Home   | Editorial   | Leader Page Article   | Local News   | Kerala   | National   | International   | Business   | Sports   | Obituary   | NRI News   | Big Screen   | Health

പ്രത്യയശാസ്ത്രവത്കരിക്കപ്പെടുന്ന ദേശീയ വിദ്യാഭ്യാസം

  Share on Facebook
പ്രഫ. റോണി കെ. ബേബി

ബുദ്ധിപരവും നിരന്തരവുമായ പ്രചാരണത്തിലൂടെ ജനങ്ങൾക്കു സ്വർഗത്തെ നരകമായും നരകത്തെ സ്വർഗമായും കാണിച്ചുകൊടുക്കാനാവും: വംശീയമായ കൂട്ടക്കൊലകളിലൂടെ ലോകമനഃസാക്ഷിയെ പിടിച്ചുകുലുക്കിയ ജർമൻ ഏകാധിപതി അഡോൾഫ് ഹിറ്റ്ലറിന്റെ ആത്മകഥയായ മെയ്ൻകാംഫിലെ വരികളാണിത്. ഹിറ്റ്ലറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സമകാലികനായ ഇറ്റലിയിലെ മുസോളിനിയും പരീക്ഷിച്ച ഫാസിസ്റ്റ് പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തിന്റെ പ്രധാന പ്രചാരണ ആയുധം നുണകൾ പ്രചരിപ്പിച്ച് അതു സത്യമാണെന്ന പ്രതീതി ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ ജനിപ്പിക്കുക എന്നതായിരുന്നു.

നിരന്തരമായ നുണപ്രചാരണങ്ങളിലൂടെ ജനങ്ങളെ വഴിതെറ്റിക്കാമെന്നും അങ്ങനെ ഫാസിസ്റ്റ് പ്രത്യയശാസ്ത്രം അടിച്ചേൽപ്പിക്കാമെന്നും ഹിറ്റ്ലർ കരുതി. ഇങ്ങനെ ആശയപ്രചരണങ്ങൾക്കുവേണ്ടി പ്രത്യേകമായ ഒരു വകുപ്പിനു ഹിറ്റ്ലർ രൂപം നൽകി. ഈ വകുപ്പിന്റെ തലവനായി നിയമിക്കപ്പെട്ട ഗീബൽസ് സ്വീകരിച്ച തന്ത്രം ശ്രദ്ധേയമാണ്. ഒരു നുണ നൂറു പ്രാവശ്യം ആവർത്തിച്ചാൽ അതു സത്യമായി മാറും എന്നതായിരുന്നു ഗീബൽസിയൻ തന്ത്രം.

ഫാസിസ്റ്റ് പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തിന്റെ വളർച്ചയ്ക്കും അധികാരത്തുടർച്ചയ്ക്കും വേണ്ടിയുള്ള ഗീബൽസിയൻ തന്ത്രത്തിന്റെ പ്രധാന ഭാഗമായിരുന്നു പാഠപുസ്തകങ്ങളുടെ പ്രത്യയശാസ്ത്രവത്കരണം. വിദ്യാഭ്യാസ പാഠ്യപദ്ധതികളുടെ ഭാഗമായ സർവതിലും നുഴഞ്ഞുകയറി അസത്യങ്ങളും അർധസത്യങ്ങളും പ്രചരിപ്പിച്ച് തങ്ങൾക്ക് അനുകൂലമായി ചിന്തിക്കുന്ന, ഭരണകൂടത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന ഒരു തലമുറയെ വാർത്തെടുക്കുക എന്നതാണു പ്രത്യയശാസ്ത്രവത്കരണം കൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. ഇറ്റലിയിലെ ഫാസിസ്റ്റ് ചിന്തകൻമാരിൽ പ്രധാനിയായ ജിയോവാനി ജന്റൈലിനെ 1922ൽ മുസോളിനി നിയമിച്ചതുതന്നെ പാഠപുസ്തകങ്ങളിലൂടെ ഈ തന്ത്രം പരീക്ഷിക്കുന്നതിനു വേണ്ടിയാണ്. 1923ൽ ജിയോവാനി കൊണ്ടുവന്ന വിദ്യാഭ്യാസ പരിഷ്കാരങ്ങൾ പിൽക്കാലത്ത് ഇറ്റലിയിൽ ഫാസിസത്തിന്റെ വളർച്ചയെ വളരെയധികം സഹായിക്കുകയുണ്ടായി. രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിനുശേഷം ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ നിലവിൽവന്ന ഏകാധിപത്യ–സർവാധിപത്യ ഭരണകൂടങ്ങൾ പ്രത്യയശാസ്ത്രവത്കരണത്തിന്റെ ഈ ഫാസിസ്റ്റ് തന്ത്രം വളരെ വിജയകരമായി തന്നെ പരീക്ഷിച്ചു നടപ്പിലാക്കി.

പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തിന്റെ വ്യാപനത്തിനും പിടിമുറുക്കലിനും വേണ്ടി ഭരണകൂടത്തിന്റെ സാധ്യതകൾ കഴിവതും ചൂഷണം ചെയ്യുക എന്നതാണു ഫാസിസ്റ്റ് രീതി. രാജ്യത്തിന്റെ വിദ്യാഭ്യാസ നയത്തിലും വിദ്യാഭ്യാസ സ്‌ഥാപനങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണത്തിലും വിദ്യാഭ്യാസ സ്‌ഥാപനങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന സ്വയംഭരണ സ്‌ഥാപനങ്ങളിലും പാഠപുസ്തകങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയുള്ള കരിക്കുലം കമ്മിറ്റികളിലും എല്ലാം വളരെ തന്ത്രപരവും ബോധപൂർവവുമായ ഇടപെടൽ പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തിന്റെ വക്‌താക്കൾ നടത്തും. പാഠപുസ്തകങ്ങളിലൂടെ ശാസ്ത്രീയ വീക്ഷണം അന്വേഷണത്വര, മാനവികത, ലിബറൽ–മതേതര ജനാധിപത്യ കാഴ്ചപ്പാടുകൾ തുടങ്ങിയവയ്ക്കു പകരം വംശീയബോധവും സങ്കുചിതത്വങ്ങളും അസഹിഷ്ണുതയും പരസ്പരമുള്ള അവിശ്വാസവും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന ചിന്തകളും ദർശനങ്ങളും പ്രചരിപ്പിക്കുകയും വ്യവസ്‌ഥാപിതമാക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും.

ഭാവി തലമുറകളുടെ ബോധമണ്ഡലങ്ങളിലും തലച്ചോറുകളിലും കൃത്രിമമായി സൃഷ്‌ടിച്ചെടുക്കുന്ന ചിന്തകളും ബിംബങ്ങളും വളരെ കൃത്യമായ ആസൂത്രണത്തോടെ കുത്തിനിറച്ച് അവരെ പുതിയ മനുഷ്യരായി രൂപാന്തരീകരിക്കുകയാണു പാഠപുസ്തകങ്ങളിലൂടെയുള്ള പ്രത്യയശാസ്ത്രവത്കരണത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം. ജിയോവാനി ജന്റൈൻ പറയുന്നതുപോലെ ആറാം വയസിൽ പൗരനെ പിടികൂടുക, പതിനാറാം വയസിൽ അവനെ പുതിയൊരു മനുഷ്യനാക്കി കുടുംബത്തിനു തിരിച്ചേൽപ്പിക്കുക എന്നതാണു തന്ത്രം.

ഇന്ത്യയിലും ഇപ്പോൾ സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് ഇതാണ്. 1976ലെ 42–ാം ഭരണഘടനാ ഭേദഗതി വഴി വിദ്യാഭ്യാസം സ്റ്റേറ്റ് ലിസ്റ്റിൽനിന്നു കൺകറന്റ് ലിസ്റ്റിലേക്കു മാറ്റപ്പെട്ടു. രാജ്യത്ത് ആകമാനം ഒരു ഏകീകൃത വിദ്യാഭ്യാസ നയവും പദ്ധതിയും രൂപീകരിക്കുക എന്നതായിരുന്നു ഇതിന്റെ ലക്ഷ്യമെങ്കിലും പാഠ്യപദ്ധതിയിൽ, പ്രത്യേകിച്ചും സ്കൂൾ പാഠ്യപദ്ധതിയിൽ, തന്ത്രപരമായ ഇടപെടൽ നടത്തുന്നതിന് ഇതിലൂടെ കേന്ദ്രസർക്കാരിനു സാധിച്ചു. 42–ാം ഭരണഘടനാ ഭേദഗതിയിൽ കൊണ്ടുവന്ന, ഓരോ പത്തുവർഷം കൂടുമ്പോഴും കേന്ദ്രസർക്കാർ പുതിയ വിദ്യാഭ്യാസ നയം രൂപീകരിക്കണം എന്ന നിർദേശത്തെ തങ്ങൾക്കനുകൂലമായി ഉപയോഗിക്കാൻ രാജ്യം ഭരിച്ച രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികൾ അതാതു സമയങ്ങളിൽ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. 1977ൽ ബിജെപിയുടെ മുൻഗാമികളായ ജനസംഘം ഭാഗമായ ജനതാപാർട്ടിയുടെ സർക്കാർ രാജ്യത്തു നിലവിലിരുന്ന എൻസിആർടിയുടെ പാഠപുസ്തകങ്ങൾ നിരോധിക്കാനും ആർഎസ്എസിന്റെ നിർദേശങ്ങൾ കുത്തിനിറച്ച ദേശീയ വിദ്യാഭ്യാസ നയം രൂപീകരിക്കാനും ഒരു വിഫലശ്രമം നടത്തുകയുണ്ടായി. മതനിരപേക്ഷ ദേശീയ കാഴ്ചപ്പാടുകൾ പുലർത്തിയിരുന്ന എൻസിഇആർടിയിലെ വിദ്യാഭ്യാസ വിചക്ഷണരുടെ ശക്‌തമായ എതിർപ്പും പാർലമെന്റിന് അകത്തും പുറത്തും മതനിരപേക്ഷ–പുരോഗമന പാർട്ടികളും സംഘടനകളും ഉയർത്തിയ പ്രതിഷേധവും മൂലം സെൻട്രൽ അഡ്വൈസറി ബോർഡ് ഓഫ് എ ഡ്യൂക്കേഷൻ അംഗീകാരം നൽകാതിരുന്നതുകൊണ്ടും രാജ്യത്തെ വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയെ പ്രത്യയശാസ്ത്രവത്കരിക്കാനുള്ള ആർഎസ്എസിന്റെ അന്നത്തെ ശ്രമങ്ങൾ പാളിപ്പോവുകയാണ് ഉണ്ടായത്.

1986 മേയിൽ പാർലമെന്റ് അംഗീകരിച്ച ദേശീയ വിദ്യാഭ്യാസ നയത്തിന്റെ ആമുഖത്തിൽ വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ മുഖ്യലക്ഷ്യമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതു രാഷ്ട്രപുനർനിർമാണത്തിന്റെ അടിസ്‌ഥാന ദർശനങ്ങളായ മതേതരത്വം, സോഷ്യലിസം, ജനാധിപത്യം, ശാസ്ത്ര അഭിരുചി എന്നിവയെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന സമീപന ങ്ങൾ ഉണ്ടാകും എന്നാണ്. ദേശീയ വിദ്യാഭ്യാസ നയ ത്തിൽ ആവശ്യമായ ഭേദഗതികൾ നിർദേശിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി 1990ൽ നിയമിക്കപ്പെട്ട ആചാര്യ രാമമൂർത്തി കമ്മീഷന്റെയും ഈ ഭേദഗതികൾ പഠിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി 1992ൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ട എൻ. ജനാർദനറെഡ്ഡി കമ്മീഷന്റെയും മുഖ്യമായ നിർദേശം മതേതര, ജനാധിപത്യ, ശാസ്ത്ര വീക്ഷണങ്ങൾ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്ന നാനാത്വത്തിൽ ഏകത്വം എന്ന ചിന്തയിൽ ഊന്നി രാജ്യത്തിന്റെ ദേശീയോദ്ഗ്രഥനത്തിനു സഹായിക്കുന്ന ഒരു വിദ്യാഭ്യാസ പദ്ധതി രൂപീകരിക്കുക എന്നതായിരുന്നു. 1992 മേയ് ആറിന് ഈ നിർദേശങ്ങൾക്കു സെൻട്രൽ അഡ്വൈസറി ബോർഡ് ഓഫ് എഡ്യൂക്കേഷൻ അംഗീകാരം നൽകി. 1986ലെ ദേശീയ വിദ്യാഭ്യാസ നയം അന്നു ഭരണത്തിലിരുന്ന സർക്കാരിന്റെ ദേശീയ കാഴ്ചപ്പാടുകൾ പ്രതിഫലപ്പിക്കുന്നതാണ്.

സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തരം അഞ്ചു പതിറ്റാണ്ടുകളിലായി ബഹുസ്വരതയിലും സഹിഷ്ണുതയിലും അധിഷ്ഠിതമായി വിശാല ദേശീയതയ്ക്കുവേണ്ടി സമഭാവന ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു രൂപീകരിക്കപ്പെട്ട വിദ്യാഭ്യാസ കാഴ്ചപ്പാടുകൾക്കു മാറ്റം വന്നുതുടങ്ങുന്നത് 1999–ൽ അടൽ ബീഹാർ വാജ്പേയിയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ബിജെപി സർക്കാർ അധികാരത്തിൽ എത്തിയതോടുകൂടിയാണ്. ഡോ. മുരളി മനോഹർ ജോഷി കേന്ദ്ര മാനവ വിഭവശേഷി മന്ത്രാലയത്തിന്റെ അമരക്കാരനായി എത്തുന്നതുതന്നെ വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ കാവിവത്കരണം എന്ന അജൻഡയുമായിട്ടായിരുന്നു. മതേതര ജനാധിപത്യ വീക്ഷണം പുലർത്തുന്ന ചിന്തകന്മാരും വിദ്യാഭ്യാസ വിചക്ഷണൻമാരും അക്കാദമിക് സമിതികളിൽനിന്നു കൂട്ടമായി പടിയിറക്കപ്പെട്ടു. ആർഎസ്എസിന്റെ വിദ്യാഭ്യാസ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ ചു മതലക്കാരനായ ജെ.എസ്. രാജ്പുട്ട് പുതിയ എൻസിഇആർടി ഡയറക്ടറായി അവരോധിക്കപ്പെട്ടു. ആർഎസ്എസ് സൈദ്ധാന്തികന്മാരായ ദീനനാഥ് ബത്ര, അതുൽ റാവത്ത്, ആർഎസ്എസ് മുഖപത്രം പാഞ്ചജന്യയുടെ ചുമതലക്കാരൻ തരുൺ വിജയ് തുടങ്ങിയവരെ കാവിവത്കരണത്തിനുവേണ്ടി ആർഎ സ്എസിനെയും മാനവ വിഭവശേഷി മന്ത്രാലയത്തെയും ഇണക്കുന്ന കണ്ണികളായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടു.

ജെ.എസ്. രാജ്പുട്ടിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ഇന്ത്യയിലെ സ്കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയിൽ നിർണായക സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്ന എൻസിഇആർടി പാഠ്യപദ്ധതിയിൽ സമൂലമായ അഴിച്ചുപണികൾ ആരംഭിച്ചു. ചരിത്ര പാഠപുസ്തകങ്ങൾക്കുണ്ടായിരുന്ന പ്രാധാന്യം കുട്ടികളുടെ സ്കൂൾ ബാഗുകളുടെ ഭാരം കുറയ്ക്കാനെന്ന പേരിൽ വെട്ടിച്ചുരുക്കി. ചരിത്രമെന്ന വിഷയത്തെ സിവിക്സിന്റെയും ജ്യോഗ്രഫിയുടെയും ഭാഗമാക്കി പാഠ്യപദ്ധതി പരിഷ്കരിച്ചു. ചരിത്ര പുസ്തകങ്ങളിൽ ഗാന്ധി, നെഹ്റു, അബ്ദുൾ കലാം ആസാദ്, ബി.ആർ. അംബേദ്കർ തുടങ്ങിയ ദേശീയ നേതാക്കന്മാരെ വളരെ ബോധപൂർവം നിസാരവത്കരിച്ചുകൊണ്ട് സവർക്കർ, ഗോൾവാക്കർ തുടങ്ങിയവരെ സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തിന്റെ വക്‌താക്കളാക്കി ചിത്രീകരിച്ചു. ഇന്ത്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തിന്റെ ദേശീയപ്രസ്‌ഥാനമായി ആർഎസ്എസിനെ അവതരിപ്പിച്ചു. സ്വതന്ത്ര ഇന്ത്യയുടെ വികസന മുന്നേറ്റങ്ങളായ പഞ്ചവത്സര പദ്ധതികളും ഹരിതവിപ്ലവവുമെല്ലാം ഒഴിവാക്കി അടിയന്തരാവസ്‌ഥയും ഡൽഹിയിലെ സിക്ക് വിരുദ്ധ കലാപവും ഓപ്പറേഷൻ ബ്ലൂസ്റ്റാറുമെല്ലാം പാഠ്യപദ്ധതിയുടെ ഭാഗമായി.

ജവഹർലാൽ നെഹ്റുവിനു പകരം സർദാർ വല്ലഭഭായ് പട്ടേലിനെ ആധുനിക ഇന്ത്യയുടെ ശില്പിയായി ഉയർത്തിക്കാട്ടാൻ ആരംഭിച്ചു. ഇന്ത്യൻ മതേതരത്വം കാപട്യമാണ് എന്നും ഹിന്ദുരാഷ്ട്രവാദമാണു സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തിന്റെ യഥാർഥ ലക്ഷ്യമെന്നുമുള്ള പാഠഭാഗങ്ങൾ ഉണ്ടായി.

ഇന്ത്യാ ചരിത്രത്തെക്കുറിച്ചും സംസ്കാരത്തെക്കുറിച്ചുമുള്ള ആർഎസ്എസ് കാഴ്ചപ്പാടുകൾ പാഠപുസ്തകങ്ങളിൽ കുത്തിനിറയ്ക്കാൻ ശ്രമങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു. രാജാറാമിനെ പോലുള്ള ആർഎസ്എസ് ചരിത്രകാരൻമാർ സിന്ദു–ഹാരപ്പ സംസ്കാരം ആര്യൻ സംസ്കാരമാണ് എന്ന കണ്ടെത്തലുകൾ നടത്തി. ഇതിന് ഉദാഹരണമായി അദ്ദേഹം സമർഥിച്ചത് ഹാരപ്പയിൽനിന്നു കണ്ടെടുത്ത പുരാതന നാണയത്തിലെ മുദ്ര കാളയുടേതല്ല, കുതിരയുടേതാണ് എന്നാണ്. മധ്യ ഏഷ്യയിൽനിന്ന് ഇന്ത്യയിലേക്കു കുടിയേറിവന്ന ആര്യൻമാർക്കൊപ്പം എത്തിയതെന്നു കരുതുന്ന കുതിരയെ ഹാരപ്പ സംസ്കാരത്തിന്റെ ഭാഗമാക്കി ആദിമ ഇന്ത്യൻ സംസ്കാരം ആര്യൻ സംസ്കാരമാക്കുന്നതിനുള്ള ശ്രമമാണു പാഠപുസ്തകങ്ങളിലൂടെ ആർഎസ്എസ് സൈദ്ധാന്തികൻമാർ നടത്തിയത്.

ഇതുപോലെ പ്രാചീന ഇന്ത്യ, മധ്യ ഇന്ത്യ, ആധുനിക ഇന്ത്യ എന്ന ചരിത്ര വിഭജനത്തെ ഹിന്ദു ഇന്ത്യ, മുസ്ലിം ഇന്ത്യ, ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യ എന്ന തരത്തിലുള്ള തരംതിരിവുകളും ചരിത്ര പാഠപുസ്തകങ്ങളിൽ വരുത്തി. ആര്യവംശ മേധാവിത്വത്തിന്റെയും ഫാസിസത്തിന്റെയും ചിഹ്നമായ സ്വസ്തിക് അടയാളത്തിന്റെ ഉത്ഭവം പ്രാചീന ഇന്ത്യയിലാണ് എന്ന കണ്ടെത്തലുകളും ഉണ്ടായി. മതനിരപേക്ഷ കാഴ്ചപ്പാടുകൾ പുലർത്തിയിരുന്ന ചരിത്രകാരൻമാരായ ആർ.എസ്. ശർമ, സതീഷ് ചന്ദ്ര, റോമില താപ്പർ, ബിപിൻ ചന്ദ്ര തുടങ്ങിയവരുടെ പാഠഭാഗങ്ങൾ പുസ്തകങ്ങളിൽനിന്നു പൂർണമായും ഒഴിവാക്കപ്പെട്ടു.

ചുരുക്കത്തിൽ ഇന്ത്യയിലെ താലിബാൻ വത്കരണത്തിന്റെ ആദ്യ ചുവടുകൾ പാഠപുസ്തകങ്ങളുടെ പ്രത്യയശാസ്ത്രവത്കരണത്തിലൂടെ ആരംഭിച്ചെന്നു പറയാം. ഇന്ത്യയിലെ എല്ലാ സംസ്‌ഥാനങ്ങളിലെയും വിദ്യാഭ്യാസ മന്ത്രിമാർ അംഗങ്ങളായ സെൻട്രൽ അഡ്വൈസറി ബോർഡ് ഓഫ് എഡ്യൂക്കേഷന്റെ അനുമതി ഇല്ലാതെയും പാർലമെന്റിൽ ചർച്ചകൾ കൂടാതെയുമാണ് പാഠപുസ്തകങ്ങളിൽ ഇത്തരം മാറ്റം വരുത്തിയത് എന്നതിൽനിന്ന് ഇതിന്റെ ഗൂഢലക്ഷ്യങ്ങൾ മനസിലാക്കാം.

അടൽ ബിഹാരി വാജ്പേയിയുടെ ഭരണത്തിൻ കീ ഴിൽ പാഠപുസ്തകങ്ങളുടെ പ്രത്യയശാസ്ത്രവത്കര ണമായിരുന്നു അജൻഡ എങ്കിൽ നരേന്ദ്ര മോദിയുടെ ഭരണത്തിൽ സ്വതന്ത്ര ചിന്തക്കെതിരേയുള്ള ഫാസിസത്തിന്റെ സർവാധിപത്യ പ്രയോഗങ്ങളെ കാണാൻ സാധിക്കും. സായുധമായ ചെറുത്തുനിൽപ്പിനേക്കാളും ഫാസിസം ഭയക്കുന്നതു ബൗദ്ധികമായ പ്രതിരോധങ്ങളെയാണ്. ഇത്തരം പ്രതിരോധങ്ങളെ തകർക്കാനുള്ള ബോധപൂർവമായ ശ്രമമാണ് യൂണിവേഴ്സിറ്റികളിലും അക്കാദമിക് സ്വയംഭരണസ്‌ഥാപനങ്ങളിലും എല്ലാം ഇപ്പോൾ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ഭരണകൂടത്തിന്റെ പിൻബലത്തിൽ മതനിരപേക്ഷ– ജനാധിപത്യ– ദേശീയ കാഴ്ചപ്പാട് പുലർത്തുന്ന ചിന്തകരും ബുദ്ധിജീവികളും നിശബ്ദരാക്കപ്പെടുകയോ സ്വയം നിഷ്കാസിതരാക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്യുന്നു.

