ചിന്താവിഷയം
1940 ജൂലൈ. ലിത്വേനിയയിലെ കൗനാസ് നഗരത്തിലുള്ള ജാപ്പനീസ് കോൺസുലേറ്റിനു മുന്നിൽ നൂറുകണക്കിനു അഭയാർഥികൾ തടിച്ചുകൂടി. അവരിൽ സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും വയോധികരുമുണ്ടായിരുന്നു. നാസികളുടെ പീഡനത്തിൽനിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ പോളണ്ടിൽനിന്നും മറ്റു പ്രദേശങ്ങളിൽനിന്നും പലായനം ചെയ്ത ജൂതകുടുംബങ്ങളായിരുന്നു അവരിൽ അധികവും. യൂറോപ്പിൽ യുദ്ധം വ്യാപിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അതിർത്തികൾ അടച്ചതുമൂലം സുരക്ഷിതമായി ഒരിടത്തേക്കു പോകാനുള്ള വഴികൾ ഒന്നൊന്നായി ഇല്ലാതാകുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ അവരുടെ അവസാന പ്രതീക്ഷകളിലൊന്ന് ആ കോൺസുലേറ്റിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു ജാപ്പനീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥനായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേര് ചിയൂനെ സുഗിഹാര.
1890 ജനുവരി ഒന്നിനു ജപ്പാനിലെ ഗിഫു പ്രവിലാണു സുഗിഹാര ജനിച്ചത്. ഭാഷകളിലും വിദേശകാര്യങ്ങളിലും താത്പര്യം ഉണ്ടായിരുന്ന സുഗിഹാര ടോക്കിയോയിലെ വഡേദ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽനിന്നു ബിരുദം നേടി. അതേത്തുടർന്ന് അദ്ദേഹം ജപ്പാന്റെ വിദേശകാര്യവകുപ്പിൽ ജോലിയിൽ പ്രവേശിച്ചു. റഷ്യൻ ഭാഷയിലുള്ള പ്രാവീണ്യവും നയതന്ത്രരംഗത്തെ പരിചയവും അദ്ദേഹത്തെ ശ്രദ്ധേയനാക്കി.
1939ൽ ലിത്വേനിയയിലെ കൗനാസിൽ ജാപ്പനീസ് കോൺസുലേറ്റിന്റെ ചുമതലയേറ്റു. അധികം വൈകാതെ രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധം യൂറോപ്പിനെ പിടിച്ചുകുലുക്കി. നാസി അധിനിവേശത്തിൽനിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ട ജൂതന്മാർ ലിത്വേനിയയിൽ അഭയം തേടിയിരുന്നു. എന്നാൽ, സോവ്യറ്റ് അധിനിവേശത്തോടെ അവിടെയും അവരുടെ ഭാവി അനിശ്ചിതമായി. തന്മൂലം സോവ്യറ്റ് യൂണിയനിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച് ജപ്പാൻവഴി മറ്റൊരു രാജ്യത്തെത്താൻ കഴിയുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിലായിരുന്നു പലരും.
അതിനായി ജപ്പാനിലൂടെ യാത്രചെയ്യാനുള്ള ട്രാൻസിറ്റ് വീസ ആവശ്യമായിരുന്നു. സുഗിഹാരയുടെ ഒപ്പുള്ള ഒരു രേഖ ലഭിച്ചാൽ രക്ഷപ്പെടാനുള്ള സാധ്യത തുറന്നുകിട്ടും. എന്നാൽ, ജാപ്പനീസ് സർക്കാർ നിശ്ചയിച്ചിരുന്ന വ്യവസ്ഥകൾ കർശനമായിരുന്നു. അന്തിമ ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്തേക്കുള്ള പ്രവേശന രേഖകളും യാത്രയ്ക്ക് ആവശ്യമായ സാന്പത്തികശേഷിയും അപേക്ഷകർ തെളിയിക്കണമായിരുന്നു. അഭയാർഥികളിൽ പലർക്കും അതുണ്ടായില്ല.
