19

ജ​ർ​മ​ൻ സാ​ഹി​ത്യ​ത്തി​നു ലോ​ക​സാ​ഹി​ത്യ​ത്തി​ൽ അ​തു​ല്യ​സ്ഥാ​നം നേ​ടി​ക്കൊ​ടു​ത്ത ക​വി​യും നാ​ട​ക​കൃ​ത്തും ചി​ന്ത​ക​നു​മാ​ണ് യൊഹാ​ൻ വോൾഫ്ഗാങ്ങ് ഗൊ​യ്ഥേ (1749-1832). ജ​ർ​മ​നി​യി​ലെ ഫ്രാ​ങ്ക്ഫ​ർ​ട്ടി​ൽ ജ​നി​ച്ച അ​ദ്ദേ​ഹം നി​യ​മ​ത്തി​ൽ യൂ​ണി​വേ​ഴ്സി​റ്റി ബി​രു​ദം നേ​ടി​യ​തി​നു ശേ​ഷ​മാ​യി​രു​ന്നു സാ​ഹി​ത്യ​രം​ഗ​ത്തേ​ക്കു ക​ട​ന്ന​ത്. ഗൊ​യ്ഥേയു​ടെ കൃ​തി​ക​ൾ പ​ല​തു​ണ്ടെ​ങ്കി​ലും അ​വ​യി​ൽ ഏ​റ്റ​വും മി​ക​ച്ച​താ​യി അ​റി​യ​പ്പെ​ടു​ന്ന​ത് ഫൗ​സ്റ്റ് എ​ന്ന നാ​ട​ക​മാ​ണ്. ര​ണ്ടു ഭാ​ഗ​ങ്ങ​ളാ​യി എ​ഴു​ത​പ്പെ​ട്ട ഈ ​നാ​ട​ക​ത്തി​ന്‍റെ ആ​ദ്യ​ഭാ​ഗം 1808ലും ​ര​ണ്ടാം​ഭാ​ഗം 1832ലു​മാ​ണ് പ്ര​സി​ദ്ധീ​ക​രി​ക്ക​പ്പെ​ട്ട​ത്.

അ​റി​വി​നും ആ​ന​ന്ദ​ത്തി​നും അ​ധി​കാ​ര​ത്തി​നും​വേ​ണ്ടി സ്വ​ന്തം ആ​ത്മാ​വി​നെ​പ്പോ​ലും പ​ണ​യം​വ​യ്ക്കു​ന്ന ഒ​രാ​ളു​ടെ ക​ഥ​യാ​ണ് ഫൗ​സ്റ്റ്. പ​തി​ന​ഞ്ചാം നൂ​റ്റാ​ണ്ടി​ന്‍റെ അ​വ​സാ​നം ജീ​വി​ച്ചി​രു​ന്ന ജോ​ഹാ​ൻ ജോ​ർ​ജ് ഫൗ​സ്റ്റ് എ​ന്നൊ​രാ​ളെ ചു​റ്റി​പ്പ​റ്റി​യാ​ണ് ഗൊ​യ്ഥേ ഈ ​ക​ഥ മെ​ന​ഞ്ഞെ​ടു​ത്തി​രി​ക്കു​ന്ന​ത്.

