Home   | Editorial   | Latest News   | Local News   | Kerala   | National   | International   | Business   | Sports   | Obituary   | NRI News   | Movies   | Health
June 27, 2017
 
 
    
 
Print this page
 

നേട്ടങ്ങൾക്കും മുകളിലാകട്ടെ സ്വഭാവമഹിമ

ഡിസംബർ 17, 1903. അന്നാണു ചരിത്രത്തിലാദ്യമായി ഒരു വിമാനം പറന്നത്. വിൽബർ റൈറ്റ് (1867–1912), ഓർവിൽ റൈറ്റ് (1871–1948) എന്നീ സഹോദരങ്ങളുടെ കഠിനാധ്വാനഫലമായിരുന്നു അത്. രണ്ടു പേരുംകൂടി ദീർഘകാലം പരിശ്രമിച്ചതിനുശേഷം പറക്കുവാനുള്ള വിമാനം തയാറായപ്പോൾ അത് ആദ്യം പറപ്പിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹം രണ്ടുപേർക്കും ഉണ്ടായിരുന്നു. തന്മൂലം ഒരു നാണയം മേല്പോട്ടെറിഞ്ഞാണ് ആർക്കായിരിക്കും ആദ്യത്തെ ചാൻസ് എന്ന് അവർ തീരുമാനിച്ചത്.

നാണയം വീണതു വിൽബറിന് അനുകൂലമായിട്ടായിരുന്നു. അങ്ങനെയാണു 1903 ഡിസംബർ 14–നു വിൽബർ ആദ്യമായി വിമാനം പറപ്പിക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചത്. പക്ഷേ, അതു പരാജയത്തിൽ കലാശിച്ചു. അടുത്ത ചാൻസ് ഓർവിലിന്റേതായിരുന്നു.

ഡിസംബർ 17–ന് ഓർവിൽ നടത്തിയ ആ പരീക്ഷണപ്പറക്കൽ വിജയമായിരുന്നു. അമേരിക്കയിലെ നോർത്ത് കരോളൈനയിലുള്ള കിറ്റി ഹോക്ക്സ് എന്ന ടൗണിൽനിന്ന് ആറു കിലോമീറ്റർ തെക്കായി നടത്തിയ ആ പരീക്ഷണപ്പറക്കൽ പന്ത്രണ്ട് സെക്കൻഡ് സമയം നീണ്ടുനിന്നു. ഇരുപത് അടി മുകളിലായി പറന്ന വിമാനം നൂറ്റിയിരുപതടി ദൂരമാണ് അപ്പോൾ സഞ്ചരിച്ചത്.

അന്നുതന്നെ മൂന്നു തവണ വിൽബറും വിമാനം പറത്തി. അതിലൊന്ന് അമ്പത്തിയൊൻപതു സെക്കൻഡ് നീണ്ടുനിന്നു. അതിനിടയിൽ 852 അടി ദൂരം വിമാനം സഞ്ചരിക്കുകയുണ്ടായി.

ഓർവിലും വിൽബറും വിമാനം പറപ്പിക്കുന്നതിൽ വിജയിച്ചുവെങ്കിലും അവരുടെ നേട്ടങ്ങൾ അംഗീകരിക്കുന്നതിൽ ഗവൺമെന്റും പൊതുജനവും പിന്നിലായിരുന്നു. 1908–1909 വർഷങ്ങളിൽ വിദേശത്തും സ്വദേശത്തും വിൽബർ വിമാനം പറപ്പിച്ചു. വിവിധ റിക്കാർഡുകൾ സ്‌ഥാപിച്ചപ്പോഴാണ് ഗവൺമെന്റും പൊതുജനവുമൊക്കെ വിൽബറിന്റെയും ഓർവിലിന്റെയും നേട്ടങ്ങളെ അംഗീകരിക്കുവാൻ തയാറായത്.