സംഘപരിവാറിനെതിരേയുള്ള ധൈഷണികമായ നിലപാടുകളുടെ പേരിൽ ശ്രദ്ധേയരായ യു.ആർ. അനന്തമൂർത്തി, മഹേശ്വതാ ദേവി തുടങ്ങിയവർ കാലയവനികയ്ക്കു പിന്നിലേക്കു നടന്നുകഴിഞ്ഞു. സംഘപരിവാറിനെതിരേ ഉറച്ച നിലപാട് സ്വീകരിച്ച എം.കെ. കൽബുർഗി, പെരുമാൾ മുരുകൻ, സുധീന്ദ്ര കുൽക്കർണി, രോഹിത് വെമുല തുടങ്ങിയവർ നിശബ്ദരാക്കപ്പെട്ടു. പ്രശസ്തമായ സർവകലാശാലകളിൽ ദേശസ്നേഹത്തിന്റെ പേരിൽ ബോധപൂർവം വിവാദങ്ങൾ സൃഷ്‌ടിക്കപ്പെടുന്നു. സ്വതന്ത്രചിന്ത പുലർത്തുന്നവരെ ദേശവിരുദ്ധർ എന്ന പേരിൽ കൽതുറുങ്കുകളിൽ അടയ്ക്കുന്നു. ദേശവിരുദ്ധരായി ആരോപിക്കപ്പെടുന്നവരെ ഭരണകൂടത്തിന്റെ പിൻബലത്തിൽ നീതിപീഠത്തിന്റെ കൺമുൻപിൽ ദേശസ്നേഹത്തിന്റെ വക്‌താക്കൾ ചവിട്ടിമെതിക്കുന്നു. ജെഎൻയു വിദ്യാർഥി യൂണിയൻ പ്രസിഡന്റ് കനയ്യ കുമാറിന്റെ ഉദാഹരണം തന്നെ ഇന്ത്യയിലെ ബൗദ്ധിക മേഖലയിലെ സർവാധിപത്യ പ്രവണതകളുടെ ഉദാഹരണമാണ്. എതിർപ്പുകളെയെല്ലാം നിർദയം അടിച്ചമർത്തിക്കൊണ്ട് ഇന്ത്യയിലെ പ്രശസ്തമായ യൂണിവേഴ്സിറ്റികളിലും അക്കാദമിക് സമിതികളിലുമെല്ലാം ഇന്നു സംഘപരിവാറിന്റെ പ്രത്യയശാസ്ത്രവും അതിന്റെ വക്‌താക്കളും പിടിമുറുക്കുകയാണ്.

ഇതിനോടൊപ്പം കൂട്ടിവായിക്കേണ്ടതാണു കേന്ദ്ര മാനവ വിഭവശേഷി മന്ത്രാലയം 2016 ജൂലൈ 30ന് പുറപ്പെടുവിച്ച കരട് ദേശീയ വിദ്യാഭ്യാസ നയം. ആർഎസ്എസിന്റെ പ്രത്യയശാസ്ത്ര മൂശയിൽ രൂപപ്പെടുത്തിയതാണു കരട് നയത്തിലെ നിർദേശങ്ങൾ എന്നു പകൽപോലെ വ്യക്‌തമാണ്. കരട് നയത്തിന്റെ ആമുഖത്തിലെ വേദകാലഘട്ടത്തിലേക്കു മടങ്ങിപ്പോകാനുള്ള ആഹ്വാനവും ഇന്ത്യൻ ഭാഷകളുടെ മൂലഭാഷയായി സംസ്കൃതത്തെ അവരോധിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങളും സംസ്കൃതത്തെ മുന്നിൽ നിർത്തി ഇന്ത്യയിൽ സാംസ്കാരിക ദേശീയത രൂപീകരിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങളും അതിന്റെ ലക്ഷ്യത്തെപ്പറ്റി വ്യക്‌തമായ സൂചന നൽകുന്നുണ്ട്. സ്കൂളുകളിൽ സർക്കാർ ഇതര സന്നദ്ധ സംഘടനകളുടെ പങ്കാളിത്തം ഉറപ്പാക്കാൻ നിർദേശിക്കുക വഴി സംഘപരിവാർ സംഘടനകൾക്ക് കൂടുതൽ പ്രവർത്തന സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകുന്നതിനുള്ള നിർദേശങ്ങളും കരട് ദേശീയ വിദ്യാഭ്യാസ നയത്തിലുണ്ട്.

ആദിവാസി– പിന്നോക്ക മേഖലകളിൽ പുതുതായി ഒരുലക്ഷത്തോളം സ്കൂളുകൾ ആരംഭിക്കാനാണു മാനവ വിഭവശേഷി വികസന മന്ത്രാലയത്തിന്റെ നീക്കം. ഇതിന്റെയെല്ലാം നിയന്ത്രണം ആർഎസ്എസിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലുള്ള സരസ്വതി ശിശുമന്ദിർ, വിദ്യാഭാരതി തുടങ്ങിയ സംഘടനകളുടെ നിയന്ത്രണത്തിലേക്കു വരാൻ പോവുകയാണ്. കൂടാതെ ആർഎസ്എസിന്റെ പ്രസിദ്ധീകരണ വിഭാഗമായ സരസ്വതി ശിശു മന്ദിർ പ്രകാശൻ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന പാഠപുസ്തകങ്ങൾ സ്കൂൾ പാഠ്യപദ്ധതിയുടെ ഭാഗമാക്കാനുള്ള നിർദേശങ്ങളും വളരെ ദൂരവ്യാപകമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ സൃഷ്‌ടിക്കാൻ പോവുകയാണ്.

ഇന്ത്യയുടെ വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയിൽ സമൂലമായ മാറ്റങ്ങൾക്കു വഴിതെളിച്ച കോത്താരി കമ്മീഷൻ റിപ്പോർട്ട് സമർപ്പിച്ചിട്ട് 2016ൽ 50 വർഷം പിന്നിടുകയാണ്. 1966ൽ കോത്താരി കമ്മീഷൻ നൽകിയ റിപ്പോർട്ടാണ് 1968ൽ ഒന്നാമത് ദേശീയ വിദ്യാഭ്യാസ നയമായി ഇന്ദിരാ ഗാന്ധി സർക്കാർ അംഗീകരിച്ചത്. കോത്താരി കമ്മീഷന്റെ നിർദേശങ്ങളുടെയും ഒന്നാം വിദ്യാഭ്യാസ നയത്തിന്റെയും അന്തസത്ത എന്നതു മതേതര– ജനാധിപത്യ–മാനവിക–ശാസ്ത്ര വീക്ഷണങ്ങൾ ഉൾച്ചേർന്ന പാഠ്യപദ്ധതിയായിരുന്നു. സാഹോദര്യത്തിലും സമഭാവനയിലും അടിയുറച്ച ദേശീയോദ്ഗ്രഥനം ആയിരുന്നു വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം. ഈ ലക്ഷ്യത്തിനുവേണ്ടി രൂപീകരിച്ച പാഠ്യപദ്ധതിയുടെ അടിസ്‌ഥാനത്തിൽ സഹിഷ്ണുതയിൽ അടിസ്‌ഥാനമായ ഒരു ദേശീയ കാഴ്ചപ്പാട് ഒരു തലമുറയുടെ ബോധമണ്ഡലത്തിൽ നിറയ്ക്കാൻ സാധിച്ചു. പക്ഷേ, അതെല്ലാം തകിടംമറിയുന്ന വിഭാഗീയതയുടെയും അസഹിഷ്ണുതയുടെയും പുതിയ പ്രത്യയശാസ്ത്രമാണ് ഭാവി തലമുറയുടെ തലച്ചോറിൽ കുത്തിവയ്ക്കുന്നത്.

ഇതിനെ എന്തു വിലകൊടുത്തും എതിർത്തേ മതിയാവൂ. പുരോഗമന, മതേതര കാഴ്ചപ്പാടുകൾ പുലർത്തുന്ന പ്രസ്‌ഥാനങ്ങളും സ്വതന്ത്ര ചിന്താഗതി പുലർത്തുന്നവരും ദേശീയ കാഴ്ചപ്പാട് പുലർത്തുന്ന വിദ്യാഭ്യാസ ഏജൻസികളും പ്രവർത്തകരും എല്ലാം ഏക മനസോടെ ഈ പ്രത്യയശാസ്ത്രവത്കരണത്തിനെതിരേ യോജിച്ചു മുന്നിട്ടിറങ്ങണം. ഭാവി തലമുറയോടുള്ള ഉത്തരവാദിത്വമാണിത്.

(കാഞ്ഞിരപ്പള്ളി എസ്ഡി കോളജ് അധ്യാപകനാണു ലേഖകൻ )

ഇന്ത്യയുടെ പരിമിതികൾ

  Share on Facebook
ഉള്ളതു പറഞ്ഞാൽ / കെ. ഗോപാലകൃഷ്ണൻ

പതിനെട്ട് ഇന്ത്യൻ പട്ടാളക്കാരെ കൊലപ്പെടുത്തിയ ഉറി ഭീകരാക്രമണം ഫലപ്രദമായി പ്രതികരിക്കുന്നതു സംബന്ധിച്ചും അതിന് ഇന്ത്യക്കു മുന്നിലുള്ള മാർഗങ്ങളെക്കുറിച്ചും ഒരിക്കൽക്കൂടി ചോദ്യങ്ങളുയർത്തുകയാണ്. പതിറ്റാണ്ടുകളായി ഇന്ത്യയിൽ ഭീകരാക്രമണങ്ങൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യുകയാണു പാക്കിസ്‌ഥാൻ. അതുവഴി ഒട്ടേറെ ജീവനുകളും സ്വത്തും ഇന്ത്യക്കു നഷ്‌ടമായി. പ്രതിഷേധത്തിലൂടെയും പാക്കിസ്‌ഥാനെ ഒരു പാഠം പഠിപ്പിക്കണമെന്ന ചർച്ചകളിലൂടെയുമായിരുന്നു അത്തരത്തിലുള്ള ഓരോ ആക്രമണത്തോടും ഇന്ത്യ ഇതുവരെ പ്രതികരിച്ചത്, ചെറിയൊരു തിരിച്ചടി പോലും നൽകിയില്ല. വേണ്ടരീതിയിൽ പ്രതികരിക്കുന്നതിലുണ്ടായ പരാജയം ആക്രമണം ആവർത്തിക്കുന്നതിനു പാക്കിസ്‌ഥാനെ പ്രേരിപ്പിച്ചു.

ഏറ്റവുമൊടുവിലത്തെ രണ്ട് ആക്രമണങ്ങൾ ഇന്ത്യയിലെ രണ്ടു പ്രമുഖ പ്രതിരോധ സ്‌ഥാപനങ്ങൾക്കുനേരേയായിരുന്നു, ആദ്യം പത്താൻകോട്ട് വ്യോമതാവളത്തിലും രണ്ടാമത് ഉറിയിലെ കരസേനാ ബ്രിഗേഡ് കേന്ദ്രത്തിലും. ഇന്ത്യയുടെ പ്രതിരോധ സ്‌ഥാപനങ്ങളിൽവരെ ആക്രമണം നടത്തുന്നതും കേടുതട്ടാതെ രക്ഷപ്പെടുന്നതും എത്ര എളുപ്പമാണെന്നു പാക്കിസ്‌ഥാൻ കാണിച്ചുതരികയായിരുന്നു. ഇന്ത്യയിൽ നിന്നും ഭീകരാക്രമണത്തിന്റെ ഇരകളായ മറ്റു ചില രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നും ആക്രമണത്തനെതിരേ പതിവുപ്രതിഷേധങ്ങൾ ഉയർന്നെന്നുമാത്രം.