ഫൗ​സ്റ്റ് ഒ​രു പ​ണ്ഡി​ത​നാ​ണ്. ത​ത്വ​ശാ​സ്ത്ര​വും ദൈ​വ​ശാ​സ്ത്ര​വും വൈ​ദ്യ​ശാ​സ്ത്ര​വും നി​യ​മ​വു​മെ​ല്ലാം പ​ഠി​ച്ച ഒ​രു അ​സാ​ധാ​ര​ണ പ​ണ്ഡി​ത​ൻ. എ​ന്നാ​ൽ, ഫൗ​സ്റ്റി​ന് അ​തു മ​തി​യാ​കു​ന്നി​ല്ല. വ​ലി​യ ശൂ​ന്യ​ത​യാ​ണ് അ​യാ​ൾ​ക്ക് അ​നു​ഭ​വ​പ്പെ​ടു​ന്ന​ത്. അ​റി​വി​ന്‍റെ കൊ​ടു​മു​ടി​യി​ൽ എ​ത്തി​യി​ട്ടും ജീ​വി​ത​ത്തി​ന്‍റെ അ​ർ​ഥം അ​യാ​ൾ​ക്കു പി​ടി​കി​ട്ടു​ന്നി​ല്ല. അ​പ്പോ​ൾ അ​യാ​ളു​ടെ ആ​ത്മാ​വി​ലെ ഇ​രു​ട്ടി​നു ഘ​നം കൂ​ടി​വ​ന്നു. അ​ങ്ങ​നെ​യാ​ണ് അ​യാ​ൾ ജീ​വി​തം അ​വ​സാ​നി​പ്പി​ക്കാ​ൻ ആ​ലോ​ചി​ക്കു​ന്ന​ത്.

ആ​സ​മ​യം അ​പ്ര​തീ​ക്ഷി​ത​മാ​യി അ​യാ​ൾ മ​ണി​ക​ൾ മു​ഴ​ങ്ങു​ന്ന ശ​ബ്ദം​കേ​ട്ടു. അ​ക​ലെ​യൊ​രു ദേ​വാ​ല​യ​ത്തി​ൽ​നി​ന്നു​ള്ള ഈ​സ്റ്റ​ർ മ​ണി​മു​ഴ​ക്ക​മാ​യി​രു​ന്നു അ​ത്. ആ ​മ​ണി​മു​ഴ​ക്കം അ​യാ​ളു​ടെ ഹൃ​ദ​യ​ത്തെ സ്പ​ർ​ശി​ച്ചു. കു​ട്ടി​ക്കാ​ല​ത്തെ വി​ശ്വാ​സ​ത്തി​ന്‍റെ ദി​ന​ങ്ങ​ൾ അ​യാ​ളു​ടെ ഓ​ർ​മയി​ലോ​ടി​യെ​ത്തി. അ​യാ​ൾ​ക്കു വീ​ണ്ടും പ്ര​ത്യാ​ശ ന​ൽ​കി​യ നി​മി​ഷ​ങ്ങ​ളാ​യി​രു​ന്നു അ​വ. അ​ങ്ങ​നെ അ​യാ​ൾ മ​ര​ണ​ത്തി​ലേ​ക്കു​ള്ള പാ​ത​യി​ൽ​നി​ന്നു പി​ൻ​വാ​ങ്ങി.

പ​ക്ഷേ, ആ​യാ​ളി​ൽ യ​ഥാ​ർ​ഥ​മാ​യ ഒ​രു മാ​ന​സാ​ന്ത​രം ഉ​ണ്ടാ​യി​ല്ല. എ​ന്നു മാ​ത്ര​മ​ല്ല, ഈ ​അ​നു​ഭ​വ​ത്തി​നു പി​ന്നാ​ലെ​യാ​ണ് അ​യാ​ൾ മെ​ഫി​സ്റ്റോ​ഫി​ലി​സ് എ​ന്ന ദു​ഷ്ടാ​ത്മാ​വു​മാ​യി ക​രാ​ർ ഉ​ണ്ടാ​ക്കി​യ​ത്. ഈ ​ക​രാ​ർ​പ്ര​കാ​രം ഫൗ​സ്റ്റി​ന് ലോ​ക​ത്തി​ലെ സ​ർ​വ​സു​ഖ​ങ്ങ​ളും അ​നു​ഭ​വി​ക്കു​വാ​ൻ ദു​ഷ്ടാ​ത്മാ​വ് അ​വ​സ​രം ന​ൽ​കും. അ​തി​നു പ​ക​രം ഫൗ​സ്റ്റ് ത​ന്‍റെ ആ​ത്മാ​വി​നെ ദു​ഷ്ടാ​ത്മാ​വി​നു ന​ൽ​ക​ണം.

