എന്‍റെ ദൈവമേ, എന്തുകൊണ്ട്?
Saturday, March 17, 2018 12:36 AM IST
ഫാ. ​​​അ​​​ഗ​​​സ്റ്റി​​​ൻ ക​​​ടേ​​​പ​​​റ​​​ന്പി​​​ൽ (സെ​​​ന്‍റ് ജോ​​​സ​​​ഫ് പൊ​​​ന്തി​​​ഫി​​​ക്ക​​​ൽ സെ​​​മി​​​നാ​​​രി, കാ​​​ർ​​മ​​​ൽ​​​ഗി​​​രി)

ആ​ദി​മ​സ​ഭ​യി​ൽ പ​ട​ർ​ന്നു​പി​ടി​ച്ച പാ​ഷ​ണ്ഡ​ത​ക​ളി​ൽ ഏ​റ്റ​വും അ​ധി​കം പ്ര​ഹ​രം സ​ഭ​യ്ക്കു സ്വീ​ക​രി​ക്കേ​ണ്ടി​വ​ന്ന​ത് ആ​ര്യ​നി​സ​ത്തി​ൽ​നി​ന്നാ​ണ്. ഏ​ക​ദൈ​വ​വി​ശ്വാ​സ​ത്തി​ൽ ഉ​റ​ച്ചു​നി​ല്ക്കു​ക​യും എ​ന്നാ​ൽ, യേ​ശു​ക്രി​സ്തു​വി​നു പി​താ​വു​മാ​യു​ള്ള സ​ത്താ​പ​ര​മാ​യ തു​ല്യ​ത​യെ ചോ​ദ്യം​ചെ​യ്യു​ക​യും നി​ഷേ​ധി​ക്കു​ക​യും ചെ​യ്ത ചി​ന്ത​യാ​ണ് ആ​ര്യ​നി​സം. സ​ത്ത​യി​ൽ പു​ത്ര​ൻ പി​താ​വി​നു തു​ല്യ​നോ സാ​ദൃ​ശ്യ​ത്തി​ൽ പി​താ​വാ​യ ദൈ​വ​ത്തി​ന്‍റെ യ​ഥാ​ർ​ഥ അ​ട​യാ​ള​മോ അ​ല്ല എ​ന്ന ആ​രി​യൂ​സി​ന്‍റെ ചി​ന്ത ശ​രി​യാ​ണെ​ന്നു തോ​ന്നി​ക്കു​ന്ന വാ​ക്കു​ക​ളാ​ണു കു​രി​ശി​ൽ മ​ര​ണ​ത്തോ​ട് അ​ടു​ക്കു​ന്പോ​ൾ യേ​ശു​വി​ന്‍റെ അ​ധ​ര​ങ്ങ​ളി​ൽ നി​ന്നു പു​റ​ത്തു​വ​രു​ന്ന​ത്: ’’ ഏ​ലി, ഏ​ലി ല്മാ ​സ​ബ​ക്ഥാ​നി!’’ - ’’ എ​ന്‍റെ ദൈ​വ​മേ, എ​ന്‍റെ ദൈ​വ​മേ, എ​ന്തു​കൊ​ണ്ടു നീ ​എ​ന്നെ ഉ​പേ​ക്ഷി​ച്ചു.’’

നി​രാ​ശാ​പൂ​രി​ത​മാ​യ ഈ ​വാ​ക്കു​ക​ളി​ൽ പി​താ​വും പു​ത്ര​നും ത​മ്മി​ലു​ള്ള അ​ക​ലം വ​ള​രെ വ​ലു​താ​ണെ​ന്നു പ്ര​ത്യ​ക്ഷ​ത്തി​ൽ ചി​ന്തി​ച്ചു​പോ​കാ​ൻ സാ​ധ്യ​ത​യു​ണ്ട്. ര​ണ്ടു വ്യ​ത്യ​സ്ത രീ​തി​യി​ൽ ഇ​തു മ​ന​സി​ലാ​ക്കാ​ൻ ശ്ര​മി​ക്കാം.

