Home   | Editorial   | Leader Page   | Local News   | Kerala   | National   | International   | Business   | Sports   | Obituary   | NRI News   | Big Screen   | Health
March 26, 2017
 
 
    
 
Print this page
 

സർവദുഃഖവും ഉൾക്കൊള്ളുമ്പോൾ

ഒരു യഹൂദകഥ: പുണ്യചരിതനായിരുന്നു ആ റബ്ബി. യഹൂദർ പാപമോചനത്തിനായി പ്രാർഥിക്കുന്ന യോംകിപ്പൂർ എന്ന തിരുനാൾദിവസം രാത്രിയിൽ അദ്ദേഹം സിനഗോഗിൽ പ്രാർഥിക്കാനെത്തി. അന്നു ദിവസംമുഴുവനും പ്രാർഥനയിലും ഉപവാസത്തിലും ചെലവഴിച്ചതുകൊണ്ടു വളരെ ക്ഷീണിതനായിരുന്നു അദ്ദേഹം.

എങ്കിലും സിനഗോഗിലെ ആരാധനയുടെ നേതൃത്വം അദ്ദേഹത്തിനായിരുന്നതുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം എല്ലാവർക്കും വേണ്ടിയുള്ള പ്രാർഥന തുടങ്ങി. പ്രാർഥനയ്ക്കിടയിൽ അദ്ദേഹത്തിനൊരു സംശയം. ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽനിന്നായി എത്രമാത്രം ആളുകളാണു പാപമോചനത്തിനായി പ്രാർഥിക്കുന്നത!്. അവരുടെയെല്ലാം പ്രാർഥന ദൈവം കേൾക്കുമോ? ദൈവം തന്റെ പ്രാർഥന കേട്ടു സിനഗോഗിലുള്ള എല്ലാവരുടെയും പാപം ക്ഷമിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് അദ്ദേഹം ആശിച്ചു.

ആ നിമിഷം അദ്ദേഹം ദൈവത്തിന്റെ സ്വരം കേട്ടു. അതിപ്രകാരമായിരുന്നു: ‘‘നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയുള്ള പ്രാർഥന ടാം എന്നയാൾ സമർപ്പിക്കട്ടെ. ടാം നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിച്ചാൽ ഞാൻ നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിച്ചു നിങ്ങളെ അനുഗ്രഹിക്കാം.’’

ദൈവത്തിന്റെ സ്വരം കേട്ടപ്പോൾ റബ്ബി ആകെ പകച്ചുപോയി. എങ്കിലും ധൈര്യം സംഭരിച്ച് അദ്ദേഹം ജനങ്ങളുടെ നേരേ തിരിഞ്ഞു ചോദിച്ചു: ‘‘ടാം! താങ്കൾ എവിടെയാണ്? വേഗം മുന്നോട്ടുവരൂ.’’

ടാം ആരാണെന്നു റബ്ബിക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു. അദ്ദേഹം ആകാംക്ഷാപൂർവം ടാമിനുവേണ്ടി കാത്തുനിൽക്കുമ്പോൾ ഒരു പാവപ്പെട്ട മനുഷ്യൻ ഭയന്നുവിറച്ചു മുന്നോട്ടു കടന്നുവന്നു. റബ്ബി തന്നെ വിളിച്ചതെന്തിനാണെന്നറിയാതെ അയാൾ അങ്ങനെ പകച്ചുനിൽക്കുമ്പോൾ റബ്ബി അയാളോടു പറഞ്ഞു:

‘‘നമ്മുടെ എല്ലാവരുടെയും പാപങ്ങളുടെ മോചനത്തിനായി ഞാൻ ദൈവത്തോടു പ്രാർഥിക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ ദൈവം എന്നോടു പറഞ്ഞതു താങ്കൾ പ്രാർഥിക്കുകയാണെങ്കിൽ അവിടുന്ന് നമ്മുടെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കും എന്നാണ്. ടാം, താങ്കൾ ഞങ്ങൾക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കൂ.’’

റബ്ബിയുടെ അഭ്യർഥന കേട്ട് എന്തുപറയണമെന്നറിയാതെ അയാൾ അവിടെ നിൾബ്ദനായി നിന്നു. വീണ്ടും റബ്ബി പറഞ്ഞു: ‘‘ടാം, താങ്കൾ പ്രാർഥിച്ചാലേ ദൈവം ഞങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കൂ. ദയവായി എത്രയുംവേഗം പ്രാർഥിക്കൂ.’’