ഈ ​ക​രാ​ർ വ​ള​രെ അ​പ​ക​ട​ക​ര​മാ​യ യാ​ത്ര​യി​ലേ​ക്കാ​ണ് ഫൗ​സ്റ്റി​നെ ന​യി​ച്ച​ത്. അ​യാ​ൾ പി​ന്നീ​ടു സ​ഞ്ച​രി​ച്ച​ത് സു​ഖ​ത്തി​ന്‍റെ​യും പാ​പ​ത്തി​ന്‍റെ​യും ന​ഷ്ട​ത്തി​ന്‍റെ​യും വ​ഴി​ക​ളി​ലൂ​ടെ​യാ​യി​രു​ന്നു. അ​ങ്ങ​നെ​യാ​ണ് ഗ്രെറ്റ്ഹെൻ എ​ന്ന നി​ഷ്ക​ള​ങ്ക​യാ​യ ഒ​രു യു​വ​തി​യു​ടെ ജീ​വി​തം പാ​ടേ ത​ക​രു​വാ​ൻ അ​യാ​ൾ ഇ​ട​യാ​ക്കി​യ​ത്.

ത​ന്‍റെ ആ​ത്മാ​വി​നെ ദു​ഷ്ടാ​ത്മാ​വി​നു പ​ണ​യം​വ​ച്ച് ജീ​വി​തം അ​ടി​ച്ചു​പൊ​ളി​ച്ച് ആ​സ്വ​ദി​ച്ച ഫൗ​സ്റ്റി​ന്‍റെ അ​ന്ത്യം സ്വാ​ഭാ​വി​ക​മാ​യും ദു​ര​ന്ത​പ​ര്യ​വ​സാ​യി ആ​യി മാ​റേ​ണ്ട​ത​ല്ലേ? എ​ന്നാ​ൽ ക​ഥ​യു​ടെ അ​വ​സാ​നം ഫൗ​സ്റ്റ് ശി​ക്ഷി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്നി​ല്ല. എ​ന്നു മാ​ത്ര​മ​ല്ല, അ​യാ​ൾ ര​ക്ഷി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ക​യും ചെ​യ്യു​ന്നു. എ​ന്തു​കൊ​ണ്ടാ​ണ് ഗൊ​യ്ഥേ ക​ഥ​യു​ടെ ഗ​തി ഇ​ങ്ങ​നെ മാ​റ്റി​മ​റി​ച്ച​ത്?

ഫൗ​സ്റ്റ് പൂ​ർ​ണ​നാ​യി​രു​ന്നി​ല്ല. അ​യാ​ൾ കൊ​ടും​പാ​പി​യാ​യി​രു​ന്നു. എ​ങ്കി​ലും അ​യാ​ൾ ത​ന്‍റെ അ​ന്വേ​ഷ​ണം അ​വ​സാ​നി​പ്പി​ച്ചി​രു​ന്നി​ല്ല. സ​ത്യ​ത്തി​നും നന്മയ്ക്കും വേ​ണ്ടി അ​യാ​ൾ അ​ന്വേ​ഷി​ച്ചു. ചെ​റി​യ സു​ഖ​ങ്ങ​ളി​ൽ തൃ​പ്ത​നാ​കു​വാ​ൻ അ​യാ​ൾ ത​യാ​റാ​യി​ല്ല. അ​യാ​ളു​ടെ ഉ​ള്ളി​ൽ എ​പ്പോ​ഴും നന്മ ​ചെ​യ്യ​ണ​മെ​ന്ന മോ​ഹ​മു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. അ​ങ്ങ​നെ​യാ​ണ് ജീ​വി​ത​ത്തി​ന്‍റെ അ​വ​സാ​ന​ഘ​ട്ട​ത്തി​ൽ അ​യാ​ളു​ടെ ചി​ന്താ​ഗ​തി മാ​റു​ന്ന​ത്. സ്വ​ന്തം ആ​ന​ന്ദ​ത്തി​നു പ​ക​രം മ​നു​ഷ്യ​രു​ടെ നന്മ​യി​ലേ​ക്ക് അ​യാ​ൾ തി​രി​ഞ്ഞു. സ്വാ​ർ​ഥ​ത​വെ​ടി​ഞ്ഞ് അ​യാ​ൾ സേ​വ​നം​ചെ​യ്തു.

