​​​​ന്നു എ​​​​​ന്ന് എ​​​​​നി​​​​​ക്ക് അ​​​​​ന്നേ തോ​​​​​ന്നി​​​​​യി​​​​​രു​​​​​ന്നു.

സ്കൂ​​​​​ളി​​​​​ലേ​​​​​ക്കു പോ​​​​​കു​​​​​ന്ന വ​​​​​ഴി​​​​​ക്ക് ഒ​​​​​രു വ​​​​​ലി​​​​​യ വീ​​​​​ടു​​​​​ണ്ടാ​​​​​യി​​​​​രു​​​​​ന്നു. അ​​​​​തി​​​​​ന്‍റെ ത​​​​​ടി​​​​​ച്ച ഇ​​​​​രു​​​​​മ്പു​​​​ഗേ​​​​​റ്റി​​​​​ന് ആ​​​​​കാ​​​​​ശ​​​​​ത്തോ​​​​​ളം പൊ​​​​​ക്ക​​​​​മു​​​​​ണ്ടാ​​​​​യി​​​​​രു​​​​​ന്നു. അ​​​​​ത് എ​​​​​പ്പോ​​​​​ഴും അ​​​​​ട​​​​​ഞ്ഞു​​​​കി​​​​​ട​​​​​ക്കും. ആ ​​​​​ഗേ​​​​​റ്റി​​​​​ൽ ഒ​​​​​രു നാ​​​​​യ​​​​​യു​​​​​ടെ പ​​​​​ട​​​​​വും ‘ഹി​​​​​റ്റ്‌ലർ ഉ​​​​​ണ്ട്. സൂ​​​​​ക്ഷി​​​​​ക്കു​​​​​ക’ എ​​​​​ന്ന ബോ​​​​​ർ​​​​​ഡും തൂ​​​​​ക്കി​​​​​യി​​​​​ട്ടി​​​​​രു​​​​​ന്നു. അ​​​​​പ്പോ​​​​​ൾ മ​​​​​നു​​​​​ഷ്യ​​​​​രെ ഉ​​​​​പ​​​​​ദ്ര​​​​​വി​​​​​ക്കു​​​​​ന്ന ഒ​​​​​ന്നി​​​​​ന്‍റെ പേ​​​​​രാ​​​​​ണ് ‘ഹി​​​​​റ്റ‌്‌ലർ’ ​​​​​എ​​​​​ന്ന് തോ​​​​​ന്നി​​​​​യി​​​​​രു​​​​​ന്നു. എ​​​​​ന്നാ​​​​​ൽ പി​​​​​ൽ​​​​​ക്കാ​​​​​ല​​​​​ത്ത് അ​​​​​ഡോ​​​​​ൾ​​​​​ഫ് ഹി​​​​റ്റ്‌ലറി​​​​​ന്‍റെ ന​​​​​ഴ്സ് ഏ​​​​​ന ഫ്ലെ​​​​​ഗ​​​​​ൽ എ​​​​​ഴു​​​​​തി​​​​​യ ഒ​​​​​രു പു​​​​​സ്ത​​​​​കം വാ​​​​​യി​​​​​ക്കാ​​​​​നി​​​​​ട​​​​​വ​​​​​ന്നു. അ​​​​​തി​​​​​ൽ യ​​​​​ജ​​​​​മാ​​​​​ന​​​​​നാ​​​​​യ ഹി​​​​​റ്റ്‌ലർ വ​​​​​ള​​​​​രെ ശാ​​​​​ന്തപ്ര​​​​​കൃ​​​​​ത​​​​​ക്കാ​​​​​ര​​​​​നാ​​​​​യി​​​​​രു​​​​​ന്നു​​​​​വെ​​​​​ന്നും കാ​​​​​മു​​​​​കി​​​​​യും പി​​​​​ന്നീ​​​​​ട് ഭാ​​​​​ര്യ​​​​​യു​​​​​മാ​​​​​യി​​ത്തീ​​​​​ർ​​​​​ന്ന ഇ​​​​​വാ​ ബ്രൗ​​​​​ണി​​​​​നോ​​​​​ട് സൗ​​​​​മ്യ​​​​​മാ​​​​​യി മാ​​​​​ത്ര​​​​​മേ അ​​​​​ദ്ദേ​​​​​ഹം മി​​​​​ണ്ടി​​​​​പ്പ​​​​​റ​​​​​ഞ്ഞി​​​​​രു​​​​​ന്നു​​​​​ള്ളൂ​​​​​ എ​​​​​ന്നും രേ​​​​​ഖ​​​​​പ്പെ​​​​​ടു​​​​​ത്തി​​​​​യി​​​​​ട്ടു​​​​​ണ്ട്. ഇ​​​​​ങ്ങ​​​​​നെ​​​​​യു​​​​​ള്ള ഒ​​​​​രാ​​​​​ൾ ചാ​​​​​ൻ​​​​​സ​​​​​ല​​​​​ർ പാ​​​​​ല​​​​​സി​​​​​ൽ​​​​നി​​​​​ന്ന് പു​​​​​റ​​​​​ത്തേ​​​​​ക്കി​​​​​റ​​​​​ങ്ങി​​​​വ​​​​​ന്ന് ജ​​​​​ന​​​​​സ​​​​​ഞ്ച​​​​​യ​​​​​ത്തെ നോ​​​​​ക്കി ആ​​​​​ക്രോ​​​​​ശി​​​​​ക്കു​​​​​ന്ന​​​​​തി​​​​​ന്‍റെ പൊ​​​​​രു​​​​​ൾ എ​​​​​നി​​​​​ക്ക് എ​​​​​ത്ര ആ​​​​​ലോ​​​​​ചി​​​​​ച്ചി​​​​​ട്ടും ഇ​​​​​ന്നും പി​​​​​ടി​​​​​കി​​​​​ട്ടി​​​​​യി​​​​​ട്ടി​​​​​ല്ല.

ശ്രേ​​​​​ഷ്ഠ​​​​​മാ​​​​​യ കാ​​​​​വ്യ​​​​​ഭാ​​​​​ഷ​​​​​ണം എ​​​​​നി​​​​​ക്കൊ​​​​​രു​​​​​പാ​​​​​ടി​​ഷ്‌​​ട​​മാ​​​​​യി​​​​​രു​​​​​ന്നു. അ​​​​​ത്ത​​​​​രം പ്ര​​​​​ഭാ​​​​​ഷ​​​​​ണ​​​​​ങ്ങ​​​​​ൾ കേ​​​​​ൾ​​​​​ക്കാ​​​​​ൻ എ​​​​​ത്ര ദൂ​​​​​ര​​​​​ത്താ​​​​​ണെ​​​​​ങ്കി​​​​​ലും പോ​​​​​കു​​​​​മാ​​​​​യി​​​​​രു​​​​​ന്നു. അ​​​​​ന്നു​​​​ കേ​​​​​ട്ട പ്ര​​​​​ഭാ​​​​​ഷ​​​​​ക​​​​​രി​​​​​ൽ ഒ​​​​​രാ​​​​​ളെ ഞാ​​​​​ൻ പ്ര​​​​​ത്യേ​​​​​കം ഓ​​​​​ർ​​​​​മി​​​​ക്കു​​​​​ന്നു. അ​​​​​യാ​​​​​ൾ വ​​​​​ലി​​​​​യ എ​​​​​ഴു​​​​​ത്തു​​​​​കാ​​​​​ര​​​​​നോ പ്ര​​​​​ഭാ​​​​​ഷ​​​​​ക​​​​​നോ ഒ​​​​​ന്നു​​​​​മാ​​​​​യി​​​​​രു​​​​​ന്നി​​​​​ല്ല. സ​​​​​മാ​​​​​ന്ത​​​​​ര വി​​​​​ദ്യാ​​​​​ല​​​​​യ​​​​​ങ്ങ​​​​​ളി​​​​​ൽ ഭാ​​​​​ഷ പ​​​​​ഠി​​​​​പ്പി​​​​​ച്ചി​​​​​രു​​​​​ന്ന പ്രാ​​​​​യം​​​​ചെ​​​​​ന്ന ഒ​​​​​രാ​​​​​ൾ. അ​​​​​ദ്ദേ​​​​​ഹം ഒ​​​​​രി​​​​​ക്ക​​​​​ലും പ​​​​​റ​​​​​ഞ്ഞു​​​​പ​​​​​ഴ​​​​​കി​​​​​യ പ​​​​​ദ​​​​​ങ്ങ​​​​​ൾ പ്ര​​​​​ഭാ​​​​​ഷ​​​​​ണ​​​​​ത്തി​​​​​ൽ ഉ​​​​​പ​​​​​യോ​​​​​ഗി​​​​​ക്കി​​​​​ല്ലാ​​​​​യി​​​​​രു​​​​​ന്നു. ഉ​​​​​ത്തും​​​​​ഗ​​​​​മാ​​​​​യൊ​​​​​രു