19

ഇ​നി ഒ​ര​ത്താ​ഴം​കൂ​ടി​യേ ഉ​ള്ളൂ. കൊ​ല്ല​പ്പെ​ടാ​ൻ 24 മ​ണി​ക്കൂ​ർ പോ​ലും ബാ​ക്കി​യി​ല്ലെ​ന്ന് അ​റി​യാ​മാ​യി​രു​ന്നെ​ങ്കി​ലും ആ ​യു​വാ​വ് ത​ന്‍റെ ജോ​ലി​ക​ൾ പൂ​ർ​ത്തി​യാ​ക്കാ​നു​ള്ള തി​ടു​ക്ക​ത്തി​ലാ​യി​രു​ന്നു. ഓ​ശാ​ന​ഞാ​യ​റാ​ഴ്ച ഭ​ര​ണ​കൂ​ടം എ​ഴു​തി​ത്തു​ട​ങ്ങി​യ കു​റ്റ​പ​ത്രം ഏ​താ​ണ്ട് പൂ​ർ​ത്തി​യാ​യെ​ന്നും നേ​രം പു​ല​രും​മു​ന്പ് അ​തി​ലേ​ക്ക് വ​ധ​ശി​ക്ഷ എ​ഴു​തി​ച്ചേ​ർ​ക്കു​മെ​ന്ന കാ​ര്യ​ത്തി​ലും സ​ന്ദേ​ഹ​മി​ല്ല.

പ​ക്ഷേ, അ​ത്താ​ഴ​ത്തി​നാ​യി മേ​ശ​യ്ക്കു ചു​റ്റും കൂ​ടി​യ ശി​ഷ്യ​രോ​ട് അ​വ​ൻ രാ​ഷ്‌​ട്രീ​യം പ​റ​ഞ്ഞി​ല്ല. ഭ​ര​ണ​കൂ​ട ഗൂ​ഢാ​ലോ​ച​ന​യെ​ക്കു​റി​ച്ചോ അ​തി​ലെ അ​നീ​തി​യെ​ക്കു​റി​ച്ചോ പ്ര​തി​രോ​ധ​ത്തെ​ക്കു​റി​ച്ചോ എ​ന്ന​ല്ല, സ്വ​യ​ര​ക്ഷ​യെ​ക്കു​റി​ച്ചു​പോ​ലും ഒ​ന്നു​മു​രി​യാ​ടി​യി​ല്ല.

എ​ന്നാ​ലോ, നി​ല​ത്തി​രു​ന്നു ശി​ഷ്യ​രു​ടെ കാ​ലു​ക​ൾ ക​ഴു​കി ചും​ബി​ച്ച്, യു​ദ്ധ​ങ്ങ​ൾ അ​വ​സാ​നി​പ്പി​ക്കേ​ണ്ട​തെ​ങ്ങ​നെ​യെ​ന്നു പ​ഠി​പ്പി​ച്ചു. അ​ഹം​ബോ​ധ​ത്തെ ത​ക​ർ​ക്കു​ക! ആ ​യു​വാ​വ് ക്രി​സ്തു​വാ​യി​രു​ന്നു. വ​സ​ന്ത​ർ​ത്തു​വി​ൽ​നി​ന്നു ജ​റൂ​സ​ലെ​മി​നെ മ​റ​ച്ചു​കൊ​ണ്ട് സൂ​ര്യ​ൻ ഭൂ​മി​യി​ൽ​നി​ന്നു മ​റ​യാ​നൊ​രു​ങ്ങി. അ​ത്താ​ഴം തു​ട​ങ്ങി.

