18

ഡോ. ​റാ​ൽ​ഫ് എ​ഫ്. വി​ൽ​സ​ൺ എ​ഴു​തി​യ 'ഓ​ശാ​ന​യു​ടെ ദൃ​ക്സാ​ക്ഷി: രാ​ജ​കീ​യ​പ്ര​വേ​ശം' (Eyewitness to Palm Sunday: The Triumphal Entry) എ​ന്ന ക​ഥ​യു​ടെ സ്വ​ത​ന്ത്രാ​വി​ഷ്കാ​രം.

ഞാ​ൻ യാ​ക്കോ​ബ്. ബെ​ത്ഫാ​ഗേ​യി​ലെ എ​ന്‍റെ വീ​ട്ടി​ലേ​ക്ക് ഇ​വി​ടെ​നി​ന്നു സു​മാ​ർ ര​ണ്ടു മൈ​ൽ ദൂ​ര​മേ​യു​ള്ളു. ഒ​ലി​വു​മ​ല ക​ട​ന്നു ബ​ഥാ​നി​യാ​യി​ലേ​ക്കു പോ​കു​ന്ന​വ​ഴി​യി​ലു​ള്ള ചെ​റി​യ ഗ്രാ​മം. ഞാ​നി​പ്പോ​ൾ ജ​റൂ​സ​ലെ​മി​ലെ​ത്തി​യ​ത് വി​ശ്വ​സി​ക്കാ​നാ​കാ​ത്ത ഒ​രു കാ​ര്യം അ​റി​ഞ്ഞാ​ണ്. പ​ക്ഷേ, അ​പ്പോ​ഴേ​ക്കും വൈ​കി. കേ​ട്ട​തു ശ​രി​യാ​ണ്. ഗൊ​ൽ​ഗോ​ഥാ​യി​ൽ​നി​ന്നു​ള്ള വ​ഴി​യേ പ​ട്ട​ണ​ത്തി​ലേ​ക്കു വ​ന്ന​വ​രാ​ണു പ​റ​ഞ്ഞ​ത്, യേ​ശു​വി​നെ ഗാ​ഗു​ൽ​ത്താ​യി​ലേ​ക്കു കൊ​ണ്ടു​പോ​യെ​ന്ന്.

പെ​ട്ടെ​ന്ന് എ​ന്‍റെ ത​ല​മു​ടി​യി​ഴ​ക​ളി​ലു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്ന ഒ​രു കൈ ​വ​ഴു​തി​പ്പോ​യ​തു​പോ​ലെ. എ​നി​ക്ക് ഇ​രി​ക്ക​ണ​മെ​ന്നു തോ​ന്നി. പൊ​ടി​നി​റ​ഞ്ഞ ഒ​രു പാ​റ​യി​ലേ​ക്ക് ഇ​രി​ക്ക​വേ ചി​ല​രെ​ന്‍റെ സ​മീ​പ​ത്തു​കൂ​ടെ എ​ന്തോ അ​ട​ക്കം പ​റ​ഞ്ഞ് ന​ട​ന്നു​പോ​യി. ഗാ​ഗു​ൽ​ത്താ​യി​ൽ എ​ന്തോ സം​ഭ​വി​ച്ചി​ട്ടു​ണ്ട്.

ക​ഴി​ഞ്ഞ ഞാ​യ​റാ​ഴ്ച​യാ​ണ് ഞാ​ൻ ഇ​പ്പ​റ​ഞ്ഞ യേ​ശു​വി​നെ ആ​ദ്യ​മാ​യി ക​ണ്ട​ത്. പി​ന്നീ​ടൊ​രി​ക്ക​ലും ക​ണ്ടി​ട്ടു​മി​ല്ല. ഇ​പ്പോ​ൾ പോ​യാ​ൽ അ​വ​സാ​ന​മാ​യി​ട്ടൊ​ന്നു​കൂ​ടി കാ​ണാം. ഗൊ​ൽ​ഗോ​ഥ കു​റ്റ​വാ​ളി​ക​ളെ തൂ​ക്കി​ലേ​റ്റു​ന്ന സ്ഥ​ല​മാ​ണെ​ന്നും പാ​റ​യി​ടു​ക്കു​ക​ളി​ൽ ത​ല​യോ​ടു​ക​ളും അ​സ്ഥി​ക​ളും ചി​ത​റി​ക്കി​ട​പ്പു​ണ്ടെ​ന്നു​മൊ​ക്കെ പ​റ​ഞ്ഞി​ട്ടു​ള്ള​തു​കൊ​ണ്ട് ഞ​ങ്ങ​ളാ​രും അ​ങ്ങോ​ട്ടു പോ​കാ​റി​ല്ല. അ​വി​ടേ​ക്കാ​ണ് യേ​ശു​വി​നെ കൊ​ണ്ടു​പോ​യി​ട്ടു​ള്ള​തെ​ങ്കി​ൽ... എ​നി​ക്ക​തു കാ​ണ​ണ്ട.

