വത്തിക്കാൻ
ക്രൈസ്തവേതര മതങ്ങളോട് സഭയ്ക്കുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിച്ചുള്ള രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ പ്രഖ്യാപന രേഖയായ ‘നോസ്ത്ര എതാത്തേ’ (Nostra Aetate - നമ്മുടെ കാലത്ത്) യുടെ അറുപതാം വാർഷികം പ്രമാണിച്ച്, കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ വിശ്വാസ കാര്യാലയവും കൈസ്തവ ഐക്യത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള കാര്യാലയവും മതാന്തര സംവാദത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള കാര്യാലയവും സംയുക്തമായി സെപ്റ്റംബർ 16ന് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ‘പ്രത്യാശയുടെ യാത്ര’ (A Journey of Hope) എന്ന പ്രബോധന കുറിപ്പ് മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്നത് കാലിക പ്രസക്തമായ ആശയങ്ങളാണ്
മാനവിക സഹവർത്തിത്വം, മതാന്തര സംവാദം തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങളിൽ സഭ എക്കാലവും പുലർത്തിവന്ന നിലപാടുകൾ അടിവരയിട്ടുറപ്പിക്കുന്ന ഈ സംയുക്ത പ്രബോധന കുറിപ്പ് സംബന്ധിച്ച് തെറ്റിദ്ധാരണാജനകമായ ആശയപ്രചരണങ്ങളും ദുർവ്യാഖ്യാനങ്ങളും ചില കോണുകൾ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. അത്തരം നിരീക്ഷണങ്ങൾ രേഖയുടെ സമഗ്രമായ ഉള്ളടക്കത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ പരിശോധിക്കപ്പെടണം. ക്രൈസ്തവ സമൂഹത്തിനപ്പുറം, മനുഷ്യസമൂഹത്തിന്റെ പൊതുനന്മയെ ലക്ഷ്യമിടുന്ന നിരവധി പ്രായോഗിക തത്വങ്ങളാണ് ഈ കുറിപ്പ് മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്നത്.
മതാത്മക ജീവിതവും മതവിശ്വാസവും സംബന്ധിച്ച് പലവിധ വെല്ലുവിളികളുയരുന്ന ഈ ആധുനിക ലോകത്ത് രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ പ്രബോധനങ്ങളോടു ചേർന്നുനിന്ന് മാനവിക സഹവർത്തിത്വത്തിനു പ്രായോഗികവും വ്യക്തവുമായ മാർഗനിർദേശങ്ങൾ നൽകുകയാണ് കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ പുതിയ പ്രബോധന കുറിപ്പായ ‘പ്രത്യാശയുടെ യാത്ര’. ലെയോ പതിനാലാമൻ മാർപാപ്പയുടെ അംഗീകാരത്തോടെ വത്തിക്കാന്റെ വിശ്വാസ, ക്രൈസ്തവ ഐക്യ, മതാന്തര സംവാദകാര്യാലയങ്ങളുടെ അധ്യക്ഷന്മാർ സംയുക്തമായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഈ പ്രബോധനം കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ മാനവിക ഐക്യവും മത സൗഹാർദവും സംബന്ധിച്ച ശക്തമായ നിലപാടുകൾ ഉറക്കെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.
രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ മുന്നോട്ടുവച്ച നിർണായകമായ മതസൗഹാർദ ദർശനത്തിനു കഴിഞ്ഞ ആറു പതിറ്റാണ്ടുകൾക്കിടയിൽ സഭയിലും സമൂഹത്തിലും എത്രമാത്രം വെളിച്ചം പകരാൻ കഴിഞ്ഞു എന്ന് ഈ കുറിപ്പ് വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്. ജോൺ ഇരുപത്തിമൂന്നാമൻ മുതൽ ലെയോ പതിനാലാമൻ വരെയുള്ള പാപ്പാമാരുടെ പ്രബോധനങ്ങളിലൂടെയും അക്കാലയളവിൽ പ്രസിദ്ധീകൃതമായിട്ടുള്ള മറ്റു പ്രബോധന രേഖകളിലൂടെയും വ്യക്തമാക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള സഭയുടെ മാനവിക സഹവർത്തിത്വത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ദർശനം പുതിയ പ്രബോധന കുറിപ്പിൽ ക്രോഡീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഒപ്പം, വിവിധ പ്രബോധന രേഖകളിലൂടെ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സഭയുടെ മഹത്തായ മാനവിക ദർശനത്തെ മിഴിവുറ്റ വിധത്തിൽ വ്യക്തമാക്കുകയും വലിയൊരു സന്ദേശമായി ലോകത്തിനു നൽകുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു.
