Home   | Editorial   | Latest News   | Local News   | Kerala   | National   | International   | Business   | Sports   | Obituary   | NRI News   | Movies   | Health
September 17, 2019
 
 
    
 
Print this page
 

ഓര്‍മിക്കേണ്ട മൂന്ന് ഉത്തരങ്ങള്‍

പണ്ടുപണ്ട് ഒരു രാജാവിന് തന്റെ മൂന്നു ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക് ഉത്തരം വേണമായിരുന്നു. ആ ചോദ്യങ്ങള്‍ ഇവയാണ്:

ഒന്ന്: ഏതു കാര്യത്തിനും ഏറ്റവും പറ്റിയ സമയം ഏതാണ്? രണ്ട്: ആരാണ് സഹായം ഏറ്റവും ആവശ്യമുള്ളയാളുകള്‍? മൂന്ന്: ചെയ്യാനുള്ള ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം ഏതാണെന്ന് എങ്ങനെയാണ് അറിയുക?

ഈ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്കുള്ള ഉത്തരം ലഭിക്കാന്‍വേണ്ടി രാജാവ് തന്റെ രാജ്യത്തുള്ള പണ്ഡിതരെയെല്ലാം വിളിച്ചുകൂട്ടി. എന്നാല്‍ അവര്‍ ഓരോരുത്തരും ഏറെ വ്യത്യസ്തമായ ഉത്തരങ്ങളാണ് രാജാവിന്റെ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക് നല്‍കിയത്. രാജാവിനാണെങ്കില്‍ അവ ശരിയായ ഉത്തരങ്ങളായി തോന്നിയുമില്ല.

തന്റെ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്കുള്ള ശരിയായ ഉത്തരം ലഭിക്കാന്‍ രാജാവ് അന്വേഷണം തുടര്‍ന്നു. അങ്ങനെയാണ് അകലെ വനത്തില്‍ താമസിക്കുന്ന ഒരു സന്യാസിയെക്കുറിച്ച് രാജാവ് കേള്‍ക്കാനിടയായത്.

സന്യാസിയെക്കുറിച്ചു കേട്ടയുടനെ രാജാവ് തന്റെ അനുചരന്മാരോടുകൂടി വനത്തിലേക്കു യാത്രതിരിച്ചു. സന്യാസി താമസിച്ചിരുന്ന കുടിലിനു സമീപത്തെത്തിയപ്പോള്‍ രാജാവ് തന്റെ അനുചരന്മാരെ അകലെ നിര്‍ത്തിയിട്ട് ഒരു സാധാരണക്കാരന്റെ വേഷം ധരിച്ചാണ് സന്യാസിയെ കാണാന്‍ പോയത്.

സന്യാസി അപ്പോള്‍ തന്റെ കുടിലിനരികിലായി തൂമ്പകൊണ്ട് കിളയ്ക്കുകയായിരുന്നു. രാജാവിനെ കണ്ടയുടനേ സന്യാസി അദ്ദേഹത്തെ അഭിവാദനം ചെയ്തു. അതിനുശേഷവും സന്യാസി തന്റെ ജോലി തുടര്‍ന്നു. അപ്പോള്‍ രാജാവ് തന്റെ ആഗമനോദ്ദേശ്യം വ്യക്തമാക്കി.

രാജാവു ചോദിച്ച മൂന്നു ചോദ്യങ്ങളും സന്യാസി ശ്രദ്ധാപൂര്‍വം കേട്ടു. എങ്കിലും അദ്ദേഹം മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. അദ്ദേഹം തന്റെ ജോലി തുടര്‍ന്നതേയുള്ളു. അപ്പോള്‍ രാജാവ് പറഞ്ഞു: ''താങ്കള്‍ ജോലി ചെയ്തു തളര്‍ന്നുകഴിഞ്ഞു. ഇനി ഞാന്‍ അല്പം സഹായിക്കാം.''

സന്യാസിക്ക് ആ നിര്‍ദേശം സ്വീകാര്യമായിരുന്നു. അദ്ദേഹം തൂമ്പ രാജാവിനു നല്‍കി. രാജാവു കിളയ്ക്കാനും തുടങ്ങി. കുറെ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ രാജാവ് സന്യാസിയോടു വീണ്ടും തന്റെ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്കുള്ള ഉത്തരം ചോദിച്ചു. അപ്പോള്‍ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക് ഉത്തരം പറയാതെ സന്യാസി പറഞ്ഞു: ''ഇനി ഞാന്‍ കിളയ്ക്കാം.''