മികച്ച വിദ്യാഭ്യാസം നേടുന്നതിനു വിൽബറിനും ഓർവിലിനും ഭാഗ്യമുണ്ടായില്ല. വിൽബർ 12–ാം ക്ലാസ് പൂർത്തിയാക്കിയപ്പോൾ ഓർവിൽ 11–ാം ക്ലാസിലെ പഠനംകൊണ്ടു തന്റെ വിദ്യാഭ്യാസം അവസാനിപ്പിക്കുകയാണു ചെയ്തത്. അതെത്തുടർന്നു വിൽബറിന്റെ സഹായത്തോടുകൂടി ഓർവിൽ ഒരു പ്രിന്റിംഗ് പ്രസ് ആരംഭിച്ചു. അതിനുശേഷം വിൽബറുടെ മേൽനോട്ടത്തിൽ അവർ ഒരു വീക്കിലി ന്യൂസ് പേപ്പറും തുടങ്ങി. പിന്നീട് അവർ അതു ദിനപത്രമാക്കി മാറ്റി. പക്ഷേ, നാലു മാസത്തിനുശേഷം അതു പൂട്ടേണ്ടിവന്നു.

അതിനുശേഷമായിരുന്നു അവർ ഇരുവരുംകൂടി ഒരു സൈക്കിൾ ഷോപ്പ് ആരംഭിച്ചത്. കുറെനാൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവർ സ്വന്തം ബ്രാൻഡിൽ സൈക്കിൾ നിർമിച്ചു വിൽക്കുവാൻ തുടങ്ങി. ഈ പുതിയ ബിസിനസിൽനിന്നുള്ള വരുമാനംകൊണ്ടാണ് അവർ വിമാനം നിർമിക്കുവാനുള്ള സാഹസത്തിനു പുറപ്പെട്ടത്.

വിമാനം നിർമിച്ചതിന്റെയും അത് ആദ്യമായി പറപ്പിച്ചതിന്റെയുമൊക്കെ ക്രെഡിറ്റ് രണ്ടുപേരുംകൂടിയാണ് എപ്പോഴും അവകാശപ്പെട്ടിരുന്നത്. എന്നാൽ ഗ്രന്ഥകാരനായ ജയിംസ് ടോബിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ വിൽബർ ആയിരുന്നത്രെ വിമാനനിർമാണവും അതു പറപ്പിക്കുന്നതു സംബന്ധിച്ച ആശയവുമൊക്കെ ആദ്യം അവതരിപ്പിച്ചത്. കാരണം, ആദ്യകാലത്തു വിൽബർ എഴുതിയിട്ടുള്ള കുറിപ്പുകളിൽ ’എന്റെ പ്ലാനും പദ്ധതി’യുമൊക്കെ എന്നാണ് ഇതുസംബന്ധിച്ച് അദ്ദേഹം എഴുതിയിട്ടുള്ളത്. എന്നാൽ പിന്നീടുള്ള കുറിപ്പുകളിൽ ’എന്റെ’ എന്നതിനു പകരം ’ഞങ്ങളുടെ’ എന്ന് അദ്ദേഹം മാറ്റുന്നുണ്ട്. എങ്കിൽപ്പോലും ചരിത്രകാരന്മാരുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ വിൽബർ ആയിരുന്നത്രെ വിമാനനിർമാണത്തിനും അതു പറപ്പിക്കുന്നതിനും മുൻകൈ എടുത്തത്.

ഇത്രയും പ്രഗത്ഭനായ വിൽബർ ടൈഫോയ്ഡ് ബാധിച്ച് 45–ാം വയസിൽ നിര്യാതനായപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവായിരുന്ന ബിഷപ് മിൽട്ടൺ റൈറ്റ് തന്റെ ഡയറിയിൽ ഇപ്രകാരം എഴുതി: ’മേയ് 30, 1912. ഇന്നു രാവിലെ 3.15 നു വിൽബർ ഇഹലോകവാസം വെടിഞ്ഞു. 45 വർഷവും ഒരു മാസവും 14 ദിവസവും പ്രായം. ഹ്രസ്വമായ ഒരു ജീവിതം. ധാരാളം ഫലങ്ങൾ ഉള്ളത്. അപാരമായ ബുദ്ധിശക്‌തി. ഇളക്കമില്ലാത്ത സ്വഭാവം. വലിയ സ്വാശ്രയശീലം. വിനയാന്വിതമായ പെരുമാറ്റം. ശരിയായവ കാണുകയും അതു പിഞ്ചെല്ലുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട് അവൻ ജീവിക്കുകയും മരിക്കുകയും ചെയ്തു.’