ഈ തുടർച്ച ഒരു പാപ്പായുടെ വ്യക്തിഗത കാഴ്ചപ്പാടിന്റെ മാത്രം ഫലമല്ലെന്നതും ശ്രദ്ധേയമാണ്. ജോൺ ഇരുപത്തിമൂന്നാമൻ മാർപാപ്പ ആരംഭിച്ച സംവാദത്തിന്റെ ദർശനം പോൾ ആറാമൻ മാർപാപ്പയുടെ ‘ലോകവുമായി സംവാദം’ എന്ന വിശാലമായ കാഴ്ചപ്പാടിലേക്ക് വികസിപ്പിച്ചു; ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ പാപ്പാ അസീസിയിലെ പ്രാർഥനാസമ്മേളനങ്ങളിലൂടെയും മതാന്തര സമാധാനശ്രമങ്ങളിലൂടെയും അതിനു പുതിയ മാനം നൽകി. ബെനഡിക്ട് പതിനാറാമൻ പാപ്പാ സത്യവും യുക്തിയും മതാന്തര സംവാദവുമായി ബന്ധിപ്പിച്ചപ്പോൾ, ഫ്രാൻസിസ് പാപ്പാ മനുഷ്യസാഹോദര്യത്തിന്റെയും സംസ്കാരങ്ങളുടെ കൂടിക്കാഴ്ചയുടെയും ഭാഷയിൽ അതിനെ മറ്റൊരു തലത്തിലേക്കുയർത്തി. ലെയോ പതിനാലാമൻ പാപ്പാ ഈ പാരമ്പര്യത്തെ സമാധാനം, നീതി, സത്യം എന്നീ അടിസ്ഥാനങ്ങളിലൂടെ മുന്നോട്ടുനയിക്കുന്നു.
ക്രൈസ്തവേതര മതങ്ങളോട് സഭയ്ക്കുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രഖ്യാപനം
ആധുനിക കാലത്തെ മതാന്തര സംവാദം സംബന്ധിച്ച സഭാ പ്രബോധനങ്ങളുടെ തുടക്കം ‘നോസ്ത്ര എതാത്തെ’ അഥവാ, ‘നമ്മുടെ കാലത്ത്’ എന്ന രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ പ്രഖ്യാപനത്തിൽനിന്നാണ്. ക്രൈസ്തവേതര മതങ്ങളോട് സഭയ്ക്കുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രഖ്യാപനം എന്ന് അതറിയപ്പെടുന്നു. രണ്ടാം ലോകയുദ്ധത്തിന്റെ ദുരന്തങ്ങളും ഹോളോകോസ്റ്റിൽ ഭീകരരൂപം കൈവരിച്ച ജൂതവിരുദ്ധതയുടെ പരിണതഫലങ്ങളും ഈ പ്രഖ്യാപനത്തിന്റെ രൂപീകരണത്തിനു നിർണായകമായ ചരിത്രപശ്ചാത്തലമായി. ജൂത വിരുദ്ധത വലിയ ദുരന്തങ്ങളിലേക്കു നയിച്ച ആ കാലഘട്ടത്തിൽ, മതവിശ്വാസങ്ങൾ മതിലുകളായി മാറി, സമൂഹങ്ങൾ (പ്രത്യേകിച്ച് ക്രൈസ്തവ-ജൂത സമൂഹങ്ങൾ) പരസ്പരം അന്യവത്കരിക്കപ്പെടുന്ന സ്ഥിതിവിശേഷം മാറ്റിയെടുക്കാനുള്ള ജോൺ ഇരുപത്തിമൂന്നാമൻ പാപ്പായുടെ ദൃഢനിശ്ചയമാണ് ‘നോസ്ത്ര എതാത്തെ’യുടെ പിറവിക്കു പിന്നിൽ.
