18

ന​ടി അ​ൻ​സി​ബ ഹ​സ​നു​മാ​യി ഉ​ണ്ടാ​യ പ്ര​ശ്ന​ങ്ങ​ളെ​ക്കു​റി​ച്ച് തു​റ​ന്ന​പ​റ​ഞ്ഞ് ന​ടി ല​ക്ഷ്മി​പ്രി​യ രം​ഗ​ത്ത്. ത​ന്‍റെ ഫോ​ണി​ലേ​ക്ക് വ​ന്ന അ​നാ​വ​ശ്യ​മാ​യ ഒ​രു സ​ന്ദേ​ശ​മാ​ണ് ഈ ​പ്ര​ശ്ന​ങ്ങ​ൾ​ക്ക് തു​ട​ക്ക​മി​ട്ട​തെ​ന്നും ഒ​രു പൗ​ര​യെ​ന്ന നി​ല​യി​ൽ അ​തി​നെ​തി​രെ പ്ര​തി​ക​രി​ക്കാ​ൻ ത​നി​ക്ക് പൂ​ർ​ണ അ​വ​കാ​ശ​മു​ണ്ടെ​ന്നും ല​ക്ഷ്മി​പ്രി​യ പ​റ​യു​ന്നു.

‘‘പോ​ലീ​സി​നെ കാ​ര്യ​ങ്ങ​ൾ ബോ​ധ്യ​പ്പെ​ടു​ത്താ​ൻ ന​മ്മു​ടെ പ​ക്ക​ലു​ള്ള തെ​ളി​വു​ക​ളും വി​വ​ര​ങ്ങ​ളും ഒ​ക്കെ ന​മ്മ​ൾ ന​ൽ​കും. ഇ​വ​ർ പ​ല രീ​തി​യി​ലും തെ​ളി​വു​ക​ൾ ശേ​ഖ​രി​ച്ചി​ട്ടു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. ഇ​ങ്ങ​നെ ഒ​രു പ​രാ​തി​യു​മാ​യി പോ​കു​ന്ന​തി​ന് മു​ൻ​പ്, അ​വി​ടെ സി​സി​ടി​വി ദൃ​ശ്യ​ങ്ങ​ൾ ല​ഭ്യ​മാ​ണോ എ​ന്ന് തു​ട​ങ്ങി ഒ​ട്ട​ന​വ​ധി കാ​ര്യ​ങ്ങ​ൾ അ​ന്വേ​ഷി​ച്ച ശേ​ഷ​മു​ള്ള ഒ​രു ആ​സൂ​ത്രി​ത നീ​ക്കം ആ​യി​രു​ന്ന​ല്ലോ ഇ​ത്.

അ​ങ്ങ​നെ​യാ​ണ് കേ​സ് കൊ​ടു​ത്ത​ത്. അ​തു​കൊ​ണ്ട് ത​ന്നെ, ഞ​ങ്ങ​ൾ അ​വി​ടെ എ​ത്ര സ​മ​യം ചി​ല​വ​ഴി​ച്ചു എ​ന്ന​തു​ൾ​പ്പെ​ടെ, അ​വി​ടെ എ​ന്താ​ണ് സം​ഭ​വി​ച്ച​ത് എ​ന്ന​തി​ന്‍റെ വ്യ​ക്ത​മാ​യ ഡി​ജി​റ്റ​ൽ തെ​ളി​വു​ക​ൾ എ​ന്‍റെ പ​ക്ക​ലു​ണ്ട്. അ​ത് മു​ഴു​വ​നാ​യും ഞാ​ൻ ഇ​ന്ന് പോ​ലീ​സി​ന് കൈ​മാ​റും.

എ​ന്‍റെ ഫോ​ണി​ലേ​ക്ക് എ​നി​ക്ക് അ​നാ​വ​ശ്യ​മെ​ന്ന് തോ​ന്നു​ന്ന ഒ​രു സ​ന്ദേ​ശം അ​യ​യ്ക്കു​മ്പോ​ൾ അ​തി​ന് മ​റു​പ​ടി ന​ൽ​കാ​ൻ ആ ​കു​ട്ടി ബാ​ധ്യ​സ്ഥ​യാ​യി​രു​ന്നു.