സ​ഭാ​പാ​ര​ന്പ​ര്യ​രേ​ഖ​ക​ൾ പ​രി​ശോ​ധി​ച്ചാ​ൽ മേ​ൽ​പ​റ​ഞ്ഞ ആ​ര്യ​ൻ പാ​ഷ​ണ്ഡ​ത​യെ ചി​ന്ത​ക​ൾ​കൊ​ണ്ടും ജീ​വി​തം​കൊ​ണ്ടും എ​തി​ർ​ത്ത അ​ല​ക്സാ​ണ്ഡ്രി​യ​യി​ലെ മെ​ത്രാ​നാ​യി​രു​ന്ന വി​ശു​ദ്ധ അ​ത്ത​നേ​ഷ്യ​സ് ത​ന്‍റെ ‘Against the Arians’ എ​ന്ന കൃ​തി​യി​ൽ യേ​ശു​വി​ന്‍റെ കു​രി​ശി​ൽ​കി​ട​ന്നു​കൊ​ണ്ടു​ള്ള നി​ല​വി​ളി​യി​ൽ അ​വി​ടു​ത്തെ മ​നു​ഷ്യ​സ്വ​ഭാ​വ​ത്തെ​യാ​ണു കാ​ണു​ന്ന​ത്; ദി​വ്യ​ത്വ​ത്തി​ന്‍റെ നി​ഷേ​ധ​മോ പി​താ​വി​ൽ​നി​ന്നു​ള്ള അ​ക​ൽ​ച്ച​യോ അ​ല്ല എ​ന്നു സാ​രം. യേ​ശു​വി​ന്‍റെ വാ​ക്കു​ക​ൾ പി​താ​വു​മാ​യു​ള്ള ഐ​ക്യ​ത്തെ പ്ര​തി​ഫ​ലി​പ്പി​ക്കു​ക​യും അ​വി​ടു​ത്തെ മ​നു​ഷ്യ​സ്വ​ഭാ​വ​ത്തെ പ്ര​കാ​ശി​പ്പി​ക്കു​ക​യും ചെ​യ്യു​ന്നു. എ​ന്നാ​ൽ, യേ​ശു​വി​ന്‍റെ മ​നു​ഷ്യ​സ്വ​ഭാ​വ​ത്തി​ലെ ഏ​തു ഭാ​വ​മാ​ണ് ഈ ​വി​ലാ​പ​ത്തി​നു പി​ന്നി​ൽ ഉ​ള്ള​ത് എ​ന്ന ചോ​ദ്യ​ത്തി​ന് മ​റു​പ​ടി ന​ല്കു​ന്ന​ത് ‘Champion of Orthodoxy’ എ​ന്നു വി​ശേ​ഷി​പ്പി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്ന വി​ശു​ദ്ധ അ​ത്ത​നേ​ഷ്യ​സ് അ​ല്ല. ആ​ര്യ​ൻ പാ​ഷ​ണ്ഡ​ത​യെ ശ​ക്ത​മാ​യി എ​തി​ർ​ത്ത മി​ലാ​നി​ലെ മെ​ത്രാ​നാ​യി​രു​ന്ന വി​ശു​ദ്ധ അം​ബ്രോ​സാ​ണ്.

അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ ‘Exposition of the Christian faith’ എ​ന്ന കൃ​തി മ​നു​ഷ്യ​പ്ര​കൃ​തി​യി​ൽ സം​ശ​യി​ക്കു​ന്ന യേ​ശു​വി​നെ ചി​ത്രീ​ക​രി​ക്കു​ന്നു. മ​നു​ഷ്യ​ൻ എ​ന്ന നി​ല​യി​ൽ അ​വി​ടു​ന്നു സം​ശ​യി​ക്കു​ന്നു; വി​സ്മ​യം കൊ​ള്ളു​ന്നു. അ​വി​ടു​ത്തെ ദൈ​വി​ക സ്വ​ഭാ​വ​മ​ല്ല മ​നു​ഷ്യ​പ്ര​കൃ​തി​യാ​ണ്, മ​നു​ഷ്യാ​ത്മാ​വാ​ണു വി​സ്മ​യം കൊ​ള്ളു​ന്ന​ത്. മ​നു​ഷ്യ​പ്ര​കൃ​തി സ്വീ​ക​രി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടു മ​നു​ഷ്യ​ന്‍റെ പാ​പ​മൊ​ഴി​കെ എ​ല്ലാ ബ​ല​ഹീ​ന​ത​ക​ളും അ​വി​ടു​ന്നു ഏ​റ്റെ​ടു​ക്കു​ന്നു. മ​നു​ഷ്യ​നെ​ന്ന നി​ല​യി​ൽ അ​വി​ടു​ന്നു ക​ര​യു​ന്നു, അ​വി​ടു​ന്നു അ​സ്വ​സ്ഥ​നാ​കു​ന്നു, അ​വി​ടു​ന്നു ക്രൂ​ശി​ത​നാ​കു​ന്നു. അ​ങ്ങ​നെ പി​താ​വി​നോ​ടു ചേ​ർ​ന്നു​നി​ന്നു​കൊ​ണ്ടു മ​നു​ഷ്യ​നെ അ​വി​ടു​ന്നു ര​ക്ഷി​ക്കു​ന്നു. ക്രി​സ്തു​വി​ൽ മ​ര​ണം ജീ​വ​നോ​ടും തി​ര​സ്ക​ര​ണം നി​ത്യ​മാ​യ സ്നേ​ഹ​ത്തോ​ടും വി​ശ്വ​സ്ത​യോ​ടും ഐ​ക്യ​പ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കു​ന്നു. മ​ഹാ​നാ​യ വി​ശു​ദ്ധ ലെ​യോ പാ​പ്പ യേ​ശു​വി​ന്‍റെ കു​രി​ശി​ലെ വി​ലാ​പ​ത്തെ പ​രാ​തി​യാ​യി കാ​ണാ​തെ പാ​ഠ​മാ​യി കാ​ണു​ന്നു. എ​ന്തെ​ന്നാ​ൽ ക്രി​സ്തു​വി​ൽ മ​നു​ഷ്യ​ദൈ​വ​സ്വ​ഭാ​വ​ങ്ങ​ൾ പൂ​ർ​ണ​മാ​യി സ​ന്ധി​ക്കു​ന്ന​തി​നാ​ൽ ദൈ​വ​ത്തി​ന് അ​വി​ടു​ത്തെ ഉ​പേ​ക്ഷി​ക്കാ​ൻ ക​ഴി​യി​ല്ല; പി​താ​വാ​യ ദൈ​വ​ത്തി​ൽ നി​ന്ന് അ​ക​ലാ​നും ക​ഴി​യി​ല്ല.

സ​ഭാ​പി​താ​ക്ക​ന്മാ​രു​ടെ മേ​ൽ​പ​റ​ഞ്ഞ പ്ര​ബോ​ധ​ന​ങ്ങ​ൾ കു​രി​ശി​ലെ യേ​ശു​വി​ന്‍റെ ഈ ​വ​ച​ന​ത്തെ മ​റ്റൊ​രു അ​ർ​ഥ​ത്തി​ൽ മ​ന​സി​ലാ​ക്കാ​ൻ സ​ഹാ​യി​ക്കു​ന്നു. യേ​ശു​വി​ന്‍റെ നി​ല​വി​ളി പ​ഴ​യ​നി​യ​മ​ലി​ഖി​ത​ങ്ങ​ളു​ടെ പൂ​ർ​ത്തീ​ക​ര​ണ​മാ​ണ്. യേ​ശു​ത​ന്നെ ചോ​ദി​ക്കു​ന്നു​ണ്ട​ല്ലോ, ’’മോ​ശ​യു​ടെ നി​യ​മ​ത്തി​ലും പ്ര​വാ​ച​ക​ന്മാ​രി​ലും സ​ങ്കീ​ർ​ത്ത​ന​ങ്ങ​ളി​ലും എ​ന്നെ​ക്കു​റി​ച്ച് എ​ഴു​ത​പ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കു​ന്ന​തെ​ല്ലാം പൂ​ർ​ത്തി​യാ​കേ​ണ്ടി​യി​രി​ക്കു​ന്നു എ​ന്നു ഞാ​ൻ നി​ങ്ങ​ളോ​ടു​കു​ടെ ആ​യി​രു​ന്ന​പ്പോ​ൾ പ​റ​ഞ്ഞി​ട്ടു​ണ്ട​ല്ലോ!’’ ’’ഏ​ലി, ഏ​ലി, ല്മാ ​സ​ബ​ക്ഥാ​നി’’ യി​ലും യേ​ശു​വി​ൽ പൂ​ർ​ത്തീ​ക​രി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്ന പ​ഴ​യ നി​യ​മ​പ്ര​വ​ച​ന​ത്തെ​യാ​ണ് കാ​ണു​ന്ന​ത്. ഇ​രു​പ​ത്തി​ര​ണ്ടാം സ​ങ്കീ​ർ​ത്ത​ന​ത്തി​ന്‍റെ ആ​വ​ർ​ത്ത​ന​വും പൂ​ർ​ത്തീ​ക​ര​ണ​വും ഇ​വി​ടെ കാ​ണാം.