മു​​​​​ഹൂ​​​​​ർ​​​​​ത്തം സൃ​​​​​ഷ്‌​​​​ടി​​​​​ക്കു​​​​​ന്ന​​​​​താ​​​​യി​​​​​രി​​​​​ക്ക​​​​​ണം പ്ര​​​​​ഭാ​​​​​ഷ​​​​​ണം എ​​​​​ന്നും അ​​​​​ത് നി​​​​​ശ​​​​ബ്ദ​​​​മാ​​​​​യി​​​​​രി​​​​​ക്ക​​​​​ണ​​​​​മെ​​​​​ന്നും അ​​​​​ദ്ദേ​​​​​ഹം ഒ​​​​​രി​​​​​ക്ക​​​​​ലെ​​​​​ന്നോ​​​​​ടു പ​​​​​റ​​​​​ഞ്ഞു. ഒ​​​​​ര​​​​​ർ​​​​​ഥ​​​​​ത്തി​​​​​ൽ രാ​​​​​വി​​​​​ന്‍റെ ശൈ​​​​​ത്യ​​​​​വും ന​​​​​ട്ടു​​​​​ച്ച​​​​​യു​​​​​ടെ ഉ​​​​​ഷ്ണ​​​​​വും എ​​​​​നി​​​​​ക്കാ​​​​​ദ്യം അ​​​​​നു​​​​​ഭ​​​​​വ​​​​​പ്പെ​​​​​ട്ട​​​​​ത് അ​​​​​ദ്ദേ​​​​​ഹ​​​​​ത്തി​​​​​ന്‍റെ പ്ര​​​​​ഭാ​​​​​ഷ​​​​​ണ​​​​​ങ്ങ​​​​​ളി​​​​​ൽ​​​​നി​​​​​ന്നാ​​​​​യി​​​​​രു​​​​​ന്നു. ഒ​​​​​രി​​​​​ക്ക​​​​​ൽ അ​​​​​ദ്ദേ​​​​​ഹം പ​​​​​റ​​​​​ഞ്ഞു “ദാ​​​​​ഹം ഉ​​​​​ള്ളി​​​​​ട​​​​​ത്തേ​​​​​ക്ക് ജ​​​​​ലം ഒ​​​​​ഴു​​​​​കു​​​​​ന്ന​​​​​തു​​​​പോ​​​​​ലെ ആ​​​​​യി​​​​​രി​​​​​ക്ക​​​​​ണം വാ​​​​​ക്കു​​​​​ക​​​​​ൾ.​​​ അ​​​​​ത് ഒ​​​​​രി​​​​​ക്ക​​​​​ലും പ്ര​​​​​ഭാ​​​​​ഷ​​​​​ക​​​​ന്‍റെ പാ​​​​​ണ്ഡി​​​​​ത്യ​​​​​പ്ര​​​​​ക​​​​​ട​​​​​നം ആ​​​​​ക​​​​​രു​​​​​ത്. സ​​​​​ഭ അ​​​​​റി​​​​​ഞ്ഞു​​​​​ വേ​​​​​ണം പെ​​​​​രു​​​​​മാ​​​​​റാ​​​​​ൻ.” പ്ര​​​​​സം​​​​​ഗ​​​​​ത്തി​​​​​ൽ ഒ​​​​​രു ന​​​​​യാ​​​​​ഗ്ര സൃ​​​​​ഷ്‌​​​​ടി​​​​​ക്കേ​​​​​ണ്ട​​​​​തി​​​​​ല്ല. പ്ര​​​​​സം​​​​​ഗി​​​​​ക്കു​​​​​മ്പോ​​​​​ൾ കേ​​​​​ൾ​​​​​വി​​​​​ക്കാ​​​​​രി​​​​​ൽ അ​​​​​തൊ​​​​​രു ത​​​​​ടാ​​​​​ക​​​​​മാ​​​​​യി തീ​​​​​ര​​​​​ണം. അ​​​​​ത് ജ​​​​​ന​​​​​ക​​​​​നും യാ​​​​​ജ്ഞ​​​​​വ​​​​​ൽ​​​​​ക്യ​​​​നും ത​​​​​മ്മി​​​​​ലു​​​​​ള്ള മി​​​​​ണ്ടി​​​​​പ്പ​​​​​റ​​​​​യ​​​​​ൽ​​​​പോ​​​​​ലെ സൗ​​​​​മ്യ​​​​​മാ​​​​​യി​​​​​രി​​​​​ക്ക​​​​​ണം.