ഡി​സം​ബ​ർ പ​ത്താം തീ​യ​തി വ​ന്ന സ​ന്ദേ​ശ​ത്തി​ന് ജ​നു​വ​രി 21 വ​രെ ഞാ​ൻ പ​രാ​തി ന​ൽ​കി​യി​രു​ന്നി​ല്ല; ജ​നു​വ​രി 22-നാ​ണ​ല്ലോ പ​രാ​തി​പ്പെ​ടു​ന്ന​ത്. അ​പ്പോ​ൾ എ​ന്‍റെ ഫോ​ണി​ലേ​ക്ക് വ​രു​ന്ന ഒ​രു അ​നാ​വ​ശ്യ സ​ന്ദേ​ശ​ത്തെ എ​ങ്ങ​നെ കൈ​കാ​ര്യം ചെ​യ്യ​ണ​മെ​ന്ന് തീ​രു​മാ​നി​ക്കേ​ണ്ട​ത് ഞാ​ന​ല്ലേ?

അ​തി​ൽ പ​രാ​തി ന​ൽ​ക​ണ​മാ​യി​രു​ന്നോ ഇ​ല്ല​യോ എ​ന്ന​ത്, എ​ന്‍റെ ഭ​ർ​ത്താ​വ് പ്ര​ശ്ന​മാ​ക്കി​യ​ത് വി​ട്ടേ​ക്കൂ, എ​ന്‍റെ ഫോ​ണി​ലേ​ക്ക് അ​ങ്ങ​നെ ഒ​രു സ​ന്ദേ​ശം വ​രു​മ്പോ​ൾ തീ​ർ​ച്ച​യാ​യും നി​യ​മ​പ​ര​മാ​യി മു​ന്നോ​ട്ട് പോ​കാ​ൻ എ​നി​ക്ക് അ​വ​കാ​ശ​മി​ല്ലേ.

പി​ന്നെ, മൂ​ന്ന് മ​ണി​ക്കൂ​ർ സ്റ്റേ​ഷ​നി​ൽ ഇ​രു​ത്തി​യോ ഇ​ല്ല​യോ എ​ന്ന​ത് പോ​ലീ​സ് അ​ധി​കാ​രി​ക​ളാ​ണ് സ്ഥി​രീ​ക​രി​ക്കേ​ണ്ട​ത്. എ​ങ്കി​ലും എ​ന്‍റെ ഓ​ർ​മ​യി​ൽ ഒ​രു മ​ണി​ക്കൂ​റും 17 മി​നി​റ്റും 20 സെ​ക്ക​ൻ​ഡും മാ​ത്ര​മാ​ണ് ഞ​ങ്ങ​ൾ അ​വി​ടെ ഇ​രു​ന്ന​ത്. ഇ​ത്ര കൃ​ത്യ​മാ​യി ഞാ​ൻ ആ ​സ​മ​യ ദൈ​ർ​ഘ്യം പ​റ​യ​ണ​മെ​ങ്കി​ൽ, എ​ന്‍റെ പ​ക്ക​ൽ അ​തി​ന് കൃ​ത്യ​മാ​യ, ശ​ക്ത​മാ​യ തെ​ളി​വു​ക​ളു​ണ്ട് എ​ന്ന് ക​രു​തി​ക്കൊ​ള്ളൂ.

ന​മ്മ​ൾ ര​ണ്ടു​പേ​രും ഒ​രേ സം​ഘ​ട​ന​യി​ലെ അം​ഗ​ങ്ങ​ളാ​ണ് എ​ന്ന് വി​ചാ​രി​ക്കു​ക. ന​മ്മ​ൾ സം​ഘ​ട​ന​യ്ക്ക് പു​റ​ത്ത് ഒ​രു കാ​ര്യം ചെ​യ്യു​മ്പോ​ൾ അ​തി​ൽ സം​ഘ​ട​ന​യ്ക്ക് എ​ന്താ​ണ് ബാ​ധ്യ​ത? അ​ത് സം​ഘ​ട​ന​യാ​ണോ അ​ന്വേ​ഷി​ക്കേ​ണ്ട​ത്? ന​മ്മ​ൾ അ​ത് നി​യ​മ​പ​ര​മാ​യി ത​ന്നെ​യാ​ണ്. 