പ്ര​സ്തു​ത സ​ങ്കീ​ർ​ത്ത​നം ആ​രം​ഭി​ക്കു​ന്ന​ത് യേ​ശു ഉ​ദ്ധ​രി​ച്ച വാ​ക്കു​ക​ളി​ലൂ​ടെ​യാ​ണ്. അ​വി​ടു​ന്ന് ഈ ​സ​ങ്കീ​ർ​ത്ത​നം ഉ​ദ്ധ​രി​ക്കു​ന്ന​തു ത​ന്‍റെ ചു​റ്റും നി​ല്ക്കു​ന്ന ജ​ന​ത്തി​ന്‍റെ ശ്ര​ദ്ധ അ​തി​ലേ​ക്കു ക്ഷ​ണി​ക്കു​ന്ന​തി​നും അ​തി​ന്‍റെ പൂ​ർ​ത്തീ​ക​ര​ണ​മാ​ണു ത​ന്‍റെ സ​മ​ർ​പ്പ​ണ​മെ​ന്നു പ്ര​ഖ്യാ​പി​ക്കാ​നു​മാ​ണ്. ഇ​രു​പ​ത്തി​ര​ണ്ടാം സ​ങ്കീ​ർ​ത്ത​ന​വും വി​ശു​ദ്ധ മ​ത്താ​യി​യു​ടെ സു​വി​ശേ​ഷം ഇ​രു​പ​ത്തി​യേ​ഴാം അ​ധ്യാ​യ​വും താ​ര​ത​മ്യ​പ്പെ​ടു​ത്തി വാ​യി​ച്ചാ​ൽ അ​തു വ്യ​ക്ത​മാ​കും.
ഇ​രു​പ​ത്തി​ര​ണ്ടാം സ​ങ്കീ​ർ​ത്ത​നം എ​ഴു​ത​പ്പെ​ട്ട​തു ക്രി​സ്തു​വി​ന് ഏ​ക​ദേ​ശം ആ​യി​രം വ​ർ​ഷ​ങ്ങ​ൾ​ക്കു​മു​ന്പാ​ണ്. യ​ഹൂ​ദ​ർ​ക്കി​ട​യി​ൽ കു​രി​ശു​മ​ര​ണം സാ​ധാ​ര​ണ​മ​ല്ലാ​തി​രു​ന്ന ഒ​രു കാ​ല​ഘ​ട്ട​ത്തി​ൽ ഇ​പ്ര​കാ​രം ഒ​രു പ്ര​വ​ച​നം സ​ങ്കീ​ർ​ത്ത​ക​ൻ ന​ട​ത്തു​ന്ന​തു ശ്ര​ദ്ധേ​യ​മാ​യ കാ​ര്യ​മാ​ണ്. യേ​ശു​ക്രി​സ്തു​വി​ലൂ​ടെ നി​റ​വേ​റി​യ ദൈ​വി​ക​പ​ദ്ധ​തി​യു​ടെ ഒ​രു​ക്ക​വും അ​തി​ന്‍റെ വെ​ളി​പാ​ടു​ക​ളും മ​നോ​ഹ​ര​മാ​യി വി​ശു​ദ്ധ​ഗ്ര​ന്ഥം അ​വ​ത​രി​പ്പി​ക്കു​ന്നു.