പാക്കിസ്‌ഥാനിൽ നടക്കുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനായുള്ള നീക്കങ്ങൾ മുതലാക്കിയാൽ ഇന്ത്യക്കു വിജയകരമായി തിരിച്ചടിക്കാനാകുമെന്നും ആ രാജ്യത്തെ മൂന്നോ നാലോ കഷണങ്ങളായി വിഭജിക്കാനാകുമെന്നതും നിഷേധിക്കാനാവാത്ത വസ്തുതയാണ്. എന്നാൽ, ഇത്തരത്തിലുള്ള പ്രതികരണം ഒരു ആണവ യുദ്ധത്തിലേക്കു നയിക്കാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ട്. സൈനികമായ നടപടികളിൽനിന്ന് ഇന്ത്യയെ പിന്തിരിപ്പിക്കുന്നതും ഇതുതന്നെ. എന്നാൽ, യുദ്ധമില്ലാത്ത അവസ്‌ഥയും മേഖലയിൽ സമാധാനമുണ്ടാക്കില്ല. സൈന്യത്തിന്റെയും ഐഎസ്ഐയുടെയും പിന്തുണയുള്ള ഭീകരസംഘടനകളെക്കൊണ്ട് ഓരോ ആക്ര മണത്തിനും പിന്നാലെ വീണ്ടും ആക്രമണം നടത്താൻ പാക്കിസ്‌ഥാൻ തയാറെടുക്കുന്നതിനാലാണിത്. ഇത്തരം ആക്രമണങ്ങളെ എത്രകാലം ഇന്ത്യ സഹിക്കണം എന്നതാണ് ആവർത്തിച്ചുയരുന്ന ചോദ്യം. ഉറി ആക്രമണത്തിനുശേഷം ഈ ചോദ്യത്തിനു ശക്‌തികൂടിയെന്നുമാത്രം.

സൈനികമായ തിരിച്ചടിയെന്ന സാധ്യതയും ഇന്ത്യയുടെ പരിഗണനയിലുണ്ട്. എന്നാൽ, ചില സംഘപരിവാർ നേതാക്കളുടെ ഭീഷണിക്കും പ്രസ്താവനയ്ക്കുമപ്പുറം എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുമെന്നു കരുതാനാവില്ല. സംശയലേശമെന്യേ പറയാം, ഇന്ത്യ ആദ്യപടിയായി സ്വീകരിക്കേണ്ടത് വൻശക്‌തികളുടെ വിശ്വാസം ആർജിക്കുകയെന്നതാണ്. ഇന്ത്യയുടെ ശ്രമങ്ങൾക്ക് അവരുടെ പിന്തുണയും ഉറപ്പാക്കണം. എഴുപതുകളുടെ തുടക്കത്തിൽ ബംഗ്ലാദേശ് അഭയാർഥികളുടെ കുത്തൊഴുക്ക് എന്ന ഗൗരവമേറിയ പ്രശ്നം നടക്കുമ്പോൾ, പാക് സൈന്യം നടത്തിയ അതിക്രമങ്ങൾ അന്നത്തെ പ്രധാനമന്ത്രി ഇന്ദിരാഗാന്ധി സാവധാനം നോക്കിക്കണ്ടു. പിന്നീട് ലോകരാജ്യങ്ങളുടെ തലസ്‌ഥാനങ്ങൾ സന്ദർശിച്ച് സൈനികമായ തിരിച്ചടിയല്ലാതെ ഇന്ത്യക്കു മുന്നിൽ മറ്റൊരു വഴിയുമില്ലെന്നു നേതാക്കളെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു.

അന്ന് അണ്വായുധഭീഷണി നിലനിന്നിരുന്നില്ല എന്നതു സത്യമാണ്. എന്തായാലും ഇന്ത്യൻ താത്പര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനു സൈനിക നടപടിയിലേക്കു പോവുകയാണെന്ന് ഇന്ദിരാഗാന്ധി വ്യക്‌തമാക്കി. അവർ മുന്നോട്ടുപോയതോ ടെ ലോകശക്‌തികൾ അതു സ്വീകരിച്ചു. ചില രാജ്യങ്ങളിൽനിന്നു പ്രതികൂല പ്രതികരണമുണ്ടായെങ്കിലും ഇന്ത്യയുടെ പദ്ധതി ഫലപ്രദമായി നടപ്പാക്കാനായി.

ഉറി ആക്രമണത്തിനുശേഷവും നിർഭാഗ്യകരമെന്നു പറയട്ടെ ചില രാജ്യങ്ങളുടെ പ്രതികരണം സൂക്ഷ്മതയോടെയാണ്. കൃത്യമായി വായിച്ചെടുത്താൽ ഭൂരിഭാഗവും അപലപിച്ചതു പാക്കിസ്‌ഥാന്റെ നടപടിയെയല്ല മറിച്ച് ഭീകരതയെയാണ്. മാത്രവുമല്ല അമേരിക്കൻ നിലപാടിൽ മാറ്റമുണ്ടായിട്ടില്ല. ഇന്ത്യയോടു കൂടുതൽ ക്രിയാത്മകമായി യുഎ സ് പ്രതികരിക്കുന്നുണ്ട് എന്നതു സത്യമാണ്. എന്നാൽ,പൂർണമായും പിന്തുണയ്ക്കുന്ന അവസ്‌ഥയിലല്ലതാനും. ഭീകരരെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന രാജ്യമായി പാക്കിസ്‌ഥാനെ പ്രഖ്യാപിക്കണമെന്ന രീതിയിൽ യുഎസ് കോൺഗ്രസിൽ പ്രമേയം അവതരിപ്പിച്ചുവെന്നതുകൊണ്ട് അതു യുഎസ് ഗവൺമെന്റിന്റെ നിലപാടാകില്ല. അല്ലെങ്കിൽത്തന്നെ പാക്കിസ്‌ഥാനെതിരേ ഉപരോധം കൊണ്ടുവരുന്നതിനെക്കുറിച്ച് അമേരിക്ക യാതൊന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല.

അതുപോലെ തന്നെയാണു പാക്കിസ്‌ഥാനെതിരേ ഉപരോധം എന്ന യൂറോപ്യൻ സമൂഹത്തിന്റെ പ്രമേയവും. നടപടിയിലൂടെ ഉപരോധത്തിന് അനുകൂലമായ നിലപാട് യൂറോപ്യൻ യൂണിയൻ എടുക്കുമെന്നു പറയാനാവില്ല. എല്ലാറ്റിനുമുപരിയായി ഇന്ത്യപോലും ഇത്തരമൊരു നിലപാടെടുത്തിട്ടില്ല. പിന്നെയെങ്ങനെ മറ്റു രാജ്യങ്ങൾ ഉപരോധം പ്രഖ്യാപിക്കുമെന്നു പ്രതീക്ഷിക്കാനാകും? ഭീകരത ഉഭയകക്ഷിപ്രശ്നമാണെന്ന് ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞതിലൂടെ ചൈനയുടെ നിലപാടു മാറിയിട്ടുണ്ട്. മുൻകാല നിലപാടിൽനിന്നു വ്യത്യസ്തമാണിത്.

എന്നാൽ, ഇതെല്ലാംകൊണ്ടു പാക്കിസ്‌ഥാൻ അന്താരാഷ്ട്രതലത്തിൽ ഒറ്റപ്പെട്ടുവെന്നു പറയാനാവില്ല. അതിന് ഇന്ത്യയുടെ വിദേശകാര്യവകുപ്പ് കൂടുതൽ ശ്രമങ്ങൾ നടത്തേണ്ടതുണ്ട്. തുടക്കമെന്ന നിലയിൽ സാർക്ക് രാജ്യങ്ങളുടെ സമിതിയിൽ പാക്കിസ്‌ഥാനെ ഒറ്റപ്പെടുത്താനുള്ള ശ്രമങ്ങളാണു നാം നടത്തേണ്ടത്. രണ്ടാമതായി ഏഷ്യൻ രാജ്യങ്ങൾക്കിടയിലും ആഗോളതലത്തിലും പാക്കിസ്‌ഥാനെതിരേ ഇത്തരം നീക്കം വേണം. ഇത്തരമൊരു സമ്മർദം ശക്‌തമായ സ്വാധീനം ചെലത്തുമെങ്കിലും ഭീകരതയെ കയറ്റിയയ്ക്കുക എന്ന നയം മാറ്റാൻ പാക്കിസ്‌ഥാനു കഴിയുകയില്ല. ഉപരോധംപോലുള്ള നടപടികൾ ഇറാനിലോ ഉത്തര കൊറിയയിലോ വലിയ ഫലം സൃഷ്‌ടിച്ചിട്ടില്ല എന്നും ഓർക്കണം.

ബലൂചിസ്‌ഥാനിലും പാക് അധിനിവേശ കാഷ്മീരിലും പാക്കിസ്‌ഥാൻ സർക്കാരിനെതിരേ നടക്കുന്ന നീക്കങ്ങൾക്ക് അടുത്തിടെ നമ്മൾ പിന്തുണ നൽകി. ഇതും സ്വാധീനഘടകമാകാം. പ്രദേശത്തു ചൈന ഏറ്റെടുത്ത 4,600 കോടി യുഎസ് ഡോളറിന്റെ റോഡ് തുറമുഖ പദ്ധതിയെ ചെറിയ തോതിലുള്ള അസ്വസ്‌ഥതകൾപോലും പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കും. തങ്ങളുടെ അഭിമാനകരമായ പദ്ധതിക്കു ഭീഷണിയുണ്ടാകുന്നു എന്നതിനാലാണ് ചൈന നിലപാട് മാറ്റിയതെന്നു പലരും വിശ്വസിക്കുന്നു. പാക്കിസ്‌ഥാനുള്ളിൽ നടക്കുന്ന പ്രക്ഷോഭങ്ങളെ ലോകശക്‌തികൾ പിന്തുണയ്ക്കുന്നതു തീർച്ചയായും പ്രത്യാഘാതങ്ങളുണ്ടാക്കും, പ്രത്യേകിച്ചും ബലൂചിസ്‌ഥാനിലെ സ്വാതന്ത്ര്യശ്രമങ്ങളെ. ഒരു സ്വതന്ത്ര ജനാധിപത്യ റിപ്പബ്ലിക് രൂപീകരിക്കാനാണ് അവിടെ ശ്രമം. അതാകട്ടെ പാക്കിസ്‌ഥാനെ വീണ്ടും ഛിന്നഭിന്നമാക്കുക എന്നതാണ് അർഥം. സൗത്ത് ബ്ലോക്കിന്റെ ഇത്തരം ശ്രമങ്ങളിലൂടെ ലോകരാജ്യങ്ങളുടെ നിലപാട് എത്രമാത്രം നമുക്ക് അനുകൂലമാകും എന്നതു യഥാർഥത്തിൽ ഇന്ത്യൻ നയതന്ത്രത്തിന്റെ ശക്‌തി പരിശോധിക്കുന്ന ഒന്നാണ്.

പാക് അധിനിവേശ കാഷ്മീരി ലെ ഭീകരക്യാമ്പുകളിൽ പരിമി തമായ തോതിലുള്ള ആക്രമണം എന്ന ആശയവും ചിലർ മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്നു. പാക് അധിനിവേശ കാഷ്മീർ സാങ്കേതികമായി പാക്കിസ്‌ഥാന്റെ പ്രവിശ്യയല്ല. ഇന്ത്യയുടെ ഭാഗമായിരുന്ന പ്രദേശം 1948ൽ പാക്കിസ്‌ഥാൻ പിടിച്ചെടുത്തു എന്ന താണ് വാദം. നാട്ടുരാജ്യങ്ങളുടെ സംയോജനകരാർ അനുസരിച്ച് ജമ്മു–കാഷ്മീർ മഹാരാജാവ് അത് ഇന്ത്യയോടു കൂട്ടിച്ചേർക്കുകയായിരുന്നു.