ഈ ​നി​മി​ഷ​ങ്ങ​ളി​ലാ​ണ് ദൈ​വ​കൃ​പ​യു​ടെ ഇ​ട​പെ​ട​ൽ നാം ​കാ​ണു​ന്ന​ത്. അ​ങ്ങ​നെ ഫൗ​സ്റ്റി​ന്‍റെ ആ​ത്മാ​വ് ഉ​യ​ർ​ത്ത​പ്പെ​ടു​ന്നു. അ​യാ​ൾ ര​ക്ഷി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്നു.

ഫൗ​സ്റ്റി​ന്‍റെ ഈ ​ക​ഥ അ​വ​ത​രി​പ്പി​ക്കു​ന്ന​തു​വ​ഴി ഗൊ​യ്ഥേ ന​ൽ​കു​ന്ന സ​ന്ദേ​ശ​മെ​ന്താ​ണ്? ദൈ​വം ന​മ്മു​ടെ വീ​ഴ്ച​ക​ൾ കാ​ണു​ന്നു​ണ്ട്. എ​ന്നാ​ൽ അ​വ​യെ​ക്കാ​ളേ​റെ അ​വി​ട​ന്ന് ശ്ര​ദ്ധി​ക്കു​ന്ന​ത് ന​മ്മ​ൾ ഏ​തു ദി​ശ​യി​ലേ​ക്കാ​ണ് നീ​ങ്ങു​ന്ന​ത് എ​ന്നാ​ണ്. ഫൗ​സ്റ്റി​ന്‍റെ ജീ​വി​തം ഒ​രു ദീ​ർ​ഘ​മാ​യ തെര​ച്ചി​ലാ​യി​രു​ന്നു. ആ ​തെര​ച്ചി​ലി​ന്‍റെ ല​ക്ഷ്യ​മാ​ക​ട്ടെ സ​ത്യ​വും നന്മയും ക​ണ്ടെ​ത്തു​ന്ന​തി​നു​വേ​ണ്ടി​യും. ഇ​വി​ടെ​യാ​ണ് ദൈ​വ​കൃ​പ​യു​ടെ ഇ​ട​പെ​ട​ൽ നാം ​കാ​ണു​ന്ന​ത്. ദൈ​വ​വ​ച​നം പ​റ​യു​ന്നു: ""പാ​പം വ​ർ​ധി​ച്ചി​ട​ത്ത് ദൈ​വ​കൃ​പ അ​തി​ലും വ​ർ​ധി​ച്ചു'' (റോ​മാ 5:20).

ദൈ​വ​കൃ​പ​യു​ടെ വ​ർ​ധ​ന ഫൗ​സ്റ്റി​ന്‍റെ ജീ​വി​ത​ത്തി​ലു​ണ്ടാ​യ​താ​ണ് അ​യാ​ളു​ടെ ര​ക്ഷ​യ്ക്ക് നി​ദാ​ന​മാ​യ​ത്. അ​താ​യ​ത് ദൈ​വ​കൃ​പ സ്വീ​ക​രി​ക്കു​വാ​ൻ ത​ക്ക രീ​തി​യി​ൽ ഫൗ​സ്റ്റി​ന്‍റെ മ​ന​സും ഹൃ​ദ​യ​വും തു​റ​ന്നി​രു​ന്നു എ​ന്നു സാ​രം. ന​മ്മു​ടെ ജീ​വി​ത​ത്തി​ലും ഈ ​തു​റ​വി​യാ​ണ് വേ​ണ്ട​ത്- ദൈ​വ​കൃ​പ സ്വീ​ക​രി​ക്കാ​നു​ള്ള താ​ത്പ​ര്യ​വും സ​ന്ന​ദ്ധ​ത​യും.