ഞാ​ൻ ഇ​തു​മാ​യി ബ​ന്ധ​പ്പെ​ട്ട് സം​ഘ​ട​ന​യി​ൽ പ​രാ​തി ന​ൽ​കി​യി​ട്ടി​ല്ല. കാ​ര​ണം, എ​നി​ക്ക് പ​രാ​തി​പ്പെ​ടേ​ണ്ട സ്ഥ​ല​മ​ല്ല സം​ഘ​ട​ന എ​ന്ന വി​വേ​ക​ബു​ദ്ധി എ​നി​ക്കു​ണ്ട്. ര​ണ്ടു വ്യ​ക്തി​ക​ൾ ത​മ്മി​ലു​ള്ള പ്ര​ശ്നം പ​രി​ഹ​രി​ക്കേ​ണ്ട​ത് സം​ഘ​ട​ന​യ​ല്ല; അ​തി​ന് സം​ഘ​ട​ന​യ്ക്ക് എ​ന്താ​ണ് ബാ​ധ്യ​ത​യു​ള്ള​ത്?

ഞ​ങ്ങ​ൾ ര​ണ്ടു​പേ​രും ഒ​രേ സം​ഘ​ട​ന​യി​ലെ അം​ഗ​ങ്ങ​ളും ഒ​രേ എ​ക്സി​ക്യൂ​ട്ടീ​വ് ക​മ്മി​റ്റി അം​ഗ​ങ്ങ​ളും ആ​ണെ​ന്ന​ത് ശ​രി​യാ​ണ്, എ​ന്നാ​ൽ അ​തി​ൽ സം​ഘ​ട​ന​യ്ക്ക് എ​ങ്ങ​നെ​യാ​ണ് റോ​ൾ ഉ​ള്ള​ത്? ഞാ​ൻ അ​ങ്ങ​നെ​യൊ​രു ആ​വ​ശ്യം ഉ​ന്ന​യി​ച്ചി​ട്ടി​ല്ല, ഉ​ന്ന​യി​ക്കേ​ണ്ട ആ​വ​ശ്യ​മു​ണ്ടെ​ന്ന് എ​നി​ക്ക് ഇ​പ്പോ​ഴും തോ​ന്നു​ന്നു​മി​ല്ല.

എ​ന്നാ​ൽ കേ​സ് ആ​യ​തി​നു ശേ​ഷം, അ​ൻ​സി​ബ കു​റെ ഊ​ഹാ​പോ​ഹ​ങ്ങ​ൾ പ​റ​ഞ്ഞു​കൊ​ണ്ട് ഞ​ങ്ങ​ളു​ടെ എ​ക്സി​ക്യൂ​ട്ടീ​വ് ക​മ്മി​റ്റി​യി​ലേ​ക്ക് ഒ​രു സ​ന്ദേ​ശം അ​യ​ച്ചി​രു​ന്നു.

ആ ​സ​ന്ദേ​ശ​ത്തി​ന് ഞാ​ൻ അ​പ്പോ​ൾ ത​ന്നെ മ​റു​പ​ടി ന​ൽ​കി. ‘‘മോ​ൾ ഈ ​ഘോ​ര​ഘോ​രം പ​റ​യു​ന്ന ഒ​രു കാ​ര്യ​ങ്ങ​ളും എ​ന്‍റെ പ​രാ​തി​യി​ൽ ഇ​ല്ല; നാ​ലേ നാ​ല് വ​രി​ക​ൾ മാ​ത്ര​മു​ള്ള​താ​ണ് എ​ന്‍റെ പ​രാ​തി. ഈ ​പ​റ​യു​ന്ന വി​ഷ​യ​ങ്ങ​ളു​മാ​യി അ​തി​ന് യാ​തൊ​രു ബ​ന്ധ​വു​മി​ല്ല’’ എ​ന്ന് ഞാ​ൻ അ​ന്ന് ത​ന്നെ വ്യ​ക്ത​മാ​ക്കി​യ​താ​ണ്.

ഈ ​കേ​സു​മാ​യി ബ​ന്ധ​പ്പെ​ട്ട് ന്യാ​യം ആ​രു​ടെ ഭാ​ഗ​ത്താ​ണെ​ന്ന് പ​റ​യേ​ണ്ട​ത് ഞാ​ന​ല്ല​ല്ലോ. എ​ന്‍റെ ശ​രി എ​നി​ക്ക​റി​യാം. ഞാ​ൻ നാ​ളി​തു​വ​രെ ജീ​വി​ച്ച​തും മു​ന്നോ​ട്ട് പോ​യ​തും എ​ന്‍റെ ശ​രി​ക​ളി​ലൂ​ടെ മാ​ത്ര​മാ​ണ്. എ​ന്‍റെ പി​ന്നി​ൽ ആ​രു​മി​ല്ല, എ​നി​ക്ക് പ്ര​ത്യേ​ക അ​ജ​ണ്ട​ക​ളു​മി​ല്ല.