ഭീകരാക്രമണങ്ങൾ തടയുന്നതിനു നമ്മൾ ഫലപ്രദമായി പ്രതികരിക്കണമെന്ന് ഇന്ത്യയിലെ ഭൂരിഭാഗം ജനങ്ങളും ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഉറി ഭീകരാക്രമണത്തിൽ രാജ്യത്തിനു നഷ്‌ടപ്പെട്ടതു 18 സൈനികരെയാണ്. ഇതിലൂടെ ഇന്ത്യൻ സൈന്യത്തിന് ആഴത്തിൽ മുറിവേറ്റിരിക്കുന്നു. പാക്കിസ്‌ഥാനെ ഏതുസമയത്തും എവിടെവച്ചും ഫലപ്രദമായി കീഴടക്കുന്നതിന് ഇന്ത്യൻ സൈന്യത്തിനു ശക്‌തിയുണ്ട്. എന്നാൽ, ഏതൊരു തിരിച്ചടിയും വേണ്ടവിധത്തിൽ ആലോചിച്ചായിരിക്കണം, വൈകാരികമായി അതു നടപ്പാക്കരുത്.

അടുത്ത നടപടികളെക്കുറിച്ച് അന്തിമതീരുമാനമെടുക്കേണ്ടതു കേന്ദ്രസർക്കാരാണ്. ഉറി ഭീകരാക്രമണത്തിൽ പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോദി അതിശക്‌തമായി പ്രതികരിച്ചുകഴിഞ്ഞു. എന്നാൽ, നമ്മുടെ ഭാഗത്തു പ്രതിരോധകേന്ദ്രങ്ങളിൽ സുരക്ഷ ശക്‌തമാക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഭീകരർ നമ്മുടെ രാജ്യത്തേക്കു നുഴഞ്ഞുകയറുകയും നമ്മുടെ പ്രതിരോധ സ്‌ഥാപനങ്ങളിൽപ്പോലും കടന്നുകയറുകയും ചെയ്യുന്നതു തടയാനാകുന്നില്ലെങ്കിൽ എങ്ങനെ നമുക്ക് അതിർത്തികൾ സംരക്ഷിക്കാനാകും എന്നതു കനപ്പെട്ടൊരു ചോദ്യമാണ്. ഇന്ത്യൻ പാർലമെന്റിലും മെട്രോ നഗരങ്ങളിലും ആരാധനാലയങ്ങളിലും എളുപ്പത്തിൽ കയറാനാകുമെന്നു ഭീകരർ ഇതിനകം തെളിയിച്ചുകഴിഞ്ഞു.

നമ്മുടെ രഹസ്യാന്വേഷണസംവിധാനങ്ങളും ഭീകരവിരുദ്ധസംവിധാനങ്ങളും ശക്‌തിപ്പെടുത്തേണ്ട സമയം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു. ഫലപ്രദമായ നിരീക്ഷണവും പ്രതിരോധ നടപടികളുംവഴി ഭീകരരെ വിജയകരമായി നേരിടാനാകും. ഇതു നമ്മൾ തെളിയിച്ചാൽ ഇന്ത്യയിൽ ആക്രമണം നടത്തുന്നതിനു ഭീകരർ രണ്ടുവട്ടം ആലോചിക്കും.

എന്നാൽ, ഏറ്റവും മികച്ച പരിഹാരം കാഷ്മീരി ജനതയുടെ വിശ്വാസ മാർജിക്കുക എന്നതാണ്. ഇപ്പോൾ ഇന്ത്യൻ ഭാഗത്തെയും പാക് അധിനിവേശ മേഖലയിലെയും കാഷ്മീരികൾ രണ്ടുകൂട്ടരും സ്വതന്ത്രകാഷ്മീർ എന്ന ആശയത്തിന് അനുകൂലമാണ്. ഇവരുടെ വിശ്വാസം നേടിയെടുക്കുകയും ഇന്ത്യയുടെ ഭാഗമായി തുടരുന്നതാണ് തങ്ങ ളുടെ താത്പര്യത്തിന് ഏറ്റവും അനുഗുണമെന്ന് അവരെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുകയുമാണു വേണ്ടത്. കാഷ്മീരിലെ പ്രശ്നങ്ങൾക്കു ശാശ്വതപരിഹാരം വേണമെങ്കിൽ കാഷ് മീരികളുടെ വിശ്വാസം സ്വന്തമാക്കാൻ ഇന്ത്യ പ്രത്യേക നടപടികളെടുക്കണം. കാഷ്മീരികൾ ഒരിക്കൽ ഇന്ത്യക്കൊപ്പം നിന്നാൽ പാക്കിസ്‌ഥാനോ ചൈനയ്ക്കോ അവിടെ ഒന്നും ചെയ്യാനാവില്ല.

സിറിയൻ യുദ്ധത്തിലെ കാണാപ്പുറങ്ങൾ

  Share on Facebook
മാത്യു വാഴൂർ

മൂന്നു ലക്ഷത്തിലധികം പേരുടെ മരണത്തിനും ദശലക്ഷങ്ങളുടെ കൂട്ട പലായനത്തിനും ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ തകർച്ചയ്ക്കും സർവോപരി ലോകം കണ്ട ഏറ്റവും വലിയ ഭീകരപ്രസ്‌ഥാനമായ ഐഎസിന്റെ ഉദയത്തിനും വളർച്ചയ്ക്കും കാരണമായ സിറിയൻ യുദ്ധത്തിന്റെ കാണാപ്പുറങ്ങൾ പതുക്കെ പുറത്തു വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ലോകം കരുതിയിരുന്നതുപോലെ, 2011–ലെ അറബ് വസന്തം എന്ന ഓമനപ്പേരിൽ അറബ് രാജ്യങ്ങളിൽ തുടങ്ങിയ വൻ ജനകീയ പ്രക്ഷോഭങ്ങളെത്തുടർന്നു സിറിയയിലെ ഏകാധിപതിയായ ബഷാർ അൽ അസാദിനെതിരേ നടന്ന പ്രക്ഷോഭങ്ങളുടെ ഫലമായല്ല സിറിയൻ യുദ്ധം തുടങ്ങിയതെന്നു തെളിയുന്ന പല രേഖകളും പുറത്തുവന്നിരിക്കുകയാണ്.

അമേരിക്കയിലെ മാധ്യമപ്രവർത്തകനും പാരിസ്‌ഥിതിക പ്രവർത്തകനുമായ റോബർട്ട് എഫ്. കെന്നഡി ജൂണിയറിന്റെ വിക്കിലിക്സ് രേഖകളെ ആധാരമാക്കിയുള്ള ലേഖനത്തിൽ ഇതുസംബന്ധിച്ച സുപ്രധാന വിവരങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. സൗദി–ഖത്തർ–തുർക്കി– അമേരിക്ക ശക്‌തികളും യൂറോപ്യൻ യൂണിയനും മെനഞ്ഞെടുത്ത തന്ത്രത്തിന് അറബ് വസന്തം ഒരു നിമിത്തമാകുകയായിരുന്നു എന്നു ലേഖനം പറയുന്നു.

ലോകത്തിലെ പ്രകൃതിവാതക ശേഖരത്തിന്റെ നല്ലൊരു പങ്കും കൈയിലുള്ള സൗദി, ഖത്തർ രാജ്യങ്ങൾ 2000–ാം ആണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ തുർക്കിയുമായി ചേർന്നു യൂറോപ്യൻ യൂണിയനെ ലക്ഷ്യമാക്കി ഒരു വാതക പൈപ്പ്ലൈൻ പദ്ധതിക്കു ലക്ഷ്യമിട്ടിരുന്നു. പദ്ധതിയുടെ വിശദാംശങ്ങൾ ഇങ്ങനെയാണ്: സൗദിയിലും ഖത്തറിലും ജോർദാനിലും മറ്റും ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന പ്രകൃതിവാതകം സിറിയ വഴി തുർക്കിയിലെത്തിക്കുക. അവിടെനിന്നു വിവിധ വിതരണശൃംഖലകൾ വഴി യൂറോപ്പിലെ വിവിധ രാജ്യങ്ങളിൽ വളരെ ചെലവു കുറഞ്ഞ രീതിയിൽ വിപണികളിലെത്തിക്കുക. സൗദി, ഖത്തർ, ജോർദാൻ, തുർക്കി രാജ്യങ്ങൾക്ക് ഇതു കുറച്ചൊന്നുമല്ല സാമ്പത്തിക ഉണർവേകുക. തുർക്കിക്ക് പ്രകൃതിവാതക ഉത്പാദനം കുറവാണെങ്കിലും ടെർമിനലുകൾ വഴിയുള്ള വ്യാപാരത്തിനു വമ്പിച്ച ആദായം കിട്ടും.

സൗദിയുടെയും ഖത്തിന്റെയും ഉറ്റതോഴനായ അമേരിക്കയ്ക്ക് പദ്ധതി നന്നേ ഇഷ്‌ടപ്പെട്ടു. യൂറോപ്യൻ യൂണിയനിലെ വിപണനത്തിൽ അവർക്കും ചില നേട്ടങ്ങൾ കിട്ടും. യൂറോപ്യൻ യൂണിയനാകട്ടെ കുറഞ്ഞ ചെലവിൽ ഇന്ധനം കിട്ടുകയും ചെയ്യും. 1500 കിലോമീറ്റർ ദൈർഘ്യത്തിൽ പൈപ്പ്ലൈൻ ഇടേണ്ട ഈ പദ്ധതിക്ക് 1000 കോടി ഡോളറാണു ചെലവു പ്രതീക്ഷിച്ചത്. പൈപ്പ്ലൈൻ കടന്നുപോകുന്ന സിറിയയ്ക്കും വൻ സാമ്പത്തികനേട്ടം ഉണ്ടാകുമെന്നതുകൊണ്ടു സിറിയ ഇതു രണ്ടുകൈയും നീട്ടി സ്വീകരിക്കുമെന്നാണു സൗദി–അമേരിക്കൻ–ഖത്തർ സഖ്യം കരുതിയത്. എന്നാൽ, സിറിയൻ പ്രസിഡന്റ് അസാദിന്റെ മുന്നിൽ എത്തിയപ്പോൾ അദ്ദേഹം നിഷ്കരുണം ഈ പദ്ധതി തള്ളി. കാരണങ്ങൾ പലതുണ്ടായിരുന്നു.

സിറിയൻ പ്രസിഡന്റ് ഷിയാ വിഭാഗത്തിൽപ്പെടുന്നയാളാണ്. സുന്നി രാജ്യങ്ങളായ സൗദി, ഖത്തർ, ജോർദാൻ, തുർക്കി എന്നിവ വൻ സാമ്പത്തിക വളർച്ച നേടുന്നതു സിറിയ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. പ്രകൃതിവാതകത്താൽ സമ്പുഷ്‌ടമാണു ഷിയാ രാജ്യമായ ഇറാനും (ഇറാനിൽനിന്ന് ഇന്ത്യയിലേക്ക് പൈപ്പ്ലൈൻ സ്‌ഥാപിക്കുന്നതിന് ആലോചിച്ചിരുന്നു). ഇറാനിൽനിന്നു പ്രകൃതിവാതകം സിറിയവഴി ലബനനിൽ എത്തിച്ച് വിപണനം ചെയ്യുന്ന ഒരു പദ്ധതി ആ ഘട്ടത്തിൽ ഈ മൂന്നു രാജ്യങ്ങളുടെയും പരിഗണനയിലുണ്ടായിരുന്നു. ഖത്തർ–തുർക്കി പൈപ്പ്ലൈൻ വന്നാൽ ഈ പദ്ധതി പൊളിയും. ഇതും കടുത്ത ഇറാൻ പക്ഷപാതിയായ സിറിയൻ പ്രസിഡന്റിനെ ഖത്തർ–തുർക്കി പദ്ധതി തള്ളാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചിരിക്കാം.