അ​പ്പ​ൻ പ​റ​ഞ്ഞ​യ​ച്ച​താ​ണ് എ​ന്നെ. അ​ദ്ദേ​ഹം ര​ണ്ടു ദി​വ​സം മു​ന്പ് ഞ​ങ്ങ​ളു​ടെ ഗോ​ത​ന്പു​വ​യ​ലി​ലെ വ​ര​ന്പി​ൽ​നി​ന്നു കാ​ൽ വ​ഴു​തി വീ​ണ​തു​കൊ​ണ്ട് ന​ട​ക്കാ​ൻ ബു​ദ്ധി​മു​ട്ടു​ണ്ട്. ഒ​രി​ക്ക​ൽ ബ​ഥാ​നി​യാ​യി​ലെ ത​ന്‍റെ സ്നേ​ഹി​ത​നാ​യ ലാ​സ​റി​ന്‍റെ വീ​ടി​ന​ടു​ത്തു​ള്ള മാ​ത​ള​നാ​ര​ക​ത്തോ​ട്ട​ത്തി​ൽ വ​ച്ചാ​ണ് അ​പ്പ​ൻ യേ​ശു​വി​നെ ആ​ദ്യ​മാ​യി ക​ണ്ട​ത്.

ആ​ൾ​ക്കൂ​ട്ട​ത്തോ​ടു ക​ഥ​ക​ൾ പ​റ​യു​ക​യാ​യി​രു​ന്ന​ത്രേ. പി​ന്നീ​ട് അ​ടു​ത്തെ​വി​ടെ യേ​ശു എ​ത്തി​യാ​ലും അ​പ്പ​ൻ വ​യ​ലി​ലാ​ണെ​ങ്കി​ലും ഓ​ടി​പ്പോ​കും. പ​ണി​ക്കാ​രും ചീ​ത്ത സ്ത്രീ​ക​ളെ​ന്നു പ​റ​ഞ്ഞ് നാ​ട്ടു​കാ​ർ അ​ധി​ക്ഷേ​പി​ച്ചി​രു​ന്ന​വ​രും വീ​ടി​ല്ലാ​ത്ത​വ​രും മീ​ൻ​പി​ടി​ത്ത​ക്കാ​രു​മൊ​ക്കെ യേ​ശു പ​റ​യു​ന്ന ക​ഥ​ക​ൾ കേ​ൾ​ക്കാ​നെ​ത്തും. ചി​ല​പ്പോ​ൾ സോ​ള​മ​ന്‍റേ​തു​പോ​ലെ ക​വി​ത​ക​ൾ ആ​ല​പി​ക്കും.

ഗ​ലീ​ലി​യ​യി​ലെ മ​ല​ഞ്ചെ​രു​വി​ൽ വ​ച്ചാ​ണ്, ""ആ​ത്മാ​വി​ൽ ദ​രി​ദ്ര​രേ നി​ങ്ങ​ളാ​ണു ഭാ​ഗ്യ​വാ​ന്മാ​ർ! സ്വ​ർ​ഗം നി​ങ്ങ​ളു​ടേ​ത്''​എ​ന്നു തു​ട​ങ്ങു​ന്ന ക​വി​ത ചൊ​ല്ലി​യ​ത്. അ​തൊ​രു മ​ധു​ര​ഭാ​ഷ​ണ​മാ​യി ചി​ല​ർ​ക്കു തോ​ന്നി. എ​ന്താ​യാ​ലും ജ​റൂ​സ​ലേ​മി​ന്‍റെ പു​റം​പോ​ക്കി​ലു​ള്ള​വ​രും അ​നാ​ഥ​രു​മാ​യ​വ​രും മാ​ത്ര​മ​ല്ല, ചി​ല ധ​ന​വാ​ന്മാ​രും അ​വ​നെ വി​ട്ടു​മാ​റാ​തെ ന​ട​ന്നു.

ആ​ളു​ക​ൾ ഭ​ക്ഷ​ണം ക​ഴി​ക്കാ​തെ കേ​ട്ടി​രി​ക്കും. പ​ങ്കു​വ​ച്ചാ​ൽ തി​ക​യാ​ത്ത​തൊ​ന്നു​മി​ല്ലെ​ന്ന് യേ​ശു പ​റ​ഞ്ഞ​തു​കേ​ട്ട് കൈ​യി​ലു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്ന അ​പ്പ​വും പ​ഴ​ങ്ങ​ളും മീ​നു​മൊ​ക്കെ എ​ല്ലാ​വ​രും ഒ​ന്നി​ച്ചി​രു​ന്നു ക​ഴി​ക്കാ​റു​ണ്ട്. യേ​ശു​വും അ​വ​രു​ടെ​കൂ​ടെ കൂ​ടും.

അ​പ്പ​ൻ ഒ​രി​ക്ക​ൽ അ​മ്മ​യോ​ടു പ​റ‍​യു​ന്ന​തു കേ​ട്ടു. ""സ​ലോ​മീ, അ​ദ്ദേ​ഹം മ​നു​ഷ്യ​ന​ല്ലെ​ന്നു തോ​ന്നു​ന്നു കേ​ട്ടോ. നീ ​കേ​ട്ടി​ട്ടി​ല്ലേ ഗ​ലീ​ലി​യ​യു​ടെ മ​റു​ക​ര​യി​ലെ മ​ഗ്ദ​ലേ​ന​യി​ൽ​നി​ന്നു​ള്ള മ​റി​യ​ത്തെ. ഇ​ന്ന​ലെ ജ​റൂ​സ​ലെം ദേ​വാ​ല​യ​ത്തി​ന​ടു​ത്തേ​ക്ക് ന​മ്മു​ടെ പ്ര​മാ​ണി​മാ​രെ​ല്ലാം ചേ​ർ​ന്ന് അ​വ​ളെ യേ​ശു​വി​ന്‍റെ മു​ന്നി​ലെ​ത്തി​ച്ച്, വ്യ​ഭി​ചാ​ര​ത്തി​ൽ പി​ടി​ച്ച​താ ക​ല്ലെ​റി​ഞ്ഞു കൊ​ല്ല​ട്ടേ​യെ​ന്നു ചോ​ദി​ച്ചു.
""എ​ന്നി​ട്ട്..‍?''