പക്ഷേ, രാജാവു സന്യാസിക്കു തൂമ്പ കൊടുത്തില്ല. അദ്ദേഹം വീണ്ടും ആഞ്ഞു കിളച്ചു. അധികം താമസിയാതെ നേരം ഇരുട്ടാന്‍ തുടങ്ങി. അപ്പോഴേക്കും ക്ഷീണിതനായിത്തീര്‍ന്ന രാജാവ് തൂമ്പ താഴെവച്ചിട്ടു പറഞ്ഞു: ''സമയം വൈകി. എന്റെ മൂന്നു ചോദ്യങ്ങള്‍ക്കുള്ള ഉത്തരം അന്വേഷിച്ചാണു ഞാന്‍ വന്നത്. ഉത്തരം നല്‍കാന്‍ അങ്ങേക്കു വിസമ്മതമാണെങ്കില്‍ ഞാന്‍ പൊയ്‌ക്കൊള്ളാം.''

രാജാവ് ഇത്രയും പറഞ്ഞുതീര്‍ന്നപ്പോഴേക്കും ദേഹം മുഴുവന്‍ രക്തമൊലിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഒരാള്‍ അവിടെ ഓടിയെത്തി. അപ്പോള്‍ സന്യാസി പറഞ്ഞു: ''ഇയാള്‍ക്ക് എന്തുപറ്റി എന്ന് നമുക്ക് അന്വേഷിക്കാം.''

ആരുടെയോ ആക്രമണത്തില്‍നിന്നു രക്ഷപ്പെട്ടുവന്നയാളാണ് ആഗതനെന്നു രാജാവിനും സന്യാസിക്കും തോന്നി. അപ്പോള്‍ രാജാവ് തന്നെ അയാളുടെ മുറിവുകള്‍ കഴുകി, അവ പച്ചിലമരുന്നുകള്‍ ചേര്‍ത്തുവച്ചു കെട്ടി. അപ്പോഴേക്കും രാത്രിയായി. രാജാവും സന്യാസിയുംകൂടി അയാളെ കുടിലിനകത്തു കൊണ്ടുപോയി കിടത്തുകയും ചെയ്തു.

അധ്വാനംമൂലം ഇതിനകം ക്ഷീണിതനായിരുന്ന രാജാവ് കുടിലിനകത്ത് അല്പസമയം വിശ്രമിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. പക്ഷേ, ആ വിശ്രമം നീണ്ട ഒരുറക്കമായി മാറി. പിറ്റേദിവസം രാവിലെ വളരെ വൈകിയാണ് രാജാവ് ഉറക്കമുണര്‍ന്നത്.

രാജാവ് ഉറക്കത്തില്‍നിന്ന് ഉണരുമ്പോള്‍ തലേദിവസം താന്‍ ശുശ്രൂഷിച്ചയാള്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സമീപം ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. രാജാവ് ഉറക്കമുണര്‍ന്നു എന്നു മനസിലാക്കിയ അയാള്‍ പറഞ്ഞു: ''എന്നോടു ക്ഷമിക്കൂ. എന്റെ സഹോദരനെ അങ്ങ് പണ്ട് ഉപദ്രവിച്ചതിന്റെപേരില്‍ ഇന്നലെ അങ്ങയെ കൊല്ലാന്‍വേണ്ടി ഞാന്‍ വനത്തില്‍ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു.'' അങ്ങു മടങ്ങാന്‍ വൈകിയതുമൂലം ഞാന്‍ അന്വേഷിച്ചുവന്നപ്പോള്‍ അങ്ങയുടെ സേവകര്‍ എന്നെ പിടികൂടാന്‍ നോക്കി. അവരുടെ ആക്രമണത്തില്‍നിന്നു രക്ഷപ്പെട്ടുവന്നപ്പോഴാണ് അങ്ങും സന്യാസിയും കൂടി എന്നെ ശുശ്രൂഷിച്ചത്. ഞാനിനി അങ്ങയുടെ ശത്രുവല്ല, വിനീതദാസനാണ്. അങ്ങ് എന്നോടു ക്ഷമിച്ച് എന്നെ അങ്ങയുടെ ദാസനായി സ്വീകരിച്ചാലും.''

ഇതുകേട്ടപ്പോള്‍ രാജാവിനു വളരെ സന്തോഷം തോന്നി. രാജാവ് അയാളോടു ക്ഷമിച്ചു. അയാളെ തന്റെ ദാസനായി സ്വീകരിച്ചു.