സിറിയയുടെ കഷ്‌ടകാലം അവിടെ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു. ഷിയാ പ്രസിഡന്റ് ഭരിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ സുന്നികൾക്കു മേൽകൈയുള്ള രാജ്യമാണു സിറിയ. സിറിയയെ നേരിട്ട് യുദ്ധത്തിലൂടെ പിടിച്ചെടുത്തു സുന്നി ഭൂരിപക്ഷത്തെ ഉപയോഗിച്ചു ഭരിക്കാൻ അസാദ് വിരുദ്ധർക്കു വേണമെങ്കിൽ ശ്രമിക്കാം. ഇറാക്കിൽ അബദ്ധം കാണിച്ച അമേരിക്ക ഇത് ഒരു കാരണവശാലും അംഗീകരിച്ചില്ല. തന്നെയുമല്ല സിറിയയ്ക്കു റഷ്യൻ പിന്തുണയുണ്ട്. സിറിയയെ തകർക്കാൻ ശ്രമിച്ചാൽ റഷ്യ വെറുതെയിരിക്കില്ല. പുടിനാണല്ലോ അവിടെ ഭരിക്കുന്നത്.

ഇങ്ങനെ അവസരം പാർത്തിരുന്ന ഗൾഫ്–അമേരിക്കൻ–യൂറോപ്പ് ശക്‌തികൾക്കു വീണുകിട്ടിയ നല്ലൊരു ആയുധമായിരുന്നു‘അറബ് വസന്തം. പുറമേ നോക്കിയാൽ ഏകാധിപതിക്കെതിരേ ജനകീയ പ്രക്ഷോഭം. പ്രക്ഷോഭം വിജയിച്ചാൽ രണ്ടാണു ഗുണം. സിറിയ യിൽ സുന്നി ഭരണകൂടം സ്‌ഥാപിക്കാം. പൈപ്പ്ലൈൻ പദ്ധതി നടപ്പിലാക്കാം.

ഇതിനു പറ്റിയ സിറിയൻ വിമത പോരാളികളെ കണ്ടെത്തുന്നതിലാണ് അമേരിക്കൻ–യൂറോപ്യൻ യൂണിയൻ ശക്‌തികൾക്ക് അബദ്ധം പിണഞ്ഞത്. (ഇത് ആദ്യത്തെ അബദ്ധമൊന്നുമല്ലെന്ന് ഓർക്കുക. അഫ്ഗാനിസ്‌ഥാനിൽനിന്നു സോവ്യറ്റ് സേനയെ പുറത്താക്കാൻ താലിബാനെ സൃഷ്‌ടിച്ചതുവഴിയാണല്ലോ അൽ–ക്വയ്ദ പോലുള്ള ഭീകരപ്രസ്‌ഥാനങ്ങൾ വളർന്നത്). അഫ്ഗാൻ യുദ്ധത്തിന്റെ തനിയാവർത്തനം പോലെ ഇക്കുറി അറബ് ശക്‌തികൾ കണ്ടെത്തിയതും ജിഹാദികളെയായിരുന്നു. ജനാധിപത്യ മുഖംമൂടി അണിഞ്ഞ അവർ ആയുധങ്ങളും പോരാളികളെയും ലഭിച്ചപ്പോൾ തങ്ങളുടെ യഥാർഥ സ്വഭാവം കാണിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇതിന്റെ ഫലമായാണു ലോകത്തെ മുഴുവൻ വിറപ്പിക്കുന്ന ഇസ്ലാമിക് സ്റ്റേറ്റ് (ഐഎസ്) പോലുള്ള ഭീകരപ്രസ്‌ഥാനങ്ങൾ പിറവിയെടുത്ത്.

സിറിയയിൽനിന്നു ശക്‌തി സംഭരിച്ച ഐഎസ് ഇറാക്കിന്റെ പകുതികൂടി പിടിച്ചെടുത്തപ്പോഴാണ് സംഗതിയുടെ ഗൗരവം പാശ്ചാത്യശക്‌തികൾക്കു മനസിലായത്. പക്ഷേ, വളരെ താമസിച്ചുപോയിരുന്നു. ഐഎസ് എന്ന ഭീകരസംഘടന ഇന്നു ലോകമെമ്പാടും നവമാധ്യമങ്ങൾ വഴി ആളുകളെ റിക്രൂട്ട് ചെയ്യുന്നു, ഭീകരാക്രമണങ്ങൾ നടത്തുന്നു, അഭയാർഥിക്കൂട്ടങ്ങളുടെ ഇടയിൽ നുഴഞ്ഞുകയറി യൂറോപ്പിൽ അശാന്തി വിതയ്ക്കുന്നു.

സിറിയൻ ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിൽ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടേണ്ട കാര്യം സിറിയൻ വിമതരും ജിഹാദിക്കൂട്ടങ്ങളും കഴിഞ്ഞ അഞ്ച് വർഷമായി തുർക്കിവഴി കിട്ടുന്ന മുന്തിയ ആയുധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചു പോരാടിയിട്ടും പ്രസിഡന്റ് അസാദിനെ അട്ടിമറിക്കാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ല എന്നതാണ്. കഴിഞ്ഞവർഷം പരാജയത്തിന്റെ വക്കിലെത്തിയെങ്കിലും റഷ്യയുടെ സമയോചിത ഇടപെടൽമൂലം ഭീകരരുടെ പിടിയിൽനിന്നു സിറിയൻ ഭരണകൂടം രക്ഷപ്പെട്ടു.

റഷ്യയും അമേരിക്കയും താത്കാലിക വെടിനിർത്തലുകൾ അനവധിയെണ്ണം നടപ്പിലാക്കിയിട്ടും അവിടെ യുദ്ധം തുടർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. വാണിജ്യനേട്ടങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ഭീകരരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചാൽ എന്താണു ലോകത്തിനു ലഭിക്കുന്നത് എന്നതിനുള്ള ഉത്തമ ഉദാഹരണമാണ് ഇന്നത്തെ സിറിയ.

കളിക്കുന്നവരും കളിപ്പിക്കുന്നവരും!

  Share on Facebook
കേരളത്തിൽ കമ്യൂണിസ്റ്റ് വിരുദ്ധരുടെ അഭയകേന്ദ്രം തങ്ങളാണെന്നും തങ്ങൾ മാത്രമാണെന്നും വരുത്തിത്തീർക്കാനും ആ വികാരം കൂടി മുതലാക്കി കേരളത്തിലെ അധികാരക്കസേര പിടിച്ചെടുക്കാനും വളരെ ആസൂത്രിതമായ നീക്കങ്ങളാണു ബിജെപി നടത്തുന്നത്. അതിലൂടെ ഇപ്പോഴത്തെ കമ്യൂണിസ്റ്റ് ശൈലികളിലും നേതാക്കളുടെ ജീവിതശൈലികളിലും അമർഷമുള്ള സഖാക്കളെയും കമ്യൂണിസ്റ്റ് വിരുദ്ധതകൊണ്ടു മാത്രം വലതുമുന്നണിക്കു വോട്ടു കുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നവരെയുമെല്ലാം ഞങ്ങളുടെ പാളയത്തിലാക്കാൻ തന്ത്രപൂർവമായ നീക്കങ്ങൾ അവർ നടത്തുന്നു. ഞങ്ങളാണ്, ഞങ്ങൾ മാത്രമാണ് കേരളത്തിൽ പ്രതിപക്ഷം എന്ന ചിന്ത പടർത്തി അതിലൂടെയും കുറെപ്പേരെ വശത്താക്കാൻ നീക്കം നടക്കുന്നു. കമ്യൂണിസ്റ്റുകാർ കാണിക്കുന്ന ഏകാധിപത്യ പ്രവണതയ്ക്കെതിരേ അതേ നാണയത്തിൽ പ്രതികരിച്ചുകൊണ്ടു ബിജെപി ജനങ്ങളുടെ മനസിൽ ഇവർക്കേ വല്ലതും പറ്റൂ എന്ന ചിന്തയ്ക്കു ബലം പകരുന്നു.

എല്ലാ കളിയിലും തങ്ങൾക്കു കിട്ടുന്ന പ്രയോജനം മാത്രം കണക്കാക്കിയാണ് അവർക്ക് എല്ലാ ബന്ധങ്ങളുമെന്നു വ്യക്‌തം. അതിനുവേണ്ടി ദേശീയതലത്തിൽ തന്നെ പല തീരുമാനങ്ങളും അവരെടുക്കുന്നു. പദവികൾ കൊടുക്കാൻ തയാറാകുന്നു. സുരേഷ് ഗോപി ബിജെപി ആയതും, ബിഡിജെസ് എൻഡിഎയിൽ ചേർന്നതുമെല്ലാം ഇത്തരം നീക്കുപോക്കിന്റെ അടയാളങ്ങൾ. എന്നാൽ, കഴിഞ്ഞ നിയമസഭാ തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ അവരുടെ മുന്നണിയായ എൻഡിഎയിലെ പ്രബലകക്ഷിയായിരുന്ന വെള്ളാപ്പള്ളിയുടെ ബിഡിജെഎസിനു കൊടുക്കാമെന്നു പറഞ്ഞതൊന്നും ഇനിയും കൊടുത്തിട്ടില്ല. മാത്രമല്ല ഇപ്പോൾ അവരെ കാര്യമായി പരിഗണിക്കുന്നുമില്ല.

ഓണത്തെ വാമനജയന്തി ആക്കി ചേരിതിരിവുകൾ ഉണ്ടാക്കാൻ കാണിച്ച“തന്ത്രജ്‌ഞതയും, അതു പാളുന്നു എന്നു കണ്ടപ്പോൾ പിറ്റേന്നുതന്നെ പാട്ടു മാറ്റിവച്ചതുമെല്ലാം ഉദാഹരണങ്ങളാണ്. ഉത്തർപ്രദേശിലും മറ്റും നടക്കാനിരിക്കുന്ന തെരഞ്ഞെടുപ്പ് മുന്നിൽ കണ്ട് ആസൂത്രണം ചെയ്യുന്ന തന്ത്രത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സൂചനകൾ പോലും അവ ശരിയാണെങ്കിൽ ഭയം ഉളവാക്കുന്നുണ്ട്.

കോഴിക്കോട്ട് നടക്കുന്ന ദേശീയ സമ്മേളനവും അ തിൽ പ്രധാനമന്ത്രിയും ഒമ്പതു സംസ്‌ഥാന മുഖ്യമന്ത്രിമാരും കേന്ദ്രമന്ത്രിമാരും ഒക്കെ പങ്കെടുക്കുന്നതും പാർട്ടിയുടെ ദേശീയ അധ്യക്ഷൻ പ്രത്യേക വിമാനത്തിൽ കോഴിക്കോട്ടെത്തിയതുമെല്ലാം ബിജെപി ചെറിയ മീനല്ല എന്നു മാലോകരെ ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ തന്നെയാണ്. ജനസംഖ്യയിൽ 30 ശതമാനത്തോളം മുസ് ലിംകളുള്ള ആസാമിൽ ഒറ്റയ്ക്കു ഭൂരിപക്ഷം പിടിക്കാനായതോടെ അതിനേക്കാൾ എളുപ്പമാണല്ലോ കേരളത്തിലെ സാമുദായിക ഘടന എന്ന കണക്കുകൂട്ടലും അവർക്ക് ആവേശം പകരുന്നുണ്ട്. കോൺഗ്രസിന്റെ നിയമസഭാ കക്ഷി ഒന്നടങ്കം കൂറുമാറിയ അരുണാചലിലെപ്പോലുള്ള ഓപ്പറേഷൻസ് കേരളത്തിലും നടക്കും എന്നൊക്കെ അവരുടെ മുതിർന്ന നേതാക്കൾ തന്നെ പറയുന്നതിനെ മലർപ്പൊടിക്കാരന്റെ ദിവാസ്വപ്നം എന്നു പരിഹസിക്കുമ്പോഴും ഏതു കളിക്കും അവർ മുതിരും എന്ന സത്യമെങ്കിലും അതിൽനിന്നു വായിച്ചെടുക്കേണ്ടതുണ്ട്.