അ​ഹ​ന്ത​യൊ​ടു​ങ്ങി​യാ​ൽ സാ​ധ്യ​മാ​കു​ന്ന സ്നേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ സ്മാ​ര​ക സ്ഥാ​പ​ന​മാ​ണ് പി​ന്നീ​ടു ന​ട​ത്തി​യ​ത്. ഇ​ന്ന​തി​ന്‍റെ ഓ​ർ​മ​യാ​ണ്; പെ​സ​ഹാ. അ​ഹം​ബോ​ധ​ത്തെ വെ​ടി​ഞ്ഞ് സ്നേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ അ​ത്താ​ഴ​മേ​ശ​യൊ​രു​ക്കാ​നു​ള്ള രാ​ത്രി​യ​ണ​യു​ന്നു.

പ​ഴ​യ​നി​യ​മ​ത്തി​ലെ പെ​സ​ഹാ ആ​ച​ര​ണ​ദി​ന​മാ​യി​രു​ന്നു അ​ന്ന്. ന​മ്മ​ളെ​വി​ടെ​യാ​ണ് പെ​സ​ഹാ ഒ​രു​ക്കു​ന്ന​തെ​ന്ന് ശി​ഷ്യ​ന്മാ​ർ ക്രി​സ്തു​വി​നോ​ടു ചോ​ദി​ച്ചു. അ​ഞ്ചു ദി​വ​സം മു​ന്പ് ഓ​ശാ​ന​ഞാ​യ​റി​ൽ ക​ഴു​ത​യെ ക​ണ്ടെ​ത്താ​ൻ പ​റ​ഞ്ഞ​യ​ച്ച​തു​പോ​ലെ നി​ഗൂ​ഢ​മാ​യി​രു​ന്നു മ​റു​പ​ടി.

“നി​ങ്ങ​ള്‍ പ​ട്ട​ണ​ത്തി​ലേ​ക്കു പ്ര​വേ​ശി​ക്കു​മ്പോ​ള്‍ ഒ​രു കു​ടം വെ​ള്ളം ചു​മ​ന്നു​കൊ​ണ്ട് ഒ​രു​വ​ന്‍ നി​ങ്ങ​ള്‍​ക്കെ​തി​രേ വ​രും. അ​വ​നെ പി​ന്തു​ട​രു​ക. അ​വ​ൻ പ്ര​വേ​ശി​ക്കു​ന്ന വീ​ടി​ന്‍റെ ഉ​ട​മ​സ്ഥ​നോ​ടു പ​റ​യു​ക: ഗു​രു​വി​നു പെ​സ​ഹാ ഭ​ക്ഷി​ക്കു​ന്ന​തി​നു​ള്ള വി​രു​ന്നു​ശാ​ല എ​വി​ടെ​യാ​ണ്?” ശി​ഷ്യ​ന്മാ​ർ അ​തു ചെ​യ്തു.

ആ ​വീ​ട്ടു​ട​മ കാ​ണി​ച്ചു​കൊ​ടു​ത്ത​താ​ണ് സീ​യോ​ൻ മ​ല​യി​ൽ ദാ​വീ​ദി​ന്‍റെ ശ​വ​കു​ടീ​ര​ത്തി​നു മു​ക​ളി​ലെ​ന്നു ക​രു​തു​ന്ന മാ​ളി​ക​മു​റി. മേ​ശ​യ്ക്കു ചു​റ്റും എ​ല്ലാ​വ​രും ഇ​രു​ന്നു. ആ​മു​ഖ​മാ​യി ക്രി​സ്തു ഇ​ങ്ങ​നെ പ​റ​ഞ്ഞു. “പീ​ഡാ​നു​ഭ​വ​ത്തി​നു​മു​ന്പ് ഈ ​പെ​സ​ഹാ നി​ങ്ങ​ൾ​ക്കൊ​പ്പം ഭ​ക്ഷി​ക്കാ​ൻ ഞാ​ൻ ആ​ഗ്ര​ഹി​ച്ചി​രു​ന്നു.” ആ​രു​മൊ​ന്നും സം​സാ​രി​ച്ചി​ല്ല.