മ​നു​ഷ്യ​രാ​യ ന​മ്മു​ടെ ജീ​വി​ത​ത്തി​ലും പാ​പ​ങ്ങ​ളും പ​രാ​ജ​യ​ങ്ങ​ളും ത​ക​ർ​ന്ന ബ​ന്ധ​ങ്ങ​ളും ന​ഷ്ട​മാ​യ പ്ര​തീ​ക്ഷ​ക​ളു​മെ​ല്ലാം ഉ​ണ്ടാ​യി​രി​ക്കും. ചി​ല​പ്പോ​ൾ മാ​ര​ക​മാ​യ പാ​പ​ത്തി​നു​പോ​ലും നാം ​അ​ടി​പ്പെ​ട്ടു​പോ​യി എ​ന്നു​വ​രാം. അ​പ്പോ​ഴൊ​ക്കെ നാം ​അ​നു​സ്മ​രി​ക്കേ​ണ്ട ഒ​രു കാ​ര്യം പാ​പം വ​ർ​ധി​ക്കു​ന്നി​ട​ത്ത് അ​തി​ലും അ​ധി​ക​മാ​യി ത​ന്‍റെ കൃ​പ​യും സ്നേ​ഹ​വു​മാ​യി ദൈ​വം കാ​ത്തു​നി​ൽ​ക്കു​ന്നു​ണ്ട് എ​ന്ന​താ​ണ്.

ദൈ​വ​ത്തി​ന്‍റെ ഈ ​കാ​ത്തു​നി​ല്പു വ​ഴി​യാ​ണ് ഗൊ​യ്ഥേയു​ടെ നാ​ട​ക​ത്തി​ലെ ഫൗ​സ്റ്റ് ര​ക്ഷ​പ്പെ​ടു​ന്ന​ത്. ഈ​സ്റ്റ​റി​ന്‍റെ മ​ണി​നാ​ദം കേ​ട്ട​പ്പോ​ൾ ഫൗ​സ്റ്റി​ന്‍റെ ഹൃ​ദ​യം നു​റു​ങ്ങി​യെ​ങ്കി​ലും അ​പ്പോ​ൾ മാ​ന​സാ​ന്ത​ര​മു​ണ്ടാ​യി​ല്ല. അ​തി​നു പി​ന്നെ​യും ദീ​ർ​ഘ​നാ​ൾ വേ​ണ്ടി​വ​ന്നു. ആ ​സ​മ​യം മു​ഴു​വ​നും ദൈ​വം ഫൗ​സ്റ്റി​നാ​യി കാ​ത്തു​നി​ന്നു.

ഇ​തു​പോ​ലെ, ദൈ​വം ന​മു​ക്കു​വേ​ണ്ടി​യും കാ​ത്തു​നി​ൽ​ക്കു​ന്നു എ​ന്ന​ത് മ​റ​ക്കാ​തി​രി​ക്കാം. നാം ​ഏ​തു പാ​പ​പാ​താ​ള​ത്തി​ൽ വീ​ഴാ​നി​ട​യാ​യാ​ലും അ​വി​ടെ​നി​ന്നു ന​മ്മെ കോ​രി​യെ​ടു​ക്കു​ന്ന ദൈ​വ​കൃ​പ​യി​ൽ എ​പ്പോ​ഴും ന​മു​ക്ക് ആ​ശ്ര​യി​ക്കാം.

Tags : God sunday