ആലീസ് അദ്ഭുതലോകത്തിൽ എന്ന വിഖ്യാതകൃ തിയിൽ ലെവിസ് കാരൾ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു അസാധാരണ മുഹൂർത്തമുണ്ട്. പല വഴികൾ സന്ധിക്കുന്ന ഒരു ഇടത്തെത്തിയ ആലീസ് ഏതു വഴി പോകണം എന്നറിയാതെ ബുദ്ധിമുട്ടിലായി. വഴി പറയാൻ ആരുമില്ല. നോക്കുമ്പോൾ മരത്തിൽ ചെഷയർ പൂച്ചയുണ്ട്. ആലീസ് ചോദിച്ചു ഏതാണ് ശരിയായ വഴി? ചെഷയർപൂച്ച തെരക്കി, നിനക്ക് എവിടെയാണ് എത്തേണ്ടത്? അങ്ങനെ ഒന്നുമില്ല എന്ന് ആലീസ് പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ ചെഷയർ പൂച്ച പറഞ്ഞു, എങ്കിൽ ഏതു വഴി പോയാലും കുഴപ്പമില്ല. വ്യക്‌തികൾക്കും പ്രസ്‌ഥാനങ്ങൾക്കും നാടിനുമൊക്കെ വഴി തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിൽ സുപ്രധാനമാണ് എത്തിച്ചേരേണ്ട ലക്ഷ്യം.

ബിജെപിക്കു കൃത്യമായ ലക്ഷ്യമുണ്ട്. കേരളത്തിലട ക്കം എല്ലായിടത്തും അധികാരം പിടിക്കണം. അതിനുള്ള എല്ലാ നീക്കങ്ങൾക്കും മറയോ മേമ്പൊടിയോ ആയി വികസനം എന്ന വളരെ ആകർഷകവും അർഥപൂർണ വുമായ വാക്കും ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഭാരതത്തിൽ അധി കാരത്തിലേറി രണ്ടു വർഷം പിന്നിടുമ്പോൾ ലോകത്തെ ല്ലാം വില കുറഞ്ഞ പെട്രോളിനുപോലും വിലകൂട്ടിയിട്ടും അവർ അത്തരം മുദ്രാവാക്യങ്ങളുമായി വോട്ടു നേടുന്നു.

വരമ്പത്തു കൂലി

ബിജെപിയിലേക്കുള്ള ഒഴുക്കിനെക്കുറിച്ചു ശരിക്കും ബോധ്യമുള്ള സിപിഎം പോലും അതു തടയാൻ വരമ്പത്തുതന്നെ കൂലി’കൊടുക്കുക എന്ന പ്രതിരോധതന്ത്രം മാത്രമാണ് ആവിഷ്കരിക്കുന്നത്. വരമ്പത്തു കൂലി എന്ന പാർട്ടി സംസ്‌ഥാന സെക്രട്ടറി കൊടിയേരി ബാലകൃഷ്ണന്റെ നിർദേശം പാർട്ടി വിട്ടുപോകുന്നവരെ നിഗ്രഹിച്ച് അത്തരം ഒഴുക്കുകൾ തടയാനുള്ള കൊലപാതകങ്ങൾ മാത്രമല്ല. ആളു പോകാതിരിക്കാൻ ശ്രീനാരായണഗുരു ജയന്തിക്കും ശ്രീകൃഷ്ണജയന്തിക്കും ഒക്കെ പാർട്ടിതന്നെ മുൻകൈയെടുത്ത് അവയെല്ലാം നടത്തുന്നതും വരമ്പത്തു കൊടുക്കുന്ന കൂലിയാണ്. ശ്രീകൃഷ്ണജയന്തിക്കു ബാലഗോകുലം നടത്തുന്ന ശോഭായാത്രയിൽ തങ്ങളുടെ കുട്ടികൾ പോകാതിരിക്കുന്നതിനു സിപിഎമ്മുകാരും അന്നുത ന്നെ കുട്ടികളുടെ ഘോഷയാത്രകളും മറ്റും സംഘടിപ്പിക്കുന്നു! പാർട്ടിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ “കമ്യൂണിസ്റ്റ് യോഗ’നടത്തുന്നു.

വർഷങ്ങളായി പാർട്ടി ക്ലാസുകളിലൂടെ ഒരുക്കപ്പെട്ടവർക്കു പുതിയ ഉൾവിളികൾ ഉണ്ടാകുന്നുണ്ടെങ്കിൽ മേനിപ്പുറത്തുള്ള ചികിത്സപോരെന്ന് ഇനിയും അവർക്കു മനസിലായ മട്ടില്ല. ഭാരതത്തിന്റെ ഐക്യവും അഖണ്ഡതയും നിലനിർത്താനും സിപിഎം പോലുള്ള പ്രസ്‌ഥാനങ്ങൾക്കു ഭാരതത്തിൽ നിലനിൽക്കാനും പറ്റിയ രാഷ്ട്രീയനിലപാട് ഏതെന്നു തിരിച്ചറിയാൻ പോലും അവർക്കാവുന്നില്ല.

ആരാണു ഫാസിസ്റ്റ്?

ബിജെപി ഫാസിസ്റ്റ് ആണോ എന്ന കാര്യത്തിൽ അവരുടെ ദേശീയ നേതാക്കൾക്കു വ്യക്‌തത പോരാ. മൂന്നു തവണ പാർട്ടിയെ നയിച്ച കാരാട്ടിനു പണ്ടേ സംശയമുണ്ട്. ആ സംശയമാണു പാർട്ടിയെ ഇപ്പരുവത്തിൽ എത്തിച്ചതെന്നു മനസിലാകാത്ത പലരും ഇപ്പോഴുമുണ്ട്. ബിജെപി ഫാസിസ്റ്റ് അല്ലെന്നു കരുതുന്ന കാരാട്ട് ഗ്രൂപ്പുകാരാണു കേരളത്തിലെ നേതൃത്വത്തിൽ കൂടുതൽ എന്നതുകൊണ്ട് ഇവിടത്തെ അവരുടെ ശൈലി മനസിലാക്കുക എളുപ്പമാണ്. എന്നാൽ, കോ ൺഗ്രസിനെ ഇല്ലാതാക്കാൻ നടത്തുന്ന ഓരോ നീക്കവും സിപിഎമ്മിനല്ല, ബിജെപിക്കാണു ഗുണം ചെയ്യുന്നതെ ന്നു മനസിലാകുന്നുമില്ല. കോൺഗ്രസിനു വംശനാശം ഉണ്ടായാൽ അതിലെ ജനത്തെ ഒരിക്കലും തങ്ങൾക്കു കിട്ടില്ല എന്ന തിരിച്ചറിവ് അവർക്കുണ്ടാകുന്നില്ല.

കോൺഗ്രസിലെ പലരും അവിടെ നിൽക്കുന്നത് ആശയപരമായ കാരണങ്ങളേക്കാൾ കമ്യൂണിസ്റ്റുകാരോടുള്ള എതിർപ്പുകൊണ്ടാണ്. കോൺഗ്രസ് ഇല്ലാതായാൽ അവർ കമ്യൂണിസ്റ്റാകാതെ അവരെ എതിർക്കുന്ന പാർട്ടി തേടും. ബംഗാളിൽ കോൺഗ്രസും സിപിഎമ്മും സഹകരിച്ചിട്ടും കോൺഗ്രസുകാർ മാത്രം ജയിച്ചത് അതുകൊണ്ടാണ്. കമ്യൂണിസ്റ്റുകാർ വലിയ കാര്യങ്ങളൊക്കെ പറയുമ്പോഴും ഊരുവിലക്കും അതുപോലുള്ള ഏകാധിപത്യവിനോദങ്ങളും മൂലം ജനത്തെ വെറുപ്പിക്കുന്ന ശൈലികൾ മാറ്റിയില്ലെങ്കിൽ അതെല്ലാം ബിജെപിക്കു വളമാകും. വാളു കാട്ടി കൂടെ നിർത്താനുള്ള നീക്കം ലീഗുകാരുടെയും ബിജെപിക്കാരുടെയും കലത്തിൽ വേവില്ല.


വികസനവും ഇല്ല

ഇടതുമുന്നണി വന്നാൽ എല്ലാം ശരിയാകും എന്ന വികസന മുദ്രാവാക്യം മുഴക്കി കേരളത്തിൽ അധികാരം തിരിച്ചുപിടിച്ച ഇടതുമുന്നണിക്കു ജനങ്ങളുടെ വികസനദാഹത്തിനു തൃപ്തികരമായ മറുപടിയുണ്ട് എന്നു പ്രത്യാശ തരുന്ന നീക്കങ്ങൾ പോലും നടത്താനായില്ല. അഴിമതി ഇല്ലാതാക്കുമെന്നു പറയുമ്പോഴും അഴിമതിക്കേസിൽ പ്രതിയായ ഉദ്യോഗസ്‌ഥനു നിയമപരമായി കൊടുക്കേണ്ട ശിക്ഷ പോലും കൊടുക്കാത്ത സാഹചര്യവും ഉണ്ട്. പാഠപുസ്തകങ്ങൾ പോലുള്ളവയുടെ കാര്യത്തിലും ജനാധിപത്യമുന്നണി നിന്നിടത്തു തന്നെ നിൽക്കുന്നു. മുഖ്യമന്ത്രി കഴിഞ്ഞദിവസം ജില്ലാ കളക്ടർമാരോടു പറഞ്ഞതുപോലെ ഉദ്യോഗസ്‌ഥരോടു ചില നല്ല കാര്യങ്ങളൊക്കെ പറയുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ ഓണാഘോഷ നിർദേശം പോലാണ്. പലതും നടക്കുന്നില്ല. അധികാരത്തിലേക്കു പാർട്ടികളെയും മുന്നണികളെയും മാറിമാറി നോക്കുന്ന മലയാളി എന്താവും ചെയ്യാനിരിക്കുക എന്നു പറയാനാവില്ല.


വഴിയറിയാതെ കോൺഗ്രസ്

കേരളത്തിലെ കോൺഗ്രസ് ശരിക്കും കാട്ടിലെ നാൽക്കവലയിൽ നിൽക്കുന്ന ആലീസിന്റെ സ്‌ഥിതിയിലാണ്. പോകേണ്ടത് എങ്ങോട്ടെന്ന് ഒരു നിശ്ചയവുമില്ല. അധികാരത്തിൽ തുടരാനുള്ള നല്ല സാഹചര്യം കളഞ്ഞുകുളിച്ചതാണ്. മൂന്നു നേതാക്കന്മാരും രണ്ടു ഗ്രൂപ്പുകളുമായി കൂനംപാലയുടെ കായ് പോലെ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും തിരിഞ്ഞുനിൽക്കുന്നവർക്ക് എങ്ങനെ ലക്ഷ്യമുണ്ടാവും? മുസ്ലിം ലീഗ് സോണിയാഗാന്ധിക്കു പരാതി കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. മാറ്റമൊന്നും ഇല്ലെങ്കിൽ ലീഗ് എന്താവുമോ ചെയ്യുക? മുന്നണികൊണ്ട് ഏറെ പ്രയോജനം ഉണ്ടാക്കിയവരാണവർ. അവരുടെ നിയമസഭയിലെ അംഗബലം തന്നെ കോൺഗ്രസിന് അടുത്തായിട്ടുണ്ട്.

നൂറു ദിവസം മാത്രം പിന്നിട്ട സർക്കാരിനെതിരേ വലിയ കോലാഹലം കാട്ടിയാൽ ജനം ഇളകുകയോ കൂടെ വരുകയോ ചെയ്യുമെന്നു കരുതാനാവില്ല. ജനാധിപത്യമുന്നണി“സ്റ്റേജ് തകരാൻ’ മാത്രം നേതാക്കളുമായി നടത്തുന്ന സമരങ്ങൾക്കൊന്നും ഇപ്പോൾ വലിയസംഘം ജനത്തെ ആകർഷിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. കണ്ണൂരിൽ സിപിഎം അക്രമരാഷ്ട്രീയത്തിനെതിരേ നടത്തിയ സമരം തന്നെ ഉദാഹരണം. വലിയ ജനക്കൂട്ടമോ വലിയ മാധ്യമശ്രദ്ധ പോലുമോ ഉണ്ടായില്ല. അവിടെ മാധ്യമശ്രദ്ധ കിട്ടിയതോ ചടങ്ങിലെ കെപിസിസി അധ്യക്ഷന്റെ അസാന്നിധ്യത്തിന്! ജനാധിപത്യമുന്നണിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ പാർട്ടിയായ കോൺഗ്രസിന്റെ സംസ്‌ഥാന അധ്യക്ഷനില്ലാതെ മുന്നണിയുടെ പരിപാടി നടക്കുന്നു എന്നത് അതിൽതന്നെ പരിഹാസമല്ലേ?