""ഒ​ന്നു​മി​ല്ല, ക​ല്ലു​ക​ൾ താ​ഴെ​യി​ട്ട് ആ​ളു​ക​ൾ നൊ​ടി​യി​ട​യി​ൽ ദേ​വാ​ല​യ പ​രി​സ​ര​ത്തെ ആ​ൾ​ക്കൂ​ട്ട​ത്തി​ലേ​ക്ക് ഊ​ളി​യി​ട്ടു.''""​അ​തെ​ങ്ങ​നെ​യാ?''
യേ​ശു പ​റ​ഞ്ഞു: ""പാ​പ​മി​ല്ലാ​ത്ത​വ​ർ മാ​ത്ര​മേ ക​ല്ലെ​റി​യാ​വൂ''

""അ​വ​ർ​ക്ക​റി​യാം നു​ണ പ​റ​ഞ്ഞ് ക​ല്ലെ​റി​യാ​ൻ തു​നി​ഞ്ഞാ​ൽ യേ​ശു മു​ഖ​ത്തു​നോ​ക്കി ഓ​രോ​രു​ത്ത​രു​ടെ​യും ര​ഹ​സ്യ​ങ്ങ​ൾ വാ​യി​ക്കു​മെ​ന്ന്. സ​ലോ​മീ, ഉ​റ​പ്പാ അ​ദ്ദേ​ഹം മ​നു​ഷ്യ​ന​ല്ല.''

ഇ​തൊ​ക്കെ കേ​ട്ടു​കേ​ട്ട് എ​നി​ക്കും യേ​ശു​വി​നെ കാ​ണ​ണ​മെ​ന്നു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. ക​ണ്ടു, ഒ​രി​ക്ക​ൽ മാ​ത്രം.
ക​ഴി​ഞ്ഞ ഞാ​യ​റാ​ഴ്ച ഞ​ങ്ങ​ളു​ടെ ക​ഴു​ത​പ്പു​റ​ത്താ​ണ് യേ​ശു ഇ​തി​ലേ ക​ട​ന്നു​പോ​യ​ത്. ആ​ർ​പ്പു വി​ളി​ച്ച​വ​ർ അ​ന്നു കൈ​യി​ലേ​ന്തി​യി​രു​ന്ന ഒ​ലി​വു ചി​ല്ല​ക​ൾ ദേ​വാ​ല​യ​ത്തി​ലേ​ക്കു​ള്ള നി​ര​ത്തി​ന​പ്പു​റം ഇ​പ്പോ​ഴും ചി​ത​റി​ക്കി​ട​ക്കു​ന്നു​ണ്ട്. അ​വ​യി​ലെ ഇ​ല​ക​ൾ കൊ​ഴി​ഞ്ഞി​ട്ടു​പോ​ലു​മി​ല്ല.

ക​ഴി​ഞ്ഞ ഞാ​യ​റാ​ഴ്ച രാ​വി​ലെ​യാ​ണ് അ​പ​രി​ച​ത​രാ​യ ര​ണ്ടു​പേ​ർ ഞ​ങ്ങ​ളു​ടെ വീ​ട്ടി​ലെ​ത്തി​യ​ത്. അ​വ​ർ ആ​രോ​ടും ചോ​ദി​ക്കാ​തെ ഞ​ങ്ങ​ളു​ടെ പെ​ൺ​ക​ഴു​ത സാ​റാ​യി​യെ കെ​ട്ടി​യി​ട്ടി​രു​ന്നി​ട​ത്തു​നി​ന്ന് അ​ഴി​ക്കാ​ൻ തു​ട​ങ്ങി. ക​ണ്ടാ​ൽ തോ​ന്നും സാ​റാ​യി അ​വ​രു​ടേ​താ​യി​രു​ന്നെ​ന്ന്. ഞാ​ൻ ഓ​ടി​ച്ചെ​ന്ന് അ​പ്പ​നെ വി​ളി​ച്ചു. അ​ദ്ദേ​ഹം ഓ​ടി​വ​ന്നു.

