അടുത്തിടെ സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ വലിയ ചർച്ചയായ ഒരു വിഷയമുണ്ട്—നടി അഹാന കൃഷ്ണയുടെ കല്യാണത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടന്ന 'അമ്മു-നിമ്മു' കാർണിവലും, അതിനു പിന്നാലെ ഉയർന്നുവന്ന വിമർശനങ്ങളും, അതിന് നൽകിയ മറുപടിയും.
പക്ഷേ, ഇത് കേവലം ഒരു സെലിബ്രിറ്റി വിവാഹത്തെക്കുറിച്ചോ ഒരു കമന്റ് ബോക്സ് യുദ്ധത്തെക്കുറിച്ചോ ഉള്ള ചർച്ചയല്ല. അതിനേക്കാളേറെ, നമ്മുടെ സമൂഹത്തിൽ ഡ്വാർഫിസം ഉള്ള വ്യക്തികളെ നമ്മൾ എങ്ങനെ കാണുന്നു, മാധ്യമങ്ങളും സിനിമകളും ആഘോഷങ്ങളും അവരെ എങ്ങനെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു, അവരുടെ ആത്മാഭിമാനവും തൊഴിൽ അവകാശങ്ങളും എന്തൊക്കെയാണ് എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വളരെ ഗൗരവമുള്ള ഒരു ചിന്തയാണിത്.
ഇന്ന് നമ്മൾ സംസാരിക്കുന്നത് രണ്ട് പ്രധാന കാഴ്ചപ്പാടുകളെ മുൻനിർത്തിയാണ്. ഒപ്പം, ഒരു സമൂഹമെന്ന നിലയിൽ കുട്ടികളിലേക്കും ഭാവി തലമുറയിലേക്കും നമ്മൾ കൊടുക്കേണ്ട ശരിയായ സന്ദേശം എന്താണെന്നും പരിശോധിക്കുന്നു."
ആദ്യമായി, ഈ വിഷയത്തിൽ ഉയർന്നുവന്ന പ്രധാനപ്പെട്ട ആശങ്ക എന്താണെന്ന് നോക്കാം.
ഡ്വാർഫിസമുള്ള വ്യക്തികൾ അല്ലെങ്കിൽ അതിജീവനത്തിനായി പോരാടുന്ന മനുഷ്യർ എന്നും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്ന ഒരു കാര്യമുണ്ട്—സിനിമകളിലും വിനോദ പരിപാടികളിലും കാലങ്ങളായി അവരെ വെറുമൊരു 'കോമിക് കഥാപാത്രങ്ങളോ' അല്ലെങ്കിൽ ആഘോഷങ്ങൾക്ക് മാറ്റുകൂട്ടാനുള്ള അലങ്കാര വസ്തുക്കളോ ആയി ചിത്രീകരിക്കുന്നു എന്നതാണത്.
പലപ്പോഴും ഇവരുടെ കഴിവോ വിദ്യാഭ്യാസ യോഗ്യതയോ നോക്കാതെ, ശാരീരിക വളർച്ചയിലെ വ്യത്യാസത്തെ മാത്രം തമാശയായി കണ്ട് മാറ്റിനിർത്തുന്നു. സിനിമകളിലൂടെയും ആഘോഷവേദികളിലൂടെയും ഇത്തരം കാഴ്ചകൾ നിരന്തരം കാണുമ്പോൾ, വളർന്നുവരുന്ന കുട്ടികളുടെ മനസിൽ 'ഇവർ കളിയാക്കപ്പെടേണ്ടവരാണ്' എന്ന തെറ്റായ ബോധം അറിയാതെ രൂപപ്പെടുന്നു.
2020-ൽ ഓസ്ട്രേലിയയിലെ ക്വാഡൻ ബേൽസ് എന്ന ഒൻപതു വയസുകാരൻ സ്കൂളിലെ നിരന്തരമായ അപമാനവും പരിഹാസവും സഹിക്കാനാവാതെ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് 'എനിക്ക് ജീവിക്കേണ്ട' എന്ന് പറഞ്ഞ ആ വീഡിയോ നമ്മളാരും മറന്നിട്ടുണ്ടാകില്ല. ഇത്തരം മാനസികാഘാതങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നത് ഇവിടുത്തെ വികലമായ സാമൂഹിക കാഴ്ചപ്പാടുകളാണ്."
2016-ലെ ഭിന്നശേഷിക്കാരുടെ അവകാശ നിയമപ്രകാരം ഭിന്നശേഷിയുള്ള ഏതൊരു വ്യക്തിയുടെയും അന്തസും ആത്മാഭിമാനവും സംരക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടത് അവരുടെ നിയമപരമായ അവകാശമാണ്. അവരെ അപമാനിക്കുന്നതും പരിഹസിക്കുന്നതും നിയമപരമായി തെറ്റാണ്.