ഇതിനുശേഷം രാജാവ് കുടിലിനു പുറത്തിറങ്ങി സന്യാസിയെ അന്വേഷിച്ചു. അപ്പോള്‍ സന്യാസി തന്റെ പണിസ്ഥലത്തുണ്ടായിരുന്നു. രാജാവ് സന്യാസിയെ സമീപിച്ചു പറഞ്ഞു: ''ഞാന്‍ പോകുന്നതിനുമുമ്പ് എന്റെ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്കു ദയവുചെയ്ത് ഉത്തരം പറയൂ.''

സന്യാസി പറഞ്ഞു: ''അങ്ങയുടെ മൂന്നു ചോദ്യങ്ങള്‍ക്കും ഇതിനകം ഉത്തരം ലഭിച്ചുകഴിഞ്ഞു.'' രാജാവ് അപ്പോള്‍ ഒന്നും മനസിലാകാത്തരീതിയില്‍ സന്യാസിയെ നോക്കി സന്യാസി പറഞ്ഞു.''

''ഇന്നലെ അങ്ങ് എന്നെ കാണാന്‍ വന്നപ്പോള്‍ കിളയ്ക്കാന്‍ എന്നെ സഹായിച്ചില്ലായിരുന്നുവെങ്കില്‍ അങ്ങ് നേരത്തേ മടങ്ങിപ്പോവുകയും അങ്ങയുടെ ശത്രു അങ്ങയെ വധിക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നില്ലേ? അതുകൊണ്ട് അങ്ങയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഇന്നലത്തെ ഏറ്റവും പറ്റിയ സമയം എന്നെ സഹായിച്ച സമയമായിരുന്നു.''

''അതുപോലെ, ഇന്നലെ ആദ്യം ഏറ്റവും സഹായം ആവശ്യമുള്ള ആള്‍ ഞാനായിരുന്നു. അങ്ങനെയുള്ള എന്നെ സഹായിക്കുകയായിരുന്നു. അങ്ങയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ജോലി.''

''പിന്നീട്, മുറിവേറ്റതുമൂലം നമ്മുടെ പക്കലേക്ക് ഓടിവന്നയാളായിരുന്നു അങ്ങയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം സഹായം അര്‍ഹിക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വ്യക്തി. അയാളെ ശുശ്രൂഷിച്ച സമയമായിരുന്നു അങ്ങയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട സമയം. അതുപോലെ, അയാളെ ശുശ്രൂഷിക്കുക എന്നതായിരുന്നു അപ്പോള്‍ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം.''

ഇത്രയും പറഞ്ഞതിനുശേഷം സന്യാസി തുടര്‍ന്നു: ''ഓര്‍മിക്കുക, ഏതുകാര്യം ചെയ്യാനും പറ്റിയ സമയം ഇപ്പോള്‍ത്തന്നെ. കാരണം, ഇപ്പോഴത്തെ സമയം മാത്രമേ നമ്മുടെ നിയന്ത്രണത്തിലുള്ളു. നമ്മുടെ സഹായം ഏറ്റവും അര്‍ഹിക്കുന്നയാളുകള്‍ നമ്മുടെ ചുറ്റുമുള്ളവര്‍തന്നെ.

''കാരണം, നമുക്കു മാത്രമേ പലപ്പോഴും അവരെ സഹായിക്കാനാവൂ. നമ്മെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം മറ്റുള്ളവര്‍ക്കു നന്മ ചെയ്യുക എന്നുള്ളതുതന്നെ. കാരണം, അതിനുവേണ്ടിയാണ് നാം ഈ ലോകത്തിലേക്ക് അയയ്ക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.''

സുപ്രസിദ്ധ റഷ്യന്‍ സാഹിത്യകാരനായ ലിയോ ടോള്‍സ്റ്റോയി തന്റെ തനതായ ശൈലിയില്‍ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു മുത്തശ്ശിക്കഥയാണിത്. വിശദീകരണം ആവശ്യമില്ലാത്ത ഈ കഥയില്‍ രാജാവു ചോദിച്ച ചോദ്യങ്ങള്‍ക്കു സന്യാസി കൊടുത്ത ഉത്തരങ്ങള്‍ എന്നും നമ്മുടെ ഓര്‍മയിലുണ്ടായിരിക്കട്ടെ.

 


 
    
 
To send your comments, please click here
 
 


Rashtra Deepika LTD
Copyright @ 2019 , Rashtra Deepika Ltd.