എ​നി​ക്ക് ഇ​പ്പോ​ഴും അ​ൻ​സി​ബ ഹ​സ്സ​ൻ എ​ന്ന വ്യ​ക്തി​യോ​ട് യാ​തൊ​രു​വി​ധ വ്യ​ക്തി​വൈ​രാ​ഗ്യ​വു​മി​ല്ല. അ​തി​ന്‍റെ കാ​ര​ണം വ്യ​ക്ത​മാ​ക്കാം—​ഡി​സം​ബ​ർ പ​ത്താം തീ​യ​തി ഇ​ങ്ങ​നെ​യൊ​രു സ​ന്ദേ​ശം അ​യ​ച്ചി​ട്ടു​പോ​ലും, ഡി​സം​ബ​ർ 14-ാം തീ​യ​തി തി​രു​വ​ന​ന്ത​പു​ര​ത്ത് വ​ച്ച് ഞാ​ൻ ആ ​മോ​ളെ ക​ണ്ട​പ്പോ​ൾ, അ​വ​ൾ​ക്കാ​യി ഞാ​ൻ വാ​ങ്ങി സൂ​ക്ഷി​ച്ചി​രു​ന്ന സ​മ്മാ​നം വ​രെ കൊ​ണ്ടു​പോ​യി കൊ​ടു​ത്തി​ട്ടു​ണ്ട്.

അ​പ്പോ​ഴും ഞാ​ൻ ഈ ​വി​ഷ​യ​ത്തെ​ക്കു​റി​ച്ച് ചോ​ദി​ച്ചി​രു​ന്നു. ‘എ​ന്താ​ണ് അ​ങ്ങ​നെ ഒ​രു സ​ന്ദേ​ശം അ​യ​ച്ച​ത്, അ​തി​ന്‍റെ മ​റു​പ​ടി പ​റ​യൂ’ എ​ന്ന് ഞാ​ൻ ആ​വ​ശ്യ​പ്പെ​ട്ട​പ്പോ​ൾ, റൂ​മി​ലേ​ക്ക് വ​ന്ന് പ​റ​യാം എ​ന്ന് പ​റ​ഞ്ഞെ​ങ്കി​ലും പി​ന്നീ​ട് പ​റ​ഞ്ഞി​ല്ല.

പ​ല അ​വ​സ​ര​ങ്ങ​ളി​ൽ ഞാ​ൻ ഇ​ത് ചോ​ദി​ച്ചെ​ങ്കി​ലും മ​റു​പ​ടി ല​ഭി​ച്ചി​ല്ല. ഈ ​സം​ഭ​വ​ത്തി​ന് മു​ൻ​പും പി​ൻ​പു​മു​ള്ള ഞ​ങ്ങ​ളു​ടെ ചാ​റ്റു​ക​ൾ നോ​ക്കി​യാ​ൽ ത​ന്നെ നി​ങ്ങ​ൾ​ക്ക് അ​ത് മ​ന​സി​ലാ​കും; എ​ന്നോ​ട് വ്യ​ക്തി​വൈ​രാ​ഗ്യം ഉ​ണ്ടാ​കേ​ണ്ട വി​ധ​ത്തി​ൽ ആ ​കു​ട്ടി​യോ ഞാ​നോ പ​ര​സ്പ​രം പെ​രു​മാ​റി​യി​ട്ടി​ല്ല.

ചു​രു​ക്ക​ത്തി​ൽ, അ​വ​ൾ അ​യ​ച്ച ആ ​ഒ​രു സ​ന്ദേ​ശം എ​ന്നെ ഒ​രു​പാ​ട് വേ​ദ​നി​പ്പി​ച്ചു. എ​നി​ക്ക് മാ​ന​സി​ക​മാ​യി ഒ​ട്ട​ന​വ​ധി ബു​ദ്ധി​മു​ട്ടു​ക​ൾ ഉ​ണ്ടാ​ക്കി. അ​തു​കൊ​ണ്ട് മാ​ത്ര​മാ​ണ് ഞാ​ൻ പോ​ലീ​സി​ൽ പ​രാ​തി ന​ൽ​കി​യ​ത്.’’​ല​ക്ഷ്മി​പ്രി​യ​യു​ടെ വാ​ക്കു​ക​ൾ.

Tags : Lakshmi Priya Ansiba hassan amma