ഒ​രു താ​ല​ത്തി​ൽ വെ​ള്ള​മെ​ടു​ത്തു​കൊ​ണ്ട് അ​വ​ൻ നി​ല​ത്തി​രു​ന്ന് ഓ​രോ​രു​ത്ത​രു​ടെ​യാ​യി കാ​ലു​ക​ൾ ക​ഴു​കാ​ൻ തു​ട​ങ്ങി. പ​ത്രോ​സ് കാ​ൽ വ​ലി​ച്ചു​മാ​റ്റി. “നീ​യെ​ന്‍റെ കാ​ലു​ക​ൾ ക​ഴു​കു​ക​യോ?” ക്രി​സ്തു പ​റ​ഞ്ഞു: “ഞാ​ൻ ക​ഴു​കു​ന്നി​ല്ലെ​ങ്കി​ൽ നി​ന​ക്ക് എ​ന്നോ​ടു​കൂ​ടെ പ​ങ്കി​ല്ല.” എ​ല്ലാ​വ​രു​ടെ​യും കാ​ലു​ക​ൾ ക​ഴു​കി​യ​ശേ​ഷം സ്വ​സ്ഥാ​ന​ത്തി​രു​ന്നി​ട്ട് അ​വ​ൻ പ​റ​ഞ്ഞു: “ഇ​തൊ​രു മാ​തൃ​ക​യാ​ണ്. ഗു​രു​വും ക​ർ​ത്താ​വു​മാ​യ ഞാ​നി​തു ചെ​യ്തെ​ങ്കി​ൽ നി​ങ്ങ​ളും പ​ര​സ്പ​രം കാ​ലു​ക​ൾ ക​ഴു​കു​വി​ൻ.”

ഇ​ത്ര വി​നീ​ത​രാ​കാ​ൻ ആ​ർ​ക്കു ക​ഴി​യു​മെ​ന്ന് അ​വ​ർ ആ​ശ്ച​ര്യ​പ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കേ, അ​പ്പ​മെ​ടു​ത്ത് ക്രി​സ്തു പ​റ​ഞ്ഞു: “ഇ​തെ​ന്‍റെ ശ​രീ​ര​മാ​ണ് ഭ​ക്ഷി​ക്കു​ക.” വീ​ഞ്ഞെ​ടു​ത്തു പ​റ​ഞ്ഞു, “ഇ​തു പാ​പ​മോ​ച​ന​ത്തി​നാ​യി നി​ങ്ങ​ള്‍​ക്കു​വേ​ണ്ടി ചി​ന്ത​പ്പെ​ടു​ന്ന എ​ന്‍റെ ര​ക്ത​ത്തി​ലു​ള്ള പു​തി​യ ഉ​ട​മ്പ​ടി​യാ​ണ്, പാ​നം ചെ​യ്യു​ക.” നി​ങ്ങ​ൾ എ​ന്‍റെ നാ​മ​ത്തി​ൽ ഒ​ന്നി​ച്ചു കൂ​ടു​ന്പോ​ൾ ഇ​തു ചെ​യ്യു​ക എ​ന്നും അ​വ​ൻ പ​റ​ഞ്ഞു; പ​ര​സ്പ​രം കാ​ലു​ക​ൾ ക​ഴു​കു​ക എ​ന്നു പ​റ​ഞ്ഞ​തു​പോ​ലെ. പു​റ​ത്ത് ഇ​രു​ട്ടാ​യി.

