അവകാശങ്ങൾക്കൊപ്പം ഉത്തരവാദിത്വവും പഠിപ്പിക്കേണ്ടത് വീടും വിദ്യാലയവും ചേർന്നാണ്: സംസ്ഥാന ബാലാവകാശ കമ്മിഷന്റെ നിർണായക ഉത്തരവ്.
നേരംപോക്കിന്റെയും അമിത സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെയും പേരിൽ കുട്ടികൾ അപകടങ്ങളിലേക്ക് വഴുതിവീഴുമ്പോൾ, അവരെ തിരിച്ചു കൊണ്ടുവരാൻ മുതിർന്നവർക്ക് കഴിയുന്നുണ്ടോ? ഈ ചോദ്യം പലവിധ സംഭവങ്ങളുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ നിരന്തരമായി നമുക്കിടയിൽ ഉയർന്നുതുടങ്ങിയിട്ട് ചില വർഷങ്ങളായി.
സ്കൂളുകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുയരുന്ന വിവാദങ്ങൾ, അതിക്രമ സംഭവങ്ങൾ, ലഹരി ഉപയോഗം, കൊച്ചുകുട്ടികൾപോലും ആത്മഹത്യ ചെയ്യുന്ന സംഭവങ്ങൾ തുടങ്ങിയ പല സാഹചര്യങ്ങളിലും ഇത്തരം ചർച്ചകൾ നമുക്കിടയിൽ നടക്കുന്നു. അതേസമയം, കുട്ടികളുടെ ചില സ്വാതന്ത്ര്യങ്ങൾ നിഷേധിച്ചു, കുട്ടികൾക്കെതിരേ അച്ചടക്ക നടപടികൾ സ്വീകരിച്ചു തുടങ്ങിയ ആരോപണങ്ങൾ വിവാദങ്ങൾക്ക് വഴിയൊരുക്കുകയും സ്കൂളുകളും അധ്യാപകരും പ്രതിക്കൂട്ടിലാവുകയും ചെയ്ത സംഭവങ്ങളും വിരളമല്ല. ഈ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് ബാലാവകാശ കമ്മിഷന്റെ ഉത്തരവ് പ്രസക്തമാകുന്നത്.
കുട്ടികൾക്കിടയിൽ വർധിച്ചുവരുന്ന ലഹരി ഉപയോഗം, അശ്ലീല ഉള്ളടക്കങ്ങളോടുള്ള അമിതമായ താത്പര്യം, ചൂഷണസാധ്യതയുള്ള ബന്ധങ്ങൾ, മൊബൈൽ ഫോൺ-സാമൂഹിക മാധ്യമ അടിമത്തം തുടങ്ങിയവ നമ്മുടെ വീടുകളിലും വിദ്യാലയങ്ങളിലും സമൂഹത്തിൽ പൊതുവെയും ഗൗരവമായ ആശങ്ക ഉയർത്തുന്ന വിഷയങ്ങളാണ്. എന്നാൽ, അപകടങ്ങൾ പലപ്പോഴും തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നത് പ്രശ്നം കൈവിട്ടുപോകുമ്പോഴാണ്. കുട്ടികളെ കണ്ണടച്ച് വിശ്വസിക്കുന്നതും അവരുടെ സ്വകാര്യതയിലേക്കുള്ള കടന്നുകയറ്റമാകുമെന്ന ഭയത്തിൽ ആവശ്യമായ നിരീക്ഷണം പോലും ഒഴിവാക്കുന്നതും അതീവ ദോഷകരമാണ്.
ബാലാവകാശ കമ്മിഷന്റെ നിർണായക ഉത്തരവ്
കേരള സംസ്ഥാന ബാലാവകാശ സംരക്ഷണ കമ്മിഷൻ 23ന് പുറപ്പെടുവിച്ച ഉത്തരവ് ഈ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഗൗരവമായ ചർച്ച അർഹിക്കുന്നു. സ്കൂളുകളിലെ മൊബൈൽ ഫോൺ ഉപയോഗം, ലഹരിവസ്തുക്കൾ തടയുന്നതിനുള്ള പരിശോധന, യൂണിഫോം-അച്ചടക്ക വ്യവസ്ഥകൾ, അധ്യാപകരുടെ ഉത്തരവാദിത്വം തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങൾ പരിഗണിച്ച കമ്മിഷൻ, കുട്ടികളുടെ അവകാശങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുമ്പോൾ മാതാപിതാക്കളും അധ്യാപകരും തങ്ങളുടെ കടമകൾ വിസ്മരിക്കരുതെന്ന് ഓർമിപ്പിക്കുന്നു.
സ്കൂൾസമയത്ത് മൊബൈൽ ഫോൺ ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഗുരുതരമായ അച്ചടക്കലംഘനമായി കാണണമെന്നും, എന്നാൽ, പ്രത്യേക സാഹചര്യങ്ങളിൽ രക്ഷിതാക്കളുടെ അറിവോടെ കൊണ്ടുവരുന്ന ഫോണുകൾ ഓഫാക്കി സൂക്ഷിക്കാൻ സ്കൂൾ അധികൃതർ സൗകര്യമൊരുക്കണമെന്നും ഉത്തരവ് വ്യക്തമാക്കുന്നു. അതേസമയം, സ്കൂളിലെ മൊബൈൽ ഉപയോഗം ഗുരുതരമായ അച്ചടക്ക ലംഘനമായി പരിഗണിച്ച് നടപടികൾ സ്വീകരിക്കണം. കുട്ടികളുടെ അമിതമായ മൊബൈൽ ഫോൺ ഉപയോഗം അവരിൽ ഗുരുതരമായ മാനസിക, ശാരീരിക പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് കാരണമാകുന്നെന്ന നിരീക്ഷണവും ബാലവകാശ കമ്മീഷൻ വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്. ഈ വിഷയം മാതാപിതാക്കളുടെ അടിയന്തര ശ്രദ്ധയർഹിക്കുന്നുണ്ട്.
