Home   | Editorial   | Latest News   | Local News   | Kerala   | National   | International   | Business   | Sports   | Obituary   | NRI News   | Movies   | Health
August 20, 2017
 
 
    
 
Print this page
 

കൊടുക്കുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന സന്തോഷം

‘ട്രഷറി ഓഫ് ഇൻസ്പിരേഷൻ’ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ ആർ. ലീ ഷാർപ് പറയുന്ന ഒരു സംഭവം. ഷാർപ് ബാലനായിരുന്ന കാലം. ഒരു ദിവസം ഷാർപിനെയും കൂട്ടി അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ് ഒരു കൊല്ലന്റെ ആലയിലേക്കു പോയി. നന്നാക്കി മൂർച്ചയുള്ളതാക്കുവാൻ വേണ്ടി ചില പണിയാധുയങ്ങൾ ഷാർപിന്റെ പിതാവ് അവിടെ നേരത്തേ ഏൽപ്പിച്ചിരുന്നു.

ഷാർപ്പും പിതാവും കൂടി ആലയിലെത്തിയപ്പോൾ പണിയായുധങ്ങളെല്ലാം മൂർച്ചയുള്ളതാക്കി തയാറാക്കി വച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. കുശലാന്വേഷണങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഷാർപ്പിന്റെ പിതാവ് പണിയായുധങ്ങൾ കൈപ്പറ്റി പണിക്കുള്ള പ്രതിഫലമായി കുറെ ഡോളറുകൾ മേശപ്പുറത്തു വച്ചു.

ഉടനേ ആലയുടെ ഉടമസ്‌ഥനായ ട്രസൽ പറഞ്ഞു: ‘‘ഇത് നിസാരമായ പണിയായിരുന്നു. ഇതിന് പ്രതിഫലമായി ഒന്നും വേണ്ട.’’ അപ്പോൾ ഷാർപ്പിന്റെ പിതാവ് പറഞ്ഞു: ‘‘അതു പറ്റില്ല. ചെയ്ത ജോലിക്കു പ്രതിഫലം വാങ്ങിയേ മതിയാവൂ.’’

ഷാർപ്പിന്റെ പിതാവും ട്രസലും ദീർഘകാല പരിചയക്കാരായിരുന്നു. ഷാർപ്പിന്റെ പിതാവിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്കു നോക്കി ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ ട്രസൽ ചോദിച്ചു: ‘‘ഞാനൊരു വയസൻ. എന്റെ ആത്മാവിന്റെ നന്മക്ക് വേണ്ടി ഒരു നല്ല കാര്യം ചെയ്യുവാൻ നീ എന്നെ അനുവദിക്കില്ലേ?’’ കൊടുക്കുന്നയാളോ വാങ്ങുന്നയാളോ കൂടുതൽ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവൻ? ആർക്കാണ് കൂടുതൽ ലഭിക്കുന്നത് – കൊടുക്കുന്നയാളിനോ വാങ്ങുന്നയാളിനോ?

ആർക്കെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും ദാനമായോ സമ്മാനമായോ ലഭിച്ചാൽ അതു ലഭിക്കുന്നയാളല്ലേ നമ്മുടെ ചിന്താഗതിയനുസരിച്ച് ഭാഗ്യവാനായി കരുതപ്പെടുക? ആർക്കെങ്കിലും ദാനമോ സമ്മാനമോ കൊടുക്കുന്നയാളെ ഭാഗ്യവാനായി നാം എണ്ണുമോ? എന്നാൽ, യഥാർഥത്തിൽ കൊടുക്കുന്നയാളല്ലേ കൂടുതൽ ഭാഗ്യവാൻ?