എ​ത്ര​യും പെ​ട്ടെ​ന്ന് ത​ങ്ങ​ൾ​ക്കെ​തി​രേ​യു​ള്ള ഭീ​ഷ​ണി ഒ​ഴി​വാ​ക്കാ​ൻ ആ​ഗ്ര​ഹി​ച്ചി​രു​ന്ന അ​ധി​കാ​ര​വ​ർ​ഗം, വി​ന​യ​ത്തി​ന്‍റെ​യും സ്നേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ​യും ബ​ലി​വേ​ദി​യാ​യി മാ​റി​യ അ​ത്താ​ഴ​മേ​ശ​യി​ൽ​നി​ന്നൊ​രാ​ളെ കാ​ത്തി​രു​ന്നു. അ​പ്പോ​ൾ ക്രി​സ്തു പ​റ​ഞ്ഞു, “ഇ​താ, എ​ന്നെ ഒ​റ്റി​ക്കൊ​ടു​ക്കു​ന്ന​വ​ന്‍റെ കൈ ​എ​ന്‍റെ​യ​ടു​ത്ത് മേ​ശ​മേ​ല്‍​ത​ന്നെ​യു​ണ്ട്.” ഒ​രു പ​ക്ഷേ, പു​റ​ത്തെ ഗൂ​ഢാ​ലോ​ച​ന​യേ​ക്കാ​ൾ ക്രി​സ്തു​വി​നെ വേ​ദ​നി​പ്പി​ച്ച​ത് അ​ക​ത്തെ വ​ഞ്ച​ന​യാ​കാം.

ഗു​രു​വി​നു​വേ​ണ്ടി എ​ന്തി​നും ത​യാ​റാ​ണെ​ന്നു പ​റ​ഞ്ഞു​കൊ​ണ്ടേ​യി​രു​ന്ന പ​ത്രോ​സി​നോ​ട് അ​വ​ൻ പ​റ​ഞ്ഞു: “പു​ല​ർ​ച്ചെ കോ​ഴി കൂ​കു​ന്ന​തി​നു​മു​ന്പ് എ​ന്നെ അ​റി​യി​ല്ലെ​ന്നു നീ ​മൂ​ന്നു പ്രാ​വ​ശ്യം പ​റ​യും.” ഭ​ര​ണ​കൂ​ട​ത്തെ ഭ​യ​ന്ന്, സ​ത്യം പ​റ​യാ​ൻ മ​ടി​ക്കു​ന്ന​വ​രെ​യും ക്രി​സ്തു മു​ൻ​കൂ​ട്ടി ക​ണ്ടു. പ​ക്ഷേ, ഒ​ന്നി​നെ​യും ത​ട​യാ​ൻ അ​വ​ൻ മു​തി​ർ​ന്നി​ല്ല.

മ​നു​ഷ്യ​ന്‍റെ അ​ക​ത്തും പു​റ​ത്തു​മു​ള്ള യു​ദ്ധ​ങ്ങ​ൾ​ക്കു പ​രി​ഹാ​രം, സ്നേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ​യും വി​ന​യ​ത്തി​ന്‍റെ​യും പ്ര​യോ​ഗ​വ​ത്ക​ര​ണം, സ്നേ​ഹി​ക്കു​ന്ന​വ​രെ​യും ച​തി​ക്കു​ന്ന​വ​രെ​യു​മൊ​ക്കെ ഒ​ന്നി​ച്ചി​രു​ത്തി അ​ത്താ​ഴം വി​ള​ന്പാ​നു​ള്ള ദൈ​വി​ക​ത, ഒ​റ്റി​ക്കൊ​ടു​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്ന​തി​ന്‍റെ നീ​റ്റ​ൽ, നീ​തി​മാ​ന്മാ​രെ ഇ​ല്ലാ​താ​ക്കാ​ൻ അ​ധി​കാ​ര ദു​ർ​വി​നി​യോ​ഗം ന​ട​ത്തു​ന്ന ഭ​ര​ണ​കൂ​ട​ങ്ങ​ൾ...

