Editorial Audio
നിയമസംരക്ഷണവും സഹായകേന്ദ്രങ്ങളുമൊക്കെയുണ്ടെങ്കിലും ഗാർഹിക പീഡനത്തിന് കുറവൊന്നുമില്ല. കഴിഞ്ഞ മൂന്നു വർഷത്തിനിടെ ഈ വിഭാഗത്തിൽ പതിനായിരത്തിലേറെ കേസുകളാണ് കേരളത്തിൽ രജിസ്റ്റർ ചെയ്തിട്ടുള്ളത്. പുറത്തറിയാത്തവ ഇതിന്റെ എത്രയോ ഇരട്ടിയാണ്. വിദ്യാഭ്യാസം, ജോലി തുടങ്ങിയ ഉയർന്ന സാമൂഹിക മാനദണ്ഡങ്ങളൊന്നും ഗാർഹികപീഡനമെന്ന ക്രൂരതയ്ക്ക് മറുമരുന്നാകുന്നില്ല എന്നതാണ് കേരളത്തിന്റെ അനുഭവം.
അതൊരു മനോഭാവമാണ്. തലമുറ തലമുറയായി കൈമാറിവരുന്ന പുരുഷാധിപത്യ കാഴ്ചപ്പാടിന്റെ ഉപോത്പന്നം. അതുകൊണ്ടാണ് നിയമങ്ങളും ചട്ടങ്ങളും ശിക്ഷകളുംകൊണ്ടു മാത്രം ഗാർഹിക പീഡനങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കാനാകാത്തത്. പുരുഷ മേൽക്കോയ്മയ്ക്ക് അനുകൂലമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന നിരവധി സാമൂഹിക ഘടകങ്ങളെ മറികടക്കുക അത്ര എളുപ്പമല്ല.
സ്ത്രീ-പുരുഷ തുല്യത വേണമെന്ന് എല്ലാ വേദികളിൽനിന്നും നമ്മൾ ഉച്ചത്തിൽ ഘോഷിക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ, നടക്കുന്നില്ല. നിയമനിർമാണ സഭകളിലെ പ്രാതിനിധ്യംതൊട്ട് വീട്ടുജോലികളിലെ തുല്യത വരെ പുരോഗമനത്തിന്റെ വാക്ചാതുര്യം മാത്രമായൊടുങ്ങുന്നു. സ്ത്രീകളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യപ്രഖ്യാപനങ്ങൾക്കെതിരേ ശാരീരികാക്രമണങ്ങൾ പെരുകിവരുന്നതും ഭയാനകമായ അവസ്ഥയാണ്. അവരെ മാനസികമായി തകർക്കാൻ സോഷ്യൽ മീഡിയ എന്ന ഡിജിറ്റൽ ആയുധംകൂടി വന്നതോടെ സ്ത്രീസുരക്ഷയുടെയും സ്ത്രീസമത്വത്തിന്റെയും കാര്യത്തിൽ പിറകിലേക്കാണ് നമ്മുടെ പോക്ക്.
‘സഹനം മതി, ഇനി ശബ്ദമുയർത്താം’ എന്ന സന്ദേശവുമായി കേരള പൊലിസ് രംഗത്തെത്തിയതിനെ മേൽപ്പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളെല്ലാം കണക്കിലെടുത്തുതന്നെ നമുക്കു സ്വാഗതം ചെയ്യുകയും അഭിനന്ദിക്കുകയും ചെയ്യാം. ‘സ്പീക് അപ്’എന്ന ദൗത്യസേന രൂപീകരിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഗാർഹിക പീഡനത്തിനെതിരായ പുതിയ നീക്കം. സാമ്പത്തികമോ കുടുംബപരമോ ആയ ഭയം മൂലം ഒരു സ്ത്രീക്കും നീതി നിഷേധിക്കപ്പെടാത്ത തരത്തിൽ ശക്തമായ ഇടപെടലാണ് പൊലിസ് നടത്തുക എന്നാണ് ആഭ്യന്തരമന്ത്രി രമേശ് ചെന്നിത്തലയുടെ ഉറച്ച വാക്കുകൾ. മയക്കുമരുന്നിനെതിരായ ‘തൂഫാൻ’ വിജയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് നമ്മൾ കാണുന്നുണ്ട്. അതേ നിശ്ചയദാർഢ്യവും ആർജവവും ഉണ്ടായാൽ ‘സ്പീക് അപ്പും’ അതിന്റെ തലത്തിൽ വിജയിക്കും.
ഗാർഹിക അതിക്രമം തടയുക, അതിജീവിതകൾക്കു നിയമസഹായവും കൗൺസലിംഗും ഉറപ്പാക്കുക, സുരക്ഷിതമായ താമസവും ഉപജീവന പിന്തുണയും ലഭ്യമാക്കുക എന്നിവയാണ് സ്പീക്ക് അപ്പിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യങ്ങൾ. പരാതി നൽകാൻ കഴിയാത്ത സാഹചര്യത്തിലുള്ള സ്ത്രീകൾക്കു സുരക്ഷിതമായി സഹായം തേടാനുള്ള സംവിധാനവും വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നുണ്ട്.