സുഗിഹാര മേലധികാരികളുടെ നിർദേശം തേടി. നിലവിലുള്ള വ്യവസ്ഥകൾ പാലിക്കണമെന്നായിരുന്നു മറുപടി. കോൺസുലേറ്റിനു മുന്നിൽ താണുനിന്നിരുന്ന കുടുംബങ്ങളെ അദ്ദേഹം കണ്ടു. അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ പ്രതീക്ഷയും ഭയവും ഒരുപോലെ നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു. നിയമങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് അപേക്ഷകൾ നിരസിക്കുന്നത് എളുപ്പമായിരുന്നു. എന്നാൽ അങ്ങനെ ചെയ്താൽ ആ മനുഷ്യർക്ക് എന്തു സംഭവിക്കുമെന്ന ചോദ്യം അദ്ദേഹത്തെ അലട്ടി. ഒടുവിൽ സുഗിഹാര നിർണായകമായ ഒരു തീരുമാനമെടുത്തു. ആവശ്യമായ എല്ലാ വ്യവസ്ഥകളും പാലിക്കാൻ കഴിയാത്തവർക്കും അദ്ദേഹം വീസകൾ നൽകിത്തുടങ്ങി.
ദിവസങ്ങളോളം അദ്ദേഹം രേഖകൾ പരിശോധിക്കുകയും വീസകൾ എഴുതി ഒപ്പിടുകയും ചെയ്തു. ഭാര്യ യുമിക്കോയും അദ്ദേഹത്തെ സഹായിച്ചു. ഓരോ രേഖയും ഒരു കുടുംബത്തിനു രക്ഷപ്പെടാനുള്ള സാധ്യതയായിരുന്നു. കോൺസുലേറ്റ് അടയ്ക്കേണ്ട സമയം കഴിഞ്ഞിട്ടും അദ്ദേഹം ജോലി തുടർന്നു. 1940 ഓഗസ്റ്റ് അവസാനത്തോടെ അവിടെനിന്നു പോകേണ്ടിവന്നെങ്കിലുംഅവസാന നിമിഷംവരെ അദ്ദേഹം അഭയാർഥികളെ സാഹായിച്ചു.
സുഗിഹാര നൽകിയ വീസകളുടെ കൃത്യമായ എണ്ണം സംബന്ധിച്ച് വ്യത്യസ്ത കണക്കുകളുണ്ട്. അതിൽ ഏറ്റവും വിശ്വസനീയമായ കണക്കനുസരിച്ച് അദ്ദേഹം 2140 വീസകളാണു നൽകിയിട്ടുള്ളത്. ചില വീസകളിൽ ഒന്നിലധികം കുടുംബങ്ങൾ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. അതിനാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹായം ലഭിച്ചവരുടെ എണ്ണം അതിലും കൂടിയിരിക്കും. എല്ലാ അഭയാർഥികളെയും രക്ഷപ്പെടുത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും ധാരാളം പേർക്ക് സുരക്ഷിതമായ സ്ഥലങ്ങളിലെത്താനുള്ള വഴിയൊരുക്കുന്നതിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം നിർണായകമായി.
യുദ്ധാനന്തരം സുഗിഹാരയുടെ ജീവിതം സാധാരണ നിലയിലേക്കു മടങ്ങി. വിദേശകാര്യ സേവനം വിട്ട് അദ്ദേഹം വിവിധ ജോലികളിൽ ഏർപ്പെട്ടു. വർഷങ്ങളോളം അദ്ദേഹത്തിന്റെ സേവനങ്ങളെക്കുറിച്ച് ലോകം അധികമൊന്നും അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. എന്നാൽ, രക്ഷപ്പെട്ടവരും അവരുടെ കുടുംബാംഗങ്ങളും അദ്ദേഹത്തെ മറന്നില്ല. 1984ൽ ഇസ്രയേലിലെ യാദ്വാഷെം എന്ന സ്ഥാപനം രാഷ്ട്രങ്ങൾക്കിടയിലെ നീതിമാൻ എന്ന ബഹുമതി നൽകി അദ്ദേഹത്തെ ആദരിച്ചു. 1986ൽ അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചു.