""എ​ന്താ​യി​ത്, നി​ങ്ങ​ളാ​രാ​ണ്?''
""ഞ​ങ്ങ​ൾ യേ​ശു​വി​ന്‍റെ ശി​ഷ്യ​രാ​ണ്. അ​ദ്ദേ​ഹ​മാ​ണു പ​റ​ഞ്ഞ​ത്, ഇ​തി​നെ അ​ഴി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടു ചെ​ല്ലാ​ൻ. ആ​രെ​ങ്കി​ലും ചോ​ദി​ച്ചാ​ൽ യേ​ശു​വി​ന് ഇ​തി​നെ ആ​വ​ശ്യ​മു​ണ്ടെ​ന്നു പ​റ​ഞ്ഞാ​ൽ വി​ട്ടു​ത​രു​മെ​ന്നും പ​റ​ഞ്ഞി​രു​ന്നു. അ​തു​കൊ​ണ്ടാ ധൈ​ര്യ​ത്തോ​ടെ ഞ​ങ്ങ​ൾ ഇ​തി​നെ അ​ഴി​ച്ച​ത്'' ആ​ഗ​ത​ർ പു​ഞ്ചി​രി​ക്കാ​ൻ ശ്ര​മി​ച്ചെ​ങ്കി​ലും ജാ​ള്യ​ത​യെ മ​റ​യ്ക്കാ​നാ​യി​ല്ല.

യേ​ശു​വെ​ന്നു കേ​ട്ട​തേ അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ താ​പം കെ​ട്ടു​പോ​യി.
""യേ​ശു​വോ... അ​ദ്ദേ​ഹ​മി​പ്പോ​ൾ എ​വി​ടെ​യാ​ണ്.''
"" ഇ​പ്പോ​ൾ ജ​റൂ​സ​ലെ​മി​ലേ​ക്കു ന​ട​ന്നി​ട്ടേ​യു​ള്ളു.''

""അ​ദ്ദേ​ഹം മ​ഹാ​ഗു​രു​വാ​ണ് കേ​ട്ടോ. അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ പ്ര​സം​ഗം ഞാ​ൻ മ​ണി​ക്കൂ​റു​ക​ൾ കേ​ട്ടി​രു​ന്നി​ട്ടു​ണ്ട്. ദൈ​വ​രാ​ജ്യ​ത്തെ​ക്കു​റി​ച്ചു മ​റ്റാ​രും പ​റ​ഞ്ഞു ഞാ​ൻ മു​ന്പു കേ​ട്ടി​ട്ടി​ല്ല. ര​ണ്ടു ദി​വ​സം മു​ന്പ് അ​ദ്ദേ​ഹം ബ​ഥാ​നി​യാ​യി​ൽ വ​ന്ന​പ്പോ​ഴും ഞാ​ൻ ക​ണ്ടി​രു​ന്നു. അ​ന്നു ലാ​സ​റി​ന്‍റെ വീ​ട്ടി​ൽ​നി​ന്നാ​യി​രു​ന്ന​ല്ലോ അ​ദ്ദേ​ഹം അ​ത്താ​ഴം ക​ഴി​ച്ച​ത്.''

അ​പ്പ​ൻ സാ​റാ​യി​യെ അ​ഴി​ച്ചു. ""എ​നി​ക്കു​ള്ള​തെ​ന്തും അ​ങ്ങേ​ക്ക് ആ​വ​ശ്യ​മു​ള്ള​പ്പോ​ൾ എ​ടു​ത്തോ​ളാ​ൻ ഞാ​ൻ പ​റ​ഞ്ഞി​രു​ന്നു.''
""ആ​വ​ശ്യം ക​ഴി​ഞ്ഞാ​ലു​ട​നെ ഞാ​ൻ ത​ന്നെ ഇ​തി​നെ തി​രി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടു​വ​ന്നു​കൊ​ള്ളാം.'' ശി​ഷ്യ​ന്മാ​രി​ൽ ഒ​രാ​ൾ പ​റ​ഞ്ഞു.

""അ​പ്പാ, എ​ന്നാ​ൽ ഞാ​നും പോ​കാം. സാ​റാ​യി​ക്ക് ഇ​വ​രെ പ​രി​ച​യ​മി​ല്ല​ല്ലോ. യേ​ശു​വി​നും ശി​ഷ്യ​ർ​ക്കും കാ​ര്യം എ​ളു​പ്പ​മാ​കു​ക​യും ചെ​യ്യും. ഞാ​ൻ ത​ന്നെ തി​രി​ച്ചും കൊ​ണ്ടു​വ​രാം.''

""എ​ങ്കി​ൽ അ​വ​നും പോ​ര​ട്ടെ. ക​ഴു​ത​യും പ്ര​ശ്ന​മു​ണ്ടാ​ക്കാ​തി​രി​ക്കു​മ​ല്ലോ.'' ശി​ഷ്യ​രി​ൽ ഒ​രാ​ൾ പ​റ​ഞ്ഞു.
അ​പ്പ​ൻ സ​മ്മ​തി​ച്ചു. അ​ങ്ങ​നെ, ഞാ​ൻ മ​റ​ക്കാ​നാ​കാ​ത്ത ആ ​യാ​ത്ര​യു​ടെ ഭാ​ഗ​മാ​യി. ഞ​ങ്ങ​ൾ കു​റ​ച്ചു​ദൂ​രം ചെ​ന്ന​പ്പോ​ൾ യേ​ശു​വും ശി​ഷ്യ​രും കു​റ​ച്ചു നാ​ട്ടു​കാ​രും കാ​ത്തു​നി​ൽ​ക്കു​ന്ന​തു ക​ണ്ടു. ഞാ​നാ​ദ്യ​മാ​യാ​ണ് അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തെ ക​ണ്ട​ത്. ക​ഴു​ത​യു​മാ​യി ഞ​ങ്ങ​ൾ വ​രു​ന്ന​തു ക​ണ്ട​പ്പോ​ൾ യേ​ശു​വി​ന​ടു​ത്തു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്ന ആ​ളു​ക​ൾ അ​ൽ​പ​മൊ​ന്നു നി​ശ​ബ്ദ​രാ​യി. ഞാ​നാ​ണെ​ങ്കി​ൽ ക​യ​റി​ൽ പി​ടി​ച്ച് ഒ​രു വ​ഴി​കാ​ട്ടി​യെ​പ്പോ​ലെ ത​ല​യു​യ​ർ​ത്തി നി​ന്നു.