വ​​​​​ള​​​​​രെ​​​​ക്കാ​​​​​ല​​​​​ത്തി​​​​​നു​​​​​ശേ​​​​​ഷം ഞാ​​​​​ന​​​​​ദ്ദേ​​​​​ഹ​​​​​ത്തെ വീ​​​​​ണ്ടും ക​​​​​ണ്ടു. ശ​​​​​ബ്ദം തീ​​​​​രെ ന​​​​ഷ്‌​​​​ട​​​​​പ്പെ​​​​​ട്ട അ​​​​​വ​​​​​സ്ഥ​​​​​യി​​​​​ലാ​​​​​യി​​​​​രു​​​​​ന്നു അ​​​​​ദ്ദേ​​​​​ഹം. എ​​​​​ന്നെ ക​​​​​ണ്ട​​​​​പ്പോ​​​​​ൾ, ഭം​​​​​ഗി​​​​​യാ​​​​​യി മു​​​​​റി​​​​​ച്ചെ​​​​​ടു​​​​​ത്തു സൂ​​​​​ക്ഷി​​​​​ച്ച ക​​​​​ട​​​​​ലാ​​​​​സു​​​​​ക​​​​​ളി​​​​​ലൊ​​​​​ന്നെ​​​​​ടു​​​​​ത്ത് അ​​​​​ദ്ദേ​​​​​ഹം എ​​​​​ഴു​​​​​തി: “പു​​​​​രു​​​​​ഷാ​​​​​യു​​​​​സി​​​​ന്‍റെ മു​​​​​ക്കാ​​​​​ലി​​​​ൽ ഏ​​​​​റെ​​​​​യും പ്ര​​​​​സം​​​​​ഗി​​​​​ച്ചു ന​​​​​ട​​​​​ന്നു. അ​​​​​തെ​​​​​ന്നി​​​​​ലെ മ​​​​​നു​​​​​ഷ്യ​​​​​നെ സ്വ​​​​​ത​​​​​ന്ത്ര​​​​​നാ​​​​​ക്കി. പ​​​​​ക്ഷേ, ശ​​​​​രീ​​​​​ര​​​​​ത്തെ ക്ഷീ​​​​​ണി​​​​​പ്പി​​​​​ച്ചു.” അ​​​​​ത് വാ​​​​​യി​​​​​ച്ച​​​​​പ്പോ​​​​​ൾ എ​​​​​നി​​​​​ക്ക് ക​​​​​ര​​​​​ച്ചി​​​​​ൽ വ​​​​​ന്നു. സിറിയന്‍ ക​​​​​വി അ​​​​​ഡോ​​​​​ണി​​​​​സ് എ​​​​​ഴു​​​​​തി​​​​​യ​​​​​തു​​​​പോ​​​​​ലെ അ​​​​​ദ്ദേ​​​​​ഹ​​​​​ത്തി​​​​​ൽ​​​​​നി​​​​​ന്ന് ‘പു​​​​​തി​​​​​യൊ​​​​​രു ശ​​​​​ബ്‌​​​​ദം ഉ​​​​​ണ്ടാ​​​​​ക​​​​​ട്ടെ’ എ​​​​​ന്ന് അ​​​​​റി​​​​​യാ​​​​​തെ ഞാ​​​​​ൻ പ്രാ​​​​​ർ​​​​​ഥി​​​​​ച്ചു​​​​പോ​​​​​യി. ഇ​​​​​റ​​​​​ങ്ങാ​​​​​ൻ​​​​നേ​​​​​രം അ​​​​​ദ്ദേ​​​​​ഹം ക​​​​​ട​​​​​ലാ​​​​​സ് തു​​​​​ണ്ടി​​​​​ൽ ഒ​​​​​രു വ​​​​​രി​​​​കൂ​​​​​ടി കു​​​​​റി​​​​​ച്ചു​​​​ത​​​​​ന്നു, “ I am the happiest man alive”. പു​​​​​റ​​​​​ത്തേ​​​​​ക്കി​​​​​റ​​​​​ങ്ങി​​​​​യ​​​​​പ്പോ​​​​​ൾ ഞാ​​​​​നോ​​​​​ർ​​​​​ത്തു;​ അ​​​​​തെ, മ​​​​​ഹാ​​​​​മൗ​​​​​ന​​​​​ങ്ങ​​​​​ളു​​​​​ടെ ആ​​​​​വാ​​​​​സ​​​​​ഭൂ​​​​​മി​​​​​യാ​​​​​ണ് ന​​​​​മ്മു​​​​​ടേ​​​​​ത്. ​അ​​​​​തി​​​​​ൽ ചി​​​​​ല​​​​​ർ ശ​​​​​ബ്ദി​​​​​ക്കു​​​​​ന്നു. ചി​​​​​ല​​​​​ർ നി​​​​​ശ​​​​ബ്‌​​​​ദ​​​​രാ​​​​​കു​​​​​ന്നു. അ​​​​​ത്ര​​​​​മാ​​​​​ത്രം.

ജീ​​​​​വി​​​​​ത​​​​​ത്തി​​​​​ന്‍റെ വ​​​​​ഴി​​​​​യ​​​​​മ്പ​​​​​ല​​​​​ങ്ങ​​​​​ളി​​​​​ൽ​​​​വ​​​​​ച്ച് എ​​​​​ത്ര​​​​​യോ പ്ര​​​​​ഭാ​​​​​ഷ​​​​​ണ​​​​​ങ്ങ​​​​​ൾ കേ​​​​​ട്ടി​​​​​രി​​​​​ക്കു​​​​​ന്നു. ​ആ​​​​​യി​​​​​രം പൂ​​​​​ർ​​​​​ണ​​​​​ച​​​​​ന്ദ്ര​​​​​ന്മാ​​​​​രെ ക​​​​​ണ്ട​​​​​വ​​​​​രു​​​​​ടെ മു​​​​​ത​​​​​ൽ പു​​​​​തി​​​​​യ ത​​​​​ല​​​​​മു​​​​​റ​​​​​യി​​​​​ലെ പു​​​​​ൽ​​​​​നാ​​​​​മ്പു​​​​​ക​​​​​ളു​​​​​ടെ​​​​ വ​​​​​രെ വാ​​​​​ക്കു​​​​​ക​​​​​ൾ. പ​​​​​ക്ഷേ, ഒ​​​​​ന്നും മ​​​​​ന​​​​​സി​​​​ൽ പ​​​​​ട​​​​​ർ​​​​​ന്നു ക​​​​​യ​​​​​റു​​​​​ന്നി​​​​​ല്ല. പ​​​​​ല​​​​​തും വി​​​​​ര​​​​​സ​​​​​മാ​​​​​യ ആ​​​​​വ​​​​​ർ​​​​​ത്ത​​​​​ന​​​​​ങ്ങ​​​​​ൾ. എ​​​​​ന്നാ​​​​​ൽ, അ​​​​​പ്പ​​​​​ൻ സാ​​​​​റി​​​​​ന്‍റെ ക്ലാ​​​​​സ് മു​​​​​റി​​​​​ക​​​​​ൾ പ്ര​​​​​ഭാ​​​​​ഷ​​​​​ണ​​​​​ത്തി​​​​​ന്‍റെ സൗ​​​​​മ്യ​​​​​സ​​​​​ര​​​​​സ്വ​​​​​തി​​​​​ക​​​​​ൾ​​പോ​​​​​ലെ എ​​​​​നി​​​​​ക്ക് അ​​​​​നു​​​​​ഭ​​​​​വ​​​​​പ്പെ​​​​​ട്ടി​​​​​രു​​​​​ന്നു. അ​​​​​ദ്ദേ​​​​​ഹ​​​​​ത്തി​​​​​ന്‍റെ ശ​​​​​ബ്ദം അ​​​​​ജ്ഞാ​​​​​ത​​​​​മാ​​​​​യൊ​​​​​രു കാ​​​​​ന്തി​​​​​ക​​​​​ശ​​​​​ക്തി​​​​​യാ​​​​​ൽ ച​​​​​ന്ത​​​​​മേ​​​​​റി​​​​​യ ഒ​​​​​ന്നാ​​​​​യി​​​​​രു​​​​​ന്നു.