എല്ലാ മതങ്ങളെയും തുറവിയോടെ കാണാനും മറ്റു മതപാരമ്പര്യങ്ങളിലുള്ള സത്യവും വിശുദ്ധവുമായ ഘടകങ്ങളെ തിരിച്ചറിയാനും അവയുടെ ജീവിതരീതികളെയും പ്രമാണങ്ങളെയും ബഹുമാനത്തോടെ സമീപിക്കാനും സാമൂഹിക ഐക്യത്തിന്റെയും നീതിയുടെയും കരുണയുടെയും ഉദാത്തമായ സമീപനങ്ങളോടെ സാമൂഹിക സഹവർത്തിത്വത്തിനുള്ള വാതിൽ തുറന്നിടാനും ഈ പ്രബോധനം ലോകത്തെ ഉദ്ബോധിപ്പിക്കുന്നു. “ഒരു കേവല പ്രബോധന ഗ്രന്ഥം എന്നതിലുപരി, മറ്റ് മതവിശ്വാസികളുമായുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിച്ച് സഭയ്ക്കുള്ള ഉൾക്കാഴ്ചയിലും അതിന്റെ പ്രകടനത്തിലുമുണ്ടായ ആഴമായ മാറ്റത്തെ അത് അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു” (പ്രത്യാശയുടെ യാത്ര).
ഇതിൽ പ്രത്യേകമായി ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത് യഹൂദ-ക്രൈസ്തവ ബന്ധത്തിന് ‘നോസ്ത്ര എതാത്തെ’യും പുതിയ ‘പ്രത്യാശയുടെ യാത്ര’യും നൽകുന്ന സ്ഥാനമാണ്. ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസത്തിന്റെ വേരുകൾ യഹൂദ പാരമ്പര്യത്തിൽ ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞിരിക്കുന്നുവെന്ന തിരിച്ചറിവാണ് ഈ ബന്ധത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമെന്ന് രേഖ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. യേശുവും അപ്പസ്തോലന്മാരും ആദിമ ക്രൈസ്തവ സമൂഹവും യഹൂദ പാരമ്പര്യവുമായി അഭേദ്യമായി ബന്ധപ്പെട്ടവരായിരുന്നു എന്ന ചരിത്ര-ദൈവശാസ്ത്ര യാഥാർഥ്യം ക്രൈസ്തവർക്കു സ്വന്തം വിശ്വാസത്തിന്റെ വേരുകളെ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ മനസിലാക്കുന്നതിനു സഹായകമാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ യഹൂദ-ക്രൈസ്തവ സംവാദം മറ്റു മതങ്ങളുമായുള്ള പൊതുവായ മതാന്തര സംവാദത്തിന്റെ ഒരു ഉപവിഭാഗം മാത്രമല്ല; ക്രൈസ്തവ സ്വത്വത്തെതന്നെ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ മനസിലാക്കാനുള്ള ഒരു ആത്മപരിശോധന കൂടിയാണ്.
പ്രത്യാശയുടെ യാത്ര
വിവിധ പ്രത്യയശാസ്ത്രങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ഏറ്റുമുട്ടലുകളും അതിന്റെ ഭാഗമായ യുദ്ധങ്ങളും കലാപങ്ങളും വംശനാശങ്ങളും അടിച്ചമർത്തലുകളും തുടർക്കഥയായിരിക്കുന്ന ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ മാനവിക സഹവർത്തിത്വത്തിനുള്ള സഭയുടെ ആറു പതിറ്റാണ്ടുകളിലെ തുടർച്ചയായുള്ള ആഹ്വാനങ്ങൾ ‘പ്രത്യാശയുടെ യാത്ര’ ഒരിക്കൽകൂടി സമഗ്രമായി ഓർമപ്പെടുത്തുന്നു. ന്യൂനപക്ഷമെന്നോ ഭൂരിപക്ഷമെന്നോ ഭേദമില്ലാതെ എല്ലാ മതസ്ഥരെയും മതവിശ്വാസങ്ങളെയും തുറന്ന ഹൃദയത്തോടെ സമീപിക്കാനും ഉൾക്കൊള്ളാനുമുള്ള ഈ ആഹ്വാനം കാലികപ്രസക്തമാണ്. ഈ സമീപനം ആഗോള ക്രൈസ്ത സമൂഹത്തിന് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണെന്ന് ഈ പ്രബോധന രേഖ അടിവരയിട്ട് ഓർമിപ്പിക്കുന്നത് ഫ്രാൻസിസ് പാപ്പായുടെ വാക്കുകളിലൂടെയാണ്: “ക്രിസ്ത്യാനികൾ ന്യൂനപക്ഷമായി ജീവിക്കുന്ന രാജ്യങ്ങളിൽ അവർക്കും ഇതേ സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെടാൻ ഈ ബോധ്യം നമ്മെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു” (സുവിശേഷത്തിന്റെ ആനന്ദം).