"ഇനി നമുക്ക് ഇതിന്റെ മറുഭാഗം പരിശോധിക്കാം. നടി അഹാന കൃഷ്ണ നൽകിയ വിശദീകരണവും അതിനെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നവരുടെ വാദങ്ങളും ഇവിടെ പ്രസക്തമാണ്. ഒരു ഏജൻസി വഴിയാണ് ഈ ആർട്ടിസ്റ്റുകളെ ബുക്ക് ചെയ്തതെന്നും, അവിടെ ഉയരമോ ശാരീരിക പ്രകൃതിയോ അല്ല, അവരുടെ കലാപരമായ കഴിവുകൾ മാത്രമാണ് മാനദണ്ഡമാക്കിയതെന്നും അഹാന വ്യക്തമാക്കുന്നു.
സമൂഹത്തിലെ പല തൊഴിൽ മേഖലകളിൽ നിന്നും മാറ്റിനിർത്തൽ അനുഭവിക്കുന്നവർക്ക്, തങ്ങളുടെ കഴിവുകൾ പ്രദർശിപ്പിക്കാനും മാന്യമായി ജീവിക്കാനുമുള്ള ഒരു ഉപജീവന മാർഗമാണ് ഇത്തരത്തിലുള്ള പ്രൊഫഷണൽ ആർട്ടിസ്റ്റ് ജോലികൾ. ഇത്തരത്തിലുള്ള പരിപാടികളിൽ നിന്ന് ഇവരെ പൂർണമായി മാറ്റിനിർത്തിയാൽ, അത് അവരുടെ ഉപജീവനമാർഗം തടസപ്പെടുത്തുന്നതിന് തുല്യമാകില്ലേ എന്ന ചോദ്യവും ഇവിടെ ഉയരുന്നുണ്ട്."
"ഇവിടെ നമ്മൾ ചിന്തിക്കേണ്ടത് രണ്ട് കാര്യങ്ങളാണ്: ഒരാൾ ജഗ്ഗ്ലർ, മാജിക്, അല്ലെങ്കിൽ ഏതെങ്കിലും പ്രകടനം നടത്തുന്ന ഒരു പ്രൊഫഷണൽ ആർട്ടിസ്റ്റ് ആണെങ്കിൽ, അവരുടെ കഴിവിനെയാണ് നമ്മൾ ആദരിക്കേണ്ടത്. അവിടെ അവരുടെ ശരീരപ്രകൃതിയല്ല പ്രധാനം.
എന്നാൽ, കഴിവുകൾക്കൊന്നും പ്രാധാന്യം നൽകാതെ, കേവലം അവരുടെ ഉയരക്കുറവിനെ മാത്രം 'ഒരു കൗതുക വസ്തുവായോ' തമാശയായോ ഉപയോഗിക്കുമ്പോഴാണ് അത് ഒബ്ജക്റ്റിഫിക്കേഷൻ ആകുന്നത്.
ഇവിടെ തെറ്റ് സംഭവിക്കുന്നത് ഇത്തരത്തിൽ ഉപജീവനം നടത്തുന്ന വ്യക്തികൾക്കല്ല, മറിച്ച് തൊഴിൽ വിപണിയിലും സമൂഹത്തിലും മാന്യമായ മറ്റ് അവസരങ്ങൾ നൽകാത്ത വ്യവസ്ഥിതിക്കാണ്. "സന്തോഷങ്ങളും ആഘോഷങ്ങളും എല്ലാവർക്കും വേണം. പക്ഷേ, അത് മറ്റൊരാളുടെ ആത്മാഭിമാനത്തെ മുറിവേൽപ്പിച്ചുകൊണ്ടാകരുത്.
ഡ്വാർഫിസമുള്ള വ്യക്തികൾക്ക് ആവശ്യമുള്ളത് അനുകമ്പയോ ദയയോ അല്ല. യോഗ്യതയ്ക്കനുസരിച്ചുള്ള മാന്യമായ തൊഴിലവസരങ്ങളാണ്. ഭയമില്ലാതെ സ്വതന്ത്രമായി സഞ്ചരിക്കാനുള്ള നല്ലൊരു ചുറ്റുപാടാണ്, എല്ലാവരെയും പോലെയുള്ള സമത്വമാണ്.
സ്വാധീനമുള്ള വ്യക്തികളും സെലിബ്രിറ്റികളും സമൂഹത്തിലെ ഓരോ പൗരനും ഒരു കാര്യം ഓർക്കുക—നമ്മൾ കാണിക്കുന്ന രീതികളാണ് അടുത്ത തലമുറ ശരിയായി കരുതുന്നത്. അതിനാൽ ആത്മാഭിമാനത്തിന് പ്രാധാന്യം നൽകുന്ന ഒരു സമൂഹത്തെ നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് വാർത്തെടുക്കാം.
നിങ്ങൾക്ക് ഈ വിഷയത്തിൽ എന്താണ് തോന്നുന്നത്? ഒരു കലാകാരന്റെ തൊഴിൽ സ്വാതന്ത്ര്യവും ആത്മാഭിമാനവും തമ്മിലുള്ള അതിർവരമ്പിനെ നിങ്ങൾ എങ്ങനെ കാണുന്നു? നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ താഴെ കമന്റ് ചെയ്യുക.
Tags : AmmuNimmuCarnival AhaanaKrishna MalayalamSocialMedia KeralaTrending SocialDebate