""കു​ഞ്ഞേ, നി​ന്‍റെ പേ​രെ​ന്താ​ണ്?''​യേ​ശു​വാ​ണ് ചോ​ദി​ച്ച​ത്.
""യാ​ക്കോ​ബ്''
""ഈ ​ക​ഴു​ത​ക്കു​ട്ടി​യെ നീ​യെ​ന്താ വി​ളി​ക്കു​ന്ന​ത്''
""സാ​റാ​യി''
""നി​ന്‍റെ അ​പ്പ​നെ കു​റ​ച്ചു​നാ​ളാ​യി എ​നി​ക്ക​റി​യാം. ന​ല്ല മ​നു​ഷ്യ​ൻ. ഞാ​ൻ ന​ന്ദി പ​റ​ഞ്ഞെ​ന്ന് അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തോ​ടു പ​റ​യ​ണം.''

ഉ​വ്വെ​ന്ന വാ​ക്ക് പ​ക്ഷേ, പു​റ​ത്തേ​ക്കു വ​ന്നി​ല്ല. സം​ഭാ​ഷ​ണ സ​മ​യ​ത്ത് ഞാ​ൻ അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ മു​ഖ​ത്തേ​ക്കു നോ​ക്കു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു. എ​ന്തൊ​രു വ​ശ്യ​ത​യാ​ണ് ക​ണ്ണു​ക​ൾ​ക്ക്. പ​ക്ഷേ, ത​ലേ​ന്ന് ഉ​റ​ങ്ങാ​ത്ത​തു​പോ​ലെ​യു​ണ്ട്. വേ​ഗ​ത്തി​ല​ല്ല, ഒ​രു ഇ​ളം​തെ​ന്ന​ൽ​പോ​ലെ ച​ലി​ക്കു​ന്ന ക​ൺ​പോ​ള​ക​ൾ. വി​ള​യാ​ത്ത ഗോ​ത​ന്പി​ന്‍റെ നി​റ​മു​ള്ള കു​പ്പാ​യ​ത്തി​ൽ തു​ന്ന​ലൊ​ന്നും കാ​ണാ​നി​ല്ല. കാ​റ്റി​ൽ പ​റ​ക്കു​ന്ന മു​ടി​യി​ഴ​ക​ളി​ൽ പൊ​ടി പ​റ്റി​യി​രി​ക്കു​ന്നു.

വാ​ത്സ​ല്യ​ത്തോ​ടെ അ​ദ്ദേ​ഹം എ​ന്‍റെ മു​ടി​യി​ഴ​ക​ളി​ലൂ​ടെ വി​ര​ലോ​ടി​ച്ച് ഒ​ന്നു ചി​രി​ച്ച് സാ​റാ​യി​യു​ടെ അ​ടു​ത്തേ​ക്കു ന​ട​ന്നു. ഞാ​നെ​ന്‍റെ ശി​ര​സി​ൽ തൊ​ട്ടു. യേ​ശു​വി​ന്‍റെ വി​ര​ലു​ക​ൾ തേ​ടി​യെ​ന്ന​പോ​ലെ. ആ​രോ സാ​റാ​യി​യു​ടെ പു​റ​ത്ത് ഒ​രു തു​ണി വി​രി​ച്ചു. യേ​ശു ഇ​രു​ന്നു. ഒ​ലി​വു​മ​ല​യി​റ​ങ്ങി​വ​ന്ന കാ​റ്റ് യേ​ശു​വി​ന്‍റെ മു​ടി​ക​ളി​ൽ ഓ​ള​മി​ട്ടു.

ആ​ളു​ക​ൾ ഓ​രോ വീ​ടു​ക​ളി​ൽ​നി​ന്നും ഇ​റ​ങ്ങി​ക്കൊ​ണ്ടി​രു​ന്നു. പ​ല​രും യേ​ശു​വി​നൊ​പ്പം ന​ട​ന്നു. ചി​ല​ർ ഒ​ലി​വു​മ​ര​ത്തി​ന്‍റെ ചി​ല്ല​ക​ൾ ഒ​ടി​ച്ച് കൊ​ടി​യാ​ക്കി ഒ​രു രാ​ജാ​വി​നെ​ന്ന​പോ​ലെ ഓ​ശാ​ന എ​ന്ന് ആ​ർ​പ്പു​വി​ളി​ച്ചു. കു​ട്ടി​ക​ളും സ്ത്രീ​ക​ളു​മൊ​ക്കെ ഓ​ടി ഒ​പ്പ​മെ​ത്താ​ൻ ശ്ര​മി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടി​രു​ന്നു. ആ​വേ​ശം​കൊ​ണ്ട് എ​ന്‍റെ ഹൃ​ദ​യം പൊ​ട്ടി​പ്പോ​കു​ന്ന​തു​പോ​ലെ തോ​ന്നി. ഞാ​നാ​ണ് യേ​ശു​വി​നോ​ട് ഏ​റ്റ​വും ചേ​ർ​ന്നു ന​ട​ക്കു​ന്ന​ത്.