​ റോ​​​​​മ​​​​​ൻ വാ​​​​​ഗ്മി​​​​​യാ​​​​​യ സി​​​​​സ​​​​​റോ​​​​​യു​​​​​ടെ പ്ര​​​​​സം​​​​​ഗ​​​​​ത്തെ​​​​​ക്കു​​​​​റി​​​​​ച്ച് അ​​​​​ദ്ദേ​​​​​ഹം ഒ​​​​​രി​​​​​ക്ക​​​​​ൽ പ​​​​​റ​​​​​ഞ്ഞ​​​​​ത് ഓ​​​​​ർ​​​​​മ​​​​​യു​​​​​ണ്ട്.

സി​​​​​സ​​​​​റോ പ്ര​​​​​സം​​​​​ഗ​​​​​ത്തി​​​​​നി​​​​​ട​​​​​യി​​​​​ൽ കൈ​​​​​ക​​​​​ൾ ഉ​​​​​യ​​​​​ർ​​​​​ത്തി​​​​​യാ​​​​​ൽ സെ​​​​​ന​​​​​റ്റി​​​​​ലെ മു​​​​​ഴു​​​​​വ​​​​​ൻ അം​​​​​ഗ​​​​​ങ്ങ​​​​​ളു​​​​​ടെ​​​​​യും വി​​​​​ധി അ​​​​​ദ്ദേ​​​​​ഹ​​​​​ത്തി​​​​​ന്‍റെ വി​​​​​ര​​​​​ലു​​​​​ക​​​​​ളി​​​​​ലാ​​​​​ണെ​​​​​ന്ന് തോ​​​​​ന്നും. ​എ​​​​​ല്ലാ ന​​​​​ല്ല അ​​​​​ധ്യാ​​​​​പ​​​​​ക​​​​​രി​​​​​ലും ഒ​​​​​രു സി​​​​​സ​​​​​റോ ഉ​​​​​ണ്ടാ​​​​​ക​​​​​ണ​​​​മെ​​​​​ന്ന് അ​​​​​ദ്ദേ​​​​​ഹം പ​​​​​റ​​​​​ഞ്ഞു. മ​​​​​റ്റൊ​​​​​രി​​​​​ക്ക​​​​​ൽ അ​​​​​ദ്ദേ​​​​​ഹം ക്ലാ​​​​​സി​​​​​നു പു​​​​​റ​​​​​ത്തെ സം​​​​​ഭാ​​​​​ഷ​​​​​ണ​​​​വേ​​​​​ള​​​​​യി​​​​​ൽ പ​​​​​റ​​​​​ഞ്ഞു: “ന​​​​​ട്ടു​​​​​ച്ച​​​​​യ്ക്കു സൂ​​​​​ര്യ​​​​​ന് അ​​​​​ഭി​​​​​മു​​​​​ഖ​​​​​മാ​​​​​യി നി​​​​​ന്നു​​​​ വേ​​​​​ണം പ്ര​​​​​സം​​​​​ഗം പ​​​​​രി​​​​​ശീ​​​​​ലി​​​​​ക്കേ​​​​​ണ്ട​​​​​ത്. നി​​​​​ങ്ങ​​​​​ളു​​​​​ടെ ആ​​​​​ദ്യ കേ​​​​​ൾ​​​​​വി​​​​​ക്കാ​​​​​ര​​​​​ൻ സ​​​​​വി​​​​​താ​​​​​വാ​​​​​യി​​​​​രി​​​​​ക്ക​​​​​ണം. ജീ​​​​​വി​​​​​ത​​​​​ത്തി​​​​​ന്‍റെ മാ​​​​​ത്ര​​​​​മ​​​​​ല്ല, പ്ര​​​​​ഭാ​​​​​ഷ​​​​​ണ​​​​​ത്തി​​​​​ന്‍റെ​​​​യും പ്രൈം​​​​​ടൈം ഉ​​​​​ച്ച​​​​​യാ​​​​​ണ്. ഉഷ​​​​സോ അ​​​​​പ​​​​​രാ​​​​​ഹ്ന​​​​മോ സാ​​​​​യാ​​​​​ഹ്ന​​​​​മോ അ​​​​​ല്ല.”