പരമ്പരാഗത പൊലിസ് വഴികളിൽനിന്നു മാറി അതിജീവിതകളുടെ സ്വകാര്യതയ്ക്ക് പൂർണ മുൻഗണന നൽകുമെന്നതാണ് ഇതിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാന കാര്യം. ഗാർഹിക പീഡനവും അതോടനുബന്ധിച്ചുള്ള പരാതിയും കേസുമെല്ലാം ഏറ്റവുമധികം വൈകാരിക സമ്മർദമുണ്ടാക്കുന്ന കാര്യങ്ങളാണ്. അവിടെ സഹാനുഭൂതിയും കൃത്യസമയത്തെ നിയമ, സാങ്കേതിക സഹായങ്ങളുമാണ് വേണ്ടത്. അതിനുപകരിക്കുന്ന വിധത്തിലാവണം ദൗത്യസേനയിലെ അംഗങ്ങളുടെ തെരഞ്ഞെടുപ്പ്. സ്ത്രീസുരക്ഷയ്ക്കു വേണ്ടി തുടങ്ങിവയ്ക്കുന്ന പല പൊലിസ് സംവിധാനങ്ങളും കാലക്രമേണ വ്യവസ്ഥാപിത പൊലിസ് ശൈലിയിലേക്ക് വഴിമാറുന്നതാണ് നമ്മുടെ അനുഭവം.
പോക്സോ നിയമത്തിലെ വ്യവസ്ഥകൾക്ക് സമാനമായി അതിജീവിതകളുടെ വ്യക്തിവിവരങ്ങൾ പൂർണമായും രഹസ്യമായി സൂക്ഷിക്കുമെന്നതും സ്ത്രീകളെ പരാതിയുമായി മുന്നോട്ടു വരാൻ പ്രേരിപ്പിക്കും. കർശനമായ അനന്തര നടപടികളാണ് പിന്നെ വേണ്ടത്. അതും അതിവേഗത്തിൽ. കേസും കൂട്ടവുമായി കാര്യങ്ങൾ നീണ്ടുപോയാൽ അതുതന്നെ മറ്റൊരു പീഡനമായി മാറും. ഇക്കാര്യത്തിൽ ഫാസ്റ്റ് ട്രാക്ക് കോടതികൾ സഹായകരമാകും.
സ്ത്രീസുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കുന്നതിനായി നിർമിച്ച നിയമങ്ങൾ ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ വ്യക്തിപരമായ വൈരാഗ്യം തീർക്കാനും പ്രതികാരത്തിനുമുള്ള ആയുധമായി ദുരുപയോഗം ചെയ്യപ്പെടുന്നതായി സുപ്രീംകോടതിയും വിവിധ ഹൈക്കോടതികളും ആവർത്തിച്ച് വ്യക്തമാക്കിയ കാര്യവും ഓർക്കേണ്ടതുണ്ട്. യഥാർഥ ഇരകൾക്ക് നീതി ഉറപ്പാക്കാൻ നിർമിച്ച നിയമങ്ങളുടെ ദുരുപയോഗം നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് വലിയ വെല്ലുവിളിയാണ്. സ്പീക് അപ്പും കോടതികളുടെ നിരീക്ഷണത്തെ ജാഗ്രതയോടെ ഏറ്റെടുക്കേണ്ടതുണ്ട്.
ഗാർഹിക പീഡനങ്ങളുടെ മനഃശാസ്ത്ര അടിത്തറ എന്നത് പീഡിപ്പിക്കുന്ന വ്യക്തിയുടെ മാനസികാവസ്ഥ, ഇരയാക്കപ്പെടുന്ന വ്യക്തിയുടെ പ്രതികരണങ്ങൾ, അവർ തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തിന്റെ സങ്കീർണതകൾ എന്നിവയെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. പെട്ടെന്നുണ്ടാകുന്ന ദേഷ്യത്തിലുപരി, ആഴത്തിലുള്ള ചില മാനസിക ഘടകങ്ങളാണ് അക്രമത്തിലെത്തുന്നത്. സാമ്പത്തികം, സാമൂഹിക ബന്ധങ്ങൾ, വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യം എന്നിവയെല്ലാം നിയന്ത്രിച്ച് തങ്ങളുടെ അധികാരം സ്ഥാപിക്കാൻ നടത്തുന്ന ശ്രമങ്ങളുടെ അനന്തരഫലം.
സ്വന്തം വീട്ടിലെ അധികാരഘടന കണ്ടുവളർന്നവർ, പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കാനുള്ള വഴി ആണധികാരത്തിന്റേതാണെന്ന് തെറ്റായി മനസിലാക്കുന്നതും ഇത് തലമുറകളിലേക്ക് കൈമാറുന്നതും നിയമത്തിനും ശിക്ഷയ്ക്കുമൊക്കെ അപ്പുറം സമൂഹം ഏറ്റെടുക്കേണ്ട വിഷയമാണ്. ഇതിന്റെതന്നെ മറുവശമാണ് ഇരകളായി മാറുന്നവർ പഠിച്ചെടുക്കുന്ന നിസഹായത. തുടർച്ചയായി പീഡനം നേരിടുമ്പോൾ, അതിൽനിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ യാതൊരു വഴിയുമില്ലെന്ന് ഇരകളുടെ മനസ് ഉറപ്പിക്കുന്നു. പിന്നീട് അനുകൂല സാഹചര്യമുണ്ടായാൽപോലും പ്രതികരിക്കാൻ അവർ ഭയപ്പെടുന്നു. സാമൂഹികാന്തസിന്റെ പേരിൽ സ്വന്തം വീട്ടിൽനിന്ന് പിന്തുണ കിട്ടാത്തതും കാര്യങ്ങൾ വഷളാക്കുന്നുണ്ട്.
സർക്കാരിന്റെ സ്പീക് അപ് സംവിധാനത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നതിനൊപ്പംതന്നെ പുരുഷാധിപത്യ മനോഭാവത്തിൽ മാറ്റംവരുത്താനുള്ള സാമൂഹിക ഇടപെടലിനെക്കുറിച്ചുകൂടി ഗൗരവമായി ചിന്തിക്കേണ്ടതുണ്ട് എന്ന കാര്യം അടിവരയിട്ട് പറയട്ടെ.
Tags : Deepika Editorial