ഇ​തി​നി​ടെ ആ​ൾ​ക്കൂ​ട്ട​ത്തി​ൽ എ​ന്‍റെ കൂ​ട്ടു​കാ​രാ​യ ജോ​നാ​ഥ​ൻ, ജോ​ഷ്വ, ജോ​വാ​ന്ന എ​ന്നി​വ​രെ ക​ണ്ടു. അ​വ​ർ അ​ദ്ഭു​ത​ത്തോ​ടെ എ​ന്നെ നോ​ക്കു​ക​യും ചി​രി​ക്കു​ക​യും കൈ​വീ​ശു​ക​യും ചെ​യ്തു. ജോ​ഷ്വ ആ ​ബ​ഹ​ള​ത്തി​നി​ടെ എ​ന്നെ വി​ളി​ക്കു​ക​യും ചെ​യ്തു.

എ​ന്തു ചെ​യ്യ​ണ​മെ​ന്ന് എ​നി​ക്ക​റി​യി​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു.
ഒ​ലി​വു​മ​ല​യി​ൽ​നി​ന്നു ഗെ​ത്‌​സ​മേ​ൻ തോ​ട്ട​ത്തി​ന​ടു​ത്തു​ള്ള കെ​ദ്രോ​ൺ താ​ഴ്‌​വ​ര​യി​ലെ​ത്തി​യ​പ്പോ​ൾ പ​ട്ട​ണം കാ​ണാ​റാ​യി. ജ​നം സം​ഘ​ങ്ങ​ളാ​യി വ​ന്നു​കൊ​ണ്ടി​രു​ന്നു. അ​വ​ർ ദാ​വീ​ദി​ന്‍റെ പു​ത്രാ ഓ​ശാ​ന എ​ന്നു വ​ളി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടേ​യി​രു​ന്നു. തി​ര​ക്കി​നി​ടെ ചി​ല​ർ യേ​ശു​വി​ന്‍റെ കു​പ്പാ​യ​ത്തി​ലെ​ങ്കി​ലും തൊ​ടാ​ൻ നോ​ക്കി.
പെ​ട്ടെ​ന്നാ​ണ് ഞാ​ന​തു ശ്ര​ദ്ധി​ച്ച​ത്.

ഒ​ലി​വു​മ​ല​യു​ടെ പ​ടി​ഞ്ഞാ​റെ ചെ​രു​വി​ലെ​ത്തി​യ​പ്പോ​ൾ യേ​ശു ക​ര​യു​ന്നു. സാ​റാ​യി ഒ​രു നി​മി​ഷം നി​ന്നു. പ​ട്ട​ണ​ത്തി​ലേ​ക്കു നോ​ക്കി യേ​ശു പ​റ​ഞ്ഞു: ""ശ​ത്രു​ക്ക​ൾ വ​രു​മ​ല്ലോ, നീ ​ഞെ​രു​ക്ക​പ്പെ​ടും. ജ​റൂ​സ​ലെം നീ ​ക​ല്ലി​ന്മേ​ൽ ക​ല്ലു ശേ​ഷി​ക്കാ​തെ ത​ക​ർ​ക്ക​പ്പെ​ടും... നി​ന്‍റെ മ​ക്ക​ൾ....''

യേ​ശു ക​ര​യു​ന്ന​തു ക​ണ്ട​പ്പോ​ൾ എ​ന്‍റെ​യും ക​ണ്ണു​ക​ൾ നി​റ​ഞ്ഞു. പ്രി​യ​മു​ള്ള​വ​ർ സ​ങ്ക​ട​പ്പെ​ട്ടാ​ൽ എ​നി​ക്ക് അ​ങ്ങ​നെ​യാ​ണ്.

പ​ടി​ഞ്ഞാ​റേ ക​വാ​ടം ക​ട​ന്ന​പ്പോ​ഴേ​ക്കും ശി​ഷ്യ​ന്മാ​ർ​ക്കും ജ​ന​ക്കൂ​ട്ട​ത്തെ നി​യ​ന്തി​ക്കാ​നാ​വാ​തെ​യാ​യി. ഓ​ശാ​ന വി​ളി ഉ​ച്ച​ത്തി​ലാ​യി. ഒ​ലി​വു​ചി​ല്ല​ക​ളും ഈ​ന്ത​പ്പ​ന​യോ​ല​ക​ളും ആ​ളു​ക​ൾ ഉ​യ​ർ​ത്തി​പ്പി​ടി​ച്ചു. ചി​ല​ര​തു വ​ഴി​യി​ൽ വി​രി​ച്ചു. ഇ​തി​നി​ടെ ആ​രൊ​ക്കെ​യോ സ്വ​ന്തം രാ​ജാ​വി​നെ ക​ണ്ട​തു​പോ​ലെ അ​വ​രു​ടെ മേ​ൽ​വ​സ്ത്ര​ങ്ങ​ൾ ഊ​രി യേ​ശു ക​ട​ന്നു​വ​രു​ന്നി​ട​ത്ത് വി​രി​ച്ചു കാ​ത്തു​നി​ന്നു. അ​ടു​ത്തെ​ത്തി​യ​പ്പോ​ൾ അ​വ​ർ ദൈ​വ​മ​ക​നേ​യെ​ന്ന് വി​ളി​ച്ചു ക​ര​ഞ്ഞു.