ലോ​ക​ത്തി​ന്‍റെ ഒ​രു പ​തി​പ്പാ​ണ് ഒ​ടു​വി​ല​ത്തെ അ​ത്താ​ഴ​ത്തി​നി​ടെ അ​ര​ങ്ങേ​റി​യ​ത്. പ​രി​ഹാ​ര​വു​മു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. അ​തി​ൽ പ്ര​ധാ​നം, എ​ല്ലാ യു​ദ്ധ​ങ്ങ​ളു​ടെ​യും പ്ര​ഭ​വ​കേ​ന്ദ്ര​മാ​യ മ​നു​ഷ്യ​ന്‍റെ അ​ഹം​ബോ​ധ​ത്തെ നി​ർ​വീ​ര്യ​മാ​ക്കു​ന്ന​തി​നെ​ക്കു​റി​ച്ചാ​യി​രു​ന്നു. “പ​ര​സ്പ​രം കാ​ലു​ക​ൾ ക​ഴു​കാ​വു​ന്ന​ത്ര വി​നീ​ത​രാ​കു​ക. നി​ങ്ങ​ളി​ല്‍ ഏ​റ്റ​വും വ​ലി​യ​വ​ന്‍ ഏ​റ്റ​വും ചെ​റി​യ​വ​നെ​പ്പോ​ലെ​യും അ​ധി​കാ​ര​മു​ള്ള​വ​ന്‍ ശു​ശ്രൂ​ഷ​ക​നെ​പ്പോ​ലെ​യും ആ​യി​രി​ക്ക​ണം. ഞാ​ൻ നി​ങ്ങ​ളെ സ്നേ​ഹി​ച്ച​തു​പോ​ലെ നി​ങ്ങ​ളും പ​ര​സ്പ​രം സ്നേ​ഹി​ക്കു​വി​ൻ.”

ജ​റൂ​സ​ലെ​മി​ലെ മു​ക​ളി​ല​ത്തെ മു​റി ഇ​ന്ന് ന​മ്മു​ടെ വീ​ടു​ക​ളി​ലേ​ക്ക് എ​ത്തു​ക​യാ​ണ്. റൊ​ട്ടി​യും പു​ളി​ക്കാ​ത്ത അ​പ്പ​വും പാ​ലു​മ​ല്ല, വി​ന​യ​വും സ്നേ​ഹ​വു​മാ​ണ് വി​ള​ന്പേ​ണ്ട​ത്. പി​ണ​ങ്ങി​യി​രി​ക്കു​ന്ന​വ​രെ ചെ​ന്നു വി​ളി​ക്കു​ക, നീ​യി​ല്ലാ​തെ ഈ ​പെ​സ​ഹാ അ​പ്പം മു​റി​ക്കി​ല്ലെ​ന്നു പ​റ​യാ​ൻ ത​ക്ക​വി​ധം ക​രു​ത്ത​രാ​കാം. ഒ​രാ​ലിം​ഗ​ന​ത്തി​ൽ തീ​രാ​ത്തൊ​രു യു​ദ്ധ​വു​മി​ല്ല.

ഏ​തൊ​രാ​ളു​ടെ കാ​ലു​ക​ൾ ക​ഴു​കു​ന്നു​വോ അ​വ​രു​ടെ ഹൃ​ദ​യം നാം ​വെ​ടി​പ്പാ​ക്കും. എ​ന്നി​ട്ടും ദൈ​വ​ചും​ബ​ന​മ​ണി​ഞ്ഞ പാ​ദ​ങ്ങ​ളു​മാ​യൊ​രാ​ൾ പു​റ​ത്തേ​ക്കു ന​ട​ന്നേ​ക്കാം. അ​പ്പോ​ൾ ക്രി​സ്തു​വി​നെ സ്മ​രി​ക്കു​ക. അ​തേ, ഉ​ള്ളി​ലെ ആ​യു​ധ​പ്പു​ര​ക​ൾ കാ​ലി​യാ​ക്കാ​ൻ ഇ​നി​യൊ​ര​വ​സ​രം കി​ട്ടി​യെ​ന്നു​വ​രി​ല്ല.
‌

Tags : DEEPIKA EDITORIAL last supper humanity