ലിംഗസമത്വം എന്ന ആശയത്തെക്കുറിച്ച് ലോകമെമ്പാടും വലിയ ചർച്ചകൾ നടക്കുന്ന ഒരു കാലഘട്ടമാണിത്. എല്ലാ മേഖലകളിലും സ്ത്രീകൾക്കും പുരുഷന്മാർക്കും തുല്യമായ അവകാശങ്ങളും അവസരങ്ങളും വേണമെന്ന വാദം ശക്തമായി ഉയരുമ്പോഴും, പ്രായോഗിക തലത്തിൽ സ്ത്രീകൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന പ്രത്യേക പരിഗണനകൾ പലപ്പോഴും പുരുഷന്മാർക്കിടയിൽ വലിയ തോതിലുള്ള അതൃപ്തിക്കും വിമർശനങ്ങൾക്കും വഴിവെക്കാറുണ്ട്.
നിയമപരമായ സംരക്ഷണം മുതൽ ദൈനംദിന ജീവിതത്തിലെ യാത്രാ സൗകര്യങ്ങളിൽ വരെ സ്ത്രീകൾക്ക് നൽകപ്പെടുന്ന മുൻഗണനകൾ യഥാർഥത്തിൽ അസമത്വമാണോ സൃഷ്ടിക്കുന്നത് എന്ന ചോദ്യം ഗൗരവകരമായി തന്നെ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടേണ്ടതാണ്. പൊതുഗതാഗത സംവിധാനങ്ങളായ ബസുകളിലും ട്രെയിനുകളിലും സ്ത്രീകൾക്ക് പ്രത്യേക സീറ്റുകളും കമ്പാർട്ടുമെന്റുകളും അനുവദിച്ചിട്ടുണ്ട്.
എന്നാൽ ഈ സൗകര്യങ്ങൾ നിലനിൽക്കുമ്പോൾ തന്നെ ജനറൽ കമ്പാർട്ടുമെന്റുകളിലും പുരുഷന്മാർക്കായി മാറ്റിവെച്ചിട്ടുള്ള ഇടങ്ങളിലും സ്ത്രീകൾ പ്രവേശിക്കുന്നതും അവിടെയുള്ള സീറ്റുകൾ കൈവശപ്പെടുത്തുന്നതും ഇന്ന് സാധാരണയായി കണ്ടുവരുന്നു. സ്വന്തം സുഹൃത്തുക്കളുടെ കൂടെയിരിക്കാനോ അല്ലെങ്കിൽ വിൻഡോ സീറ്റ് ലഭിക്കാനോ വേണ്ടി സ്ത്രീകൾ ജനറൽ കമ്പാർട്ടുമെന്റുകളെ ആശ്രയിക്കുമ്പോൾ, അവിടെ സീറ്റ് ലഭിക്കാതെ നിൽക്കുന്ന പുരുഷന്മാരുടെ അവസ്ഥ പലപ്പോഴും അവഗണിക്കപ്പെടുന്നു.
പ്രായമായ പുരുഷന്മാരോ ശാരീരിക ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളവരോ ഇത്തരത്തിൽ സീറ്റില്ലാതെ വലയുമ്പോൾ പോലും സ്ത്രീകൾ അവരുടെ സീറ്റുകൾ വിട്ടുനൽകാൻ തയ്യാറാകാത്ത സാഹചര്യങ്ങൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അതേസമയം, ഒരു പുരുഷൻ അബദ്ധവശാൽ പോലും ലേഡീസ് കമ്പാർട്ടുമെന്റിലോ സ്ത്രീകൾക്കായുള്ള സീറ്റിലോ ഇരുന്നാൽ അത് വലിയ കുറ്റകൃത്യമായി കാണപ്പെടുകയും നിയമപരമായ നടപടികൾക്കും പിഴയ്ക്കും കാരണമാവുകയും ചെയ്യുന്നു.
നിയമം സ്ത്രീകൾക്ക് അനുകൂലമായി നിൽക്കുന്ന ഇത്തരം സന്ദർഭങ്ങളിൽ പുരുഷൻ അനുഭവിക്കുന്ന ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ പലപ്പോഴും ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടാതെ പോകുന്നു. പൊതുസമൂഹത്തിൽ സ്ത്രീകൾക്ക് നൽകുന്ന പ്രത്യേക സംരക്ഷണ സംവിധാനങ്ങളായ വനിതാ പോലീസ്, പിങ്ക് പോലീസ്, വനിതാ കമ്മീഷൻ എന്നിവയും പലപ്പോഴും വിമർശനങ്ങൾക്ക് വിധേയമാകാറുണ്ട്. തുല്യനീതിയെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ എന്തിനാണ് സ്ത്രീകൾക്ക് മാത്രം ഇത്തരം പ്രത്യേക വകുപ്പുകൾ എന്ന ചോദ്യം ഉയരുന്നു.