കൊടുക്കുവാൻ വേണ്ടുവോളം അയാൾക്ക് ഉണ്ട് എന്നത് അയാളെ ഭാഗ്യവാനാക്കുന്ന ആദ്യത്തെ ഘടകം. എന്നാൽ അതിലേറെ അയാളെ ഭാഗ്യവാനാക്കുന്ന ഘടകം കൊടുക്കുന്നതുവഴി അയാളുടെ ആത്മാവിനു കൂടുതൽ നന്മ കൈവരുന്നു എന്നുള്ളതാണ്.

ട്രസൽ തന്റെ സുഹൃത്തിനു സൗജന്യമായി സേവനം ചെയ്തുകൊടുത്തതിന്റെ ഒരു പ്രധാന കാരണം അവരുടെ സൗഹൃദമായിരുന്നു. എന്നാൽ അതോടൊപ്പം ഒരു നന്മ പ്രവൃത്തി ചെയ്യുവാനുള്ള അവസരമായി ട്രസൽ അതിനെ കണക്കാക്കി. തന്റെ നന്മപ്രവൃത്തി വഴി തന്റെ ആത്മാവിന് അല്പമെങ്കിലും മെച്ചമുണ്ടാകുമെന്ന ബോധ്യവും അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. തന്മൂലമാണ്, ഒരു നല്ല പ്രവൃത്തി ചെയ്യുവാൻ തന്നെ അനുവദിക്കണമെന്ന് തന്റെ സുഹൃത്തിനോട് അദ്ദേഹം അഭ്യർഥിച്ചത്.

മറ്റുള്ളവർക്കു കൊടുക്കുന്നതിലേറെ അവരിൽ നിന്ന് എന്തെങ്കിലും നേടുവാൻ സാധിക്കുമെന്നല്ലേ നമ്മിൽ ഏറെപ്പേരുടെയും ചിന്ത പോകുന്നത്? കൊടുക്കുന്നതു നഷ്ടവും വാങ്ങുന്നത് ലാഭവും എന്ന ചിന്താഗതിയുടെ ഉടമകളാണ് നമ്മിൽ ഭൂരിഭാഗവും. തന്മൂലമല്ലേ, കൊടുക്കുന്ന കാര്യം വരുമ്പോൾ നാം ഓരോ ഒഴികഴിവുകൾ കണ്ടെത്തുന്നത്?

ശരിയാണ്, മറ്റുള്ളവർക്ക് കൊടുക്കുമ്പോൾ നമുക്കുള്ളവയിൽ സ്വാഭാവികമായും കുറവ് സംഭവിക്കും. എന്നാൽ അപ്രകാരം നമുക്ക് കുറവ് സംഭവിക്കുമ്പോഴാണ് നാം കൂടുതൽ ധന്യരായി മാറുന്നത് എന്നത് നാം മറക്കേണ്ട.

നാം മറ്റുള്ളവർക്കു കൊടുക്കുമ്പോൾ അതുവഴിയായി നമ്മുടെ ആത്മാവിനു നേട്ടമുണ്ടാകുന്നു എന്നു നമുക്കറിയാം. അതുപോലെ തന്നെ മറ്റുള്ളവർക്കു ഹൃദയം തുറന്നു കൊടുക്കുന്നതുവഴിയായി നമ്മുടെ സന്തോഷത്തിന്റെ അളവും വർധിക്കുമെന്നതാണ് യാഥാർത്ഥ്യം.

മനുഷ്യന്റെ തലച്ചോറിനെക്കുറിച്ച് പഠിക്കുന്ന ഒരു വിദഗ്ദ്ധ ടീമിലെ അംഗമാണ് ജോർസൺ ഗ്രാഫ്മൻ. അമേരിക്കയിലെ നാഷണൽ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് ന്യൂറോളജിക്കൽ ഡിസ്ഓർഡേഴ്സ് ആൻഡ് സ്ട്രോക്ക്സ് എന്ന സ്‌ഥാപനത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന അദ്ദഹം പറയുന്നു: ‘‘ഹൃദയപൂർവം നിങ്ങൾ കൊടുക്കുക. അപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ തലച്ചോറിനു സംതൃപ്തി ലഭിക്കും.’’