വിൽബറിന്റെ പിതാവിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം വിൽബറിന്റെ സ്വഭാവ വൈശിഷ്‌ട്യമാണ് അദ്ദേഹത്തെ അഭിമാനംകൊള്ളിച്ചത്. അല്ലാതെ, വിൽബറിന്റെ ചരിത്രനേട്ടമായിരുന്നില്ല. വിൽബറും ഓർവിലും കൂടി ചരിത്രത്തിലാദ്യമായി വിമാനം പറത്തിയപ്പോൾ തീർച്ചയായും അവരുടെ പിതാവ് സന്തോഷിച്ചിട്ടുണ്ടാവണം. എങ്കിൽപ്പോലും വിൽബറിന്റെ മരണക്കുറിപ്പ് തയാറാക്കിയപ്പോൾ വിൽബറിന്റെ സ്വഭാവമഹിമ എടുത്തുപറയാനാണ് അദ്ദേഹം ആഗ്രഹിച്ചത്. കാരണം, അതിലായിരുന്നു അദ്ദേഹം സന്തോഷിക്കുകയും അഭിമാനംകൊള്ളുകയും ചെയ്തത്.

നമ്മുടെ അഭിമാനം നമ്മുടെ സ്വഭാവമഹിമയിലോ അതോ നമ്മുടെ നേട്ടങ്ങളിലോ? നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ ശരിയായ നേട്ടങ്ങളെക്കുറിച്ച് അഭിമാനംകൊള്ളുവാൻ തീർ്ച്ചയായും നമുക്ക് അവകാശമുണ്ട്. എന്നാൽ അവയെക്കാളേറെ അഭിമാനവും സന്തോഷവും നമുക്കു തോന്നേണ്ടതു നമ്മുടെ സ്വഭാവമഹിമയെക്കുറിച്ചാകണം. എന്നാൽ, നമ്മുടെ സ്വഭാവം വൈശിഷ്‌ട്യം ഉള്ളതല്ലെങ്കിൽ നമുക്കെങ്ങനെ അതെക്കുറിച്ച് അഭിമാനം തോന്നുവാനാണ്.

നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ഓരോരോ നേട്ടങ്ങൾ വെട്ടിപ്പിടിക്കുവാൻ നാം പരിശ്രമിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ, അവയൊന്നും നമ്മുടെ വ്യക്‌തിജീവിതത്തിന്റെ മഹിമ നഷ്‌ടപ്പെടുത്താൻ നാം ഇടയാക്കരുത്.

മക്കളുടെ വിജയവും നേട്ടവും ആഗ്രഹിക്കുന്ന മാതാപിതാക്കളെ നമ്മുടെ ചുറ്റിലും നാം കാണാറുണ്ട്. എന്നാൽ അതോടൊപ്പം മക്കളുടെ സ്വഭാവമഹിമയും ഉറപ്പുവരുത്തുന്നതിൽ അവർ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ എത്ര നന്നായിരുന്നു. നമ്മുടെ വ്യക്‌തിവൈശിഷ്‌ട്യം എന്നതിനെക്കാളേറെ നമ്മുടെ ജീവിതനേട്ടങ്ങൾക്കു നാം പ്രാധാന്യം കൊടുക്കുന്നതല്ലേ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ പല പ്രശ്നങ്ങളുടെയും മൂലകാരണം?

നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ നാം എന്തെല്ലാം നേട്ടങ്ങൾ നേടിയാലും നമ്മുടെ സ്വഭാവം മോശമാണെങ്കിൽ നമുക്കെങ്ങനെ അഭിമാനിക്കാനാവും? നമ്മുടെ ജീവിതനേട്ടങ്ങളെക്കാളേറെ നമ്മുടെ സ്വഭാവമഹിമയ്ക്കാണു സ്‌ഥാനം എന്നതു നമുക്കു മറക്കാതിരിക്കാം.

 


 
    
 
To send your comments, please click here
 
 
Rashtra Deepika LTD
Copyright @ 2017 , Rashtra Deepika Ltd.