സ​ഹി​ക്കു​ന്ന ഇ​സ്ര​യേ​ലി​ന്‍റെ കീ​ർ​ത്ത​ന​മാ​ണ് അ​വി​ടു​ന്നു പ്രാ​ർ​ഥി​ക്കു​ന്ന​ത്. ദൈ​വം ദൂ​രെ​യാ​ണെ​ന്നു ചി​ന്തി​ക്കു​ന്ന ഇ​സ്ര​യേ​ലി​ന്‍റെ​യും സ​ക​ല മ​നു​ഷ്യ​രു​ടെ​യും വേ​ദ​ന​ക​ൾ ഈ ​പ്രാ​ർ​ഥ​ന​യി​ലൂ​ടെ അ​വി​ടു​ന്നു സ്വ​ന്ത​മാ​ക്കു​ന്നു. അ​ങ്ങ​നെ സ​ഹി​ക്കു​ന്ന ഇ​സ്ര​യേ​ലു​മാ​യും സ​ക​ല മ​നു​ഷ്യ​രു​മാ​യും താ​ദാ​ത്മ്യ​പ്പെ​ടു​ന്നു. എ​ല്ലാ​വ​രു​ടെ​യും രോ​ദ​ന​വും ആ​കു​ല​ക​ത​ക​ളും നി​സ​ഹാ​യ​ത​യും അ​വി​ടു​ന്ന് ഏ​റ്റെ​ടു​ത്തു​കൊ​ണ്ട് അ​വ​യ്ക്കു പു​തി​യ അ​ർ​ഥം ന​ല്കു​ന്നു. ദൈ​വം ഏ​റ്റ​വും സ​മീ​പ​സ്ഥ​നാ​ണ്; ന​മ്മു​ടെ പാ​പ​ങ്ങ​ൾ ഏ​റ്റെ​ടു​ത്ത് ന​മു​ക്കു​വേ​ണ്ടി സ​ഹി​ക്കു​ക​യും പ്രാ​ർ​ഥി​ക്കു​ക​യും ചെ​യ്യു​ന്നു. കു​രി​ശി​ന്‍റെ വി​ശു​ദ്ധ യോ​ഹ​ന്നാ​ൻ പ​റ​യു​ന്ന​തു​പോ​ലെ, ’’പാ​പി​ക​ളാ​യ ന​മു​ക്കു​വേ​ണ്ടി കു​രി​ശി​ൽ കി​ടു​ന്നു​കൊ​ണ്ടു മാ​ധ്യ​സ്ഥ്യം വ​ഹി​ക്കു​ന്നു.’’ തീ​വ്ര​മാ​യ വേ​ദ​ന​യു​ടെ നി​മി​ഷ​ങ്ങ​ൾ ര​ക്ഷ​യു​ടെ നി​മി​ഷ​ങ്ങ​ളാ​യി മാ​റ്റു​ന്നു.

ഹി​പ്പോ​യി​ലെ മെ​ത്ര​നാ​യി​രു​ന്നു വി​ശു​ദ്ധ അ​ഗ​സ്റ്റി​ൻ വ്യാ​ഖ്യാ​നി​ക്കു​ന്ന​ത് അ​നു​സ​രി​ച്ച്, സ​ങ്കീ​ർ​ത്ത​നം ആ​വ​ർ​ത്തി​ച്ചു​കൊ​ണ്ട് അ​വി​ടു​ന്നു ശി​ര​സാ​യും ശ​രീ​ര​മാ​യും പ്രാ​ർ​ഥി​ക്കു​ന്നു. ശി​ര​സ് എ​ന്ന നി​ല​യി​ൽ എ​ല്ലാ​വ​രെ​യും ത​ന്നി​ലേ​ക്ക് ആ​ക​ർ​ഷി​ക്കു​ന്ന​തി​നും ഒ​രു​മി​ച്ചു ചേ​ർ​ക്കു​ന്ന​തി​നും​വേ​ണ്ടി പ്രാ​ർ​ഥി​ക്കു​ന്നു; ശ​രീ​ര​മെ​ന്ന നി​ല​യി​ൽ ന​മ്മു​ടെ എ​ല്ലാ​വ​രു​ടെ​യും ആ​കു​ല​ത​ക​ളും നി​രാ​ശ​യും ആ ​പ്രാ​ർ​ഥ​ന​യി​ൽ അ​വി​ടു​ന്ന് ഉ​ൾ​ക്കൊ​ള്ളി​ക്കു​ന്നു. ഓ​രോ വ്യ​ക്തി​യു​ടെ​യും സ​മൂ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ​യും അ​നു​ഭ​വം യേ​ശു ഈ ​പ്രാ​ർ​ഥ​ന​യി​ലൂ​ടെ സ്വ​ന്ത​മാ​ക്കി എ​ന്നു സാ​രം.

ന​മ്മു​ടെ സ​ഹ​ന​ത്തി​ൽ അ​വി​ടു​ന്നു ന​മ്മോ​ടൊ​പ്പ​മു​ണ്ട്; അ​വി​ടു​ന്ന് ന​മു​ക്കു​മു​ന്പേ ന​മു​ക്കു​വേ​ണ്ടി സ​ഹി​ച്ചു.