അപ്പോൾ ടാം പറഞ്ഞു: ‘‘ഞാൻ പ്രാർഥിക്കാം. പക്ഷേ, അതിനുമുമ്പ് ഞാൻ പോയി എന്റെ പ്രാർഥന എടുത്തുകൊണ്ടുവരട്ടെ.’’ റബ്ബിക്ക് ആ നിർദേശം സ്വീകാര്യമായിരുന്നു.

പ്രാർഥന എടുക്കാൻപോയി ടാം എത്രയുംവേഗം സിനഗോഗിൽ മടങ്ങിയെത്തി. അപ്പോൾ അയാളുടെ കൈയിൽ ഒരു ചെറിയ മൺപാത്രമുണ്ടായിരുന്നു. അയാൾ ആ മൺപാത്രം ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് ഇപ്രകാരം പ്രാർഥിച്ചു:

‘‘പരിശുദ്ധനായ ദൈവമേ, എനിക്കു പ്രാർഥിക്കാൻ അറിയില്ലെന്ന് അങ്ങേയ്ക്കറിയാമല്ലോ. എന്നാൽ, എനിക്കുള്ളതെല്ലാം ഞാൻ അങ്ങയുടെ മുൻപിൽ സമർപ്പിക്കുന്നു. ഈ പാത്രത്തിലുള്ളത് എന്റെ കണ്ണീരാണ്.’’

‘‘രാത്രിയിൽ ഞാൻ അങ്ങയോടു പ്രാർഥിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ എന്റെ ഭാര്യയെയും കുട്ടികളെയും ഓർമിക്കും. അവർക്കു നല്ലവസ്ത്രം ധരിച്ചു സിനഗോഗിൽ പ്രാർഥിക്കാൻ പോകുന്നതിനു സാധിക്കുകയില്ലല്ലോ എന്നോർക്കുമ്പോൾ എന്റെ കണ്ണു നിറയും. അപ്പോൾ ദരിദ്രരെയും ഭിക്ഷക്കാരെയുംകുറിച്ച് ഞാൻ ഓർമിക്കും. ചൂടും തണുപ്പും വിശപ്പും ദാഹവും മൂലം അവർ കഷ്ടപ്പെടുന്നത് എന്റെ ഭാവനയിൽ തെളിയും. അപ്പോൾ വീണ്ടും ഞാൻ കരയും.

‘‘ആ കണ്ണീർ വറ്റുന്നതിനുമുമ്പ് ഞങ്ങൾ സഹോദരങ്ങൾ പരസ്പരം വഴക്കടിക്കുന്നതും തലതല്ലിക്കീറുന്നതും എന്റെ ഓർമയിൽവരും. അപ്പോൾ ഞാൻ വീണ്ടും കരയും. അങ്ങു ഞങ്ങളുടെ ദുഷ്ചെയ്തികളോർത്തു വേദനിക്കുന്നതും ഞങ്ങൾക്കുവേണ്ടി കരയുന്നതും ഞാൻ ഓർമിക്കും. അപ്പോൾ എന്റെ ദുഃഖം അണപൊട്ടിയൊഴുകും. അങ്ങനെയുണ്ടാകുന്ന കണ്ണീരെല്ലാം ഞാൻ ഈ പാത്രത്തിൽ ശേഖരിച്ചിട്ടുണ്ട്.

‘‘ദൈവമേ, അങ്ങ് എന്റെ ഈ കണ്ണീർ മുഴുവൻ സ്വീകരിക്കേണമേ. ഞങ്ങളുടെ പാപങ്ങളെല്ലാം ക്ഷമിച്ചു ഞങ്ങളെ അങ്ങയുടെ ഹൃദയത്തിലേക്കു തിരികെ സ്വീകരിക്കേണമേ. ഞങ്ങളെ അനുഗ്രഹിച്ച് ഞങ്ങളുടെ കടങ്ങൾ മായിച്ചുകളയേണമേ.’’ ഈ പ്രാർഥനയ്ക്കുശേഷം ആ മൺപാത്രത്തിലുണ്ടായിരുന്ന കണ്ണീർമുഴുവൻ ടാം സാവധാനം തറയിലൊഴിച്ചു. അപ്പോൾ റബ്ബി പറഞ്ഞു: ‘‘ദൈവം ടാമിന്റെ പ്രാർഥന കേട്ടു. അവിടുന്നു നമ്മുടെ പാപങ്ങളെല്ലാം ക്ഷമിച്ചു. നമുക്കിനി നന്ദിയുള്ളവരായി പരസ്പരം സ്നേഹിച്ചുകൊണ്ടും സഹായിച്ചുകൊണ്ടും ജീവിക്കാം.’’