സുഗിഹാരയുടെ ജീവിതം നമ്മെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നത് അധികാരത്തിന്റെ യഥാർഥ അർഥമാണ്. ഒരു ഉദ്യോഗസ്ഥന്റെ കൈവശമുള്ള അധികാരം എത്ര ചെറുതായാലും അതിന്റെ ഫലം മറ്റൊരാളുടെ ജീവിതത്തിൽ വളരെ വലുതായിരിക്കാം. ഒരു അപേക്ഷ അംഗീകരിക്കുകയോ നിരസിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നത് ഉദ്യോഗസ്ഥനു പതിവുജോലിയായിരിക്കാം. എന്നാൽ, അപേക്ഷകന് അത് അയാളുടെ ജീവിതത്തിലെ നിർണായകമായ വഴിത്തിരിവാകാം. ഓഫിസിൽ ഒരു മേശയുടെ ഒരു വശത്തിരിക്കുന്ന രണ്ടു മനുഷ്യർ ഒരു അപേക്ഷയെ കാണുന്നതു വ്യത്യസ്തമായ കണ്ണുകളോടെയായിരിക്കും.
നമ്മുടെ ദൈനംദിന ജീവിതത്തിലും ഇത്തരം അവസരങ്ങൾ ഉണ്ടാകാറില്ലേ. ഒരു തൊഴിലുടമയുടെ തീരുമാനം ഒരു കുടുംബത്തിനു ആശ്വാസം പകർന്നേക്കാം. ഒരു ആശുപത്രി ജീവനക്കാരന്റെ കരുതൽ രോഗിയുടെ ഭയം ശമിപ്പിച്ചേക്കാം. ഒരു പൊതുപ്രവർത്തകന്റെ സമയോചിത ഇടപെടൽ അർഹതപ്പെട്ട ഒരാൾക്ക് നീതി ലഭിക്കാൻ സഹായിച്ചേക്കാം. വലിയ അധികാരസ്ഥാനങ്ങളിലിരിക്കുന്നവർക്കു മാത്രമല്ല മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കാൻ സാധിക്കുന്നത്. നാം ചെയ്യുന്ന ഏതു ജോലിയിലും നമുക്കോരോരുത്തർക്കും മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവിതത്തെ സ്വാധീനിക്കാനുള്ള അവസരമുണ്ട്.
സുഭാഷിതങ്ങളുടെ പുസ്തകത്തിലെ ഒരു വചനം ഇവിടെ പ്രത്യേകം പ്രസക്തമാണ്. നന്മ ചെയ്യാൻ നിനക്കു കഴിവുള്ളപ്പോൾ അതിന് അർഹരായവർക്ക് നന്മ നിഷേധിക്കരുത് (സുഭാഷിതങ്ങൾ 3-27). നന്മ ചെയ്യാനുള്ള ആഗ്രഹം മാത്രം പോരാ, അതിന് അവസരം ലഭിക്കുന്പോൾ പ്രവൃത്തിയിലൂടെ നാം അതു പ്രകടിപ്പിക്കുകയും വേണം. മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവിതത്തിൽ നന്മ ചെയ്യാനുള്ള കഴിവും അധികാരവും ദൈവം നമുക്കു നൽകിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അവ ഉപയോഗിക്കാനുള്ള ഉത്തരവാദിത്വവും നമുക്കുണ്ട്.
സുഗിഹാരയുടെ മുന്നിൽനിന്ന അഭയാർഥികൾക്ക് ആവശ്യമായിരുന്നതു സഹതാപത്തിന്റെ വാക്കുകളായിരുന്നില്ല. രക്ഷപ്പെടാൻ സഹായിക്കുന്ന രേഖകളായിരുന്നു. തന്റെ കൈവശമുണ്ടായിരുന്ന അധികാരം അതിനായി ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹം അവരുടെ ദുരിതത്തോട് പ്രതികരിച്ചത്.
എന്നാൽ, മനുഷ്യസ്നേഹത്തിന്റെ പേരിൽ എല്ലാ നിയമങ്ങളും അവഗണിക്കണമെന്നല്ല സുഗിഹാരയുടെ കഥ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്. സമൂഹത്തിന്റെ നന്മയ്ക്കും നീതി നടപ്പാക്കുന്നതിനും നിയമങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്. അതേസമയം നിയമങ്ങൾ നടപ്പാക്കുന്പോൾ അവ സാധിക്കുന്ന മനുഷ്യരുടെ സാഹചര്യങ്ങളും കാണേണ്ടതുണ്ട്. നിയമത്തിന്റെ അക്ഷരങ്ങൾക്കപ്പുറം മനുഷ്യന്റെ മുഖം കാണാൻ കഴിയുന്നതാണ് വിവേകമുള്ള അധികാരത്തിന്റെ സവിശേഷത.
നല്ല സമരിയാക്കാരന്റെ ഉപമയിൽ വഴിയരികിൽ മുറിവേറ്റു കിടന്നിരുന്ന മനുഷ്യനെ പലരും കണ്ടു. എന്നാൽ, സമരിയാക്കാരൻ മാത്രമാണ് അയാളുടെ ദുരിതം സ്വന്തം ഉത്തരവാദിത്വമായി ഏറ്റെടുത്തത് (ലൂക്കാ 10. 25-37). അദ്ദേഹം യാത്ര നിർത്തി മുറിവുകൾ വച്ചുകെട്ടി അഭയസ്ഥലത്തെത്തിച്ച് ആ നിസഹായനു പരിചരണം ഉറപ്പുവരുത്തി. മനുഷ്യസ്നേഹം വികാരത്തിൽനിന്ന് പ്രവൃത്തിയിലേക്ക് കടന്നപ്പോഴാണു മുറിവേറ്റവന് സഹായം ലഭിച്ചത്.
ലിത്വേനിയയിലെ ആ കോൺസുലേറ്റിൽ സുഗിഹാര ചെയ്തത് അതുതന്നെയായിരുന്നു. അഭയാർഥികളുടെ ദുരിതം കണ്ടപ്പോൾ സഹതപിക്കുന്നതിൽ അദ്ദേഹം ഒതുങ്ങിയില്ല. തന്റെ കൈവശമുണ്ടായിരുന്ന അധികാരം അവരുടെ രക്ഷയ്ക്കായി ഉപയോഗിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒപ്പ് ഒരു സാധാരണ ഔദ്യോഗിക നടപടിയായിരുന്നില്ല. അനിശ്ചിതമായ ഭാവിയെ അഭിമുഖീകരിച്ച മനുഷ്യർക്ക് പ്രത്യാശ നൽകുന്ന അടയാളമായിരുന്നു അത്.
നമ്മുടെ അധികാരം എത്ര വലുതാണെന്നതല്ല പ്രശ്നം. അത് ഉപയോഗിച്ചു മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവിതത്തിൽ എത്രമാത്രം നന്മചെയ്യാൻ നമുക്കു കഴിയുന്നു എന്നതാണു പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം. സുഗിഹാരയുടെ ഒപ്പ് നമ്മെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നത് അതാണ്. ചിലപ്പോൾ നമ്മുടെ കൈവശമുള്ള ചെറിയൊരു അധികാരം മറ്റൊരാൾക്ക് ജീവിതത്തിലേക്കുള്ള വലിയൊരു വാതിൽ തുറന്നുകൊടുക്കാം. അതു നാം മറക്കാതിരിക്കട്ടെ.
Tags : SUNDAY DEEPIKA Signature Value SUNDAY