ഫ​രി​സേ​യ​രും വ​ഴി​യി​ൽ നി​ൽ​ക്കു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു. ഞാ​ൻ സാ​റാ​യി​യു​ടെ ക​യ​റി​ൽ മു​റു​കെ പി​ടി​ച്ചു.
""യേ​ശു, എ​ന്തൊ​രു ബ​ഹ​ള​മാ​ണി​ത്. നി​ന​ക്ക് ഇ​വ​രോ​ടു വാ​യ​ട​യ്ക്കാ​ൻ പ​റ​ഞ്ഞു​കൂ​ടേ?''
യേ​ശു ഫ​രി​സേ​യ​രെ നോ​ക്കി. ""ഇ​വ​ർ നി​ശ​ബ്ദ​രാ​യാ​ൽ ഈ ​ക​ല്ലു​ക​ൾ ആ​ർ​പ്പു​വി​ളി​ക്കും.''

ഗ​ലീ​ല​യ ത​ടാ​ക​ത്തി​ലെ ഓ​ള​ങ്ങ​ളി​ലൊ​ന്ന് ക​ര​യെ തൊ​ടു​ന്ന​ത്ര ശാ​ന്ത​മാ​യി​രു​ന്നു യേ​ശു​വി​ന്‍റെ സ്വ​രം. പ​ക്ഷേ, ഫ​രി​സേ​യ​ർ എ​ന്തോ കേ​ട്ടു ഭ​യ​ന്ന​തു​പോ​ലെ ആ​ൾ​ക്കൂ​ട്ട​ത്തി​ലേ​ക്കു വ​ലി​ഞ്ഞു.

ഇ​പ്പോ​ഴെ​നി​ക്ക​റി​യാം. അ​ന്ന​ത്തെ ആ ​ഫ​രി​സേ​യ​രും കൂ​ട്ട​രു​മാ​യി​രി​ക്കാം യേ​ശു​വി​നെ ഇ​പ്പോ​ൾ ഗാ​ഗു​ൽ​ത്താ​യി​ലേ​ക്കു കൊ​ണ്ടു​പോ​യി​രി​ക്കു​ന്ന​ത്. അ​പ്പ​ൻ പ​റ​ഞ്ഞ​ത് ഞാ​നോ​ർ​ക്കു​ന്നു. ""യേ​ശു​വി​നെ​യും ലാ​സ​റി​നെ​യും അ​പാ​യ​പ്പെ​ടു​ത്താ​ൻ അ​വ​ർ ത​ക്കം പാ​ർ​ത്തി​രി​ക്കു​ക​യാ​ണ്.''

ഓ​ശാ​ന​വി​ളി​ക​ൾ ജ​റൂ​സ​ലെ​മി​നെ മു​ഖ​രി​ത​മാ​ക്കെ ഞ​ങ്ങ​ൾ ദേ​വാ​ല​യ മു​റ്റ​ത്തെ​ത്തി. ആ​ളു​ക​ൾ അ​വി​ടെ​യും നി​റ​ഞ്ഞു. ക​ഴു​ത​പ്പു​റ​ത്തു​നി​ന്നി​റ​ങ്ങി​യ​പ്പോ​ൾ യേ​ശു വീ​ണ്ടും എ​ന്‍റെ ശി​ര​സി​ലൂ​ടെ കൈ​യോ​ടി​ച്ചു. ""ന​ന്ദി യാ​ക്കോ​ബ്, അ​പ്പ​നോ​ടു പ​റ​യൂ, അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ സ്നേ​ഹി​ത​ൻ ലാ​സ​റി​നെ ആ​രു​മൊ​ന്നും ചെ​യ്യി​ല്ലെ​ന്ന്.''

പെ​ട്ടെ​ന്ന് ഞാ​നോ​ർ​ത്തു, അ​പ്പ​ൻ അ​ങ്ങ​നെ ഭ​യ​പ്പെ​ടു​ന്നു​ണ്ടെ​ന്ന് ഞാ​ൻ യേ​ശു​വി​നോ​ടു പ​റ​ഞ്ഞി​രു​ന്നി​ല്ല​ല്ലോ. ഞാ​ൻ ത​രി​ച്ചു​പോ​യി. യേ​ശു മ​നു​ഷ്യ​ന​ല്ലേ..? എ​ന്‍റെ തൊ​ണ്ട​യി​ൽ ഒ​രു ഓ​ശാ​ന​വി​ളി കു​ടു​ങ്ങി​ക്കി​ട​ന്നു. അ​പ്പോ​ഴേ​ക്കും ആ​ൾ​ക്കൂ​ട്ട​ത്തി​നൊ​പ്പം യേ​ശു ദേ​വാ​ല​യ​ത്തി​ലേ​ക്കു ക​യ​റി.