എഴുതപ്പെട്ട പ്രാർഥനയായിരുന്നില്ല ടാമിന്റേത്. ചെറുപ്പത്തിൽ മനഃപാഠമാക്കിയ പ്രാർഥനയുമായിരുന്നില്ല അത്. ടാമിന്റെ പ്രാർഥന അക്ഷരാർഥത്തിൽ അയാളുടെ കണ്ണീരായിരുന്നു. തന്റെ സഹജീവികളുടെയും ദുഃഖം കണ്ടതുമൂലമുണ്ടായ കണ്ണീർ. താനും തന്റെ സഹജീവികളും ദൈവത്തെ എപ്രകാരം വേദനിപ്പിക്കുന്നു എന്നോർത്തപ്പോൾ ഉണ്ടായ കണ്ണീർ.

ടാമിന്റെ കണ്ണീരാകുന്ന ഈ പ്രാർഥനയാണു ദൈവത്തെ പ്രസാദിപ്പിച്ചത്. മറ്റുള്ളവർക്കുവേണ്ടി അയാൾ ചിന്തിയ കണ്ണീരാണ് അവർക്കു ദൈവത്തിൽനിന്നു പാപമോചനം നേടിക്കൊടുത്തത്.

പ്രാർഥിക്കുന്ന മനുഷ്യരാണ്. എന്നാൽ, നമ്മുടെ പ്രാർഥന പലപ്പോഴും നമുക്കറിയാവുന്ന പല പ്രാർഥനകളുടെയും ആവർത്തനമല്ലേ? അതുപോലെ, എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പല പ്രാർഥനകളും ആവർത്തിക്കുന്നതിലല്ലേ നമ്മുടെ ശ്രദ്ധ?

മനഃപാഠമായ പ്രാർഥനകൾ ആവർത്തിക്കുന്നതു നല്ലതുതന്നെ. അതുപോലെ, എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പ്രാർഥനകൾ കൃത്യമായി ചൊല്ലുന്നതും നല്ലതുതന്നെ. എന്നാൽ, നാം അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ നമ്മുടെ ഹൃദയവും ആ പ്രാർഥനയോടൊപ്പമുണ്ടെന്നു നാം ഉറപ്പുവരുത്തണം. അതോടൊപ്പം നമ്മുടെ കണ്ണീരും ആ പ്രാർഥനയോടു കലർത്തണം.

ടാമിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അയാളുടെ കണ്ണീർതന്നെയായിരുന്നു അയാളുടെ പ്രാർഥന. കാരണം അയാളുടെ പ്രാർഥനയുടെ ഉറവിടം തന്റെയും മറ്റുള്ളവരുടെയും ദൈവത്തിന്റെയും ദുഃഖം കണ്ട അയാളുടെ ഹൃദയമായിരുന്നു.

നാം തീർച്ചയായും നമ്മുടെ ദുഃഖം കാണുന്നവരാണ്. തന്മൂലം നമ്മുടെ പ്രാർഥനയിലെല്ലാം നമ്മുടെ ദുഃഖം എപ്പോഴും നിഴലിക്കുന്നുണ്ടാകും. എന്നാൽ, നാം മറ്റുള്ളവരുടെയും ദൈവത്തിന്റെയും ദുഃഖം കാണാറുണ്ടോ? നമ്മുടെ പ്രാർഥനകളിൽ ആ ദുഃഖം നിഴലിക്കാറുണ്ടോ?

ടാമിന്റെ പ്രാർഥന ദൈവത്തിനു പ്രീതികരമായിരുന്നു. അതിന്റെ ഒരുകാരണം അയാളുടെ പ്രാർഥനയിൽ സകലരുടെയും ദുഃഖം നിഴലിച്ചിരുന്നു എന്നുള്ളതാണ്. ടാമിനെപ്പോലെ മറ്റുള്ളവരുടെയും ദുഃഖം ഉൾക്കൊണ്ടുകൊണ്ടു നമുക്കു പ്രാർഥിക്കാം. അപ്പോൾ നമ്മുടെ പ്രാർഥനയിലും ദൈവം സംപ്രീതനാകും.

 


 
    
 
To send your comments, please click here
 
 
Rashtra Deepika Ltd
Copyright @ 2017 , Rashtra Deepika Ltd.