‘പ്രത്യാശയുടെ യാത്ര’യെ മതസൗഹാർദത്തിനുള്ള ഒരു പൊതുവായ ആഹ്വാനമായി മാത്രം വായിക്കുന്നത് രേഖയുടെ വിശാലമായ ഉള്ളടക്കത്തെ പരിമിതപ്പെടുത്തുന്നതായിരിക്കും. അത് ‘നോസ്ത്ര എതാത്തെ’യ്ക്ക് ശേഷമുള്ള ആറു പതിറ്റാണ്ടുകളുടെ ചരിത്രം വിലയിരുത്തുന്നതിനൊപ്പം, മതാന്തര സംവാദം നേരിടുന്ന തെറ്റിദ്ധാരണകളും പ്രതിരോധങ്ങളും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുകയും ഭാവിയിൽ സംവാദത്തെ എങ്ങനെ കൂടുതൽ ആഴപ്പെടുത്താമെന്നതിന് ദിശാബോധം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. മതപരമായ സ്വന്തം വ്യക്തിത്വത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുക, മറ്റുള്ളവരെ ബഹുമാനിക്കുക, സത്യത്തെ അന്വേഷിക്കുക, സമാധാനത്തിനും നീതിക്കും വേണ്ടി ഒരുമിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുക എന്നിവയെ പരസ്പര വിരുദ്ധങ്ങളല്ലാത്ത, മറിച്ച് പരസ്പരപൂരകങ്ങളായ ഘടകങ്ങളായാണ് പ്രബോധനക്കുറിപ്പ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്.
സങ്കുചിത മനോഭാവങ്ങളിൽനിന്നുള്ള വിമോചനം
ചരിത്രപരമായി നിലനിന്നിരുന്ന ചില സങ്കുചിത മനോഭാവങ്ങളിൽനിന്നും അകൽച്ചകളിൽനിന്നും പൂർണമായി മാറി, മറ്റുമതവിശ്വാസികളോടും സംസ്കാരങ്ങളോടുമുള്ള സഭയുടെ മനോഭാവത്തിൽ ഒരു വിപ്ലവകരമായ മാറ്റമാണ് രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിലിന്റെ ‘നോസ്ത്ര എതാത്തെ’ പ്രഖ്യാപനം മുതൽ ഇന്നുവരെയുള്ള പ്രബോധനങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നത്. മറ്റുമതങ്ങളെ എതിരാളികളായോ അപരിചിതരായോ കാണുന്നതിനു പകരം, സത്യം അന്വേഷിക്കുന്ന വഴിയിലെ സഹയാത്രികരായി കണക്കാക്കാനാണ് സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നത്.
മതാന്തര സംവാദം മതനേതാക്കൾ തമ്മിലുള്ള ഔപചാരിക കൂടിക്കാഴ്ചകളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്ന ഒന്നല്ലെന്നും ‘പ്രത്യാശയുടെ യാത്ര’ വ്യക്തമാക്കുന്നു. ദൈനംദിന ജീവിതത്തിൽ വ്യത്യസ്ത മതവിശ്വാസികൾ തമ്മിൽ പരസ്പരം ബഹുമാനിച്ച് ജീവിക്കുന്നതും പൊതുനന്മയ്ക്കായി ഒരുമിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുന്നതും ദൈവശാസ്ത്രപരമായ വിഷയങ്ങളിൽ ആഴത്തിലുള്ള സംവാദം നടത്തുന്നതും വിവിധ മതപാരമ്പര്യങ്ങളിലെ ആത്മീയ അനുഭവങ്ങൾ പങ്കുവയ്ക്കുന്നതുമെല്ലാം ഈ സംവാദത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ മതാന്തര സംവാദം ഏതാനും മതനേതാക്കളുടെ വേദികളിൽ ഒതുക്കേണ്ട ഉദ്യമമല്ല; കുടുംബങ്ങളിലും വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളിലും സമൂഹത്തിലും പൊതുജീവിതത്തിലും പ്രാവർത്തികമാക്കേണ്ട ഒരു ജീവിതസംസ്കാരമാണ്.
(തുടരും)
Tags : JourneyofHope MagnaCarta HumanCoexistence Deepika DeepikaNewspaper BreakingNews NewsUpdate Headlines CurrentAffairs GlobalNews DailyNews InDepth NewsFlash