ക​​​​​ഴി​​​​​ഞ്ഞ ദി​​​​​വ​​​​​സ​​​​​ങ്ങ​​​​​ളൊ​​​​ന്നി​​​​​ൽ ഒ​​​​​രു പ്ര​​​​​ഭാ​​​​​ഷ​​​​​ണം കേ​​​​​ട്ടു. ഒ​​​​​രു ഗു​​​​​ഡ്സ് ട്രെ​​​​​യി​​​​​നി​​​​​ലെ ഗാ​​​​​ർ​​​​​ഡ് അ​​​​​നു​​​​​ഭ​​​​​വി​​​​​ക്കു​​​​​ന്ന ക്രൂ​​​​​ര​​​​​മാ​​​​​യ ഏ​​​​​കാ​​​​​ന്ത​​​​​ത പോ​​​​​ലൊ​​​​​ന്ന്. ഇ​​​​​ട​​​​​യ്ക്കി​​​​​ടെ പ്ര​​​​​ഭാ​​​​​ഷ​​​​​ക​​​​​ൻ ത​​​​​മാ​​​​​ശ പ​​​​​റ​​​​​യു​​​​​ന്നു​​​​​ണ്ട്. “ചി​​​​​രി​​​​​ക്കൂ ചി​​​​​രി​​​​​ക്കൂ, മ​​​​​ഴ​​​​​വി​​​​​ല്ലു​​​​പോ​​​​​ലെ പു​​​​​ഞ്ചി​​​​​രി​​​​​ക്കൂ” എ​​​​​ന്ന് അ​​​​​യാ​​​​​ൾ​​​​ത​​​​​ന്നെ ഇ​​​​​ട​​​​​യ്ക്കി​​​​​ടെ പ​​​​​റ​​​​​യു​​​​​ന്നു. എ​​​​​ത്ര വി​​​​​ര​​​​​സ​​​​​മാ​​​​​യി​​​​​രു​​​​​ന്നു അ​​​​​ത്. ​പ്ര​​​​​ഭാ​​​​​ഷ​​​​​ണം കേ​​​​​ട്ടു​​​​ക​​​​​ഴി​​​​​ഞ്ഞാ​​​​​ണ് ഞാ​​​​​ൻ പു​​​​​റ​​​​​ത്തി​​​​​റ​​​​​ങ്ങി​​​​​യ​​​​​ത്.​ പ​​​​​ഴ​​​​​യ നി​​​​​യ​​​​​മ​​​​​ത്തി​​​​​ലെ സോളമ​​​​​ന്‍റെ ഗീ​​​​​ത​​​​​വും പു​​​​​തി​​​​​യ ​​​​​നി​​​​​യ​​​​​മ​​​​​ത്തി​​​​​ലെ ഗി​​​​​രി​​​​​പ്ര​​​​​ഭാ​​​​​ഷ​​​​​ണ​​​​​വും ഞാ​​​​​നോ​​​​​ർ​​​​​ത്തു.​ ര​​​​​ണ്ടും എ​​​​​നി​​​​​ക്കേ​​​​​റെ ഹൃ​​​​​ദ്യം. ചെ​​​​​ടി​​​​​ക​​​​​ൾ സം​​​​​സാ​​​​​രി​​​​​ക്കാ​​​​​റു​​​​​ണ്ട്; പൂ​​​​​ക്ക​​​​​ളാ​​​​​ണ് അ​​​​​തി​​​​​ന്‍റെ ഭാ​​​​​ഷ എ​​​​​ന്നു പറ​​​​​യും​​​​പോ​​​​​ലെ.