ഗ്രഫ്മനും മറ്റും നടത്തിയ ഒരു പരീക്ഷണത്തിൽ അവർക്കു മനസിലായ ഒരു കാര്യമിതാണ്. പരീക്ഷണത്തിൽ പങ്കെടുത്തവർക്കു പണം ലഭിച്ചപ്പോൾ അവരുടെ തലച്ചോറിൽ സംതൃപ്തി നിഴലിക്കുന്ന ചലനങ്ങൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. എന്നാൽ, അവർക്കു ലഭിച്ച പണം അവർ മറ്റുള്ളവർക്കു സംഭാവന ചെയ്തപ്പോൾ ആ സംതൃപ്തിയുടെ തോത് തലച്ചോറിൽ ഏറെ വർധിച്ചത്രെ. ഫങ്ങ്ഷണൽ എം.ആർ.ഐ. സ്കാനിംഗ് എന്ന ഒരു ടെക്നിക്ക് വഴിയാണത്രെ തലച്ചോറിന്റെ സംതൃപ്തി നിലവാരം അളക്കുവാൻ ഗ്രഫ്മനും മറ്റും സാധിച്ചത്.

നാം മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്നു സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്നതിലേറെ സന്തോഷം നാം മറ്റുള്ളവർക്കു കൊടുക്കുമ്പോൾ നമ്മുടെ തലച്ചോറിന് അനുഭവപ്പെടുന്നു എന്നാണ് ഗ്രഫ്മന്റെയും കൂട്ടുകാരുടെയും പഠനങ്ങൾ വ്യക്‌തമാക്കുന്നത്. അതായത്, നാം മറ്റുള്ളവർക്കു ഹൃദയം തുറന്നും കൈ അയച്ചും കൊടുക്കുമ്പോൾ നമ്മുടെ തലച്ചോറ് സംതൃപ്തിയുടെ തലങ്ങളിലേക്കു ഉയരുകയാണത്രേ.

സ്വീകരിക്കുന്നതിലേറെ കൊടുക്കുന്നതാണ് നല്ലതെന്നു തലച്ചോറിൽ നടത്തിയ പരീക്ഷണങ്ങൾ വ്യക്‌തമാക്കുമ്പോഴും കൊടുക്കുന്ന കാര്യം വരുമ്പോൾ നാം അറിയാതെ പിന്നോക്കം പോകുന്നു എന്നതാണ് വസ്തുത. ഒരു പക്ഷേ, നമ്മുടെ സ്വഭാവത്തിന്റെ എന്നതുപോലെ നാം വളർന്നു വരുന്ന സംസ്കാരത്തിന്റെയും പ്രതിഫലനമാകാമിത്. നമ്മുടെ സ്വഭാവവും നാം വളരുന്ന സംസ്കാരപശ്ചാത്തലവുമൊക്കെ കൊടുക്കുന്നതിനോട് നൂറുശതമാനവും അനുഭാവം പ്രകടിപ്പിച്ചുവെന്നു വരില്ല. പക്ഷേ, അപ്പോഴും കൊടുക്കുന്നതിലടങ്ങിയിരിക്കുന്ന നന്മ നാം കാണാതെ പോകരുത്. എന്നു മാത്രമല്ല, കൊടുക്കുന്നതുവഴിയായി നമുക്കുണ്ടാകുന്ന നേട്ടം മനസിലാക്കുവാൻ നാം ബോധപൂർവം ശ്രമിക്കുകയും അതനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യണം. അപ്പോൾ നാം അറിയാതെ തന്നെ നമ്മുടെ ആത്മാവിന് ഏറെ വളർച്ചയുണ്ടാകും.

 


 
    
 
To send your comments, please click here
 
 
Rashtra Deepika LTD
Copyright @ 2017 , Rashtra Deepika Ltd.