കുടുംബ നിയമങ്ങളിലും വിവാഹമോചന കേസുകളിലും സ്ത്രീകൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന മുൻഗണനകൾ പുരുഷന്മാരെ വലിയ രീതിയിൽ പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കാറുണ്ട്. സ്ത്രീധന നിരോധന നിയമവും ഗാർഹിക പീഡന വിരുദ്ധ നിയമങ്ങളും ദുരുപയോഗം ചെയ്ത് നിരപരാധികളായ പുരുഷന്മാരെയും അവരുടെ കുടുംബങ്ങളെയും കുടുക്കുന്ന പ്രവണത വർധിച്ചുവരുന്നത് വലിയ ആശങ്കയാണ് സൃഷ്ടിക്കുന്നത്.
വ്യാജ ആരോപണങ്ങൾ ഉന്നയിച്ച് പുരുഷന്മാരെ തടവിലാക്കുന്നതും അവരുടെ കരിയറും ജീവിതവും നശിപ്പിക്കുന്നതും ഇന്ന് വലിയൊരു സാമൂഹിക പ്രശ്നമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ഇത്തരമൊരു സാഹചര്യത്തിൽ പുരുഷന്മാരുടെ അവകാശങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കാനോ അവരുടെ പരാതികൾ കേൾക്കാനോ പ്രത്യേക കമ്മീഷനുകളോ സംവിധാനങ്ങളോ നിലവിലില്ല എന്നത് വലിയൊരു പോരായ്മയായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെടുന്നു.
വിദ്യാഭ്യാസ രംഗത്തും വിവിധ സർക്കാർ പദ്ധതികളിലും സ്ത്രീകൾക്കായി പ്രത്യേക സ്കോളർഷിപ്പുകളും ആനുകൂല്യങ്ങളും സംവരണങ്ങളും ഏർപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. പിന്നാക്കം നിൽക്കുന്ന സ്ത്രീകളെ മുൻനിരയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരിക എന്ന ഉദ്ദേശത്തോടെയാണ് ഇവ നടപ്പിലാക്കിയതെങ്കിലും, സാമ്പത്തികമായി മുന്നാക്കം നിൽക്കുന്ന സ്ത്രീകൾ പോലും ഈ ആനുകൂല്യങ്ങൾ കൈപ്പറ്റുമ്പോൾ അർഹരായ പുരുഷന്മാർ പുറന്തള്ളപ്പെടുന്നു.
ലിംഗഭേദമന്യേ എല്ലാവർക്കും തുല്യമായ പരിഗണന ലഭിക്കുമ്പോഴാണ് ഒരു സമൂഹം യഥാർഥത്തിൽ പുരോഗതി കൈവരിക്കുന്നത്. സ്ത്രീകൾക്ക് നൽകുന്ന അധിക പരിഗണനകൾ അവരെ കൂടുതൽ ശാക്തീകരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അത് പുരുഷന്മാരുടെ മൗലികാവകാശങ്ങളെ ലംഘിച്ചുകൊണ്ടാവരുത്. സ്ത്രീകൾക്കെതിരെയുള്ള അതിക്രമങ്ങൾ തടയുന്നതിനായി നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട കർശനമായ നിയമങ്ങൾ പലപ്പോഴും പുരുഷന്മാരെ ബ്ലാക്ക് മെയിൽ ചെയ്യാനുള്ള ആയുധമായി മാറുന്നു.
പ്രണയനൈരാശ്യത്തിന്റെ പേരിലോ ചെറിയ തർക്കങ്ങളുടെ പേരിലോ പുരുഷന്മാരെ പീഡനക്കേസുകളിൽ കുടുക്കുന്നത് വർധിച്ചു വരുന്നത് നിയമവ്യവസ്ഥയുടെ പോരായ്മയായി കാണാം. ഇത്തരം കേസുകളിൽ കുറ്റാരോപിതൻ നിരപരാധിയാണെന്ന് തെളിഞ്ഞാൽ പോലും അയാളുടെ അഭിമാനത്തിനും സാമൂഹിക പദവിക്കും ഏൽക്കുന്ന ആഘാതം പരിഹരിക്കാനാവാത്തതാണ്.
അതുകൊണ്ട് തന്നെ സ്ത്രീകൾക്ക് നൽകുന്ന പ്രത്യേക അവകാശങ്ങൾ പോലെ തന്നെ പുരുഷന്മാരുടെ സംരക്ഷണത്തിനും നിയമങ്ങൾ ആവശ്യമാണെന്ന ചിന്ത സമൂഹത്തിൽ ശക്തമാവുകയാണ്. തുല്യത എന്നത് വെറുമൊരു വാക്കായി മാറാതെ പ്രായോഗിക തലത്തിൽ ഇരുവിഭാഗത്തിനും നീതി ഉറപ്പാക്കുന്ന രീതിയിൽ നിയമങ്ങളും സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥിതിയും മാറേണ്ടതുണ്ട്.
Tags : GenderEquality DoubleStandards SocialJustice EqualityVsPrivilege GenderEquity