ലഹരിപദാർഥങ്ങൾ ഉൾപ്പടെ ആരോഗ്യത്തിന് ഹാനികരമായ വസ്തുക്കൾ കണ്ടെത്തുന്നതിനുള്ള പരിശോധന അധ്യാപകർ കൃത്യമായി നടത്തണമെന്നും, എന്നാൽ അത് കുട്ടികളുടെ അന്തസിനും അഭിമാനത്തിനും മുറിവേൽക്കാത്ത രീതിയിൽ ആയിരിക്കണമെന്നും ഉത്തരവിൽ നിർദേശിക്കുന്നു. കുട്ടികളെ അപമാനിക്കുകയോ മാനസികമായി പീഡിപ്പിക്കുകയോ ക്ലാസിൽനിന്ന് പുറത്താക്കുകയോ വിദ്യാഭ്യാസാവകാശം നിഷേധിക്കുകയോ ചെയ്യാതെ, നിയമാനുസൃതമായ അച്ചടക്കനടപടികൾ സ്വീകരിക്കണമെന്നും ഉത്തരവ് നിഷ്കർഷിക്കുന്നു.
തിരുത്തലുകളും രക്ഷിതാക്കളുടെ പങ്കും
ഇവിടെ പ്രസക്തമായ ചോദ്യം ഇതാണ്: കുട്ടികളിൽ ഉത്തരവാദിത്വബോധവും അച്ചടക്കവും വളർത്താൻ ശ്രമിക്കുന്ന അധ്യാപകർക്ക് ആവശ്യമായ പിന്തുണ ലഭിക്കുന്നുണ്ടോ? സ്കൂളിൽ മൊബൈൽ ഫോൺ ഉപയോഗം തടയുകയോ അച്ചടക്കലംഘനം ചോദ്യം ചെയ്യുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ ചില രക്ഷിതാക്കൾ അധ്യാപകർക്കെതിരേ രംഗത്തുവരുന്ന സാഹചര്യങ്ങൾ അധ്യാപകരെ സമ്മർദത്തിലാക്കുന്നു. കുട്ടികളുടെ ഓരോ പ്രവൃത്തിയെയും ന്യായീകരിക്കുകയും തിരുത്തലുകൾക്കെല്ലാം എതിർപ്പ് പ്രകടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന രക്ഷാകർതൃ സമീപനം കുട്ടികളുടെ ദീർഘകാല താത്പര്യങ്ങൾക്ക് സഹായകരമല്ല.
സ്നേഹം എന്നത് തെറ്റുകൾക്കും അച്ചടക്കലംഘനങ്ങൾക്കും സംരക്ഷണകവചം തീർക്കലല്ല; തെറ്റുകളിൽനിന്ന് അകന്നുനിൽക്കാൻ കുട്ടികളെ സഹായിക്കലാണ്. കുട്ടികൾക്ക് ആവശ്യമായ സ്വാതന്ത്ര്യം വേണം; എന്നാൽ, അതിനൊപ്പം അതിരുകളും ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളും തിരിച്ചറിയാനുള്ള വിവേകവും അവരിൽ രൂപപ്പെടണം. അവരുടെ സുഹൃദ്ബന്ധങ്ങൾ, ഓൺലൈൻ ഇടപെടലുകൾ, ഉറക്കശീലങ്ങൾ, മൊബൈൽ ഉപയോഗം, പെരുമാറ്റത്തിലെ പെട്ടെന്നുള്ള മാറ്റങ്ങൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് മാതാപിതാക്കൾ ജാഗ്രത പുലർത്തണം. കുറ്റപ്പെടുത്തലിനു പകരം തുറന്ന സംഭാഷണവും വിശ്വാസവും വളർത്തണം. പ്രശ്നങ്ങളിൽ അകപ്പെട്ടാൽ ശിക്ഷിക്കപ്പെടുമെന്ന ഭയംകൊണ്ട് കുട്ടികൾ നിശബ്ദരാകുന്ന സാഹചര്യം ഒഴിവാക്കണം.
അതേസമയം, അച്ചടക്കം നടപ്പാക്കുന്നത് അപമാനത്തിലൂടെയോ ഭീഷണിയിലൂടെയോ ശാരീരിക-മാനസിക പീഡനത്തിലൂടെയോ ആകരുത്. കുട്ടികളുടെ മാനസികാരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളെ അവഗണിക്കുന്നതും ആത്മഹത്യാഭീഷണികളെയും മറ്റും നിസാരമായി കാണുന്നതും അപകടകരമാണ്. ആത്മഹത്യയിലേക്കു നയിക്കുന്ന കാരണങ്ങൾ സങ്കീർണമായതിനാൽ, അത്തരം സംഭവങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്വം അന്വേഷണങ്ങളില്ലാതെ അധ്യാപകരിലോ രക്ഷിതാക്കളിലോ മാത്രം ആരോപിക്കുന്നതും ശരിയല്ല. കുട്ടികളുടെ മാനസികാവസ്ഥ തിരിച്ചറിയാനും ആവശ്യമായ കൗൺസലിംഗും വിദഗ്ധസഹായവും ലഭ്യമാക്കാനും വീടും വിദ്യാലയവും ആരോഗ്യസംവിധാനങ്ങളും കൈകോർക്കണം.