ഇ​ന്ന് ആ​റാം ദി​വ​സ​മാ​ണ്. പാ​വ​ങ്ങ​ളോ​ടൊ​പ്പം അ​ത്താ​ഴം ക​ഴി​ച്ചി​രു​ന്ന, വെ​റു​ക്ക​പ്പെ​ട്ട​വ​രു​ടെ തോ​ളി​ൽ കൈ​യി​ട്ടു​ന​ട​ന്ന, ഗ​ലീ​ലി​യ​യി​ലെ മീ​ൻ​പി​ടി​ത്ത​ക്കാ​രെ​യും ചു​ങ്ക​ക്കാ​രെ​യും കൂ​ട്ടു​കാ​രാ​ക്കി​യ, ഞ​ങ്ങ​ളു​ടെ അ​യ​ൽ​ഗ്രാ​മ​ത്തി​ലെ ലാ​സ​റി​നെ ഉ​യി​ർ​പ്പി​ച്ച, എ​ന്‍റെ അ​പ്പ​നെ ഇ​ഷ്ട​മാ​യി​രു​ന്ന... യേ​ശു രാ​ജാ​വാ​കു​മാ​യി​രു​ന്നെ​ന്നു ക​രു​തി.

പ​ക്ഷേ, ഇ​ന്നെ​നി​ക്ക​റി​യാം അ​വ​ൻ ഈ ​പ​ട്ട​ണ​ത്തി​നും കാ​ല​ത്തി​നും വേ​ണ്ടി മാ​ത്ര​മു​ള്ള രാ​ജാ​വാ​യി​രു​ന്നി​ല്ല. അ​ങ്ങ​നെ ഭ​യ​ന്ന ഭ​ര​ണാ​ധി​കാ​രി​ക​ൾ​ക്കും യ​ഹൂ​ദ​പു​രോ​ഹി​ത​ർ​ക്കും പ്ര​മാ​ണി​മാ​ർ​ക്കു​മൊ​ന്നും യേ​ശു​വി​നെ കാ​ണു​ന്ന​തേ ഇ​ഷ്ട​മ​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു. അ​ന്ന്, ദേ​വാ​ല​യ​ത്തി​ലേ​ക്കു ക​യ​റി​യ യേ​ശു, അ​തി​ന​ക​ത്തു ക​ച്ച​വ​ടം ന​ട​ത്തി​യി​രു​ന്ന​വ​രെ ത​ല്ലി​യോ​ടി​ച്ചെ​ന്നാ​ണ് ഞാ​ൻ പി​ന്നീ​ട​റി​ഞ്ഞ​ത്. അ​തോ​ടെ അ​വ​രു​ടെ ഗൂ​ഢാ​ലോ​ച​നാ​രാ​ത്രി​ക​ൾ നീ​ള​മേ​റി​യ​താ​യി.

ഗാ​ഗു​ൽ​ത്താ എ​ന്‍റെ സ​മീ​പ​ത്തേ​ക്കു വ​രു​ന്ന​തു​പോ​ലെ തോ​ന്നി. എ​നി​ക്കി​വി​ടെ ഒ​രു നി​മി​ഷം നി​ൽ​ക്കാ​നാ​കി​ല്ല. പ​ട്ട​ണ​ത്തി​ൽ ആ​ളു​ക​ൾ തീ​രെ​യി​ല്ല. എ​ന്തോ പാ​പം ചെ​യ്ത​തു​പോ​ലെ ജ​റൂ​സ​ലെം സൂ​ര്യ​നി​ൽ​നി​ന്നു മു​ഖം മ​റ​യ്ക്കാ​ൻ ശ്ര​മി​ച്ചു. ഞാ​ൻ വീ​ട്ടി​ലേ​ക്ക് ഓ​ടു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു. അ​പ്പോ​ൾ ദൂ​രെ കു​ശ​വ​ന്‍റെ പ​റ​ന്പി​ലെ വൃ​ക്ഷ​ച്ചി​ല്ല​ക​ളി​ലൊ​ന്ന് എ​ന്തോ ഭാ​ര​ത്താ​ൽ ഭൂ​മി​യോ​ളം താ​ഴ്ന്നു കി​ട​ന്നു.

ഞാ​ൻ ഓ​ടി​ക്കൊ​ണ്ടേ​യി​രു​ന്നു. എ​നി​ക്ക് സാ​റാ​യി​യെ കെ​ട്ടി​പ്പി​ടി​ച്ചൊ​ന്നു ക​ര​യ​ണം.
വീ​ട്ടി​ലെ​ത്തി​യ​പ്പോ​ൾ പ​ക്ഷേ, സാ​റാ​യി ഉ​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നി​ല്ല. അ​ത്തി​മ​ര​ത്തി​ന​ടു​ത്ത് അ​വ​ളു​ടെ ക​യ​ർ അ​ഴി​ക്ക​പ്പെ​ട്ടു കി​ട​ന്നു. ഞാ​ൻ ആ​കാ​ശ​ത്തേ​ക്കു നോ​ക്കി. സൂ​ര്യ​ൻ ഇ​രു​ണ്ടു​പോ​യി​രി​ക്കു​ന്നു.

Tags : Sunday deepika