പൊന്നിയരിക്ക് കിലോയ്ക്ക് 73 രൂപ! ഓണക്കാലത്ത് 58 രൂപയായിരുന്ന വിലയാണ് കുതിച്ചുയർന്നത്. തുവരപ്പരിപ്പിനും കടലയ്ക്കും ഉഴുന്നിനും വൻപയറിനും പഞ്ചസാരയ്ക്കുമെല്ലാം വില വർധിക്കുന്നു. ഇതൊന്നും കേവലം വിപണിയിലെ അക്കങ്ങളുടെ ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകളല്ല; സാധാരണക്കാരന്റെ അടുക്കളയിലെ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധിയുടെ നേർചിത്രമാണ്.
വിലക്കയറ്റത്തിന്റെ സൂചികയിൽ നേരിയ വർധനയെന്ന് ഓമനിച്ച്, ലോകരാഷ്ട്രങ്ങളോടൊപ്പം സാമ്പത്തികവളർച്ചയിൽ മത്സരിക്കുന്നുവെന്ന് മേനി നടിക്കുന്ന ഭരണകൂടം ഒരു ചോദ്യം നേരിടണം: താഴ്ന്ന വരുമാനക്കാരന്റെ യഥാർഥ വാങ്ങൽശേഷി (Purchasing Power) വർധിക്കുന്നുണ്ടോ?
വരുമാനം അതേപടി നിൽക്കുമ്പോൾ നിത്യോപയോഗ സാധനങ്ങളുടെ വില കുതിച്ചുയർന്നാൽ, സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയുടെ വളർച്ചാ കണക്കുകൾകൊണ്ട് സാധാരണക്കാരന് എന്തു പ്രയോജനം? വിലക്കയറ്റം തടയാൻ സർക്കാരിന് പൊതുവിതരണ സംവിധാനം ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതും വിപണിയിൽ ഫലപ്രദമായി ഇടപെടുന്നതും കരുതൽശേഖരം പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്നതും വിതരണശൃംഖലയിലെ അനാവശ്യ ചെലവുകളും കൃത്രിമ വിലവർധനയും നിയന്ത്രിക്കുന്നതുമടക്കം പല മാർഗങ്ങളുണ്ട്. എന്നാൽ, വിപണിയിലെ അമിതാധിപത്യവും രാഷ്ട്രീയ-വാണിജ്യ കൂട്ടുകെട്ടുകളും വിലനിർണയത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ഈ പ്രതിസന്ധിയെ കേവലം കാലാവസ്ഥയുടെയോ ഉത്പാദനക്കുറവിന്റെയോ ഫലമായി മാത്രം കാണാനാവില്ല. ക്രോണി ക്യാപ്പിറ്റലിസത്തിന്റെ സ്വാധീനവും വിപണിയിലെ അധികാര അസമത്വങ്ങളും വിമർശനാത്മകമായി പരിശോധിക്കണം.
സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയുടെ വിജയം ജിഡിപിയുടെ വളർച്ചയിൽ മാത്രമല്ല; ആ വളർച്ച സാധാരണക്കാരന്റെ തീൻമേശയിൽ എത്രത്തോളം എത്തുന്നു എന്നതിലാണ്. വിലക്കയറ്റത്തെ ഒരു സൂചികയിലെ സംഖ്യയായി കാണുന്ന ഭരണകൂടത്തിന് അത് ജനങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലെ പ്രതിസന്ധിയാണെന്ന് തിരിച്ചറിയാനാകുമോ?
-ടോബി ആന്റണി
Tags :