മാണി ജനാധിപത്യമുന്നണിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന കാലത്ത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സൗകര്യം അറിയാൻ പരിപാടി മാറ്റിവച്ചവരാണ് ഇപ്പോൾ സുധീരൻ ഇല്ലാതെ പണി നടത്തിയത്! ഇങ്ങനെ കളിക്കുന്നവർക്ക് എങ്ങനെ ജനപിന്തുണ കിട്ടും? സ്വാശ്രയ പ്രാഫഷണൽ കോളജുകളിലെ ഫീസിന്റെ കാര്യത്തിൽ സർക്കാരിനെതിരേ യൂത്ത് കോൺഗ്രസ് സമരത്തിലാണ്. ക്ലച്ച് പിടിക്കാൻ വഴിയില്ലെന്നാണു പലരുടെയും വിലയിരുത്തൽ. ഫീസിന്റെ കാര്യത്തിൽ എന്തു മാറ്റം വരുത്താനാവുമെന്നാണോ യൂത്ത് കോൺഗ്രസുകാർ കരുതുന്നത്? ചുരുക്കത്തിൽ, എന്തു ചെയ്യണമെന്നോ എങ്ങനെ ചെയ്യണമെന്നോ അറിയാത്തവരെപ്പോലെ ആയിട്ടുണ്ടു കോൺഗ്രസ്.


ഉമ്മൻ ചാണ്ടിയിലെ തന്ത്രജ്‌ഞൻ

പത്രങ്ങൾക്കു തലക്കെട്ടുണ്ടാക്കുന്ന പരാമർശങ്ങൾ വിളിച്ചുപറയുന്നതല്ല രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തനം. തന്ത്രം അറിഞ്ഞു നീക്കങ്ങൾ നടത്തുന്നതാണ്. അതിനുള്ള നേരിയ വൈഭവമെങ്കിലും അടുത്തകാലത്തു പ്രകടിപ്പിച്ച കോൺഗ്രസ് നേതാവ് ഉമ്മൻ ചാണ്ടിയാണ്. ജനപിന്തുണ കിട്ടാവുന്ന ഒരു സമരത്തിന്റെ സൂചന ഉമ്മൻ ചാണ്ടി കണ്ടു. അതു മദ്യനയത്തിൽ സർക്കാർ വരുത്തിയേക്കാമെന്നു കരുതുന്ന മാറ്റത്തിന്റെ പേരിലാണ്. ഈ തീരുമാനത്തെ എതിർത്താൽ ചില സമ്മർദ സംഘങ്ങളൊക്കെ കളത്തിലിറങ്ങുമെന്നു തീർച്ചയാണ്. സമരത്തിന് അവർ ജനത്തെയും കൊണ്ടുവരുമെന്ന് അദ്ദേഹം കണക്കുകൂട്ടുന്നു.

അതുകൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തിലെ ചാണക്യൻ ഉണർന്നു. മദ്യനയത്തിൽ മാറ്റം വരുത്തിയാൽ സമരം എന്ന് അദ്ദേഹം പ്രഖ്യാപിച്ചുകഴിഞ്ഞു. 1957ലെ വിമോചനസമരം ഇ.എം.എസ് സർക്കാരിന്റെ വിദ്യാഭ്യാസ നിയമത്തിനെതിരേ വളർന്ന ജനമുന്നേറ്റത്തിനുണ്ടായ പരിണാമം ആയിരുന്നല്ലോ? മദ്യനയത്തെ മറയാക്കി അത്തരം ഒരു സമരത്തിനു തുടക്കം കുറിക്കാമോ എന്ന ചിന്ത അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടാവും. അപകടം മനസിലാക്കാൻ കണ്ണൂർ സഖാക്കൾക്കുള്ള വിവേചനശേഷി ഒന്നു വേറെയാണ്.

നായനാർ സർക്കാരിന്റെ കാലം. അക്കാലത്തെ ധനമന്ത്രി വിശ്വനാഥമേനോൻ അവതരിപ്പിച്ച ബജറ്റിലെ ചില നിർദേശങ്ങൾക്കെതിരേ ആരംഭിച്ച സമരം തുടരുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ നായനാർ ഉപദേശിച്ചു; മേനോനെ, പുതിയ വിമോചനസമരത്തിലെത്തും മുമ്പ് നിർദേശം തിരുത്തിക്കോ എന്ന്. അതുപോലെ പിണറായിയും ആണയിടുന്നു മദ്യനയമാറ്റം തീരുമാനിച്ചിട്ടില്ല എന്ന്. എക്സൈസ് മന്ത്രി പക്ഷേ മാറ്റും, മാറ്റണ്ടേ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞുനടക്കുന്നും ഉണ്ട്. ജനാധിപത്യമുന്നണിക്കു പ്രതീക്ഷയ്ക്കു വക കൊടുക്കുന്നുണ്ട് സർക്കാർ വരുത്തിയേക്കാവുന്ന മദ്യനയ മാറ്റം.

പരിഹാരക്രിയകളോ?

സിപിഐക്കാരനായ കൃഷിമന്ത്രി സുനിൽകുമാർ നല്ല ആവേശം കാണിക്കുന്നുണ്ട്. തരിശായി ഇട്ടിരിക്കുന്ന മൂന്നു ലക്ഷം ഹെക്ടർ ഭൂമി കൃഷി ചെയ്യാനുള്ള നല്ല നീക്കം നടത്തുകയാണ് അദ്ദേഹം. സർക്കാർ വിതയ്ക്കുന്നു, ചെലവെല്ലാം സർക്കാർ നടത്തുന്നു. ലാഭം വന്നാലും നഷ്ടം വന്നാലും സർക്കാരിന്. നഷ്ടം വന്നതുകൊണ്ടു സുനിൽകുമാറിനു വ്യക്‌തിപരമായി ഒരു പ്രശ്നവും ഉണ്ടാവില്ല. ഇക്കാരണങ്ങൾകൊണ്ടു സർക്കാർ ചെലവിൽ അദ്ദേഹത്തിനു കൃഷി ഉത്സവം നടത്താം. എന്നാൽ, കൃഷി ജീവിതമാർഗമാക്കിയ കർഷകന് അതിനു സാധിക്കുമോ?

എന്തുകൊണ്ടാണു കർഷകർ കൃഷി ഉപേക്ഷിച്ചത് എന്ന ചിന്ത ഇപ്പോഴെങ്കിലും ഉയരേണ്ടതുണ്ട്. അതിനു പരിഹാരം കാണുകയും വേണം. ഇല്ലെങ്കിൽ കൃഷി ഒരു മേളയോ ഉത്സവമോ ആയി മാത്രം നിലനിൽക്കും. കമ്യൂണിസ്റ്റുകാർ വയലുകളിൽ വിതച്ച തൊഴിലാളിസർവാധിപത്യവും, അതിലൂടെ കൃഷിക്കാരനു സ്വതന്ത്ര മായി വിതയ്ക്കാനോ കൊയ്യാനോ ഒന്നും സാധിക്കാത്തവിധത്തിൽ ഉണ്ടാക്കിയ ഭീകരാവസ്‌ഥയും എല്ലാമല്ലേ നമ്മുടെ നാടിനെ ഇപ്പരുവത്തിലാക്കിയത്? കുട്ടനാട്ടിലെ റാണി, ചിത്തിര, മാർത്താണ്ഡം വയലുകളൊക്കെ സർക്കാർ ഏറ്റെടുത്തിട്ടും കൃഷി ചെയ്യാനായില്ല.

കൃഷി ചെയ്ത് അന്നം വിളയിച്ച കർഷകനോടു കാണിച്ച ക്രൂരതയുടെ ഫലംകൂടിയാണു തരിശായി കിടക്കുന്ന വയലുകൾ. കേരളത്തോടു ചേരാതിരുന്ന തിരുവിതാകൂറിന്റെ ഭാഗമായ കന്യാകുമാരിയിൽ ഇപ്പോഴും കൃഷിയുണ്ട്. സുനിൽകുമാർ ചെയ്യുന്നത് അതുകൊണ്ട് ഒരു പരിഹാരക്രിയയാണ്. കേരളത്തിലെ വയലുകൾ തരിശാക്കാൻ കാരണക്കാരായവരുടെ പരിഹാരക്രിയ.

നാടിന്റെ നന്മയ്ക്കുവേണ്ടി പ്രവർത്തിക്കുന്ന സ്‌ഥാപനങ്ങളെ മുൻ–പിൻ നോട്ടമില്ലാതെ തൊഴിലാളിക്കു വേണ്ടി മാത്രമാക്കിയാൽ ആ സ്‌ഥാപനങ്ങളും പ്രസ്‌ഥാനങ്ങളും നശിക്കുക എന്നതാവും ഫലം. കേരളത്തിലെ കയർ മേഖല നശിച്ചത് യന്ത്രവത്കരണത്തെ തടഞ്ഞതു കൊണ്ടല്ലേ? കശുവണ്ടിക്കായി അന്യസംസ്‌ഥാനങ്ങളിൽ സ്‌ഥലം പാട്ടത്തിനെടുത്ത് കൃഷി ചെയ്യുന്നുപോലും. കേരളത്തിലെ സഹകരണസംഘങ്ങളിലെല്ലാം ഒരേ നിരക്കിൽ ശമ്പളമാക്കിയത് ദുരന്തമായില്ലേ? പല ചെറിയ സംഘങ്ങൾക്കും പിടിച്ചുനിൽക്കാനാവാതെ പൂട്ടേണ്ടിവന്നു. അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നവരുടെ വൻ ശമ്പളം മാത്രമല്ല ജോലിയും പോയി. ചുവരുണ്ടെങ്കിലേ ചിത്രമെഴുതാനാവൂ എന്നത് എല്ലാവരും മറക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ നഴ്സുമാരുടെ കുറഞ്ഞ ശമ്പളം 20,000 രൂപയാക്കി. അത് അടിച്ചേൽപ്പിച്ചാൽ പല ചെറിയ ആശുപത്രികളും മുന്നോട്ടു പോകാനാവാതെ പൂട്ടേണ്ടിവരും. അവിടം കൊണ്ടു കഴിയുന്ന സാധാരണക്കാർക്കും വൻ ആശുപത്രികളെ ആശ്രയിക്കേണ്ടിവരും. അതുണ്ടാക്കുന്ന കൂടിയ ചെലവ് ഊഹിക്കാവുന്നതല്ലേ.

സർക്കാർ ശമ്പളം കൊടുക്കുന്നതു “നോട്ടടിച്ചാണ്. പണമുണ്ടാക്കിയല്ല. സർക്കാർ സ്കൂളുകളിലായാലും ആശുപത്രികളിലായാലും ശമ്പളം വാങ്ങുന്നവർ വേണ്ട വിധം ജോലി ചെയ്യുന്നുണ്ടോ? ആത്മാർഥതയുള്ളവർ ധാരാളമുണ്ടാവും. പക്ഷെ അവിടെ ശുശ്രൂഷ തേടി എത്തുന്നവരുടെ ബാഹുല്യം കൊണ്ടാവും, തൃപ്തികര മായി സേവനം കിട്ടുന്ന എത്ര സ്‌ഥാപനങ്ങളുണ്ട്?

Copyright @ 2016 , Rashtra Deepika Ltd.